bedenim koltukta otururken, ruhum sessiz bir kosede sessizce agliyor.

Origami Around

ellievsbear

Kaledo Art
almost home
🪼
we're not kids anymore.
Today's Document

PR's Tumblrdome

祝日 / Permanent Vacation
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
RMH
cherry valley forever

izzy's playlists!
Three Goblin Art
Jules of Nature

❣ Chile in a Photography ❣
Xuebing Du
occasionally subtle

Product Placement
Not today Justin

seen from Australia
seen from United States

seen from United States

seen from United States

seen from Australia
seen from United States
seen from United States

seen from Russia

seen from France

seen from Zimbabwe

seen from Malaysia

seen from Netherlands
seen from Italy

seen from United Kingdom
seen from South Korea
seen from United States
seen from Türkiye
seen from Philippines
seen from United States
seen from Iraq
@geceveotesi
bedenim koltukta otururken, ruhum sessiz bir kosede sessizce agliyor.
konusarak cozulmeyen hersey uzaklasarak cozulurmus.
fazla düşünüyorum,fazla seviyorum,fazla hissediyorum,fazla güveniyorum. büyük kırgınlıklar yaşama sebebim bu yüzden.
bir yerlerde beni anlayan birileri var mutlaka, henüz karşılaşmadık. belki asla karşılaşmayacağız... bir yerlerde durup dururken gözleri dolan,kendi kendine gülen, çürümüş bir şey gibi hisseden, içi rutubetli duvarlara benzeyen, her günü sarhoş bitiren, gururu kırık, güveni yıkık birileri var. birileri var, bana benzeyen...
her gün biraz daha zorlasiyor gözlerimi kapatıp uyumak, yine aynı dusuncelerle bogusuyorum. kurtuldum sanmistim, yanilmisim.
ne olmuştu da, "seninle dünyanın her yerine gelirim" diyen müzeyyen, durduğu yerden çekip gitmelere başlamıştı. nerelere gidiyordu? gelirken getirdiği bakışları ne dalgaydı? hangisi müzeyyen' di ? ya da müzeyyen kimdi? ilk tanıdığım kimdi, şimdiki kim?
bir fotogragimiz olmaliydi bizim. aradan yillar gecse bile eskimeyen. eski bir kitap arasina konulan. " bir insan bir insana nasil bu kadar guzel bakabilir" diyen bir fotografimiz olmaliydi bizim.
bir kelimene, bir fotografina muhtac oldugum zamanlar adina utan.
bana dilek tut dediklerinde bile seni dilemistim. bilmesen de olur
Çok çabaladım çok uğraştım fakat olduramadim bu da böyle bir sonmuş işte. İstediğin oldu. her başlangıcın bir bitişi vardir sanirim artik sana olan sevgimin sonuna geldik.
bir gün buraya başardım yazıcam
keske bir gün bende boyle birsey yazabilsem
yanindakiyle yasar aklindakiyle ölürmüssün gercekten...
belki hayat tamda kaybettiğin anda yeniden başlar.
kendini sevmeye calis cunku kimse seni gercekten sevmeyecek
Bir dal yakarım o cümlenin her tekrarlanışına.
kimseye guvenecek gucum kalmadi artik. yada beynimle savasacak gucum kalmadi. her an herkese, herseye karsi süphe duyuyorum. dusunmeyi durduramiyorum.
hissizlesiyor muyum yoksa alisiyor muyum