February 10,1997

"Salvation"

[fkoy]

Unfinshed

Alam mo ba yung pakiramdam na madami ka ng rason para mag give up na? Pero sa dinami dami ng rason mo hindi mo pa rin magawa. Kasi alam mong napapasaya ka. Yung saya na ayaw mo ipagkait sa sarili mo na maramdaman kasi hindi naman kayang ibigay ng sarili mo, pamilya mo at maging mga kaibigan mo yung happiness na kayang ibigay niya sayo. Hindi ko kasi kayang ipagpalit yung happiness na yun sa natural lang na kasiyahan ko. Parang hindi ko kayang mawala kasi alam kong hahanapin ko kapag once na nawala yung para bang kapag once na binitawan mo na, umalis ka na, alam mong hindi mo na ulit mararamdaman yun kahit kailan kasi alam mong kahit madami ka pang tao na makikita, makakasalamuha magkaiba pa rin yung impact. Hindi pa kasi ako handa na isacrifice ‘yung nararamdaman ko. Hindi ko pa kayang hindi na maramdaman yung happiness na ‘yun. Para bang ayaw kong magsimula sa simula ulit. 

[fkoy]

Deleting ....

I deleted some of my blogs kasi feeling ko it’s not worth reading na. Kasi medyo off or masyadong malungkot sa reality. More on personal but sometimes it’s not good to read those sad memories, rants, at iba pa.

Wala lang arte ko lang.

[fkoy]

Not because I tried it does not mean I am already weak. It's just that I thought this is the best way to escape. Maybe for you it is shallow pero hindi mo alam kung gaano ako nalulungkot sa mundong ginagalawan ko. At least naexperience ko and hindi pa pala ako handa. Maski ako natakot ako kung bakit ko naisip at ginawa 'yon. Para akong binuhusan ng mainit na tubig at di ko na naramdaman na may dugo pang dumadaloy sa katawan ko. Ginising mo ako at SALAMAT.

Keep going ;

[fkoy]

If you want one

May iniisip ako ngayong araw I mean araw araw naman. Kasi sabi ko babangon na ako pero hindi naman pala madali mag umpisa at maghintay. Alam ko naman na tinatakpan ko lang yung nararamdaman ko ngayon pero kasi kung hahayaan ko nanaman at pansinin for sure mahihirapan nanaman ako. Nagstart na akong maghanap ng work online pero alam ko walang silbi lang kung hindi din ako lalabas ng bahay. Pero nagbabakasakali ako na isang araw may tatawag o magtetext sa akin na for interview na ako.

Marunong naman ako maghintay, narealize ko din na wala na akong pera. Ang hirap kapag may gusto kang bilihin. Hahahaha! Anyway, basta kahit kelan naman at alam ko na 'yun matagal na kaya hindi na ako umaasa. It will never change.e

[fkoy]

I FAIL

Yes, hindi ako pumasa. Wala yung pangalan ko sa list. My initial reaction wala. Naiyak na lang ako bigla after 10minutes. Ang sakit pala kasi pinaghirapan ko yun kahit papano. Pero aaminin ko wala ako sa focus, madaming dumating na kung anu ano at naisip ko ng sumuko. Ngayon susuko na ba ako? Ang hirap magcongrats sa mga kaibigan mong pumasa dahil malungkot ka na hindi ka nila kasama. Hindi pa ganoon kabuoo yung sasabihin mo ng 'Congratulations' dahil hindi ka masaya. Nakakaguilty dahil kahit proud ka sa kanila pero nahahaluan ng lungkot mo kaya in general na lang pagbati mo. In short, Bagsak ka, Pasado sila.

Nagmessage sa akin na "I did my best" but I think hindi lahat dahil alam ko kung best ko na yun sana binigay na sa akin. Doon kasi ako mas naniwala kulang pa, may maibibigay pa ako. Pero pinaghirapan ko pa din ng ilang buwan para lang dumating sa point na maganda ang kapalit. Some says, "Maybe hindi mo pa time" yes, baka nga di ko pa time, alam ko yun pero humiling kasi ako na sana bigay mo sa akin to kahit hindi gaano kataas ang tiwala ko sa sarili ko. Mali pala ako nagpagkakawish dapat buong puso at kaluluwa ko yung tiwala ko sa sarili ko bago ako humiling. Kaso nakulangan ako dahil sa madaming takot sa isip ko na "Paano?" Negative agad. "Cheer up" No, hindi ko pa kaya. Dahil ayaw kong pekein yung sarili ko kung di ako masaya. Nakakapagod magpanggap na okay. Dahil hindi naman talaga. Bihasa man ako sa pagpapanggap tuwing kaharap ang ibang tao pero sa sarili ko hindi ko kaya. Lalo na sa sitwasyon na yung iyak ko mas malala pa sa naranasan ko nung Grade 2, pinagalitan ako ng nanay na teacher ng classmate ko sobra yung takot at sakit na nararamdaman ko non dahil sa mga pinagsasabi niya. Nung 1st year HS, yung panahon na halos pinapalayas na sa bahay dahil sinira ko tiwala nila sa akin at lahat ng kaibigan ko na akala ko pagkakatiwalaan ko iiwan din pala ako at sisirain. Ngayon na lang ulit, ngayon ko na lang naramdaman yung sakit na ayaw kong tumayo, walang gana, gusto ko ng sumuko dahil yung pakiramdam ko nireject ako ng future ko. Hindi ko pa kaya maging masaya o kelan ba ako magiging masaya na wala ng takot sa akin?

Sa panahon ngayon mas gusto kong marinig yung mga salitang "Iiyak mo" "masakit talaga yan" "kulang pa siguro yung binigay mo" at wala ng kasunod na encouraging words dahil aasa ako. Hayaan ko na sa lahat ng negative na sasabihin sa akin sarili ko na lang yung maghahanap ng motivation para bumangon. Tho, sobra kong naappreciate yung tatlong tao na naunang nagsabi sa akin na "Nandito lang ako palagi sayo" ang sarap sarap sa feeling dahil hindi nila ako iniwan. Malapit ko ng maisip iwan yung sarili ko pero wala kong karapatan dahil sila nga nakuha nilang sabihin sa akin yun. Pero mas masarap sana makakita ng mga message na "Congrats" kesa sa comfort. Pero nangyari na. Tinitignan ko yung facebook ko mas lalo ako nasasaktan pero pakiramdam ko tama lang para lahatin ko na. Nakakatuwa din na yung mga kaibigan ko na hindi din pumasa ay magkakaramay din kami sa lakas ng loob dahil kami na lang naman ang nagkakaintidihan sa rejection ng future namin.

Sa family ko, hindi ko sinasabi yung araw ng result dahil hindi talaga ako kampante kahit gawin ko man positive yung mindset ko bumabalik ako sa iba. Ang hirap umiyak ng tahimik lang. Magdamag dahil kayo ang pangalawa kong nadisappoint. Pa, alam kong ikaw gumastos lahat, nireremind mo sa akin na sana take one lang ako. Pero pa, sabi ko naman diba nahirapan ako. Hindi ko masabi sayo na "Pa, di ako pumasa. Sorry" kundi iyak lang yung narinig mo sa akin nung umaga. Sabi mo sa akin "Bakit ka umiiyak? Ganoon talaga, hayaan mo na. Ngayon alam mo na. Nagtry ka naman eh, sa susunod mas magpursigi ka" pero alam kong disappointed ka sa akin. Pero mas pinili mong sabihin sa akin yun kasi masakit yung nararamdaman ko. Sorry, dahil hindi ko kayang iharap yung mukha ko sa iyo at kausapin ka dahil nahihiya ako sayo. Alam kong masakit din sa iyo. Ma, remember hinihiram mo yung phone sabi ko wag muna ginagamit ko. Sabi mo "akala ko ba nag-aral ka bakit ..." Hininaan mo na alam kong sasabihin mo na bakit hindi ako papasa. Wala pang result yun nung nasabi mo yun sa akin. Syempre masakit pero kasi mas pinanghawakan mo yung sinabi mo sa akin na "hindi ka man pumasa edi hindi" hanggang ngayon wala ka pang sinasabi sa akin. Okay lang di naman tayo sanay na ganito. Ampang, sabi mo "Hindi ka papasa, I swear to God" alam ko naman na opposite yan dahil palagi naman tayong ganoon. Pero kagabi alam kong sinisilip mo ako, naririnig mo akong umiiyak hanggang sa umaga at sabi mo paalis ka na "Parang baliw to, okay lang yon" "It's okay" natatauhan ako mas lalong lumakaa yung pag-iyak ko. Kasi kapag ikaw na yung nagsabi gumaan kahit papano yung nararamdaman ko. Dahil ikaw lang naman yung hindi nangiwan sa akin simula pa noon. Ikaw yung laging nagreremind sa akin kung anong mga pinag gagawa ko pero nagtatakipan naman tayo.

Hindi ko alam kung hanggang kailangan ako ganito. This time kaawaan ko muna yung sarili ko kasi di ko talaga kaya. Kahit pa sabihin sa akin na "Ikaw pa ba kaya mo yan" alam kong di sila sanay na nalulungkot at may problema ako dahil masyado akong masayahin pero pagbigyan niyo ako kahit ngayon lang. Magiging selfish muna ako sa lahat ng desisyon ko. Future ko na 'to. Ito na ang reality ng buhay ko. Dapat may baguhin na ako. Lord, Thank you pa din sa lahat ng wish ko ang tinupad mo ay yung linisin ang isip at loob ko para makapag isip ako ng tama. Hindi mo pa rin ako pinapabayaan. Thank you.

Self, iyak lang. Yakapin mo lahat ng sakit ngayon. Pero bukas tumayo ka na. Maghanap ka ng trabaho at sumunod ka kung saan ka dadalhin ng paa mo. Wag ka na matakot at umasa. Sa ngayon, ikaw muna. Ikaw lang ang isipin mo. I love you.

[fkoy]

Waiting Game

Sanay naman na akong mag-intay pero lagi akong naiinip sa mga simpleng bagay pero sa mga alam kong worth it naman hindi ako nanghihinayang. Madaming bagay na akong hinintay at tingin ko yun talaga yung perfect timing. Hindi naman talaga siya nag kakamali sa pag bibigay ng right timing. Pero syempre umaasa ako ngayon na sana worth it lahat. Masyado na kasi akong nasaktan sa mga nakalipas na araw pero di ko naman sinisisi kung anuman ang nangyari sa akin siguro ganoon talaga hindi talaga madaling kunin ang kasiyahan. Maging kuntento na lang ako kung ano man ang mangyayari.

Ngayon, nag iintay ako na malaman kung ano ba talaga ang estado ng ginawa kong pag hihirap. (Paghihirap talaga eh para ‘to sa future ko) hehehehe. Pero I’m waiting sa result ng Board Exam ko for Psychometrician. Sa totoo lang hindi ko naman talaga akalain na magtetake ako. Hindi ko nga gusto talaga itong course ko diba? sabi ko na lang sa sarili ko na kung saan man ako dalhin ng nakuha ko susunod lang ako and ito na nga sumunod lang ako ng naayon sa kinuha ko. Bakit ba ako nagtake? Sige, kakapalan ko na mukha ko simula pa lang talaga nung sinabi sa amin na nagstart yung board exam sa batch namin which is 1st year college kami non, wala talaga akong balak or what or balak ko naman talaga kaso nag-iintay pa ako ng feels ko. Then dumating yung panahon na graduating na ako, nagrereview na kami sa school every saturday. Nag-aaral naman ako. Pinagsisikapan ko lahat di lang syempre full force pero syempre balance lang. Then here it is, may nag introduce na review center at first syempre sabi ko malayo pa naman, hindi muna ako magdedecide then hanggang sa sabi ko “Shet, pakiramdam ko papasa ako.” Kinilig pa ako sa thoughts ko na ‘yun kasi parang feel ko sure na sure ako kahit wala pa naman akong ginagawa or what. Nagdecide kami na mag-enroll sa review center. Nung nag rereview na ako nababa yung confidence ko, once lang ako napasa sa matataas. Mga nasa kalagitnaan na nababa na talaga wala na hopeless na ako hanggang sa malapit na talaga yung panahon na mageexam na feel ko talaga ang laki ng epekto ng pagiging nega ko kasi bumababa yung scores ko kapag nagdrills kami. Nung pre-board namin ayun average. Pakiramdam ko pa hindi ko ginagawa yung best ko kasi nakakanuod pa ako ng series. internet kesa sa magbasa. Hindi ko na talaga alam. Syempre may mga seatmates ako sila nagtotop ako wala nalalagpasan yung upuan ko. Kaya di ako kampante halos umiiyak na ako pumapasok akong maga mata ko. Dinadamay ko na yung mga tao sa paligid ko. Sobrang negativity na yung naiisip ko. Paano na ako? Hindi ko na alam. Hanggang sa dumating yung araw na haharapin ko na yung pinaghirapan ko for 5 months. Ang EXAM DAY, madaming pag hihirap. madami akong narealize hanggang sa ngayon nag-iintay na ako sa result na sa una hindi ako kampante dahil feeling ko ang dami kong mali sabay may mga nababasa pa ako sa groups sa facebook na ganito sagot diyan ganito. GOSH! Pero sa totoo lang di ko alam sala sa init sala sa lamig yung pakiramdam ko. Half half pa din yung pakiramdam ko kung PAPASA BA AKO o PAPASA AKO! Dapat ‘yan lang choice ko. Malay ko ba kung malakas na ako sa dasal. Prepare for the worse din syempre. Hindi ko lang talaga maimagine kung anong mangyayari sa akin kung rejected nanaman ako. Ipinapaubaya ko na lang talaga lahat sa destiny ko ngayong araw. Kung para sa akin. para sa akin. Saka ko na iisipin pagkatapos ng araw na ito kung anong next step ko. Thank you Lord, di mo ako pinabayaan. Pinanghinaan man ako ng loob pero hindi ko pa din pinipiling sumuko, kumakapit pa din ako kahit papano. Pero ano na ba talaga ang next step? Para sa akin ba?

NOVEMBER 7, 2017

Kahit dito lang CLAIM KO kung ano man ang maging resulta positive man o positive. (Negative man o Positive) Alam ko naman dadating din yung para sa akin. Pero ito yung gusto ko ngayon, sa totoo lang habang nagtatype ako ang bilis ng tibok ng puso ko. Bakit ba ako natetense? Normal pa ako. Ganito talaga. Pinagtitripan talaga ako ng panahon. Pero di ako papatalo. Bakit ko ba pinili maging ganito? Siguro kasi ito na. Nandito na ako sa point na kailangan ko na lang intayin. Ang gulo ko na. TAKE CARE SELF.

[fkoy]

October 9, 2017

20 days to go before the big day.

Hindi ko alam kung anong dapat kong maramdaman kasi nalalapit na yung araw na. Feeling ko chill chill pa ako ngayon not sure kung kakabahan ba ako, matatae pero syempre gusto ko maganda ang kalalabasan. hahahaha!

I will admit hindi pa ako sigurado, Actually, hindi ako masyado nakakapagfocus or nakakapag aral masyado. Kasi ewan ko ba wala akong sa mood minsan. Pero syempre ayoko naman pabayaan gusto ko to eh. PARA ‘TO SA FUTURE KO. 

SOON TO BE RPm, sige claim ko na ngayon ko lang naman to nafeel. HAHAHAHAHHAAH! KUNG PARA SA AKIN PARA SA AKIN KUNG HINDI EDI PERO PARA SA AKIN PA RIN. HAHAHAHAHA!

[fkoy]

September 29,2017

2 months before the BIG day. Ano ba dapat yung mararamdaman ko sa panahong alam kong malapit na? Ano ba dapat yung gawin ko dahil malapit na? Ano ba dapat yung paghahandang gagawin ko para maging successful? Dami kong tanong kasi ang sagot ay nasa multiple choice. Kasi kailangan choose the best answer. How will I know? DO IT AND CLAIM IT.

[fkoy]

Late Graduation Post (due to ...

20 years old, expected na edad ko na 'yan para makakuha ng degree at nakuha ko nga ang goal ko. Physical Therapy to Med Tech to Midwifery to IT to Computer Science to Psychology real quick. Pero syempre hindi ko naman talaga tinake lahat ng course na yan super long story, So bale ganito Hahahahahahaha! Ever since na gusto ko talaga ay to be a Doctor tipikal na bata na pag tinanong kung anong gusto mo paglaki. Naeenjoy ko pumunta ng hospital kahit ayoko na ako ang dadalhin sa hospital. So my first choice is Physical Therapy. Nung 4th year HS ako may nagoffer ng UPCAT high level!!!! UP mheeeen. So sabi ko why not (kahit alam kong di ako papasa. haha) Basta gusto ko lang magtake ng UPCAT kasi wala akong choices na school. Since sila naman ang nag offer, so magbabayad na dapat ako nagfill-up ako ng application form then noong ineexplain na ng adviser ko yung about taking the UPCAT napahigpit yung kapit ko sa pera ko (500php) sa bulsa ng palda ko, sa isip isip ko (tae, sayang 500 ko kung di naman ako papasa) So nagback out ako. Ewan ko pero nadiscourage talaga ako ng bonggang bongga. So my second choice na school is LPU-C since malapit lang at may Physical Therapy don kaso tinatamad ako magasikaso ng papel papel so waleeey again. I have this classmate na gustong maginquire sa DLSU-D sinamahan namin that was Feb.14,2013 tandang tanda ko dahil may napanood kaming eme proposal. anyways, kumuha din ako ng brochure (not sure. pero di ko naman choice mag aral don). Next is EAC nagpasama pa ako sa mga classmates ko to inquire and all, then nag entrance exam ako my choice is Med Tech medyo nashookt ako sa exam may Music & Arts same day din ang kuha ng result. Then CAVSU-Indang my first ever byahe with my classmate 2hours. Dahil talaga sa mga classmates ko kaya ako nauudyukan sumama sa mga schools for college. (My secret dream school kasi talaga ako kaso hindi ko sinasabi kasi malayo.hahaha) Nagbayad ako ng entrance Exam and I already have the schedule (Med Tech) but the day na mag eexam na ako, sabi ng papa ko try mo sa La Salle ngayon. sabi ko, schedule ko na sa cvsu eh. sabi niya, Sige na malapit na yang La Salle mag inquire ka. Tanong mo yung tuition fee mag exam ka. Doon ka na. Medyo napawhuuuut ako! di ko kasi sinasabi na naginquire na ako. . . DLSU-D, Nagpasched ako ng exam. The day ng exam nailagay ko is Psych, IT and Comp Sci then napasa ko yung tatlo. Pag dating sa reservation tinanong ako kung anong course and I said "Psychology po" Tulaley pa ako. Anyare sa PT ko at Med Tech!!! Sabi ko bahala na. Then proceeeeeed! Mag isa ako nag aasikaso, nag entrance exam ako pagkatapos ang daming magulang sa labas inaantay yung mga kasabay ko samantalang ako inom tubig (Sana dinala ko buong mag-anak ko. para support system) Medical, inintay ko pang maihi ako dahil kailangan. huhu yung x-ray na sabi you need to take off your shirt and the b wtf hahahahha (may hospital gown naman kasi) yung dentist, cutie!! nakakahiyang ngumanga. maga pa gums ko dahil galing pa ko sa dentist ko. Sa ID picture na halos lahat ng kasabay ko nakuha na ID ako after 5mins pa kasi paulit ulit kung may middle initial ba ako. Asar talo ako sa block ko, 5sections kasi. Nung Campus Tour, Jollibee lunch. May tumuhod pa sa akin nung orientation at nagger (hi,aj), weirdo hairstyle na katabi (hi,den) nakakahiyang Late ako sa afternoon Intro1. May englishera pa akong nakatabi (hi, jeka) The next day super alone ako sa row ko. bulinggit na gustong mag dj (hi ly), may nag aya sakin mag lunch dahil mag isa ako (hi, patty), may nagpasama sa akin sa cr (hi, kim) ayun naging magtotropa kami. Hahhah! Thank you foods, sa lainns na walang sawang gravy, porksilog, sabaw at unli rice, sa qwek qwek, kikiam, chicken skin, calamares sa tapat ng gate 1 sandigan ng mga estudyanteng gumagawa ng research paper, sa halo halo, mais conyelo, saging con yelo sa milas kapag pagabi na kami sa kubo gumagawa ng psych assessment, research, tambay. sa nagshow case ng talent ko umacting, tumula, maging katawa tawa (Filipino and Rizal), sa pag peperform namin sa ULS sa stage bc of concert (REED) and Ballroom Dance Competition (Phed) sa walang tulog na kagaya ko sa panahong psych stats at expe na gusto ko na gumapang mula gate 1 hanggang cthm (8:30 class litt) sa elem stats na papakamatay na ko sa swimming class. hahaha! ganda ng timing mo. Sa naging Saturday Class ko na ako na tumulong tapos drop ba daw nga joke mo sir. Sa Phed na nagturo sakin magaerobics, basketball, tumakbo, lumangoy haha. Sa REED natutunan ko mangalakal at magkarakol. hahaha, Thesis with ly and kim na nagdala ng certificates, recognition and medal, Sa Social Psych na natutunan kong magbenta at mantrip (joke), sa counseling, na nakahawak ng radio. hahaha. Sa philo, na nagpapamovie marathon. Sa econ, there is no such thing as free lunch, sa algebra, elem stats natutunan ko ipagdasal ng mbuti ang grade ko. Sa envi bio, natutunan ko magpulot ng basura sa bundok, sa soc sci na grabe interes ko sa batas. super cool. Sa history na madaming quiz, TOP na ang daming concept of humanity. Ab Psych, daming disorder at kung anong criteria ako. haha fil psych, makapuntang alfonso para sa buong section research, Litt, parada and to the prod. Sa socio na nakapunta akong bilibid (super solid mag interview ng mga inmates) Many many moreeeee. Sa Swafo, na ilang bes na akong nahuhuli dahil sa dress code, samin barkada (UNO cards) and the major offense daw (bully daw ako). Hahaha! Saya pala. joke. Sem ender, prelim, midterm, finals na walwalan. (secret bro code;iyak,tawa,suka, HANGOVER) over night, swimming, food trip, party, ihaw, lugaw, kaPGhan, Jamming, movie marathon, Gala. Grabe ang saya lang talaga ng college. To my organization (DPS), Kahit last year na ako nagpakaactive, naexperience ko maging leader and maexplore and sarili ko, meeting new friends, co officers lalo na yung nga lower year sa akin babies cutie. Kahit 1 year lang or halos 1st sem lang tayo super nagbonding at least super close and nagulo buhay niyo dahil sa amin. I will surely miss you guys. Ipagdadasal ko ang kalagayan niyo. Hahaha! Super big part talaga (naiyak talaga ako haha) Sa OJT (Leslie, Perps, NCMH) super dami kong natutunan na application sa pinag aralan ko, sa mababait kong supervisor, grabe talaga! As in. nasa portfolio ko lahat. hahaha To my blockmates, super solid. super love and lahat ng kwento ko kayo ang bahagi nitong journey ko. Sa mga nakakasalubong ko sa daan, Hi! Kay ano, sino, saan, kelan. Alam mo na. I will surely miss every details. Thank you na naexperience ko lahat ng 'yon at di ko napabayaan ang sarili at pag aaral ko. namaaan! Love love love. Thank you DLSU-D.

[fkoy]

How?

How will I know?

Parang kanta ni Sam Smith ‘yun. Pero seriously paano ko nga ba malalaman kung totoo? Bakit ba gusto kong malaman kung ano ang totoo?

Sabi ng friend ko, “Bakit siya ganon? Gusto ka niya pero kapag nandiyan ka hindi ka naman pala enough?”

Grabe sobrang laki ng impact sa akin non ang tagal kong pinag iisipan. Oo nga, bakit kasi ganon? Hindi ko din alam ang sagot. Maybe ang daming kulang. Maybe hindi talaga tama or maybe routine na kasi kay mahirap na mawala.

not mine.

[fkoy]

May 20, 2017

Sisimulan ko na ‘tong blog ko from now on. Thanks to my journal at naipon. Pero sobrang dami kong feels and everything for the past years or talagang maarte lang talaga ako. Well, let’s see.

[fkoy]

Everyday. What to expect for the year 2017? Well, turning 20 na ako this year, gagraduate na ako ng college, magboboard exam, hahanap ng trabaho, kikita ng pera at magiipon. oops, (love life maybe? char) Madaming pwedeng mangyari kasi anothee chapter na 'to ng buhay ko. This is the start ng pagstrive ko for my future. Super excited and not so ready. why? Maybe, feeling ko wala pa ako sa state ng maturity na maghanap ng job for myself, makisama sa ibang tao lalo na sa industry, magkapera at para isipin yung mga bagay na ito pero kailangan dahil dadating at dadating talaga 'to sa buhay ko. Now, super saya ko lang. I hope na sana kagaya ng 2016 madaming din akong achievements over failure. Makameet ng ibang tao at maging masaya kasama sila. Happy New Year!

[fkoy]

Feel I fell

Feel na feel ko na talaga yung pagiging single woman ko. char! Hahahahaha. Pero NO JOKE! Nabubuhay na akong walang cellphone I mean walang load wala akong pake kung may tatawag ba or magtetext kahit pa kung sino. Dati kasi sobra akong palatext bawat segundo kasi nagwoworry ako na may magagalit, magiintay and mamimiss ko.tho medyo nabawasan nung nagcollege ako kasi medyo busy na kahit pa wala akong permanenteng love life non. Hahahaha! Di talaga ako nawawalan ng load. Then ngayon, natitiis ko na, kaya ko na. Puro facebook, twitter and instagram na lang ginagawa ko sa phone. Kapag may meeting kami or may magtetext sa akin di ko na narereplyan basta pupunta na lang ako or kapag importante talaga makikitext ako or gagamit ako ng chikka. Good thing wala din kasi akong pera dahil bakasyon. Hahahahaha! Feel na feel ko na din na wala ng mga sweet chain messages, reminders, away, meet or what. Basta those things. Alam ko naman, kasi as in totally na wala na talagang mga ganon di katulad ng dati na may paunti unti wala nga kasi akong permanente non. Hahahaha! Pero ngayon as in ZERO! Nakakamiss? Hindi din, naeenjoy ko pa nga, nung una OO as in kasi nasanay ako kahit hindi man permanent or madalang lang atleast may alam akong someone pero ngayon dahil wala na edi parang wala talaga di ko nafefeel. Basta yung feeling na kuntento talaga ako na wala na. Good thing din siguro kasi nagiging busy ako dahil naging officer ako, dahil naeenjoy kong wala akong ginagawa ngayon. Open minded na din kasi ako na mag-20 na ako kaya kailangan wag magmadali pagdating sa love life kasi dapat pasayahin muna yung sarili kasi sa edad na yun super legal ka na kasi makakapagtrabaho ka na mabibili mo na gusto mo. In short may career ka na at sige na nga pwede flings pero hinay hinay. Cute lang, dba naiimagine ko yan. Hahaha! Seryoso yan talaga naiisip ko. Malayo pa ako sa age ng naghahabol kaya enjoy talaga ako! Happy lang! Wala akong problema sa crush dahil celeb ang crush ko, no flings, no fights, no late night convo, no reminders, no phone calls, ONLY ME.

[fkoy]

Na-fall Ako!

July 13, 2016 HAHAHAHAHAHAHAHAHAHA! Tatawa muna ako bago ang lahat kasi nga na-fall ako!

Anyway, Seminar namin for the rules, policies and everything about being student leader. The whole time natulog lang ako, nagkwentuhan lang talaga kaming lahat. 8 am to 5pm. Noong patapos na mga bandang 4:45pm yun kasi yung SC o yung Student Council ng CLAC or nung college namin nagannounce na pumunta daw lahat ng mga taga Liberal Arts for picture taking. Nasa 2nd floor kasi kami, so bumaba pa kami. Magkakapit kami nung friend ko pag baba masyadong madaming tao kaya medyo siksikan Pag dating namin sa gitna may babae kasi na nakaharang naglalakad tapos nag excuse kami kaso nagpart ways kami pero hawak ko pa din sya. Ang masama biglang umatras yung babae,may nakaupo sa may arm ng chair lalaki nagtatawanan sila or whatever kwentuhan. Ito na nga, pag atras nung babae bigla akong napadaan bigla nya akong natapakan at natapakan ko yung paa nung guy dahil ‘don naout of balance ako hindi ako makatayo pero slant lang yung body ko sa guy. Sabi ko, “oh my god! Shit shit shit!” bigla akong napakapit ng mahigpit sa kamay ng friend ko kasi nga nagpart ways kami pero abot ko pa din sya, sabi niya. “oh oh oh!” medyo nataranta na sya kasi ang awkward na. Yung guy naman na halos nakakandong na ako sa kanya nataranta din sya sabi niya “oh anong nangyari?” hinawakan niya ako sa bewang. Mas lalo akong nahiya kasi di ako makabalik kaya hinatak ako nung friend ko ng konti para makabalance ako di nya din kasi ako mahatak kasi nga may tao pa sa likod niya. IN SHORT, NUNG MALAPIT NA AKONG MAFALL KAY KUYA NUNG INALALAYAN NIYA AKO NAKABALANCE AKO AT HINATAK AKO NUNG FRIEND KO, MAKAKAYA KO PA PALANG MABALANCE AT DI MATULUYANG MAHULOG.

HAHAHAHAHAH! Ang arte, grabe hiyang hiya ako, pag katayo ko ng deretso di na ako lumingon sa likod. Di na nga ako nagsorry sa kanya eh. Peste kasi yung babae na huminto pa talaga. Mapapahiya pa ako kung di ako sinalo ni kuya at kung di ko nakapitan agad yung friend ko. TE, UTANG NA LOOB! HAHAHA.

Pag dating namin sa stage, ay lintek! Sabi ko ayoko ng tumingin sa likod kaso magpipicture kami kaya no choice ultra tago ako to the point na kita pa naman ako sa picture taking. Nakakahiya talaga. HAHAHAHAHA!

Katangahan lang yung muntik kong pagkahulog, naout of balance, aksidente. HAHAHAHAHAHA! Ay.

[fkoy]

Talking

AS IN WOW! Super small world. Akalain mo nga naman. Grabe! Yung isa nameet ko kasi nakasama ko sya somewhere, then yung isa naman finollow ako sa twitter tapos nagpm sa akin. Nakakausap ko ng konti. Nung hinanap ko sa Facebook. HAHAHAHA. Magkakilala sila nung nakasama ko somewhere tapos malaman laman ko tropa pa nung kapatid ng kaibigan ko. Hahahahahaha! So sino pa mamimeet ko? Parang tanga lang. Kasi mga schoolmate ko sila nung high school. Parang baliw lang buti na lang talaga. Hahahahahahahaha! So sino pa mamimeet ko schoolmate ko nung high school? Hahahahahaha!

[fkoy]

A Dream

I always have a dream about a guy. May katawan pero blur yung mukha. Dati noong nasa high school ako napapanaginipan ko din 'to pero wala kaming conversation sa panaginip ko. Everything is clear maliban talaga sa kanya. Akala ko nga totoo eh, basta laging ganoon. Sa ilang bes ko syang napapanaginipan no conversation pero may action. Feeling ko na kilalang kilala ko siya. Sometimes di ko na maalala yung panaginip ko but clear yung images except his face. Then last night, nakita ko nanaman siya sa panaginip ko. May interaction kami tipong nagkekwentuhan kami pero di ko maalala kung tungkol saan hindi puro titigan lang, pero ewan magulo. I tried to list my dreams na naaalala ko but di ko din mainterpret.

[fkoy]

2 am.

I can’t sleep.

Everything starts to complicate my mind. Ano ba? Di ko din alam. Yung iniisip ko ngayon kung paano makakatulog ng maayos. Joke! Iniisip talaga kita, u know who you are. 3weeks, 3weeks since you alam mo na. Di ko nga akalain na totoo pala. No, inexpect ko naman na kaya mo pero hindi sa ganitong paraan o baka denial lang ako. See pati sarili ko kinokontra ko. Pero alam mo ‘yon, I can’t stop myself thinking “what ifs” and super nalulungkot ako. Kaso side of me sabi “Tama lang 'yon. Kasi di ba? alam mo naman na mali talaga.” Nooooooo! Ewan ganito yung sinasabi nilang “You’re just happy right now kaya ganyan ka mag-isip.” Siguro nga I mean Oo nga. Namiss ko yung feeling na yun eh. kaso it won’t last and di ko naisip na ganito yung impact. Well, I just want you to know that “I miss you but I don’t want you back.” Maybe?