bazen o kadar uzulunce kalbine agrı girer nedenini anlayamazsın
farklı atar sanki gogsun sıkısıcak ve elini gosgune koyup kendi kendine noluyo diye sorucak kadar
birden belki de icini panik kaplar
baska birinden bahseder gibi bahsediyorum farkındayım
cunku o an sanki zaman duruyor ve ben yerimde sayıyorum bosu bosuna
uzun zaman gecmesine ragmen kafama takılan o dusunce beni yiyip bitiriyor gibi geliyor
kendimi korumak adına o kafama takılan seyi baska birine yardım etmesi icin soylememe ragmen
yardım icin en fazla ne soylemis olabilirimki
kalbimi sıkıstırıp bilmem kac ay sonrasına ragmen bende aynı hissi uyandıracak kadar kotu ne yapmıs olabilirler
tanıdıgım biri vardı, ona soyledim anlattım bana abartma dedi
goremiyceksin yazdıklarımı ama bu abartmak mı
sanki bogazıma bisey takılmıs da yutkunamıyorum gozlerim doluyor aglayamıyorum
kafamdan silmek icin cok ugrastım daha dogrusu hatırlamayayım diye ama olmadı
baska birinin bana yaptıgı seyden sanki kendime ben yapmıs gibi utanıyorum
en azından benim yuzum var onun gibi yuzsuz yuzsuz davranmıyorum
zaten daha yuzume bakıcak yuzu yoktu da neyse
dusundukce kalbim daha da sıkısıyor cok garip
asıl anlamadıgım onemsedigim icin mi yoksa bunun bana yapılmasını kendime yediremedigim icin mı surekli olarak boyle bir yuzsuzluk yaptıgını- yaptıklarını ortaya serip durdum
gozlerini kacırıp durdu artık ne faydası olcaksa
gozlerimin icine baka baka yalan soyledi
baskaları icin kolay bir kelime olabilir ama benim icin bu kelime hic bu kadar anlamlı olmamıstı
o an panik yaptım ve daha hızlı konustum cunku kendime guvenimi sarsıcak kadar guvendigim biri bana bunu yaptı
cunku ondan oyle bir sey beklemezdim
ve benim gibi baska biri de beklemezmis
tabi bu kisinin o yuzsuzu savundugunu saymazsak
haksız cıkarıldıgımı saymazsak
hala canımın yandıgını saymazsak
o gun icerisinde bana seslendi adımla "... "
sasırdım, o kadar sasırdım ki ona yaptıgının hesabını bile soramadım
kendimi o kadar asagılanmıs ve kotu hissettim ki anlatsam bile bunu yasamayan hickimse anlayamaz
korkudan mı yoksa başka bi sebepten mi bilmiyorum ama resmen butun vucudum hatta hucrelerim dahi titriyordu sanki
yardım almak icin gittigim insana da zar zor anlattım ama olay sırf o dogruyu soylemedigi icin sırf onda oyle bir yureklilik olmadıgı icin korktu ve kucuk bir cocuk gibi yerinde sindi
bunu aramızda cozmek icin yanına gittigimde ise konusmamı bolup kendi istegine gore konusmayı bitirdi ve onunla goz teması kurmak icin ekstradan caba harcadıgım halde onu yapamıycak kadar acizdi
onun oncesinde ilk arkadasıma soyledim
tuvalete gidelim dedim ama sesim titriyordu dogru duzgun konusamadım bile
istedigim tek sey sadece bir ozurdu
bir ozur dileyemeyecek kadar neden diretti bilmiyorum
tabi bu yuzsuz dedigim kisi herzamanki gibi davranmamı, onun pesine takılıp itiraf ettirmeye calısmamı bekledi
uzun bir sure bekledi saymadıgım bikac ay daha
ona ismiyle seslenip arkasından kosturmamı bekledi
onu sinir edip sonra kacmamı bekledi
eger itiraf eder gibi bi cumle soyleyince de kendimin haklı oldugunu onun haksız olduguyla ilgili dalga gecip sırıtmamı bekledi
kendimce sorun cıkarmamı bekledi cunku en çok da buna hazırdı
turnnoffyourmind
romaincrisis
titsay
pixelskylines
origamiaround
