From This Reality

I am JaN :) I am 24 for a moment I am at that point where I'm finding where I belong. I love to write. I love coffee, chocolate and books. Most of all, I love my Savior, Jesus Christ, whom if wasn't for, will I experience the love I was looking for. It's time to move forward and I'll take my chances.

[fromthisreality]

Way back 2013, when I was still a fresh graduate, being a topic in social media is not that a big deal. Five years passed and things have changed. It now serves as a platform to judge people, services and stuff like that.

Small errors that can be corrected by telling it directly to the person is now being ignored. Some people use it as a threat when you did something, even small things. Values are being ignored.

As for readers, there are those who judge you even if they do not know the whole story.

There are advantages however, I’ve seen how it ruins the reputation of some people even if they did something wrong unintentionally.

[fromthisreality]

Fast Paced

These days, i just watched time passed by. I wake up, go to work, go home, sleep. I have people around me but still I feel alone.

I'm really sad today. I'm disappointed. I want to be with someone but he's so busy with his life. He's got time but that's just once a week. I don't get it why if it's me, I'm willing to sacrifice some of my time but if it's with him, he has his own reasons. He says he loves me but sometimes his actions don't show it at all. Does he really love me?

For me, if you love someone, you've got to be there at times that she's not okay. When you're so down and you just want someone to be there, you have to be there.

If there'll come a time that I'm gone as that's really what's going to happen someday, I hope you won't regret that you did not spend your time with me on days that I needed the most.

You keep telling me not to be negative about life but you see, i'm so sad. I feel alone. I just need you to be here but you aren't.

[fromthisreality]

241

[fromthisreality]

If love is patient, then why can't I be patient? Minsan, hindi ko maiwasan malungkot at mapagod. Siguro kasi ilang taon na akong naghahanap ng makakasama. Nalulungkot na akong magisa.

[fromthisreality]

You have to take this even if it hurts. It will only make you tough and dauntless

[blissfhulness]

[fromthisreality]

Ngayon lang ako napagod ng ganito simula ng magresign ako kay JaBee. Mahirap pala ang mag-isa. Sabay sabay kasi kaya nahihirapan ako. Ilan sa mga binigyan ko ng tasks, hindi naman nagfufunction kaya balewala rin. Mahirap maging all-in-one. 

Gusto ko lang talaga isulat yung bigat na nararamdaman ko ngayon. Hindi naman sa negative thinker na naman ako. Binago ko na yun. Positive na ako. Laging nakangiti at kahit nahihirapan ay masaya pa rin. Napapagod lang talaga ako at dahil wala naman akong masabihan ng bigat na hawak ko, dito na lang. 

[positivebodyimageproject]

[fromthisreality]

Ano nga ba ang dahilan kung bakit mahirap mag MOVE-ON?

Kaya mo mag-move on. Ang problema mo lang ay ang sarili mo kasi ayaw mong tanggapin ang katotohanan. Sa totoo lang, umaasa ka pa. Inaantay mo pa rin siya. Iniisip mo kung pwede pa. Pero gumising ka na, kasi kung gusto ka niya, di ka niya hahayaan mag-intay at hindi niya hahayaan na ikaw lang ang nag-eeffort. Nakikita naman niya yun eh at sigurado na nararamdaman niya rin yun pero kung siya yung tipo ng tao na take lang ng take, tigilan mo na. MAG-MOVE-ON ka na. Huhubels

[fromthisreality]

Playlist ng Blog ko

Kay tagal ko rin hindi nabisita itong blog ko. Siguro kasi iniiwasan ko or kung gusto ko man puntahan eh pinipilit ko na wag bisitahin ung mga alaala ng kahapon. Di ko na maalala kung gaano katagal na itong blog ko pero dito ko lang binubuhos lahat ng naiisip ko nuon. English or Tagalog? Dati inisip ko English ang gamitin ko para mas mahasa ko pa ung grammar ko sa English. Eh kaso twing nagty-type ako tinatamad na akong ituloy kaya instead na i-post ko eh dinidelete ko na lang. Sayang. Kaya ngayon, Tagalog na lang. Mas madai ilabas or i-express tong mga letra na lumalabas sa isip ko. 

Anyway, back to the real subject. Hehe. Mahilig ako sa musika at ito sa ngayon pinapakinggan ko ung playlist ng BLOG ko. Automatic kasi na pag nagupload ako ng music nasasama sya sa playlist. Mayroong 59 songs ang playlist ng blog ko at ang heavy kasi bawat kanta may kabuntot na alaala. So ngayon, nagtratravel ako sa past. Inaaalala ang pinilit kalimutan. Hay.

[fromthisreality]

KAMUSTA?

25 years old na ako. Marami pa akong tatahakin. Marami na akong nakita ngunit alam kong mas marami akong haharapin. So far, eto ang mga tumatak sa akin:

1. Pamilya muna bago trabaho.

February 18, 2016 nasa bahay ako ng lolo ko. Nararamdaman namin mawawala na siya. Pinili kong umuwi nun kasya magstay kasi may pasok ako kinabukasan. Feb 19 ng madaling araw namatay ang lolo ko. Nang mag-ring ang telepono ng madaling araw alam ko na na yun na yun. Pinili ko ung trabaho kesa makasama ang lolo ko sa huling araw nya. Nasa huli lagi ang pagsisisi. Nagresign ako sa trabaho kong yun kasi alam ko na kapag tinuloy ko pa, maraming oras pa ang kukunin nito sa pamilya ko. Kaya ngayon, iniiisip ko na sila palagi. Balanse lang. 

2, Kahit nasaan ka pa, may mga tao talagang sarili lang ang iniisip.

Akala ko sa bagong environment ko ay wala ng mga ganoong klase ng tao pero meron pa rin pala. Pero ayos lang, natutunan ko ng tanggapin na may mga tao talagang gagawin ang lahat maligtas lang ang sarili nila kahit magmukha pang ikaw ung mali. Gawin mo lang lagi ng tama ang trabaho mo kahit walang nakakakita sa iyo kasi God is your audience. At least, Siya alam Niya na binibigay mo lahat.

3. May mga bagay o tao na hindi para sa iyo.

Kahit anong pilit mo, kung hindi para sa iyo, wala kang magagawa kundi tanggapin iyon. Dati naniniwala ako sa “pag-ibig na pursigido at matiyaga” at dati naniniwala ako sa pag-ibig ni Tenma kay Karasuma pero sa reality, wala pa lang ganuon. Or siguro mali lang talaga ung mga pinili kong daan na tahakin nuon at eto ang naging resulta. Paalam Karasuma.

[overbear]

[fromthisreality]

inevitable25

Why did I have to meet you? For the past eight years, this is the first time that I wish I didn't even meet and know you. Why did our paths crossed and why did I ever hope for you? Eto na ang araw na hinihiling kong di dapat dumating. Kahit alam kong hindi maiiwasan, dumating na. At masakit.

[fromthisreality]

[thursdays-at-the-coffeeshop]

[keebeeart-deactivated20220103]

Forgive yourself for not knowing what you didn’t know before you learned it.

Maya Angelou (via 2thehonest1)

[stay-yourself-0]

[love-personal]