espressoaquarius

[espressoaquariuss]

Hep zeze olarak büyüdüm ve zeze kaldım..

[espressoaquariuss]

[espressoaquariuss]

[espressoaquariuss]

her özlediğim gecenin sabahında,sensiz uyanıyorum..

[espressoaquariuss]

onsuzluğun sessizliğini yazıyorum yeniden..

[espressoaquariuss]

[espressoaquariuss]

[espressoaquariuss]

[espressoaquariuss]

Gülüşünde bir şey var,hep içime dokunur..'

[espressoaquariuss]

ağlıyorumm çünkü çaresizim sevginden uzakta sessizce ölüyorum..

[espressoaquariuss]

ne garip değil mi?

yaşlanmışsın gözün görmüyor,

ruhun deniz kenarında gökkuşağını izliyor..

[espressoaquariuss]

UKRAYNA

merhaba bugün kirpiklerim tozlu şekilde uyandım,odamdan uçuşan toz taneceklerini, güneşin getirdiği yeni bir gün diye gülümsedim ve iyi ki diyerek kendimi mutlu ettim ve biraz da şükür ettikten sonra kalkıp,perdemi biraz araladım ve gözlerimin gördüğüne mi inanmalıydım yoksa, arkasına saklanan psikolojik tranvasına mı.. aslında her ikisi de bunu haketmiyordu,yerine gelen hafif esintiye karışmış çiçek kokusu,penceremin önünde ki arada uğrayan kelebekler..

bugün insanların kalbine yenik düştüğü insan olduklarını unuttuğu hatta insan kostümlü birer robot olduğunu düşünüyorum,belki de robotlar da pilleri yettiği kadar insan görünümlü olanlardan daha insanı olabilirler,bundan eminim..

günaydın Ukrayna,gunaydin kiev,diye bağırmak isterdim penceremden.. 

dün,bugün için kurduğum hayalinin kahvaltısı yerine,hayatta ne kadar kalabilirim diye düşünmeye başladım,kaç gün aç kalacağım.

kaç hafta susuz kalacağım,bu kadar korkunç karanlığın arkasında saklanıp nasıl aydınlığa çıkabileceğim bilmiyorum..

sahi gündüz oysa, güneş yine harika şekilde mevsimine göre gülümsüyorken neden hâlâ karanlık insanlar, karanlık düşünceler, tanrıya olan güveni kırılmış kötü adamlar..

[espressoaquariuss]

"veronika nasılsın bugün,

bilmiyorum ki,

Veronika baksana şu güle hadi bu şehvetli bahçemizde kasvetli duran beyaz güle baksana durma orada..

evet bu kokuu sanki beni doğumdan sonra ki anne kokusunu hatırlattı biliyormusun..

biliyorum veronika, çünkü aldığın her nefesin zorluğunda,gecenin en büyük sessizliğinde ki, olağanüstü sessiz çığlıklarında da ben vardım,üzücü,acı..

çünkü ben senin ruhunum..

Gluck / Arr Siloti: Orphée et Eurydice, Wq. 41, Act I: Dance of the Blessed Spirits

Alexandre Tharaud - song - 2013

[espressoaquariuss]

geceye ve yanlızlığıma eşlik eden tek şey, kahvem, kitabım,düşüncelerim ve hayallerim, bu ara pek olmasa da..

[espressoaquariuss]

sensiz misafir kalıyorum bu dünya'da,

dünya da tek kalmış,bir hüsran sonunda,yağmur yağıyor ve karanlık sokaklarda bir umutla diz çöküp ağlıyorken, sana rast gelip ve kocaman karanlık bom boş sokaklarda şehirlerde durmadan özgürce koşmak ıslanmak istiyorum ve herşey güzelken sonra bir yerde uyanıp herşeyin rüya olduğunu farkediyorum ama bir dakika peki bu ıslanmış yanımda duran siyah toka neydi peki?..

[espressoaquariuss]

kendime çizdiğim yolda kayboldum ben..

[espressoaquariuss]

dudaklarında ki dokunuş içimi ürpertir o ufacık papatya ruhlu sevgin.

sana dokunmak ölümsüzlüğün alkolünü bulmak sanki ve içmiş gibi aşk sarhoşu oluyorum..