getdin, elə bildim dünyam dağıldı
dağılmış dünyama yas tutacaqsan..
will byers stan first human second
let's talk about Bridgerton tea, my ask is open
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ

ellievsbear
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
KIROKAZE
AnasAbdin
hello vonnie

blake kathryn
Claire Keane
I'd rather be in outer space 🛸

@theartofmadeline
occasionally subtle

祝日 / Permanent Vacation
Lint Roller? I Barely Know Her
Misplaced Lens Cap

Andulka
🪼
Sweet Seals For You, Always
DEAR READER
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from Malaysia
seen from United States

seen from Netherlands
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from Philippines
seen from United States
seen from United States

seen from Türkiye
seen from United States

seen from Canada

seen from United States
seen from United Arab Emirates
@firuzayusif
getdin, elə bildim dünyam dağıldı
dağılmış dünyama yas tutacaqsan..
Dünyada bircə qorxum səni itirmək idi.
Sən yoxsan..
Bu dünyada daha mənə qorxu yox.
“Babalar” toprak olunca kimsesiz bir yalnızlığa gömülürmüş çocuklarının yaşı.
Ve çocuklar hep babalarının öldüğü yaşta kalırmış.
Amma ən pis darıxmaq, həyatda olmayan birisi üçün darıxmaqdır hansı ki, bir daha əvvəlki günlərə qayıtmaq şansı olmayanlardır bax ən pis darıxmaq o darıxmaqdır insanın birisi üçün burnunun ucunun göynərəsi istəsə də yanına gedə bilməməsi, səsini eşidə bilməməsi ən can alan dərddir dərdlərdən biri yox tək dərddir.
yıllar gelip geçse de ansızın bir yağmur gibi gözlerimde dolacaksın✨
sən olmadın, yıxdı bu həyat axır məni
aylar, bəlkə də illər öncə anlıq elə-belə çəkdiyim şəkillərə görə nə vaxtsa saatlarla uzun-uzun baxacağımı heç düşünməzdim. axşamlar ölümünü qəbul edib, səhərlər heçnə olmamış kimi davranmaq çox çətindi ata. duyğularımı bastırmağa çalışdıqca içimdə fırtınalar qopur və bunu gizlətmək də çox çətinlik çəkirəm, canım çox yanır. beynimin içində özüm-özümlə savaşmaqdan yoruldum. səndən çox darıxmışam ata.
21.09.23 / 02:21.
“sanma yaşamağın asan olacaq,
zarafat gəlməsin sənə bu dünya”
ürəyimə çəkdiyi dağdan atam çay olub yarıcan axdı
It's my 5 year anniversary on Tumblr 🥳
“hepinizden nefret ediyorum” moodundan çıxa bilməmək🫠
kaş qohumları silmə özəlliyi olsaydı. hamısını “ok”a basanda silərdim..
Zirvəyə gedən yolda intihara
İlk addım atmağı öyrədir valideynlər
bilirdim gəl sözü düşməz səssiz gedənlərə,
gedənlərin dönmədiyini gedənlərdən bilirdim mən
Sonra nə olur bilirsən? Keçir. Bir zamanlar uğruna dünyanı qarşına ala biləcəyin insan, yadlaşır sənə. Addım-addım uzaqlaşırsan. Kor olsa, yatalaq olsa, ayaqlarını itirsə vazkeçəməyəcəyin insanın buna heç dəymədiyinin fərqinə varırsan. Bir an gəlir birşeylər qırılır içində, bir şeylər tökülür. Sonra nə olur bilirsən? Ölməyə gedirik deyə əlini tutsa tərəddüdsüz gedəcəyin bir insanı heyrətlə izləyirsən. Sakit-sakit ağlayırsan bir yerlərdə. Gedişinə deyil, haqq etmədiyinə. Bir an gəlir dayana bilmirsən. Sonra nə olur bilirsən? İp qopur ən sağlam yerindən. Ən güvəndiyin insanın bıçağ izi qalır kürəyində. Kəlimələrlə anladılmayacaq qədər sarsılır xəyalların. Ama biraz ümidin olsa, cinayət işlərdin uğruna. Bu qədər düşmüş olmasaydın daha güclü qalxardın ayağa. Bilirsən, çarəsi yoxdu ən çoxda buna yanırsan. Sonra nə olur bilirsən? Anlıyırsan. Qorxursan. Elə çox yormuş olur ki səni, və elə əksiltmiş, məsumiyyətinə atəş edilmiş kimi hiss edirsən. Kimsə onu sənin qədər sevə bilməz. vazkeçərkən elə ən çoxda buna üzülürsən. Sonra nə olur bilirsən? Ağlına gəlişi azalır gün keçdikcə. O qədər böyük bir acıya alışırsan ki, insanlar səni gün keçdikcə duygusuz sanır. Güvənə bilmirsən kimsəyə. Yaşadığın acını təkrar yaşamağının qorxusu sarır içini və bunu kimsəyə anlada bilmirsən. Sonra. sonra öyrəşirsən. Çünki Yaşıyırsan, Məcbursan. ..
- Mən öləndə ruhuma dua yox, şeir oxuyarsız. Gülləri də sevmirəm bilirsiz, kaktus qoyarsız məzarıma. Həm solmur, həm də rəngi kəfənimə yaraşacaq. Bəlkə vəfalı bir dost gəlib kitab oxuyar mənə bəzi gecələr, torpağımı viski ilə sulayıb gedər. Tək qoyun məni, öyrəşmişəm, bilirsiz. Qorxmuram qaranlıqdan da. Yağışı onsuz da sevmişəm həmişə. Bakı küləyi ilk dəfə üşütməz məni, onsuz da soyuq olacaq bədənim. Bu dəfə sən gələcəksən yanıma. Siqaret kötüylərindən gəldiyini biləcəm. Bağışla, qucağlaya bilmərəm yəqin. Sən öyrəşmisən hər dəfə səni görəndə qucağlamaqıma. Gözlərimə baxıb demədiklərini şəklimə baxıb deyəcəksən bəlkə. “Sevə bilmədim, bağışla” kimi. Səni isidən əllərimi sevməyib, soyuq məzarıma toxunacaqsan. Eşidirsən? Danışmıram artıq. Bilirdim bir gün gələcəyini. Bir ölülər soyuq və səssiz olur, bir də sən. Artıq eyniyik səninlə. Tək fərqimiz var, mən hələ də ruhumla sevirəm səni, amma sən dəyişmisən, öləndən sonra sevdin məni, hamı kimi, gec oldu biraz. Canın sağ olsun, gördüyün kimi, məndə can qalmadı . .. #Şəkillərdəkiİnsanlar 🍷📖
Əbədi olacağını sandığımız şeylərin ən birinci bitməsi, qalacağına inandığımız, sədaqətinə güvəndiyimiz insanlardan yediyimiz o nəfəsimizi daraldan zərbələr. Hamısı keçib gedirmiş. Sən demə dünən kədərdən boğularkən, bu gün gülə bilirmişsən. Bir ah çəkdim içdən. “Yaxşı ki, ötürsən zaman, ya ağrını ən dərin hiss etdiyim anda dayansaydın?!”