Benim Kalemim, Benim Sesim
Herkese merhaba.
Ben, herneyse adımın pekte bir önemi yok.
Beyaz bir sayfa. Üzerinde tek bir harf bile yokken binlerce düşünce, duygu, şiir, hikâye fısıldayan koca bir uzay boşluğu. İşte ben, bu koca boşlukta o beyaz sayfalara düşüncelerimi, düşlerimi ve en derin duygularımı kalemimden çıkarmak isteyen bir ruhum. Harflerin mucizesine kapılmış bir yolcuyum.
Doğuştan kör bir gözün çiçekleri, denizi, güneşi, dünyayı hayal ettiği gibi hayaller kuruyorum. Eski ben imkânsız derdi. Hayır, ben bunu demeyeceğim. Okuduğum bir kitapta "imkânsızlıklarda imkân dahilindedir." der oradaki karakter. Bu içimde gizli kalmış yankıyı uyandırdı. Ve "Neden?" diye sordu. Belki o soruyu cevaplayamadım ama artık buradayım. Çünkü yazmak bende bir varoluş sebebi, nefes alış biçimidir.
Çocukken gerçek dünyadan uzaklaşmak için zihnimde hikâyeler kurardım ve her bir karaktere kendimden verirdim.
Duygularımı, düşüncelerimi, davranışlarımı farklı farklı karakterlere verirdim.
Şimdi ise bu yolculuğu daha gerçekçi bir sahneye taşımak istiyorum ve burası bana bir liman olacak. Fikirlerimin özgürce akacağı bir yer.
Kendi sesimi duyurmak, belki de başkalarının kalbine dokunmak...
Bu yolculuğun nereye varacağını bilmiyorum ama önemli olan varmak değil, yolda olmaktır.
Kelimelerimle yankı bulduğum sürece yazacağım. Çünkü ben kelimelerle varım.
Elodiyebiri
