Evangelia ZOUROUDI

[evangeliazouroudi]

Intuition

20. 7. 2020

Πάντα υπάρχει Φως.

Ακόμα και στο Σκοτάδι.

Το Φως δεν χάνεται. Κάτι το κρύβει.

Το Φως υπάρχει. Πάντα.

Δεν βρίσκεσαι μέσα στο Φως. Είσαι Φως.

➰

Δεν υπάρχει πισωγύρισμα. Μπορεί να νιώθεις ότι γυρνάς πίσω, αλλά πηγαίνεις μπροστά.

Πήγαινε εκεί που χρειάζεται να ξεκαθαρίσεις, να ανακαλύψεις, να μάθεις, να γιατρέψεις, να συγχωρήσεις, να κατανοήσεις.

Τρέχεις και δεν προλαβαίνεις. Τώρα όμως χρειάζεται να το κάνεις. Κοίτα για λίγο πίσω.

Αν κάνεις μεταβολή και προχωρήσεις, πάλι μπροστά πας. Ποιος ορίζει το μπρος και ποιος το πίσω;

Όταν βαδίζεις και τα μάτια σου βλέπουν τα βήματά σου, πάντα μπροστά πας.

Πας πίσω, μόνο όταν το βλέμμα και το βήμα σου έχουν αντίθετη φορά.

Μη φοβάσαι να κοιτάξεις αυτό που νομίζεις ότι είναι πίσω σου. Γιατί όταν γυρίσεις να το κοιτάξεις, θα είναι μπροστά σου.

Όπου κι αν στραφείς και προχωρήσεις, είναι μπροστά.

Διάλεξε τον δρόμο σου. Και μην αναρωτιέσαι αν είναι ο σωστός. Μην περιορίζεσαι από αυτό που ακούς να σου λένε: ΄΄Μην γυρνάς πίσω΄΄.

Μπορείς να γυρίσεις, γιατί καθώς γυρνάς πάλι μπροστά πας.

Μόνο όταν το βλέμμα και το βήμα έχουν αντίθετη φορά, μόνο τότε πας πίσω.

Προχώρα και μη φοβάσαι.

Πολλές φορές χρειάζεται να γυρίσεις πίσω για να πας μπροστά.

Μπορείς να ξαναγυρίσεις οποιαδήποτε στιγμή θες.

Εσύ επιλέγεις την κατεύθυνση, προχωρώντας πάντα μπροστά.

Βήμα και βλέμμα στην ίδια φορά.

Μόνο μπροστά πας, ακόμα κι όταν γυρνάς πίσω.

Μόνο μπροστά.

EvangElia  💙

[evangeliazouroudi]

Intuition 3

10.7.2020

Υπάρχει θόρυβος και δε σε αφήνει να ακούσεις.

Απομόνωσέ τον.

Κι ας τον ακούς.

Υπάρχει ο θόρυβος, ώστε να μάθεις να ξεχωρίζεις αυτό που χρειάζεται να ακούσεις.

Μέσα στον θόρυβο, προσπάθησε να ξεχωρίσεις και να ακούσεις ‘τον ήχο των πουλιών’.

Ναι, θα το καταφέρεις.

Και τότε αυτός ο ήχος, ‘το κελάδημα των πουλιών’, θα γίνει πιο έντονος.

Όλο και πιο έντονος, ώσπου θα ακούς αυτόν και όχι τον θόρυβο, όχι ό,τι σου είναι περιττό.

Και όταν το κάνεις αυτό, θα διαπιστώσεις ότι ο θόρυβος δε σε ενοχλεί πια.

Ποτέ δεν σε ενοχλούσε. Εσύ τον χρησιμοποιούσες ως δικαιολογία για να μην ακούς ‘το κελάηδημα των πουλιών’.

Χωρίς τον θόρυβο, δεν θα εκτιμούσες την ομορφιά του ‘κελαηδήματος’.

Και όταν το κάνεις αυτό, τότε θα ακούσεις κι άλλους παρόμοιους ήχους.

Το θρόισμα των φύλλων, το παφλασμό των κυμάτων, τις φωνές των παιδιών…

Και όταν το κάνεις αυτό, τότε θα μπορείς να ακούσεις

την ανάσα σου, τον ήχο της καρδιά σου…

Τόσο κοντινοί ήχοι, τόσο δικοί σου…

Άκουσέ τους και συντονίσου.

Τότε ησυχάζουν όλα γύρω σου. Ακόμα και ‘το κελάηδημα των πουλιών’, γιατί κι αυτό ‘θόρυβος’ είναι, αλλά ωραίος.

Όταν συντονιστείς στην ανάσα σου, στον ήχο της καρδιάς σου… σε σένα, ο ήχος των Σειρήνων δεν σε σαγηνεύει πια.

Συγκεντρώσου σε αυτό που χρειάζεται να ακούσεις.

Αυτό το ξέρεις μόνο εσύ!

EvangElia

[evangeliazouroudi]

Intuition

Channelling Elia 5/7/2020

Τι σηματοδοτεί η έκλειψη της 5ης Ιουλίου 2020;

Ανοίξτε το βήμα σας. Τον βηματισμό σας. Μη μένετε στάσιμοι. Έχει αρχίσει μια νέα εποχή.

Ακολουθήστε την.

Το χρώμα είναι πορτοκαλί.

Η Φωτιά κυριαρχεί.Φωτιά, σε φυσικό επίπεδο και μέσα σας.

Φωτιά σημαίνει Δύναμη, σημαίνει Ορμή.

Φλόγα σημαίνει Φως.

Συνδυάστε τα. Εστιάσου.

Δες τι σου δείχνει. Άκου τι σου λέει.

Περίοδος έναρξης.

Όλα δείχνουν πως δεν είναι, αλλά Είναι.

Μην κουράζεσαι. Μη  σπαταλιέσαι. Μην αναλώνεσαι. Μη σκορπίζεσαι.

Πριν προχωρήσεις, στάσου για μια στιγμή και δες.

Βρίσκεσαι στο σωστό μέρος;

Αυτό που κάνεις είναι αυτό που θες, είναι αυτό που σε εκφράζει;

Μήπως είναι συνήθεια; Φύγε από τη συνήθεια. Τη συνήθεια με κάθε έννοια.

Στη σκέψη, στο συναίσθημα, στα λόγια, στις πράξεις, στις απόψεις…

Ακολουθείς τόσο πιστά αυτή τη συνήθεια, που νομίζεις ότι είναι αυτό που θες, αυτό που είσαι.

Αναρωτήσου.

Πού πάω;Θα διαπιστώσεις ότι είσαι ήδη εκεί.

Ο αγώνας είναι μια ψευδαίσθηση.

Πάντα βρίσκεσαι στη Νίκη!

Ελία 🧡

[evangeliazouroudi]

Intuition

Channelling Elia 21/6/2020

Τι χρειάζεται να γνωρίζουμε εμείς οι άνθρωποι, πάνω στη γη, για τη νέα εποχή που ξεκινά με την έκλειψη της 21ης Ιουνίου 2020?

Δεν χρειάζεται να γνωρίζετε κάτι καινούργιο. Γνωρίζετε ήδη πολλά. Χρειάζεται να κατανοήσετε όλα όσα ήδη γνωρίζετε και τότε θα μάθετε κι άλλα.

Μαζεύετε πληροφορίες και δεν τις εφαρμόζετε, δεν τις αξιολογείτε και δεν τις αξιοποιείτε. Αυτό χρειάζεται να κάνετε.

Να σταματήσετε να κάνετε αυτό που κάνατε μέχρι τώρα και να κάνετε αυτό που η γνώση σας, σας δείχνει να κάνετε.

Η γνώση χρειάζεται να γίνει δική σας. Να την ενσωματώσετε. Να την εμπεδώσετε. Να μην είναι απλά πληροφορία.

Χρειάζεται να εφαρμοστεί. Πρώτα πάνω σας. Στον ίδιο σας τον εαυτό. Να γίνετε η γνώση που έχετε.

Τότε θα καταλάβετε ότι η γνώση υπήρχε και υπάρχει μέσα σας.

Τα ξέρετε όλα. Αυτό που δεν ξέρετε είναι ότι τα ξέρετε.

Γυρίστε προς τον εαυτό σας και σωπάστε για λίγο.

Σταματήστε να κάνετε ό,τι κάνατε. Σταματήστε να μιλάτε τη γλώσσα που ξέρατε, να χρησιμοποιείτε τις λέξεις που ξέρατε και αφήστε να έρθουν από μέσα σας νέες λέξεις, νέα σύμβολα, ένας νέος τρόπος επικοινωνίας. Μεγάλος. Καινούργιος.

Σαν τα ταξίδια που δεν είναι εύκολο να κάνετε τώρα.

Θα ταξιδέψετε αλλιώς. Με το μυαλό σας, την ψυχή σας και τη θέλησή σας.

Αφεθείτε να σας οδηγήσει η φωνή που ακούτε μέσα σας.

Αυτή είναι η γνώση.

Μην την περιμένετε να έρθει απέξω. Από κάποιον άλλον.

Ο καθένας σας γνωρίζει αυτό που χρειάζεται να γνωρίζει.

Πάρτε βαθιές ανάσες.

Αέρας. Χρειάζεστε αέρα.

Βγείτε στη φύση. Αέρας. Οξυγόνο.

Για κάποιο λόγο έχετε στη Γη το οξυγόνο. Εισπνεύστε το. Το χρειάζεστε για να επαναλειτουργήσετε.

Να κάνετε επανεκκίνηση.

Είναι η ενέργειά σας. Η δύναμή σας.

Ελία.

[evangeliazouroudi]

Η Αλλαγή της Αλλαγής

 ‘’Η αλλαγή δεν είναι απόφαση.

Η αλλαγή είναι εσωτερική διεργασία.

Την αλλαγή δεν την κάνουμε εμείς.  Η αλλαγή συμβαίνει μέσα μας και μας οδηγεί σε νέα συμπεριφορά και δράση.  

Η αλλαγή πρώτα συμβαίνει και μετά την κάνουμε.’’

 Η αλλαγή γίνεται μόνη της. Δεν την κάνουμε εμείς.

Ανησυχούμε γιατί νιώθουμε ότι χρειάζεται να αλλάξουμε κάτι ή και όλα, για να είμαστε καλά, για να ‘φτιάξουν’ τα πράγματα, για να διορθώσουμε καταστάσεις.

Έτσι λοιπόν, παίρνουμε αποφάσεις, κάνουμε δηλώσεις και ίσως διαφοροποιούμε και τη συμπεριφορά μας.

Όλο αυτό είναι πολύ επιφανειακό. Κρατά για λίγο. Είναι μια εξωτερική αλλαγή.

Ακόμη και για πολύ ή και για πάντα να διατηρήσουμε αυτή τη νέα συμπεριφορά, αντιλαμβανόμαστε ότι συνεχίζουμε να μη νιώθουμε καλά ή να μην έχει διορθωθεί η κατάσταση.

Και αυτό γιατί η αλλαγή δεν είναι απλά μια απόφαση.

Η αλλαγή είναι εσωτερική υπόθεση και γίνεται από μόνη της.

Η αλλαγή συμβαίνει μέσα μας και μας οδηγεί σε νέα συμπεριφορά και δράση.

Για να γίνει αυτή η εσωτερική διεργασία χρειάζεται να αφεθούμε, να γίνουμε παρατηρητές, να κάνουμε συνειδητοποιήσεις, να δούμε αλήθειες, να τις δεχτούμε.

Να εμπιστευτούμε τα συναισθήματά μας, να αφουγκραστούμε τις ανάγκες μας, να συνδεθούμε με κομμάτια του εαυτού μας και να τα δεχτούμε, να νιώσουμε.

Όσο προσπαθείς να αλλάξεις, τόσο απομακρύνεσαι από την αλλαγή. Για να γίνει η αλλαγή το μόνο που χρειάζεται να κάνεις ( και θέλει εσωτερική δύναμη αυτό) είναι να αποδεχτείς ότι εσύ, οι καταστάσεις, οι άλλοι, τα πάντα γύρω σου είναι ‘αυτό που είναι’.

Όταν καταφέρεις να πεις μέσα σου,

ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ

τότε αρχίζει η αλλαγή.

Η αλλαγή συντελείται μόλις σταματήσουμε να αντιστεκόμαστε σε αυτό που ήδη υπάρχει.

Η ΑΛΛΑΓΗ ξεκινάει από την ΑΠΟΔΟΧΗ.

[evangeliazouroudi]

Η αλλαγή δεν είναι απόφαση. Η αλλαγή είναι εσωτερική διεργασία. Την αλλαγή δεν την κάνουμε εμείς.   Η αλλαγή συμβαίνει μέσα μας και μας οδηγεί σε νέα συμπεριφορά και δράση.   Η αλλαγή πρώτα συμβαίνει και μετά την κάνουμε.

[evangeliazouroudi]

Η νέα μέρα που ξημερώνει είναι διαφορετική. Δεν υπάρχει καλό ή κακό, καλύτερο ή χειρότερο. Όποιος περιμένει τα πράγματα να είναι όπως παλιά, το πιθανότερο είναι να δυσκολευτεί στις νέες συνθήκες. Όποιος όμως είναι ανοιχτός στην αλλαγή και τον επαναπροσδιορισμό, όποιος είναι συνδεδεμένος με την εσωτερική του δύναμη και συμφιλιωμένος με τον εαυτό του, γίνεται Συνδημιουργός της Νέας Εποχής που έχει ήδη ξεκινήσει. Είναι Προσωπική μας Ευθύνη. Ας αρχίσουμε από τον Εαυτό μας!

[evangeliazouroudi]

Από μικρή... [2]

Από μικρή… θυμάμαι τη φράση «με υπομονή και επιμονή θα πετύχουμε, θα τα καταφέρουμε, θα νικήσουμε, κτλ» να την χρησιμοποιούμε  σε εκθέσεις που γράφαμε στο σχολείο ή σε συζητήσεις με φίλους και  συγγενείς.

Πάντα έδινα έμφαση και μεγαλύτερη σημασία στη λέξη επιμονή. Τη θεωρούσα πιο δυναμική, πιο σημαντική για να τα καταφέρει κάποιος. Με ενέπνεε περισσότερο. Μου έδινε κίνητρο. Ποιος κάθεται να περιμένει τώρα!!! Στην επιμονή ήταν η δύναμη, τότε.

Τώρα που μεγάλωσα πια και που υποτίθεται πως τα κατάφερα σε αρκετούς τομείς, συνειδητοποιώ την αξία της υπομονής. Με την επιμονή, ναι, τα καταφέρνουμε. Με την υπομονή μαθαίνουμε σε τι χρειάζεται να επιμένουμε.

Η επιμονή είναι αρσενική ενέργεια, γιανγκ. Η υπομονή είναι θηλυκή, γιν. Για να έχουμε ισορροπία χρειαζόμαστε και τα δυο.

Δεν έχουμε μάθει να έχουμε υπομονή. Αυτό που συνήθως κάνουμε είναι να θέλουμε να επιλύσουμε μια κατάσταση όσο το δυνατό πιο γρήγορα. Αυτό που χρειάζεται όμως είναι να αφήσουμε τον εαυτό να ακολουθήσει τη ροή του.

Η ΥΠΟΜΟΝΗ προηγείται της ΕΠΙΜΟΝΗΣ και η μία χρειάζεται την άλλη.

[evangeliazouroudi]

ΜΕΝΟΥΜΕ ΣΠΙΤΙ

[evangeliazouroudi]

Φόβος και COVID-19

Ο φόβος αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό μας.

Το ‘μη φοβάστε’ λέγεται εύκολα και εύκολα παριστάνουμε ή νομίζουμε ή πείθουμε τον εαυτό μας ότι δεν φοβόμαστε. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο φόβος εξαφανίζεται.

Αντιθέτως, σε ό,τι αντιστεκόμαστε αυτό επιμένει.

Χρειάζεται διαχείριση ο φόβος μας και όχι να του γυρνάμε την πλάτη. Γιατί πίσω από την πλάτη μας στήνει χορό. Γιγαντώνεται και εκδηλώνεται με αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά που μπορεί να γίνει ανευθυνότητα και να  θέσει εμάς και τους γύρω μας σε κίνδυνο ή αυτός ο φόβος βγαίνει εκτός ελέγχου και γίνεται πανικός.

Τι κάνουμε λοιπόν για να διαχειριστούμε το φόβο μας;

Καταρχάς, τον αποδεχόμαστε. Το να αποδέχεσαι τα συναισθήματά σου γενικότερα και τον φόβο σου στην προκειμένη, δεν σημαίνει ότι είσαι αδύναμος. Αντιθέτως, η αποδοχή μάς δυναμώνει. Αυτό που μας αποδυναμώνει είναι η αντίσταση.

Δεύτερον, μπορούμε να διαλογιστούμε ή να κάνουμε μια ενεργειακή θεραπεία. Έτσι απελευθερώνουμε τον φόβο, ενισχύουμε τον εαυτό μας, τον προστατεύουμε, βρισκόμαστε στο κέντρο μας, δυναμώνουμε το ανοσοποιητικό μας, ηρεμούμε… και η λίστα δεν τελειώνει.

Τρίτον, βρισκόμαστε στη συνειδητότητα της υγείας και όχι της νόσου. Αυτό το πετυχαίνουμε με το να εστιαζόμαστε στην υγεία, να μιλάμε για υγεία, για ευχάριστα πράγματα, να μην καταστροφολογούμε, να χρησιμοποιούμε θετικές λέξεις, να συγκεντρωνόμαστε στη λύση και όχι στο πρόβλημα. Να γελάμε, έστω να χαμογελάμε. Προσοχή όμως στο μπλακ χιούμορ. Ενώ έχει πλάκα, η κατάχρησή του στέλνει μηνύματα στο υποσυνείδητο, το οποίο και τα καταγράφει ως αληθινά. Το ίδιο συμβαίνει και με τις Ειδήσεις στην τηλεόραση. Και εκεί χρειάζεται μέτρο. Η υπερβολή, μόνο πανικό μπορεί να μας δημιουργήσει.

Επίσης, τις ώρες, τις πολλές ώρες που μένουμε στο σπίτι, δεν χρειάζεται να σκαρφιζόμαστε χίλιους-δυο τρόπους για να περάσει η ώρα ή να γεμίσουμε τη μέρα μας. Ας συγκεντρωθούμε στον εαυτό μας, ας τον ξαναθυμηθούμε, ας τον ανακαλύψουμε και να τον επαναπροσδιορίσουμε. Να του ξανασυστηθούμε και να τον αγκαλιάσουμε. Άλλωστε είναι ο μόνος που μπορούμε να αγκαλιάσουμε άφοβα αυτές τις μέρες.

Φτιάχνοντας τη σχέση μας με τον εαυτό μας, επηρεάζονται όλες οι σχέσεις της ζωής μας. Προσωπικές, οικογενειακές, φιλικές, επαγγελματικές, ερωτικές.

Και να θυμόμαστε πάντα: το ισχυρότερο αντίδοτο είναι η ΑΓΑΠΗ.

Τέλος, ας μείνουμε για λίγο στη σιωπή. Δεν χρειάζεται να μιλάμε συνέχεια . Δεν χρειάζεται να γεμίζουμε όλα τα κενά με άσχετη φλυαρία ή με τηλεόραση και διαδίκτυο. Αν για λίγο σταματήσουμε να δεχόμαστε ‘πληροφορίες’ από έξω, θα αρχίσει να μας μιλάει ο εαυτός μας. Να μας δίνει πληροφορίες για το τι νιώθουμε, τι χρειαζόμαστε, τι θέλουμε, τι υπάρχει μέσα μας, τι χρειάζεται να κάνουμε.

Μέσα από τη Σιωπή, ακούμε μεγάλες αλήθειες.

Και μια τέτοια, μεγάλη, Νέα Αλήθεια, μια Νέα Πραγματικότητα, ένας Νέος Κόσμος γεννιέται τώρα. Ένας Κόσμος ΑΓΑΠΗΣ.

[evangeliazouroudi]

Από μικρή...[1]

Από μικρή τηρούσα τις Οδηγίες των μεγαλύτερών μου. Της μαμάς μου, του μπαμπά μου, των δασκάλων μου. Τους εμπιστευόμουν.  Σε γενικές γραμμές, μου βγήκε σε καλό. Μέσα στην ασφάλεια του ‘κάτι-ξέρουν-παραπάνω-από-μένα’, μπόρεσα να μάθω παραπάνω, μερικές φορές να αποφύγω κακοτοπιές, να εξελιχθώ, να σκέφτομαι και να μπορώ να διακρίνω τελικά ποιες οδηγίες είναι σωστές, ποιες όχι, ποιους να ακούω και ποιους να εμπιστεύομαι.

Πάντα από μικρή, τηρούσα τους Κανόνες. Για κάποιο λόγο υπήρχαν. Σεβόμουν πάντα το «Απαγορεύεται- SOS- Κίνδυνος», το «Δεν επιτρέπεται …(π.χ. η είσοδος)» και το «Διατηρείτε… (π.χ. το χώρο καθαρό)».

Πολλά, από τα μεγαλύτερα μαθήματα της ζωή μου, τα έχω πάρει όταν πήγαινα Α’ λυκείου. Γιατί ενώ ήμουν «το καλό παιδί» και δεν με είχε ποτέ μαλώσει κανείς, η κ. Φρ. υπήρξε για μένα μεγάλη ΔΑΣΚΑΛΑ. Με μάλωσε δυο φορές.

Θυμάμαι την πρώτη...

Ήμουν απουσιολόγος και μαζί με το απουσιολόγιο στην αρχή της σχολικής χρονιάς, η κ. Φρ.- υπεύθυνη καθηγήτρια-φιλόλογος του τμήματός μου, μου παρέδωσε ένα μικρό βιβλιαράκι, λίγων σελίδων, που ήταν ο Κανονισμός της Τάξης, τον οποίο έπρεπε να διαβάσω στους συμμαθητές μου, σε κάποιο ‘κενό’ μας.

Απ’ ό,τι φαντάζεται κανείς, σε κανένα κενό μας, κανένας συμμαθητής μου δεν έμενε μέσα στην τάξη ή κι αν έμενε σιγά μην ήθελε να ακούσει εμένα να διαβάζω τον Κανονισμό.

Εγώ με σιγανή φωνή:

-Βρε παιδιά, ελάτε να σας διαβάσω τον Κανονισμό.

Κανείς!

Και πέρασαν μέρες, βδομάδες, μήνες. Ξεχασμένος ο Κανονισμός κι από μένα και απ’ όλους. Παρατημένος σε μια θήκη της τσάντας μου. Και… ω ναι! Φεβρουάριο μήνα, τον θυμάται η κ. Φρ.

-        Ζουρούδη, διάβασες τον Κανονισμό στους συμμαθητές σου;

-        Όχι, Κυρία. Προσπάθησα πολλές φορές, αλλά δεν ήθελαν. Δεν με άκουγαν.

-        Γιατί; (με αυστηρότατο ύφος)

-        Γιατί στα ‘κενά’, Κυρία, δεν έμενε κανείς στην τάξη, για να τον διαβάσω.

-        Κι εσύ, τι έκανες Ζουρούδη; (ακόμα πιο αυστηρό ύφος)

Εγώ, σοκαρισμένη που ένιωθα ότι είμαι υπόλογη, ότι έχω κάνει λάθος, ότι έχω παρατυπήσει. Αμήχανη και καταντροπιασμένη.

Από τον τόνο της φωνής της ένιωθα ότι με μάλωνε. Δεν με είχαν ξαναμαλώσει ποτέ. Εμένα το καλό παιδί! (μεταξύ μας… ΤΟ σπασικλάκι!)

Με τρεμάμενη φωνή, προσπαθώ να με δικαιολογήσω:

-        Μα Κυρία, πώς να τον διαβάσω αφού δεν ήταν κανείς μέσα στην τάξη;

-        Κανείς;

-        Ένα-δυο παιδιά μόνο, Κυρία.

-        Αυτό δεν είναι ‘Κανείς’, Ζουρούδη. Όφειλες να τον διαβάσεις για ένα-δυο παιδιά. Ακόμη κι αν δεν σε άκουγαν. Όφειλες να τον διαβάσεις ακόμη κι αν δεν ήταν κανείς στην τάξη. Στον αέρα. ΕΣΥ όφειλες να κάνεις αυτό που είσαι υπεύθυνη να κάνεις. Το τι κάνουν οι άλλοι, είναι δικό τους θέμα. ΕΣΥ όφειλες να είσαι συνεπής με την υποχρέωση που ανέλαβες. ΕΣΥ είσαι υπεύθυνη τώρα αν δεν τηρηθεί ο Κανονισμός. Δεν τον έχεις διαβάσει. Δεν έχεις ενημερώσει τους συμμαθητές σου. Κατάλαβες, Ζουρούδη; ΕΣΥ!

-        Κατάλαβα, Κυρία.

Και κλάμα, εγώ…

Αλλά, κατάλαβα.

Από τότε, ακόμη και στην έρημο να οδηγήσω, θα βγάλω φλας για να στρίψω.

Ευχαριστώ κ. Φρ. που με διδάξατε την ΥΠΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ και τη ΣΥΝΕΠΕΙΑ.

[evangeliazouroudi]

ΣΧΕΣΕΙΣ ΖΩΗΣ

Η σημαντικότερη σχέση της ζωής μας είναι η σχέση που έχουμε με τον Εαυτό μας. ‘Φτιάχνοντας’ αυτήν, αλλάζουν όλες οι σχέσεις της ζωής μας. Για να αναγνωρίσουμε όμως, τη σχέση που έχουμε με τον εαυτό μας, χρειάζεται να παρατηρήσουμε τις υπόλοιπες σχέσεις μας, καθώς αυτές αντανακλούν τους φόβους μας, τις αντιλήψεις μας, τις περιοριστικές μας πεποιθήσεις, το σύστημα αξιών μας, τα βαθύτερα συναισθήματά μας, τα στοιχεία του εαυτού μας που έχουμε περιορίσει ή που δεν έχουμε αφήσει καν να εκδηλωθούν, τις ελλείψεις και τις ανάγκες μας. Μέσα από τις σχέσεις μας- είτε  αυτές είναι φιλικές είτε οικογενειακές, ερωτικές, επαγγελματικές- αναζητάμε κατανόηση, επικοινωνία, αγάπη, σεβασμό, αποδοχή, ασφάλεια και πολλά άλλα καλά που όταν δεν τα βρίσκουμε, συνήθως θεωρούμε ότι φταίνε οι άλλοι ή ότι φταίμε εμείς που διαλέγουμε πάντα τους λάθος ανθρώπους ή η τύχη μας που είναι πάντα λιγότερη από την τύχη των άλλων. Όμως, καμία σχέση δεν είναι τυχαία. Αυτό που εισπράττουμε από κάθε σημαντική σχέση της ζωής μας, είναι αυτό που χρειάζεται να μάθουμε για εμάς. Οι σχέσεις μας είναι τα μεγάλα μαθήματα της ζωής μας.

[evangeliazouroudi]

The Route to your true self

Μαζί ακολουθούμε μία ‘Διαδρομή’, που προορισμό έχει να βρεις τον αληθινό σου εαυτό. Δεν έχει σημασία από πού ξεκινάς. Αν είναι η επιθυμία σου για αυτογνωσία και προσωπική διεύρυνση ή αν έφτασες σε εκείνο το σημείο της ζωής σου που είπες ‘Φτάνει πια’… κάτι πρέπει να αλλάξει, κάτι χρειάζεται να κάνω για μένα, κάτι πρέπει να σταματήσει, θέλω να ζήσω ελεύθερα, θέλω να μιλήσω, θέλω να κατακτήσω το όνειρό μου. Όποιο κι αν είναι το ‘Φτάνει πια’ σου, σε λίγο καιρό θα ευχαριστείς που υπήρξε, όσο κι αν πόνεσε, όσο σκληρό ή δύσκολο κι αν ήταν, γιατί αυτό σε έκανε να πάρεις μια απόφαση: Να αναζητήσεις τον Εαυτό σου. Το σίγουρο είναι ότι μέσα από αυτή τη ‘Διαδρομή’ που ακολουθούμε θα βρεις τον αληθινό σου εαυτό, την αγάπη, τη χαρά, την αφθονία, την ολοκλήρωση, την ευημερία, το φως. Στη ‘Διαδρομή’ είμαστε μαζί. Δεν είναι μία φόρμουλα που σου λέει τι να κάνεις, δεν είναι ‘οδηγίες χρήσης’, δεν είναι κάτι ξένο από σένα. Η ‘Διαδρομή’ είναι δική σου. Εγώ σε συνοδεύω, είμαι δίπλα σου και σε βοηθώ να στηριχτείς στα δικά σου και μόνο στα δικά σου πόδια. Στη ‘Διαδρομή’ μέσα από συζήτηση και ενεργειακό διαλογισμό, απελευθερώνεις τον εαυτό σου από συναισθηματικά μπλοκαρίσματα, αρνητικό προγραμματισμό, φοβίες, προσκολλήσεις, εμμονές, σωματικά συμπτώματα. Ανακαλύπτεις τον εαυτό σου, τον αποδέχεσαι και τον αγαπάς. Αυτό και μόνο είναι αρκετό για να δεις τη ζωή σου να μεταμορφώνεται, να γίνεται το θαύμα!