İnsanın insan olduğunu ne çabuk unutabiliyormuşuz. Biz mi yanlış tanımladık insanlığı terimini. Kendimi pislik biri olarak görürdüm her zaman. En kötü şeyleri düşünen uçkuru için yapmayacağı şeyi biri olarak görürdüm kendimi. Olan olaylara ve tepkilere bakıyordum da pek de anormal değilmişim diğer insanlara göre. Zevke uçkura düşkün ben içim cız ediyor olan olaylar yüzünden. Zevki karşılıklı oldu mu güzel olur diye düşünürdüm. Bakıyorum da öyle değilmiş. İstemeden insan canına kast edecek kadar adi değilmişim. Vicdan temiz biriymişim. Kendimi daha iyi tanımaya başladım. Övünç kaynağım değil bu kesinlikle. Zevk denen şeyin insanı zorla bir şeylere yöneltmek. Özgürlüğünü hayatta hayatını sonlandıracak şerefsiz insanlar varmış. Canice katletmek. İz bırakmamak için kullandığı ufacık beynini öyle bi şey hiç yapmadan kullanmak zor geliyor adi insanlara. Nasıl bi dünya bu böyle ya biz çok fazlayız ya onlar çok eksik aşağılık varlıklar.
