Ongemakkelijk
In deze blog zal ik jullie vertellen op welke manieren het ongemakkelijk was.
De eerste dag vans school is het bijna altijd wel ongemakkelijk. Je zit dan in een lokaal met allemaal mensen die je niet kent, vaak leer je elkaar dan aan het begin van de dag kennen en is het ijs gebroken.
Toen ik op de eerste dag binnen kwam in het lokaal dacht ik dat ik verkeerd zat. In het lokaal stonden de tafels in tentamen opstelling en aan de muur hing een briefje met de tekst: “Stilte! Tentamens aan de gang”. Dus eerst dacht ik dat ik een tentamenzaal was binnen gekomen. Ik stond in de deurpost en keek naar binnen. Toen besloot ik het lokaal weer uit te lopen en verder te zoeken. Op de gang stond een mevrouw, ik ging aan haar vragen waar ik moest zijn. Zij vertelde mij dat ik wel bij het goede lokaal was. Dat betekende dus dat ik weer terug het lokaal in moest. Iedereen keek me aan, ik was ook één van de weinige meisjes dus het was best intimiderend om eerlijk te zijn. Ik besloot naast een jongen te zitten die iets voor mij was aangekomen. Na een paar minuten begon de les en moesten we kennis gaan maken met de medestudenten die voor-, achter- en naast mij zaten. Gelukkig brak dat het ijs al een beetje en werd de sfeer meer ontspannen.
Een ander ongemakkelijk ding was dat de klas erg passief was. Dan denk je misschien “Huh? Hoe is een passieve klas ongemakkelijk?” maar dat zal ik je nu uitleggen. Elke keer als een docent een vraag stelde aan de klas (waarop een antwoord verwacht werd), bleef de klas stil. Dit zorgde voor een aantal ongemakkelijke stiltes die makkelijk voorkomen hadden kunnen worden. De oorzaken waren waarschijnlijk dat het heel vroeg was en er nog bijna niemand echt wakker was, ook kan het lastig zijn om in een nieuwe omgeving iets te zeggen.
De rest van de week was niet meer ongemakkelijk. Toen kende we elkaar al een beetje en konden we gezellige gesprekken voeren.
Een tip voor de volgende keer is misschien de klas op een andere manier de klas betrekken.