“მე არ შემიძლია გაგაგებინო. მე არ შემიძლია ვინმეს გავაგებინო რა ხდება ჩემს შიგნით, - მე საკუთარ თავსაც არ შემიძლია ავუსხნა ეს…“
ფრანც კაფკა
Game of Thrones Daily

No title available

No title available

blake kathryn
No title available
Alisa U Zemlji Chuda
taylor price

JBB: An Artblog!

tannertan36

Janaina Medeiros
TVSTRANGERTHINGS

izzy's playlists!
Show & Tell
almost home
Monterey Bay Aquarium
Keni
noise dept.

Origami Around

Product Placement

shark vs the universe

seen from Türkiye
seen from Canada

seen from United Kingdom
seen from United States

seen from Portugal

seen from Australia
seen from Iraq
seen from Morocco
seen from France

seen from Iraq

seen from Spain
seen from France

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
@feeaarofthedarkk-blog
“მე არ შემიძლია გაგაგებინო. მე არ შემიძლია ვინმეს გავაგებინო რა ხდება ჩემს შიგნით, - მე საკუთარ თავსაც არ შემიძლია ავუსხნა ეს…“
ფრანც კაფკა
“ მე მინდა წარმოვიდგინო შენი შემოსვლა ოთახში. მე მინდა წარმოვიდგინო ჩემი დახვედრა… “
'იარები ის ნაპრალებია,საიდანაც შენში სინათლე აღწევს.'
რუმი
შენი პასუხი მაფიქრებს, თორემ ჩემი შეკითხვის არ მეშინია…
ახლა,საოცრად მოწყენილი ვდევარ და ნერვებისგან მაკანკალებს. რა და რატომ მჭირს არ ვიცი,მაგრამ ფაქტია,რომ მჭირს. ვუსმენ ისეთ სიმღერებს,რომლებიც ძალიან,ძალიან ცუდ განწყობას და ასოციაციას მიქმნიან და ვერ ვეშვები.მაინც ვუსმენ,მაზოხისტურად.
აირონ მეიდენი?
ეგარი
დღეს პირველად
გადამიარა წყენამ.
ჩვენი ისტორიის საუნდტრეკით
მივუყვებოდი ნაპირს და
პირველად არ გავბრაზდი შენზე,
პირველად წავიჩურჩულე
რომ როცა იყავი,
ყველაფერი ლამაზი იყო....
დღეს პირველად
აღარ მეტკინა შენი გახსენება.
ალბათ სწორედ ეს არის,
დასასრული.
და ეს გზა,
არ ვიცი ვისთან
მიმიყვანს.
მომენატრე და გწერ.
რომ იცოდე როგორ მაღიზიანებს ეს მშრალი “როგორ ხარ?” “კარგად, შენ?” “მეც.”
არადა ორივე ვიტყუებით. არ გიკითხავს, მაგრამ ახალი არაფერია.
ისევ ისე ვიცინი ხოლმე, ისევ ისე ვტირი, ისევ ისე მიხარია, ისევ ისე ვიწყენ. ჰო… განწყობაც ელვის სისწრაფით მეცვლება ხოლმე, როგორც ადრე. ახლა უფრო მეტს ვოცნებობ, რეალობასაც დროსთან ერთად მეტად ვწყდები.
ოცნებებს დავდევ და თანდათან უფრო ვშლი ზღვარს რეალობასა და ოცნებას შორის.
ვიცი, რომ ეს ცუდია. ახლა კი სჯობს წერა შევწყვიტო ასეთ არეულს უარესად მაბნევს.
დღეისვის მოსაყოლი არაფერი მაქვს მეტი.
როცა მომენატრები კიდევ მოგწერ.
I’m dreaming about love..
‘’მე შემიძლია, შენთან მოვიდე და ფრჩხილებზე ლაქი მქონდეს ამძვრალი, თვალები უძილობით ჩაშავებული, თმა დაუდევრად მიყრილ-მოყრილი.
მე შემიძლია , შენთან მოვიდე და ყველა ტრაგედია თან წამოვიყოლო. ყველა სიკვდილი.
მე შემიძლია, შენთან მოვიდე და ვიტირო.
შემიძლია გავიხადო და შიშველი სულით მოვიდე შენთან..
შემიძლია არ მოვიწმინდო ცრემლები და ისე გავიცინო, როცა იხუმრებ.
შემიძლია გავიღიმო და გითხრა რომ მოვკვდი.
და მერე ისევ ისე იყოს ყველაფერი.
….
მე შემიძლია, შენთან მოვიდე და ისეთი დაგენახო, სარკეშიც რომ მძულს ჩემი თავი.
ფრჩხილებზე ლაქი მქონდეს ამძვრალი.
თვალები უძილობით ჩაშავებული.
..
შენ მაინც დამინახავ.’’
“ მე მინდა წარმოვიდგინო შენი შემოსვლა ოთახში. მე მინდა წარმოვიდგინო ჩემი დახვედრა… “