EFT (Emotionally Focussed Therapy) is een aanpak waarbij het uitgangspunt is dat we in een nogal negatief patroon terecht kunnen komen, vaak juist omdat we verbinding willen met de ander. We voelen ons afgewezen of niet gehoord en ervaren angst om de ander te verliezen. Juist die angst zet oude instincten in ons brein in werking: vluchten, bevriezen of aanvallen. En dat leidt vaak tot gedrag waarbij we de ander juist verder van ons afduwen.
Als we de patronen niet herkennen, kunnen we er gemakkelijk in verstrikt raken. Dan wordt het steeds lastiger om de verbinding te herstellen en vaak ervaren beide partners na een tijdje een gevoel van machteloosheid en eenzaamheid.
Door de patronen te herkennen kunnen we een eerste stap zetten om eruit te komen.
De 3 meest voorkomende patronen:
Eisen en terugtrekken: de ene partner ervaart een gebrek aan verbinding en probeert dat te herstellen door de partner te vragen meer aandacht aan hen te besteden, meer te praten of meer dingen samen te doen. Meestal is de vrouw degene die het tekort signaleert en aangeeft wat er zou moeten gebeuren. De ander, de man in de meeste gevallen, ervaart dit als kritiek en schiet in de verdediging. De kritiek neemt toe en de aangevallen partner vervalt in de vluchtstrategie: d.w.z. houdt zijn mond in een poging om escalatie te voorkomen. Degene die het gemis aan verbinding signaleert, voelt zich genegeerd en zo escaleert het conflict toch.
De Wedstrijd: je probeert elkaar te overtuigen van jouw gelijk. Vaak heb je ook het idee dat de ander de meeste schuld heeft aan jullie problemen. Als die dat nu eens zou inzien. Je voelt je eigen pijn, en bent op je hoede voor de volgende confrontatie. Je vindt het lastiger om het effect van jouw woorden en gedrag op de ander te zien, zo sterk ben je bezig met je eigen ‘overlevingsstrijd’.
De Stilte: jullie lijken beide een beetje de hoop te hebben opgegeven dat de ander je zal horen en dat de verbinding zich zal herstellen. Je bent misschien cynisch en voelt je mogelijk somber en eenzaam. Jullie beschermen je beide tegen de afwijzing door de ander, door je behoeften niet meer uit te spreken. Je neemt in feite geen risico meer en bent opgehouden te investeren in de relatie.
De ene partner vindt dat de andere partner niet realistisch is, te veel zeurt.
De aangevallen partner voelt vaak van alles, maar spreekt de eigen behoeftes en irritaties niet uit in enen poging de rust te herstellen
De partners verschillen in beleving van de relatie: de ene partner is meer tevreden dan de andere.
Je hebt het gevoel dat de ander niet goed luistert, je helemaal echt niet hoort.
Je kunt het ook zelf maar lastig meer opbrengen om naar de ander luisteren.
De conflicten worden niet opgelost. Je gaat op een gegeven moment (door tijdsdruk, vermoeidheid) over tot de orde van de dag. Tot de volgende oprisping van de onvrede.
De discussie waaiert vaak uit. Er worden allerlei punten bijgehaald.
Je hoopt dat de ander inziet dat hij/zij verkeerd bezig is.
Je deelt ook weinig meer. Je hebt het gevoel dat de ander er toch geen belangstelling voor heeft.
Je bent bang om de relatie te verbreken, maar voelt je niet gelukkig. Regelmatig voel je je eenzaam en machteloos.
Soms lopen de verschillende patronen een beetje door elkaar, maar is er wel een patroon dat de overhand heeft. Het herkennen ervan, helpt enorm om de aandacht daarop te richten. De herkenning :“Ah, ja, doen we het weer” en het onderzoek: “Hoe werkt dat patroon van ons?” De volgende stap is dan om in de vertraging te gaan. Om discussies/patronen rustig onder de loep te nemen en meer zicht te krijgen op achterliggende behoeften, bedoelingen en pijnpunten.
