‎

ben kendi nefsimde münderis bir hâl, kendi varlığına bile haram kılınmış bir hicrân.

[florrdesangre]

aşka inanmayanlara seni anlatmak istiyorum.

[florrdesangre]

göğsüm, dikiş tutmayan bir yara. sen hep aynı yerden sızıyorsun.

[florrdesangre]

sana gelen keder, bana felâket oluyor cânımın içi. bilmiyorsun.

[florrdesangre]

🂾.

[florrdesangre]

cânımın içi. indir artık omzundan şu mağrur yükü. insan sevdiğinin koynunda dağ olmaz, yâr olur, yara olur.

[ayvazz]

çayı soğutarak şekersiz, daha ağır olsun diye sigarayı filtresiz. ve artık birini kaybetmekten korkmak gereksiz.

[florrdesangre]

çayı kaynar iç oğlum, dilin yansın ki hayatın ne menem şey olduğunu unutmayasın. sigarayı da filtresiz değil, en ucuzundan sar kendin. dumanı ciğerine değil, bahtına çöksün. birini kaybetmekten korkma diyenlerin çoğu, bir mezar taşına sarılıp sabahlamamış adamlardır. insan dediğin biraz korkuyla yaşar zaten. sevdiğinin başına bir şey gelir diye uykusuz kalmıyorsan, senin yüreğin kahvede unutulmuş çay bardağı gibi soğumuştur.

[florrdesangre]

gönlüm şimdi metruk bir dergâh gibi. gelen uğramış, giden biraz daha eksiltmiş beni.

[florrdesangre]

ağlayalım be bir tanem, gel diz dize verelim de ağlayalım. parası bir kuru simite yetmeyen yetimin yerine de ağlayalım; anasının bağrı yanmış, evlat acısıyla köz kesilmiş hâline; babasının boynu bükük, sesi kısık, içi kırık hâline ağlayalım. şu ayazda titreyen yavru kedinin cılız nefesine ağlayalım. ağlayalım, gözünü sevdiğim. benim şu dökülmüş hâlime de ağlayalım biraz. ne çıkar sanki? ayıp mı, günah mı gözyaşı? kim demiş bize haram kılınmış diye ağlamak? yok, en çok biz ağlayalım. sakın “sus” deme bana, “ağlama” deme. ben kötü söz bilmem, dilim varmaz küfre. ne duman tüttürdüm ciğerimde, ne de kirlettim nefesimi. lakin bu gece. bu gece dolduralım küllüğü, bırak dolsun taşsın. üstüme sinecek şu ağır duman kokusuna da ağlayalım. de ki bana: “ne hâle düşmüşsün böyle?” haklısın. çirkinim belki, perişanım. ama asıl utanılacak olan ben miyim? memleket bu hâlde iken, taş yerinden oynamış, düzen darmadağın iken benim ağlamam mı ağır gelir sana? bak. toprak susmuş, gök susmuş, insan susmuş. bir tek gözyaşı konuşur olmuş bu cihânda.