Stop being so available to a person that always puts you last.
Misplaced Lens Cap

blake kathryn
DEAR READER
Stranger Things

No title available

Origami Around

祝日 / Permanent Vacation
ojovivo
dirt enthusiast
No title available
Game of Thrones Daily
sheepfilms
Sade Olutola
i don't do bad sauce passes
Keni
KIROKAZE

PR's Tumblrdome
I'd rather be in outer space 🛸
hello vonnie
Lint Roller? I Barely Know Her
seen from Belgium
seen from United States
seen from Türkiye
seen from Canada
seen from Malaysia
seen from United Kingdom
seen from Netherlands

seen from United States
seen from United States
seen from Bulgaria

seen from United States

seen from United States

seen from Singapore

seen from United States
seen from Malaysia

seen from Türkiye
seen from Canada
seen from United States

seen from United States

seen from Japan
@endlesslove6
Stop being so available to a person that always puts you last.
this year has taught me to put myself first in every decision i will make
i wanna get drunk and kiss a lot and not think for a while
get a girl who scratches your back and plays with your hair even after you’re asleep
“Good relationships don’t just happen. They take time, patience, and two people who truly want to be together”
Άστεγος: “ Αγαπώ τους φωτογράφους που με βγάζουν φωτογραφία στους δρόμους. Η θλίψη βγάζει τέχνη και ώρες ώρες αμφισβητώ την παρουσία μου.”
“Έπρεπε να σε γνώριζα στα 21.”, μου είπε, “Τώρα θα μπορούσα να σε παντρευτώ. Αλλά δυστυχώς σε γνώρισα στα 15 και μέχρι τα 21 θα με ξεχάσεις. Δεν θα περιμένεις.”
ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: “Έπρεπε να σε γνώριζα στα 21”, μου είπε. Αρχικά δεν κατάλαβα που το πήγαινε. Χαμογέλασα απλά και συνέχισα να κοιτάω την ωραία θέα. Αυτός με πήρε αγκαλιά. Έπειτα προχώρησε τις σκέψεις του: “Αν σε γνώριζα στα 21, θα μπορούσα να σε παντρευτώ, τώρα θα ζούσαμε μαζί, δεν θα ήταν τέλειο; Σε γνώρισα στα 15 όμως, θλιβερό εν μέρει, να ξέρω ότι στα 21 σου εσύ θα έχεις γνωρίσει κάποιον άλλον και θα παντρευτείς μαζί με εκείνον και εγώ θα είμαι απλά μια ανάμνηση από τα 17 σου, την ίδια στιγμή που εκείνος θα είναι η ζωή σου. Μαζί μου ανήκεις, το ξέρεις, μη γελάς. Αλλά άντε να ‘μαστε μαζί μέχρι τα 18-19. Μην το αρνήσαι ρε. Στο πανεπιστήμιο πολλά θα αλλάξουν, θα θέλεις να ζήσεις πράγματα και εγώ το ίδιο, να αποκτήσεις εμπειρίες. Θα σου φαίνεται πολύ λίγος ο παιδικός σου έρωτας, θα σου φαίνομαι λίγος, όχι δεν θα είμαι, απλά θα βλέπεις το καινούργιο. Θα είσαι ανάμεσα από έξυπνα άτομα, θα θελήσεις να βρεις έναν γιατρό, σαν εσένα, που θα είναι μαζί σου στη σχολή και θα σε βοηθάει στα μαθήματα και θα σου δίνει τις σημειώσεις του. Ξέρω ότι αυτό θέλεις. Και εγώ δεν είμαι αυτό. Τώρα σου φτάνω, τότε θα είμαι τόσο λίγος μπροστά σε όλους εκείνους. Μην μου κάνεις όχι και ποτέ μην λες ποτέ. Αν σε γνώριζα στα 21, όμως, θα μπορούσα να σου αποδείξω πως αξίζω μια ευκαιρία, θα μου την έδινες, είμαι σίγουρος. Και ας ξέρεις πως πάντα θα είσαι πιο ψηλά από μενα, θα δεις πως είναι σημαντικό ο άλλος δίπλα σου να σε αγαπάει, γιατί όποτε και να σε γνώριζα το ίδιο θα ένιωθα. Στα 21 μου θα είμαι σοβαρός, θα έχω αφήσει τις φόρμες για το γυμναστήριο, θα σε ενθουσίαζε το σώμα που θα έχω αποκτήσει μέχρι τότε και θα φορούσα πουκάμισα και κουστούμια στην κάθε βόλτα και θα σε πήγαινα βόλτες με το αμάξι και θα σου έπαιρνα τα πιο όμορφα φορέματα, θα ‘σουν πριγκίπισσα. Τώρα δεν μπορώ να τα κάνω αυτά. Ούτε στα 20 θα μπορώ. Στα 21 όμως αν δεν έχεις βρει κάποιον μέχρι τότε που να τα κάνει να ξέρεις θα έρθω εγώ να αναπληρώσω τη θέση δίπλα σου. Άλλα μέχρι τα 21 θα με ξεχάσεις. Δεν θα περιμένεις.”
Και είμαι πια 20.
Και το αγόρι από τα 15 είναι μια μακρινή ανάμνηση από τα 17 μου. Και στα 18 γνώρισα έναν άνθρωπο που είναι ακόμα η ζωή μου. Και ελπίζω να είναι για καιρό. Κι ας δεν έχω σκοπό να παντρευτώ σύντομα. Αν το επέλεγα κάποτε σύντομα, μαζί του θα ήταν. Και με άντεξε στα δύσκολα όταν εσύ, που έλεγες τόσα, έφυγες. Και πολύ καλά έκανες όπως αποδείχθηκε. Δεν ήθελα να ζήσω εμπειρίες στο πανεπιστήμιο. Ούτε αυτός θα γίνει γιατρός σαν εμένα. Κι ας είναι πιο έξυπνος απο ‘μένα κι ας με βοηθάει στη σχολή. Δεν ήταν αυτό αυτό που με έκανε να μείνω. Δεν θέλω μόνο σοβαρότητα, θέλω τρέλα. Δεν θέλω καλογυμνασμένο σώμα, θέλω δυο χέρια να με παίρνουν αγκαλιά ακόμα και χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος. Να ‘μαι πριγκίπισσα όχι με ρούχα ή δώρο, με αισθήματα. Και όλα αυτά ο άνθρωπός μου τα κάνει υπέροχα, χωρίς να το σκεφτεί πολύ. Και υπόσχεται μόνο ό,τι μπορεί να τηρήσει.
Και οι άνθρωποι δεν ανήκουν σε ανθρωπους.
ΝΑΙ ΡΕ ΦΙΛΕ ΠΕΡΙΜΕΝΑ ΚΑΙΡΟ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΑΥΤΟ
Πες του πως θα τον πάρει ο διάολος, οποιονδήποτε μικρύνει τον κόσμο σου για να αισθανθεί μεγάλος
Αγαπημένο μου ποστ
Αν έχεις πληγωθεί βάναυσα, αλλά έχεις τη δύναμη και το θάρρος να είσαι ευγενικός και καλός άνθρωπος με τους γύρω σου, τότε σου αξίζει μια αγάπη βαθύτερη απ’τον ίδιο τον ωκεανό.
Ξέρεις τι πονάει;
Να νιώθεις οτι κάποιος χάνει σιγά-σιγά το ενδιαφέρον του για εσένα. Δεν ρωτάει πως ήταν η μέρα σου ή αν είσαι καλά. Δεν δείχνει και πολύ ενδιαφέρον για συζήτηση. Είναι σαν να σε απομακρύνει συνειδητά απο την ζωή του και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο απο το να χαμογελάς ευγενικά και να προσποιείσαι οτι δεν το πρόσεξες.
Μέχρι που δεν αντέχεις άλλο και προσπαθείς να κάνεις κάτι για αυτό , αλλά βλέπεις ότι δεν γυρνάει πίσω και πρέπει να φύγεις και να αποδεχτείς με τόσο πόνο…
“Waking up with unread texts that make you smile.”
—
i realize now
that you weren’t
the one that got away.
i was. it was your loss.
Ρισπεκτ σε αυτους που οταν μας ρωτουν τι κανουμε τους λεμε οτι ειμαστε καλα ενω υποφερουμε και εκεινοι ξαναρωτανε μεχρι να μας κανουν να βγαλουμε ολο μας τον πονο.