Birisine geç kalmak çok acı veren bir şeydir. O kişiyle farklı zamanda karşılaşmış olsanız her şeyin farklı olabileceğini görürsünüz ama birbirinizin hayatında değilken bir sürü şey yaşanmış, geri alınamayacak şekilde bozulmuştur. O kişi herkesten farklıdır. Fiziksel görüntü, toplumsal ortamdaki roller, yüzeysel herşeyden uzakta, derin bir insan ilişkisidir aranızdaki. Birbirinizin cümlelerini tamamlarsınız ve muhtemelen ruh eşi denebilecek kadar uyumlusunuzdur. Fakat sizin için kusursuz olan o kişiyi bir başkası hatta başkaları tüketmiştir ve sizin için bir şeyler yapabilecek o kişiden geriye neredeyse hiçbir şey kalmamıştır. Yine de o kadar güçlüdür ki birbirinize uyumunuz, çaresizce tutunmaya çalışırsınız ondan geriye kalan bir kaç şeye fakat elbette olmayacaktır. Şartlar farklı olsa sizin onun için, onun da sizin için mükemmel olabileceğini görürsünüz fakat yaşananlar geri alınamayacaktır ve şu an olduğu kişi değişmeyecektir. Böylece olmaz. Hayatınıza başka birisi girer ama o ve ona geç kalmışlığınız orada öylece kalır. Hayal kırıklığınız kabuk tutmuş bir yara gibidir, söylenen bir söz, çalan bir şarkı kanatana kadar kapalı duran. Aranızdaki iletişim ve paylaşım çıtayı öyle yukarıya çıkarmıştır ki ister istemez hayatınıza giren kişiyle olan iletişiminizden aynısını beklersiniz. Fakat tabii ki olmayacaktır. Sizi ne kadar severse sevsin yetmeyecektir. Bir kelimenin boş bıraktığı yeri destanlar doldurmayacaktır. Böylece siz de hayatınıza giren insana aynı şeyleri yaşatırsınız. Ve bu kısır döngü hissedilen fakat adı konulamayan bir gerçek olarak varlığını sürdürmeye devam eder.
theartofmadeline
areudirty
andulkaphoto
blakekathryn
