Wydaliśmy siódmy, ponadsześciusetstronicowy tom serii “Perspektywy Ponowoczesności” - Groza i postgroza pod redakcją Kseni Olkusz i Barbary Szymczak-Maciejczyk. Monografię wzbogacają przekłady wybitnych światowych znawców problematyki: Gregory’ego Claeysa (fragment książki “Dystopia: A Natural History”, wydanej przez Oxford University Press), Elany Gomel, Mathasa Clasena i Leigh M. McLennon. Książkę można pobrać za darmo na stronie https://factaficta.org/pp/#7 w multiformacie (.pdf, .mobi, .epub)
Z wprowadzenia Kseni Olkusz:
Współczesne narracje grozy (postgroza) stanowią obecnie niejednokrotnie nie tylko twory komplementarne wobec konwencji, lecz i będące polemiką z tradycją, sprzyjającą dyskusji z utartymi wzorcami, prowadzącą nieraz do odświeżenia skostniałych reguł kompozycyjnych. Dyskurs podobny sygnalizuje jednocześnie inicjację kolejnego etapu w obszarze tej estetyki, gdzie stały schemat uzupełniony zostaje o inspiracje kinematograficznej proweniencji. Dyskusja z konwencją polega tutaj często na manipulacji regułami obrazowania, odwołując się już nie tylko do obszarów wyobraźni, lecz również do pamięci wizualnej. Współczesne narracje grozy osadzone są mocno w estetyce transmedialnej i transfikcjonalnej, obszernej, acz możliwej do zdekodowania nawet bez doskonałej znajomości innych czy dawniejszych artefaktów kultury. Istotnym problemem związanym z badaniem i popularyzacją naukowej (i pozanaukowej) roli tego typu tekstów jest ich redukcja do określonego zestawu repetytywnych cech dystynktywnych i w efekcie sprowadzenie do roli niewyszukanej rozrywki, miast poszerzenia perspektywy oglądu poprzez przyjęcie do wiadomości oczywistego faktu, że ten obszar artystycznej działalności (rozmaitej proweniencji) stanowi przecież relewantny składnik kultury w ogóle, czego dowodzą liczne produkcje medialne odwołujące się do estetyki grozy. W polskim piśmiennictwie fachowym dobitnie świadczy o tej predylekcji niewielki tylko procent wartościowych, a przede wszystkim rzetelnych merytorycznie prac naukowych poświęconych tej problematyce, podobnie jak odsunięcie literatury grozy na margines estetyczny.
Zapraszamy do lektury!











