Le sens de l'amour

[erguvanlar-blog]

özdevim üzerine

Yönler hep değişiyor. Sağduyusuna dair söylenebilecek iki veya üç buçuk küçük öbek bile yok. Yön değişiyor. Sapan şey, hep kalıyor. Aynı. Saçma sapan, sapan kalıyor, arkada.

İnsan-lık- yığınlarca, bin yığın, küsür. -bir iki ve birden çoğunluk oluyor. Yağıyor, hepsi. Üzerime yağıyor. Bir bütüncesine binlerce damlası, yığın yığın. Suç bütün insanlığın.  Suç.  Nedir suç? ve de neden böyledir bütün insanlık Yığın yığın. Üzerime yağıyor, insanlık.

[erguvanlar-blog]

BOLUM 1

Ses yok. Yalnızca, bir kavanozun ıslak çeperlerine mahkum iki balığın altın ve erguvan kırmızısını seyretmek için gözlerini gotik bezekli kitabından kaldıran Yüce Bilgin'in parmakları altında tirşe sayfaların hışırtısı var. Bir anda kitabını kapattı, gözlüğünü kılıfına koydu ve pencere perdesini açtı Yüce Bilgin. Dikenli tacıyla, havlusuyla, çivileriyle Peygamberinin beş yarasıyla bir çile çiçeği göründü güneş aydınlığında.

[erguvanlar-blog]

Vİ.

Bir görsek andığımız yüzü, Tanır mıyız?- Tanır mıyız Sevdiğimizi, bilir miyiz neydi- Sevdik mi, seviyor muyuz? Yürüyüşü, saçının dökülüşü- Anımsar mıyız, anımsıyor muyuz? Bir anıdan başka nedir ki sevgimiz? Gündüz yarasalarıyız biz.

[erguvanlar-blog]

Neyiz ki biz? İlk ışınları görününce güneşin, Kaparız tepenin gözkapaklarını - Çam değiliz ki, kollarımız açık, Ürpererek karşılayalım donuk ışığı. Gölgeler kısalınca çıkarız ortaya, Açıklıktır, aydınlıktır aradığımız, Parlaklıkta bulur gücünü görüşümüz. Tanımayız alacakaranlığı delen, Tepelerin arasından seçen bakışı - Kör olmuş ışıktan gözlerimiz. Gündüz yarasalarıyız biz.

[erguvanlar-blog]

O an için, kursağıma soğuk suyla gelen sıcak tükürüğümü anımsayabiliyorum sadece.

[erguvanlar-blog]

Gece uyuyamadım, aklımın sol tarafını gördüm birden. Gördüm ve korktum. Nefes nefese kalmıştı ve onun, kendimin farkında değilmişim ben, çırpınışımı göremiyormuşum, görmüyormuşum. Onu gördüğümde aklım ölmek üzereydi. Can çekişen bir et parçasıydı.

[erguvanlar-blog]

Bu ülke, ulu bir ejderhanın mide fesadından doğdu. Biz oradaydık, gördük her şeyi. Kıyametin yarım boy küçüğü bir alamet gündü. Yalan elbet, ulu falan değildi ejderha. Kanatlarından irin saçan, pespaye bir yaratıktı aslında. Hastaydı, uçarken kusuyordu sürekli. Şöyle son bir kez titredi, süzülürken ağzını açtı ve macunumsu fokurdak bir sıvıyı, uzun ince kilimler misali, kadim suyun ortasına seriverdi. Ejderha olgun bir armut gibi yere düşerken, macunkilim de hızla katılaştı, kabarcıklarından dağlar vadiler denizler hasıl oldu, bu ülke böyle vücut buldu. Üzerinden her daim ekşi kokulu dumanlar tütmesi ondandır.

[erguvanlar-blog]

Damağında ve dilinin ucunda ucuz şarapların acı tadı  her şey olduğunun dışında,  duy bak, gör bak, hisset bak  sahteler desteler hâlinde dimdik ayakta  uzağı göremeyen gözlerinle kısa kısa gözlerini okumaya çalıştığın bugün yaşanılanları anlatan filmin konu başlığı:  istemeden dünyaya getirilen bir çocuğun intikamı.  Her şey olduğunun dışında dünya bugün gri bir fon değil mi?

[erguvanlar-blog]

" (...) Şefik, dudaklarında müstehzi bir gülüş; duraksamış, gözü öyle bomboş dalmıştı. Ne düşündüğünü kendi de çıkaramıyor. Hayat, her nedense yozlaştı, garipleşti, terk edilen bir iskele yerine koydu kendini. Uğraklığından epey kaybetmiş, ahşap kapılarının çürümesi, eli kulağında; yalnızlıkla geçen, tüm yaşamın sona ermesini bekleyen bir iskele..." "(...) Karnında olgunlaşan yarasına elini bastırmıştı. Düşünceler içinde eli yarasını daha da derinleştirince, hayallerden sıyrıldı. Adamın ölmesini diledi Derya, hızlı adımlarına bakarken. Gözlerinden düşerken kayalaşan damlaların farkında olmadan ayakları onu taşıyordu. Nereye gittiğini bilen bu defa beyni değil ayaklarıydı sanki. Sahil boyunca denize paralel fakat hep denize bakarak yürüyordu." Varlıkla yokluk arasında açılıp duran sonsuz kapılardan geçen bin yaşında adamlar; kırılmış, incitilmiş fena halde 'kan kaybeden' kadınlar; çocukluklarında çoktan büyümüş, geleceklerini yaşayarak geçmişe giden bilge çocuklar...