28 Μαρτίου 2025:
Δεν είχα σκοπό να ξανά γράψω για σένα.
Είχα πει πως θα σε άφηνα πίσω στο 24,
εκεί που τελείωσε και η ιστορία μας.
Ή μάλλον εκεί που τελείωσες την ιστορία μας.
Εχω καιρό να σε αναφέρω στα κείμενα μου,
Μα σήμερα ναι οκ θα παραδεχτώ πως το είχα ανάγκη.
Βασικά όχι μόνο σήμερα.
Το είχα ανάγκη γενικά απλά δεν θέλω να το παραδεχτώ γιατί είχα πει στον εαυτό μου πως δεν θα ξανά ασχοληθώ ποτέ ξανά μαζί σου.
Δεν έχω θεραπευτεί ακόμα.
Νιώθω πως είμαι αρκετά μακριά ακόμα από την θεραπεία.
Ακόμα πονάω.
Πονάω τόσο γαμημενα πολύ
Εχουν περάσει 8 μήνες από την τελευταία φορά που μιλήσαμε.
8 μήνες.
Πρώτη φορά κρατάει τόσο καιρό χωρισμός μας.
Τις υπόλοιπες 13 φορές, στην βδομάδα τα είχαμε βρει.
14 φορές χωρίσαμε.
Αν είναι δυνατόν.
Και αυτό γιατί;
Θα σου πω εγώ γιατί: ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΜΕ ΗΘΕΛΕΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ.
Μια ήθελες μια δεν ήθελες.
Μια με αγαπούσες ,
Μια οι πράξεις σου μου έδειχναν πως με μισούσες.
Μια γυρίζεις.
Μια ερχόσουν .
Ήξερες καλά να με χειραγωγείς..
Και εγώ η χαζη σε άφηνα.
Και όχι μόνο σε άφηνα, σε παρακαλούσα και να γυρίσεις κάθε ΓΑΜΗΜΕΝΗ φορά.
Δεν έβλεπα τότε.
Με είχαν τυφλώσει τα χειραγωγισιμα λόγια σου.
ΔΕΝ ΑΝΟΙΓΑ ΤΑ ΓΚΑΒΑ ΜΟΥ ΝΑ ΔΩ ΟΤΙ ΕΙΣΑΙ ΝΑΡΚΙΣΣΟΣ.
Απλά επαναλάμβανα το ίδιο κύκλο βδομάδα παρά βδομάδα.
Ερχόσουν και με κατηγορούσες πως σε απατούσα…
ΠΟΙΟΣ ΕΓΩ; Που κατέστρεψα την υγεία μου για να δεις πόσο σε θέλω.
Κοιμόμουν τον ύπνο του δικαίου, νόμιζα ότι απλά ήταν ανασφάλειες σου , ΠΟΥ ΝΑ ΗΞΕΡΑ ΟΤΙ ΤΟ ΚΑΜΕΙΣ ΕΣΥ.
Έριχνες πάνω μου τις πράξεις σου και κάθε βδομάδα με χώριζες με την δικαιολογία ότι εγώ σε απατουσα ενώ δεν το έκανα ποτέ.
Έχασα το μυαλό μου εξαιτίας σου,
Μπαινόβγαινα στα νοσοκομεία με κρίσεις πανικού .
Μίσησα τον εαυτό μου γιατί νόμιζα ότι δεν ήμουν αρκετή για σένα.
Με έκανες να πιστέψω πως ήμουν ένα τίποτα για την ανθρωπότητα.
Προσπάθησες να με απομακρύνεις από όλους.
Με κατηγορούσες για τα πάντα.
Μου έκανες gaslighting και προσπαθούσες να διαστρεβλώσεις την αλήθεια μου και να χάσω το μυαλό μου, να τρελαθώ.
Και στο τέλος είχες το θράσος να μου πεις πως κανένας δεν πρόκειται να με αγαπήσει τόσο πολύ όπως εσύ.
Αγάπη το λες εσύ αυτό;
Παρόλα αυτά, δεν σε μισώ.
Πονάω και σε αγαπάω από μακριά πλέον.
24 Απριλίου 2025
Δεν θα ξανά έγραφα για εσένα. Αλλά κάτι μέσα μου μού φώναζε πως πρέπει να τελειώσω κάτι που άφησα μισό, ένα πεζό κείμενο που έπρεπε να κλείσει.
Ενα μήνα μετά νιώθω αλλιώς.
Σήμερα νιώθω καλά.
Οχι τέλειως καλά αλλά καλά.
Πλέον το έχω αποδεχτεί.
Πρόσφατα έμαθα κάτι για εσένα,
κάτι που μου διέφευγε τόσο καιρό.
Αυτό το κάτι ήταν το τελευταίο κομμάτι παζλ που μου έλειπε για να κλείσω το κεφάλαιο μας για πάντα.
Δεν έχω το κουράγιο πλέον να το χαλάσω και να το ξανά φτιάξω.
Και ξέρεις γιατί;
Τόσο καιρό που εγώ ένωνα κομμάτια εσύ τα χαλούσες.
Μα τελικά είμαι εγώ αυτή που βάζει το τελευταίο κομμάτι και τελειώνει αυτό το παζλ.
Οχι εσύ. Κι ας με χώρισες εσύ.
Ένωσα όλα τα κομμάτια, και κατάλαβα τα πάντα.
Το «γιατί» που τόσο καιρό αναζητούσα.
Πότε σου δεν με αγάπησες αληθινά.
Συμβιβάστηκες μαζί μου γιατί είχα να σου προσφέρω κάτι μαγικό, κάτι που ήξερες μπορούσες να ρουφήξεις.
Καλοσύνη.
Ευγένεια.
Ενσυναισθηση.
Αγάπη.
Αυτά ήξερες πως μπορείς να τα αρπάξεις.
Αυτό ήθελες από την αρχή.
Ήξερες τι άνθρωπος ήμουν από την αρχή, για αυτό επέλεξες εμένα.
Επειδή αυτά τα άυλα «αγαθά», αυτές οι όμορφες αρετές σου έλειπαν από την δική σου ψυχή.
Ήρθες.
Με διεκδίκησες.
Με κέρδισες με δυσκολία.
Και έπειτα άρχισες να με ελέγχεις.
Έπαψες να δείχνεις τόσο ενδιαφέρον.
Και σιγά σιγά αυτή η σπίθα που άναψες δεν υπήρχε πια.
Δεν με αγάπησες ποτέ πραγματικά κι οι πράξεις σου τα είπαν όλα.
Πλέον το έχω αποδεχτεί.
ΟΣΟ και αν πονάει γιατί ακόμα πονάει αρκετά,
το έχω αποδεχτεί.
Εχω αποδεχτεί πως όλα σου τα λόγια ήταν απατηλά μόνο για να κερδίσεις την καρδιά μου και να με μιμηθείς.
Γιατί γνώριζες πως ο χαρακτήρας μου και η ψυχή μου είναι αυτό που αγαπούν οι άλλοι σε εμένα και εσύ ήθελες να μου κλέψεις την λάμψη μου.
Και το κατάφερες αλλά δεν με έκανες να τα παρατήσω.
«Μου πέταξες χώμα και λάσπη, μα πάνω του άνθισαν λουλούδια»
Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη νίκη μου.
Ότι κέρδισα πίσω εμένα.
Και αυτό ήταν και είναι το μεγαλύτερο έπαθλο που θα μπορούσα να κερδίσω ποτέ.
Δεν μετανιώνω όμως για όσα σου έδωσα. Ποτέ.
Όση αγάπη σου πρόσφερα, την χρειαζόσουν.
Ξέρω πως νιώθεις για τον εαυτό σου.
Ξέρω τις ανασφάλειες σου.
Ξέρω πως πραγματικά μέσα σου δεν σου αρέσεις.
Για αυτο κι προσπάθησες να με κάνεις να μην μου αρέσω και εγώ.
Κρίμα γιατί εγώ παλιά αγαπούσα κάθε κομμάτι σου.
Σε θαύμαζα. Που να ήξερα όμως τότε πως αυτό που θαύμαζα στην πραγματικότητα ήμουν εγώ, αφού προσπάθησες να γίνεις ο καθρέφτης μου.
Που να ήξερα τότε πως όλη η αγάπη που σου ζητούσα, ήμουν εγώ. Πως ήταν μέσα μου.
Που να ήξερα.
Και να σκεφτεί κανείς αν με ρωτούσε κανείς 9 μήνες πριν τι μου είσαι..εγώ θα απαντούσα ο άνθρωπος μου με μάτια να καίνε από αγάπη και έρωτα
ενώ εσύ ήσουν με άλλη.
Ενώ ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ ΜΕ ΑΛΛΕΣ.
2/4/2026
Πάνε σχεδόν 2 χρόνια. Ολα έχουν αλλάξει.
Η οργη και το σκοτάδι που είχα τότε καλύφθηκε με φως.
Γνώρισα άλλους ανθρώπους.
Έμαθα τον εαυτό μου.
Συγχώρεσα τα λάθη μου.
Συγχώρεσα και εσένα ακόμα κι αν δεν μου ζήτησες ποτέ συγνώμη.
Έπεσα, έκλαψα, υπέφερα, πονούσα. Πονούσε η ψυχή μ. Κι όμως τα κατάφερα να βγω από την λούπα.
Δεν σε μισώ. Αντιθέτως, η αγάπη μ για σένα είναι ακόμη ζωντανή, έχει μετατραπεί βεβαία σε άλλου είδους.
Δεν υπάρχει πια έρωτας.
Δεν υπάρχει πια «θέλω μια τελευταία συζήτηση μαζί σου»
Πλέον δεν θέλω τίποτα. Μόνο να είσαι καλά μέσα σου.
Ξέρεις ακόμα προσεύχομαι για σένα και τους δικούς σου, δεν θα το μάθεις ποτέ αλλά η σκέψη μου εύχεται να είστε υγιής.
Πάνε δύο χρόνια από τότε που έχω να σε δω μα ακόμα κάθε νέο που μαθαίνω για εσένα με συγχύζει. Με πάει πίσω στις μέρες που πνιγόμουν από τις κρίσεις πανικού λόγω των σεναρίων σου.
Και το περίεργο, ζούμε στην ίδια πόλη, πάμε στα ίδια μέρη και δεν ξανά βρεθήκαμε ποτέ. Εκεί κατάλαβα ότι ακόμα κι ο Θεός συμφώνησε στην απόφαση να μην ξανά ειδωθούμε.
Μερικές φορές πονάει ακόμη. Άλλες φορές φέρνω στην μνήμη μ το τραύμα μ και νιώθω ευγνώμων που τελικά ήρθαν έτσι τα πράγματα κι ας τελείωσε με τον χειρότερο τρόπο. Δεν θα μπορούσα να αντέξω άλλο τον φαύλο κύκλο την σχέσης μας.
Δεν μετανιώνω παρόλα αυτά ούτε στιγμή που σε γνώρισα.
Πήρα πολλά από αυτήν την σχέση. Ωρίμασα.
Σε ερωτεύτηκα, σε αγάπησα και στο τέλος κατάφερα να αγαπήσω τον εαυτό μ αφότου έφυγα μακριά από την πικρή αγκαλιά σου.
Κατάφερα πολλά να ξανά σταθώ στα πόδια μου.
Να βρω την σπίθα μου.
Να βρω την ψυχική μου ηρεμία.
Και αυτό ήταν το σημαντικότερο.
Δεν σε μισώ.
Ελπίζω να είσαι καλά.
