Asla kavuşamayacağımı-artık-bildiğim sana…
Bir yalanın üzerine kurulmuş bir ilişkiyi yürütemeyeceğimizi, en başından beri biliyordum sevdiğim. Artık sevgilim değil, yalnızca sevdiğim.
Gözlerimiz ilk kez denk düştüğünden beri senden, geri dönüşü olmayan şeyler saklıyordum. Ne sana söyleyebilirdim bu şeyleri, ne de söküp atabilirdim benliğimden. Çünkü yalan bendim sevdiğim, yalan benim her şeyimdi.
Başta kaçırdım senden kalbimi, bedenimi değil belki ama kalbimi sonuna kadar kaçırmaya çalıştım senden. Onu senin ellerine verirsem, kendimi kaybedeceğimi biliyordum belki de içten içe.
Sonunda; kalbimi senden kaçırmaya çalıştığım kederli yolda yorulduğum an, gözlerim ellerime kaymıştı. Ellerim boştu sevdiğim. Kalbimi en başında sana teslim etmiştim meğersem. Sadece bunu fark etmem zaman almıştı.
Senden kaçtığım yolun sonu, sana çıkmıştı birtanem.
O an, geri dönüşüm olmadığını anladığımda, teslim oldum sana. Madem dedim; madem sana çıkan yolların sonu hep ızdırapla bitiyor ve tüm yollar da sana çıkıyor, o zaman cehennemimi yaşamadan önce biraz huzur bulayım istedim. Bencillik ettim çocukça. Benim içimdeki çocuk bir senin için vardı çünkü.
Artık cehennemimin en ortasındayım sevdiğim. Önüme bir kaya çıktı, sen o kayanın ardına gizlenmiştin, lakin benim gücüm tırmanmaya yetmedi. Yolun kenarından bir dere akıyordu, o derede yüzersem karşı tarafa geçerim sandım. O bir dere değilmiş sevdiğim, ben okyanusa dalmışım.
Ben okyanusta çırpınacak zamanı bile bulamadan gitmiştin sen sevdiğim. Kayayı aramıza koyan senmişsin meğer. Çırpınmadım bende, kayanın ardında ulaşacağım bir sen yokken, neye yarardı ki çırpınmak? Boğuldum sevdiğim.
Bir zamanlar senin sevdiğin…
jacobvanloon
jbbartram-illu
yousharknotpass
prguitarman
dailybridgerton
gummygunk