“Kelebeğin papataya vuruluşunu bilir misin?” Zümrüt başını salladı. “Bilmem. Anlatsana.” “Kelebek bir gün vadide uçarken bir papatya görmüş ve papatyaya görür görmez vurulmuş. Önce ne yapacağını bilememiş, çarpıntı ya işte, aptala çevirmiş kelebeği. Cesaretini toplaması uzun sürmemiş ama. Onca güzel, gösterişli çiçekleri uçarak geçip papatyaya varmış. Papatya doğası gereği çok nazik bir çiçek zaten geri çevirmemiş kelebeği. Hasbihal etmişler, kaynaşmışlar...Bağlanmış, kördüğüm olmuşlar. Birbirlerinden kopamaz hale gelmişler. Fakat bir türlü açılamamışlar. Hep içinde yaşamışlar, korkmuşlar. Karşılık bulamamaktan, birbirlerinin varlığını kaybetmekten korkmuşlar. Bir süre yanyana, sevdalarını gizleyerek görüşmeye devam etmişler. Kader dayanmış kapıya. Kelebeğin ömrü tükenmek üzere, bir şeyler yapması gerekiyor. Günden güne güçten düşmeye başlayınca karar vermiş. “Ayrılmamız lazım,” demiş nazlı çiçeğine. Papatya şaşkın, afallamış. “Neden?” diye sormuş. “Mutsuz mu ediyorum seni?” “Hayır,” demiş kelebek. “Sen şu üç günlük hayatıma güzel bir anlam kattın ama ömrüm bitti, tükenmek üzereyim. Artık başka diyarlara gitmem gerekiyor.” Son bir şans vermiş nazlı çiçeğine, ama ondan hiçbir kelam duyamamış. Kelebek de artık beklentiyi bırakmış. Kalan son gücüyle “Seni seviyorum,” demiş. Papatya donakalmış, kanatlarını çırpa çırpa uçan kelebeğin arkasından “Ben de,” diyebilmiş sadece. Ardından da gözyaşlarına boğulmuş, “Keşke,” demiş. “Keşke sevdiğini daha önce bilseydim, keşke ona sevdiğimi daha önce söyleseydim.” Papatya bir süre sonra bu ayrılığı kaldıramamış. Yaprakları önce solmuş, sonra dökülmeye başlamış. Düşen her yaprakla birlikte “seviyormuş,” diye geçirmiş içinden. “Sevmiş.” “O gün bü gundür, cesareti olmayan aşıklar da sevgililerine soramadıklarını hep papatyalara sormuşlar. Seviyor mu? Sevmiyor mu?” •DEVAMI YORUMDA•
germansingergirl
blakekathryn
discoholicmusic
turnnoffyourmind
pixelskylines
jbbartram-illu
2087
dededos
origamiaround