and the cactus became a llama
Sade Olutola
Claire Keane
🪼

ellievsbear
he wasn't even looking at me and he found me
Keni

Kiana Khansmith
art blog(derogatory)

Product Placement
Sweet Seals For You, Always

PR's Tumblrdome
trying on a metaphor
Cosimo Galluzzi
dirt enthusiast

Kaledo Art

oozey mess
Three Goblin Art

★
almost home

Andulka

seen from Bangladesh
seen from France
seen from United Kingdom
seen from United Kingdom

seen from United States

seen from Malaysia

seen from India

seen from Vietnam
seen from Brazil

seen from Malaysia

seen from Germany
seen from United States
seen from United States

seen from Singapore
seen from Malaysia
seen from Argentina

seen from Japan

seen from United Kingdom
seen from Bosnia & Herzegovina

seen from United Kingdom
@femmar2016-blog
and the cactus became a llama
Staðalímyndir hafa áhrif á líkamsvirðingu
Í vestrænum samfélögum eru ákveðnar hugmyndir um útlit og hegðun í sífelldri mótun. Staðalímyndin um hina grannvöxnu konu og hinn stælta karlmann eru dæmi um eftirsóknarvert útlit kynjanna þó svo að í raunveruleikanum sé skalinn töluvert fjölbreyttari. Í mörgum tilvikum felur félagslega hlutverk kvenna það í sér að vera aðlaðandi kynferðislega á meðan karllíkaminn ber með sér vald í líkamsburði. Í þessu hlutverki verða konurnar gefandi en karlarnir þiggjandi. Þessar staðalímyndir sem tengjast hlutverki kynjanna hafa fylgt mannkyninu í mörg þúsund ár. Í nútímasamfélagi er eiginlega ætlast til að maður "fitti inn" í einhvern kassa sem að tengist þessum gömlum hugmyndum um staðalímyndir. Sem stelpa þá er lang best að þú ert vel vaxin, með stóran rass, "sexy" brjóst, flatan maga og fallegt bros, og sem strákur er flottast að vera hávaxinn og massaður. Í auglýsingum sjáum við staðalímyndir enn greinilega, þó mikið hafi breyst í gegnum árin. Þegar við vorum lítil sáum við kynin birtast í ólíkum hlutverkum sem samfélagið hefur sett kynjunum. T.d. voru allaf konur í hreingerningar auglýsingum og karlar í bílaauglýsingum. Í dag erum við þó byrjuð að sjá meiri fjölbreytileika í auglýsingunum og eru kynin oftast ekki lengur í þeim úreltu hugmyndum um kynjahlutverk. Samfélagið býr til ákveðnar staðalímyndir sem fólk reynir að falla undir. Ef viðkomandi passar ekki inn í kassann sem samfélagið hefur búið til þá finnur einstaklingurinn fyrir fordómum frá öðrum og sjálfum sér. Hugtakið líkamsvirðing er andstæð hugmyndum um að grannir líkamar séu bestir eða feitlagnir líkamar séu mistök sem þurfi að leiðrétta. Líkamsmyndin hefur þýðingu fyrir heilbrigði, en rannsóknir hafa sýnt að slæm líkamsmynd tengist m.a. vanda á borð við átraskanir, þunglyndi og óheilbrigðum lífsvenjum.
„Ég vildi að ég væri fullkomin”. Samfélagið gerir miklar kröfur til ungra kvenna. Hvernig þú átt að klæða þig, bera þig og mála þig, og hvernig hinn fullkomni líkami á að vera svo dæmi séu nefnd. Í samfélaginu í dag fer ungum stelpum með einkenni kvíða og þunglyndi vaxandi. Þetta sýna niðurstöður nýrrar skýrslu rannsóknarmiðstövarinnar “Rannsóknir & greiningar”, um lýðheilsu ungs fólks. Tengsl eru á milli kvíða og þunglyndis og mikillar notkunar á samskiptamiðlum. Þetta er alvarleg þróun sem erfitt getur verið að breyta. Þegar ung stúlka er í leit að sjálfsmynd sinni leitar hún til fyrirmynda og þar spila fjölmiðlar stórt hlutverk. Stelpur eiga það til að dæma sig allt of hart og brjóta sig niður þegar þær eru að bera sig saman við vinkonur sínar eða frægar konur sem t.d. finnast í glanstímaritum, bíómyndum og tónlistarmyndböndum eða á samfélagsmiðlum. Það er stöðugt verið að segja við okkur að við erum ekki fullkomin eins og við erum, að við þurfum að laga okkur. En kæri lesandi, þú ert flott/ur eins og þú ert, ekki breyta þér. Þeir sem eru að setja út á þig þurfa aðe breyta hugsunarhætti sínum. Þú þarft ekki að móta sjálfsmynd þína út frá staðlímyndunum, lífið er ekkert skemmtilegt ef að allir eru eins. Berjumst á móti staðlímyndunum og virðum okkur sjálf og hvort annað meira. Vertu sátt/ur með þig sjálfa/n!
Líkamsvirðing
Líkamsvirðing er að bera virðingu fyrir líkama sínum og annarra. Það þýðir að við hugsum vel um líkama okkar og hugsum fallega til hans. Við reynum ekki að breyta honum, því hann er ekki vandamál sem ber að laga eða óvinur sem þarf að sigra. Við eigum eftir að búa í líkamanum okkar alla ævi og því skiptir miklu máli að okkur líður vel þar. En til þess að allir hafi jöfn tækifæri til að líða vel í eigin skinni þarf að skapa umhverfi þar sem allir líkamar eru velkomnir. Þann 13. Mars 2012 voru samtök líkamsvirðingar stofnuð. Samtökin völdu að gera þennan dag að sínum árlega baráttudegi og var hann fyrst haldinn árið 2014. Við þurfum einnig að huga að körlum. Samfélagið gerir einnig miklar kröfur til ungra karla, þeir þurfa að vera í góðu líkamlegu ástandi þ.e. vöðvastæltir, flottir og snyrtilegir. Ungir drengir horfa langflestir á ofurhetjumyndir, allar ofurhetjurnar eru massaðir steraboltar, s.s. Batman, Superman, Captain America o.s.frv. Þetta eru ungir strákar að horfa á, hvaða skilaboð eru þeir að fá?
Kvenhatur
Í vestrænu samfélagi er til staðar undirliggjandi kvenhatur sem er orsökin á bakvið ótal mörg samfélagsvandamál bæði í nútímanum og í fortíðinni. Þetta kvenhatur endurspeglast í kynhlutverkum, staðalímyndum, fordómum, og ótalmörgum öðrum hliðum samfélagsins. Áhugaverð og sorgleg afleiðing kvenhaturs má einnig sjá í fordómum gegn hinsegin og trans fólki; til dæmis ef maður hugsar um það, þá er litið niður á það að vera hommi, ekki einungis vegna þess að þeir eru strákar hrifnir af örðum strákum, heldur ''sökkva þeir niður'' á level kvenna með því að vera hrifnir af strákum, vegna þess að bara stelpur eiga að vera hrifnar af strákum. Þetta er líklega einnig ástæðan bakvið neikvæðu staðalímynd homma um að þeir séu kvenlegri í eðli sínu bara af því að þeir séu hommar. Einnig ''sökkva'' transkonur niður á sama hátt, þar sem þær eru séðar sem karlmenn sem ákváðu að yfirgefa verðmæta karlmannleikann sinn og velja í staðinn að verða að konu. Og reyndar er kvenhatur ástæðan bakvið óraunverulegra væntinga til karlmanna yfirleitt líka; af hverju eiga karlmenn að vera sterkir? Vegna þess að konur eru veikburða og karlmenn eru betri en konur. Hvers vegna sýna karlmenn ekki tilfinningar? Vegna þess að konur eru tilfinningaverur og karlmenn eru betri en konur og eiga alls ekki að vera eins og þær. Einnig sést kvenhatrið í því hvernig karlmenn eru móðgaðir, það er alltaf versta móðgunin að vera borinn saman við konu á einn eða annan hátt.
Fegurðarsamkeppnir
Fegurðarsamkeppnir í dag eru keppnir út frá fegurð stúlkna. Vinsældir þeirra eru gríðarlegar um allan heim og keppnum fjölgar stöðugt. Áhrif þeirra á sjálfsmynd ungra kvenna er mikil og þessar keppnir búa til ákveðnar staðalmyndir yfir hvað fegurð kvenna er. Hugtakið fegurð er eitt meginhugtaka þeirrar undirgreinar heimspekinnar sem nefnist fagurfræði. Eins og með önnur heimspekileg vandamál er nær ómögulegt að gefa endanlegt svar við því hvað fegurð sé. Fegurðarsamkeppnir virðast þó telja sig hafa það svar. Ákveðnir eiginleikar líkamans, eins og lögun og litarhaft, eru skoðaðir með það að leiðarljósi að bera þá saman við aðra líkama til þess að meta hver þeirra sé fallegastur á hlutlægan hátt. Slík skoðun líkamans er oft kölluð hlutgerving. Hlutgerving hefur aldrei verið á nokkurn hátt jákvætt gagnvart konum en hún hefur leitt til aðgreiningar líkama kvenna og persónu sem hefur leitt til þess að karlmenn líta á konur líkt og hluti frekar en sem manneskju. Þetta hefur svo leitt til þess að karlmenn eru líklegri til að brjóta á og misnota kvennmenn þar sem þeir sjá mannlega hlið þeirra ekki greinilega og þykir því ekki margt varhugavert við það. Það er sorglegt hve mikil áhrif þessi hlutgeving hefur á bæði kynin. Hlutgerving og þær staðlímyndir sem fylgja henni, geta auðveldlega haft margskonar andlega sjúkdóma í för með sér. Fegurðarsamkeppnir eru að margra mati ekki heilbrigðar fyrir ímynd samfélagsins á konum og stúlkum, en þær gefa í skyn að stúlkur verði að líta út og haga sér á ákveðin hátt til þess að vera fallegar. Þær miðla því til ungra stúlkna að fólk muni dæma þær ef þær eru ekki samkvæmt þessum stöðlum og minna virði en þær sem gefa undan samfélagsþrýstingi, og reyna að uppfylla þessa nær ómögulegu fegurðarstaðla. Þetta virðist vera óbrjótanlegur vítahringur, stelpur vilja ekki taka það á sig að sveigja frá norminu þar sem samfélagið myndi dæma þær, hvort sem er meðvitað eða ekki. Fáir ætla sér eflaust að gefa þessum stöðlum vind í seglin með því að dæma fólk eftir útlitinu en ætli við séum ekki öll orðin of heilaþvegin til að dæma hvert annað.
Konur í fjölmiðlum
Hlutfall kvenna í fjölmiðlum. Rannsóknir á kynjahlutföllum í fjölmiðlum sýna að hlutur kvenna miðað við karla er rýr, konur eru oftast um þriðjungur þeirra sem birtast í fjölmiðlum og það á jafnt við um fréttamenn, viðmælendur, þáttastjórnendur, greinahöfunda og margt annað. Umræðan um þessi mál hefur verið mikil á síðustu árum en þrátt fyrir það hefur hlutur kvenna ekki aukist. Umfjöllun um konur fer sjaldan yfir 25%-30% og þegar hún nær því er hámarkinu náð. Flestar rannsóknir á hlut kvenna í fjölmiðlum sýna svipaðar niðurstöður, allsstaðar í heiminum. Judith Marlane skrifaði mikið um bandarískar konur í fjölmiðlum. Hún segir að birtingarmynd kvenna í bandarískum fjölmiðlum hafi víðtæk áhrif á kynjahlutverk og að konur séu margsinnis sýndar sem veikgeðja tilfinningaverur sem ekki beri að taka alvarlega. Fyrsta stóra alþjóðlega rannsóknin sem gerð hefur verið á konum og körlum í fjölmiðlum var unnin af The Global Media Monitoring Project GMMP árið 1995. Þessi rannsókn er endurtekin á 5 ára fresti og tekur hún einn dag í öllum löndum samtímis þar sem hlutfall kvenna og karla er skoðað í fjölmiðlum. Í fyrstu rannsókninni þar sem birtingarmyndir kynjana voru skoðaðar samtímis í 76 löndum víða um heim, kom í ljós að hlutfall kvenna í fréttum var aðeins 17%. En 10 árum seinna var hlutfallið komið í 21%, þar með ein kona á móti hverjum 5 körlum. Þar sem fjölmiðlahlutfall kynjana er mikilvægur þáttur í jafnréttisbaráttunni er þetta vaxandi vandamál og sýnir þetta að við höfum ekki náð mjög langt hvað þetta varðar.
Launamunur kynja. Fróðleiksmolar
Fróðleiksmolar um launamun kynjanna: • 2000=20,4% 2014=13,3 2015=14,2% LAUNAMUNUR Á HEILDARLAUNUM • Þegar rætt er um mun á heildarlaunum karla og kvenna er miðað við laun fyrir fullt starf. Ekki er tekið tillit til þeirra þátta sem hafa áhrif á launin, s.s. starfsins sjálfs eða atvinnugreinarinnar né fjölda vinnustunda. • Kynbundinn launamunur: 2015=9,9%, 2014=8,5%, 2000=15,3% • Konur vinna að meðaltali 39 fleiri daga en karlar! • Kynbundinn launamunur er sá munur sem er á heildarlaunum kynjanna eftir að tekið hefur verið tillit til áhrifaþátta á laun. Þessir þættir eru: aldur, starfsaldur, starfsstétt, atvinnugrein, menntun, mannaforráð, vinnutími og hvort viðkomandi vinni vaktavinnu. Áhrif vinnutíma vega þyngst þegar kemur að launamuni kynjanna. • Í rannsókn Hagstofunnar kom fram að helmingur kvenna í fullu starfi var með heildarlaun yfir 490 þúsund krónur á mánuði meðan helmingur karla var með heildarlaun yfir 586 þúsund krónur á mánuði • Fyrstu íslensku lögin sem kveða á um launajafnrétti í einhverri mynd eru lög um laun starfsmanna ríkissins frá árinu 1945. í þeim var fjallað um það að konur skyldu hafa sama rétt og karlar við skipun í starfsflokka og við flutning á milli launaflokka.