Hristiyanlık starter pack bilgileri part 5
kanka geldik serinin belki de en rahatsız edici bölümüne şimdiye kadar oyun planlarını karşılaştırdık ama artık eldivenleri çıkarma zamanı çünkü bazı gerçekler yumuşak bir dille anlatılamayacak kadar keskin bu bir din savaşı değil bir hakikat arayışı ve hakikat bazen can yakar
Muhammed vs. İsa
Bu iki figürü yan yana koyduğunda her şey netleşiyor aslında.
İsa'nın hayatı boyunca tek söylediği şey "Tanrı'yı sevin, birbirinizi sevin." Tek bir savaş başlatmadı, tek bir kılıç çekmedi. Ona ihanet eden için bile "Baba, onları affet. Ne yaptıklarını bilmiyorlar" dedi (Luka 23:34). Kendini feda etti.
Muhammed ise hayatının bir noktasında bir savaş lorduna dönüştü.
Savaş ganimetleri aldı (Enfal 1, 41), cariyeler edindi (Ahzab 50, Nisa 24), kendisine inanmayanlara karşı savaşlar yönetti (Tevbe 29). Hatta kendisine hiciv yazan şairlerin (örn: Ka'b bin el-Eşref) öldürülmesini emrettiği Siyer ve Hadis kaynaklarında anlatılır. Eleştiriye dahi tahammülü olmayan bir lider profili var.
Şimdi dürüstçe sor kendine: Tanrı'nın karakteri hangisine daha çok benziyor? Sana hizmet etmeye gelen bir hizmetkara mı, yoksa senden hizmet bekleyen bir hükümdara mı?
Kadına Bakış
Bu konu başlı başına bir olay zaten.
İncil'de İsa'nın kadınlarla olan ilişkisine bak. O dönemde kimsenin kale almadığı kadınlarla konuştu, onları iyileştirdi, öğrencisi yaptı. Dirilişinin ilk şahitleri kadınlardı (Matta 28:1-10). Bu, o kültürde devrim niteliğinde bir şeydi. Pavlus'un dediği gibi, "Mesih’te ne Yahudi ne Grek, ne köle ne özgür, ne erkek ne dişi ayrımı vardır" (Galatyalılar 3:28).
Kur'an'a ve hadislere baktığında ise durum tam tersi:
Peygambere atfedilen bir sözde: "...Ben, aklı ve dini eksik olanlar arasında, akıllı bir erkeğin aklını sizin kadar çelen başka birini görmedim..." (Buhari, Hayz 6)
İki kadının şahitliğinin bir erkeğinkine denk sayılması (Bakara 282)
Erkeğe verilen dört kadınla evlenme hakkı (Nisa 3) ve savaş esiri kadınlarla (cariyeler) sınırsız birlikte olma hakkı (Mü'minun 5-6)
Yine sor kendine: Sevgi dolu ve adil bir Tanrı, yarattığı insanların yarısını diğer yarısından daha aşağı bir konuma koyar mı?
Cehennem Anlayışı
Bizde cehennem, Tanrı'nın insanları zorla attığı bir işkence odası değildir. Cehennem, Tanrı'nın sevgisini ve ışığını reddeden bir kalbin kendi kendine yarattığı karanlıktır. Tanrı kapıyı çalar, "gel" der. Sen "hayır" dersen o kapıyı kırıp içeri girmez. Cehennem kapısı dışarıdan değil, içeriden kilitlidir.
İslam'da ise cehennem, Allah'ın gazabının bir tecellisidir. Sürekli bir fiziksel işkence ve acı üzerine kurulu bir anlatı var:
"İnkâr edenlere gelince, onlara cehennem ateşi vardır. Ölümlerine hükmedilmez ki ölsünler. Cehennem azabı da onlara biraz olsun hafifletilmez... Orada, 'Ey Rabbimiz! Bizi çıkar da yapmış olduklarımızdan başka, salih bir amel yapalım!' diye bağrışırlar." (Fatır 36-37)
"...Onlar için ateşten elbiseler biçilmiştir. Başlarının üstünden de kaynar su dökülür. Onunla, karınlarının içindekiler ve derileri eritilir." (Hac 19-20)
"Derileri her yanıp piştikçe, azabı tatmaları için onların yerine başka deriler veririz..." (Nisa 56)
Bu, bir babanın sevgisinden çok, sadist bir zorbanın öfkesine benziyor.
Sonuç
Kardeşim lafı dolandırmanın alemi yok. Bir tarafta "seni seviyorum ve senin için ölüyorum" diyen bir Tanrı var. Diğer tarafta "bana itaat et, yoksa seni yakarım" diyen bir Tanrı var.
Bir tarafta "düşmanını sev" diyen bir mesaj var. Diğer tarafta "inanmayanları bulduğun yerde öldür" diyen bir mesaj var.
Bir tarafta kadını yücelten ve ona değer veren bir Kurtarıcı var. Diğer tarafta kadını ikinci sınıf gören bir sistem var.
Seçim senin.
Sen hangi Tanrı'ya hizmet etmek istersin? Sevginin Tanrısı'na mı, korkunun Tanrısı'na mı?
izzy806
titsay
gummygunk
tangentwithtanner
