FALSE SIBYL

Katerina,30,INFJ,Medievalist,Taken,MDNI

[falseevil]

Simplicity is sacred

[throathole]

I need to go rub one out. *goes to my secret chamber where the walls are covered in tally marks and I erase one mark* *it is unclear what happens when they run out*

[eearth-deactivated20180601]

me, when literally anything happens: maybe it’s a sign 

[touchmytylenol]

sucking tongues is a romantic gesture btw

[falseevil]

Και στο λέω πως η ψυχολόγος σου θα σε περίμενει σαν ταβέρνα τον 15γουστο. Δίνεις απεριόριστο ύλικο και τώρα που ενωθήκαμε... και το 11 βρήκε το 12 του.. πάμε για βιβλίο. Η πληροφορία είναι τόσο πυκνή που χάνομαι. Κάπου κάποτε φτιάξαμε και μια πίτσα, κάτι μαστίγια, κάτι gag balls αλλά πάνε χρόνια από τότε. Και που λες, είπαμε να πάμε παραλία, κρυωμένη εγώ αλλά δεν με κράτησε αυτο μακρυά απο το πλάτσα πλούτσα.

4.30, σμαρτάκι, βγαίνεις με το μαγιό κι ύστερα βάζεις το πουκαμισό σου που χει γεύση φυστίκι και ροδάκινο. Είσαι πανέμορφη. Βγάζω κι εγώ το μπλουζάκι με τον Dj Bruce Lee κι ας φαίνονται οι μελανιές , μεταξύ μας είμαστε.. και μεταξύ κατεργαρέων ειλικρίνεια.

Πάμε προς Πεντέλη,

Albinum Benjamin (check)

Albinus Ficus (check)

Και συνεχιζουμε.

Περνάμε κάτι πανέμορφα κίτρινα λουλουδάκια και ανεβαίνουμε στα κορφοβούνια της Πεντέλης να βρούμε την ερημική παραλία των ονείρων μας.

[funeral]

Averill and Sundararajan, "Experiences of Solitude: Issues of Assessment, Theory, and Culture"

[funeral]

Giulio Perugi and Hagop S. Akiskal, "Emerging concepts of mixed states: a longitudinal perspective"

[funeral]

Henry Krystal, Integration and Self-Healing

[funeral]

Janina Fisher, Healing the Fragmented Selves of Trauma Survivors

[funeral]

Louis Cozolino, The Neuroscience of Psychotherapy

[funeral]

Lisa Feldman Barrett, How Emotions Are Made

[funeral]

Lisa Feldman Barrett, How Emotions Are Made

[funeral]

In melancholia, the body loses the lightness, fluidity, and mobility of a medium and turns into a heavy, solid body that puts up resistance to the subject's intentions and impulses. Its materiality, density, and weight, otherwise suspended and unnoticed in everyday performance, now come to the fore and are felt painfully. Thus, melancholia may be described as a reification or corporealization of the lived body. The melancholic patient experiences a local or general oppression, anxiety, and rigidity (e.g., a feeling of an armor vest or tire around the chest, lump in the throat, or pressure in the head). Sense perception and movement are weakened and finally walled in by this rigidity, which is visible in the patient's gaze, face, or gestures. To act, patients have to overcome their psychomotor inhibition and push themselves to even minor tasks, compensating by an effort of will what the body does not have by itself any more. With growing inhibition, their sensorimotor space is restricted to the nearest environment, culminating in depressive stupor.

Thomas Fuchs, "Corporealized and Disembodied Minds: A Phenomenological View of the Body in Melancholia and Schizophrenia"

[falseevil]

Υπηρξαν ανθρωποι που ηθελα να παω μαζι τους στο allou μα δεν πηγα, άνθρωποι που πηγα μαζί τους στο allou αν και δεν ήθελα και πολλοι αλλοι με τους οποιους πηγα μεσα στα χρόνια μου κι έχω υπέροχες αναμνήσεις. Δεν ξέρεις τιποτα απο ολα αυτά.. εκτός απο το ότι έσπασα τα δοντια ενός κοριτσιού στα συγκρουόμενα...και χθες αφού είχαμε πιει κάποια ρακόμελα μου λες.. "Πάμε να μπούμε αλλού;" και εγώ με μπότα φίδι , σατέν μπλουζα και σακάκι...απαντάω κατευθειαν ναι, με μένα δεν γίνεται να λες τέτοια πράγματα ελαφρά τη καρδία.

"Μα είσα κρυωμένη" μου λες

"Έλα θελω, δεν παθαινω τιποτα σου απαντάω, σε παρακαλωωωωω", απαντάω.

Κι έτσι πήγαμε στο αλλού που πλεον αναπαυεται σε τόπο χλοερο, σε τόπο αναπαυσεως και καταψυξεως ...και μπήκαμε.

Αν ήταν να γράψω ένα βίβλιο ή ένα ποίημα για μας θα ήταν πόσο μέσα σε όλον αυτόν τον σουρεαλισμό τα σύναισθηματα μου για σένα είναι άκρως ρεαλιστικά.

Ενθύμια; 2 κουτάκια chill box και 2 καδράκια.

Υπηρξαν ανθρωποι που ηθελα να παω μαζι τους στο allou μα δεν πηγα, άνθρωποι που πηγα μαζί τους στο allou αν και δεν ήθελα και πολλοι αλλοι με τους οποιους πηγα μεσα στα χρόνια μου κι έχω υπέροχες αναμνήσεις μα με εσένα κλείνω τον κύκλο που σου έδειξα χθες πως τον κλείνουμε..

Τον κύκλο μιας παιδικής ηλικίας, τον κύκλο του πόνου, τον κύκλο λαθών, τον κύκλο.

Το αλλού έκλεισε για παντα, σε λίγο δεν θα υπάρχει καν, ήδη ορισμένα παιχνίδια έχουν κατακερματιστεί, σε λίγο θα ειναι παλιοσίδερα.

Είσαι το τελευταιο "αλλού" μου και θέλω να μείνεις εδώ.

[falseevil]

You have tasted my blood now. You can't go back.

[falseevil]

Καλά είσαι γενικά; Φαίνεσαι κάπως 😔

Μερες προοδου

[falseevil]

ME ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ 30

^ και 30 ειμαι και 30 φαινομαι