Hindi ko alam kung saan o paano ako mag-uumpisa. Hindi ko alam kung saan ako patutungo. Hiyang hiya ako sa Kanya. Hiyang hiya ako dahil alam kong napakadumi ko. Punong puno ng mantsa ang kaluluwa ko. Punong puno ako ng mga bagay na alam kong nakakasakit sa Kanya.
Huwag kang magsinungaling. Gawin mo ang mga bagay na makakapagpasaya sa Akin. Mga bagay na nakalulugod sa Akin.
Yun ang mga turo Niya. Pero anong ginawa ko. Wala. Salungat sa kagustuhan Niya ang ginawa ko. Ginawa ko lang kung ano ang nakalulugod sa akin. Kung saan ako masaya, kahit alam kong masasaktan Siya. Minsan nga nakakalimutan kong nandyan Siya. Minsan wala akong pakialam sa Kanya. Minsan naiisip ko, ano, paparusahan na naman kaya Niya ako?
Sabi ko sa sarili ko, masaya naman ako. Wala akong pagsisisi sa mga ginagawa ko. Siguro naman okay lang sa Kanya yun. Kasi mahal Niya ako. Yun na nga. Sa sobra niyang pagmamahal sa akin tinitake ko Siya for granted. Kakausapin ko lang Siya sa mga pagkakataong sugatan ako, nasaktan ako. Minsan pa nga Siya ang huli sa listahan ng mga pinagsasabihan ko ng problema ko.
Siguro yun na yung kalabit Niya. Sinasabing "Anak, pwede kang magopen sa akin." O kaya naman "Alam ko ang pinagdadaanan mo. Nandito lang Ako."
Ngayon, walang wala ako. Sagad na ang pagod ko. Physically, mentally, emotionally and spiritually. Sa totoo lang gusto kong sumuko sa lahat ng bagay. Gusto kong sumuko dahil nahihirapan ako. Ilang beses na ba akong bumabagsak? Ilang beses na ba akong pumapalpak? Ilang beses ko na bang nadisappoint ang mga tao sa paligid ko? Ilang beses ko na ba Siyang nadisappoint?
I'm living my life the way I want it to be, contrary to what makes Him happy. But He's still always there by my side. Saying "Go on, you can do that. Nandito lang Ako gagabay sa iyo."
Hiyang hiya ako. Hiyang hiya sa mga ginagawa kong nakakasakit sa Kanya. Hiyang hiya ako sa mga duming nakadikit sa akin. Hiyang hiya ako na humarap sa Kanya dahil madumi ako. Pero nandyan Siya. Nakalahad ang mga kamay, handa akong yakapin. Gusto kong sabihin sa Kanya na...
Lord, hindi ako karapat dapat sa pagmamahal mo. Pero heto Ka, yakap ako at sinasabing magiging maayos ang lahat magtiwala lang ako sa Iyo. Lord, napakadumi ko. Puno ako ng kasalanan. Pero nilinis at pinatawad Mo ako. Lord, sa lahat ng problema ko, sa lahat ng hirap at sa mga pagsubok, minsan nawawalan ako ng pag-asa. Nawawalan ako ng tiwala pero nandiyan Ka pa rin. Hawak ako. Napakabuti mo. Na hindi ko magawang suklian ang kabutihang iyon.
I am so down right now. I feel so frustrated. I feel so weak. I feel like giving up. Wala akong ibang magawa kundi mag-isip ng mga plano para sa sarili ko. Nakalimutan ko na nandyan Siya. Siguro di na Niya kaya na makita akong ganito kaya binatukan na niya ako at sinabing "Anak, alam Ko ang problema mo. Alam Ko ang pinagdadaanan mo. Alam Kong nasasaktan ka. Alam Ko kung ano ang gusto mo. Pero may iba Akong plano na mas maganda pa sa plano mo. Kailangan mo lang magtiwala sa Akin. Hayaan mong Ako ang gumawa ng paraan sa mga bagay na pinoproblema mo. Ang kailangan mo lang gawin ay magtiwala sa Akin. Huwag kang matakot, nandito lang Ako. May magandang plano para sa iyo. Magtiwala ka lang sa Akin."
gracieabrams
kianamaiart
discoholicmusic
areudirty
ellievsbear
snowghoul