Biliyorsunuz. İngilizce’de karşı tarafa bu cümle iki ifade biçimiyle kullanılıyor. İlki bildiğiniz üzere anlamını içerirken, ikincisi kibirli bir kendini bilmişlikle kullanılıyor.
Hadi amaa, hepimiz bu kadar yabancı dizi izlemişizdir.
Herkesin ve her şeyin değişen ve gelişen “interaktif” çağ üzerine konuştuğu ama, belki de birincil tüketicilerin kendi yaşam alanları hakkında belirli bir duygusal yada mantıksal tez sunamadıkları bir çağ geçişi sıkıntısından bahsediyorum. Giriş kısmının ilgi çekici olması adına; instagram, snapchat, twitter, facebook, hadi uzun süredir erişim yasağı olan tumblr’ı da katayım. Bu mecraların hepsine belirli kullanıcıları, ciddi emekçileri arasında olan biri olarak “bireysel cephanelik” ismini vermeye karar verdim. Yani bıçak yerine telefon, bomba yerine bilgisayar, tabanca yerine fotoğraf makinesi vs. kullanıyoruz artık. Düşünce yargılanmaları, paylaşım tutuklanmaları, duygu linçleri geçiriyoruz. Örneğin aynı ifadelerde bulunmak istemediğimiz durumlarda, kendi düşüncelerimizi ifade etmekten linç edilmek korkusuyla uzaklaşıyoruz. Sürekli dile geldiği üzere, her yaş grubunun dahil olduğu bir medya alanı mevcut. Medya alım veya yayım farketmiyor. Anlatmak istediklerimizi kelimeler yerine fotoğraflarla paylaşmaya başladık. Bir nevi tembellik alıştırmaları. İyi de diyorum hiç mi iyi. Tamam da hiç mi? Çok da erken sayılmayacak yaşlarda hayatıma dahil olan sosyal paylaşım uygulamaları bana ne yaptı diye düşündüm. Hatta uzun zaman birileri tarafından sosyal mecralarda olduğum için kınandım, telef olunan olarak görüldüm. Yazmak ve işlemek eylemleri için evine kapanıp depresyona girmenin, yada karış karış dolanıp gözlem yapmak gibi eylemlerin de bu çağla birlikte geride kaldığını düşünüyorum. Çünkü artık gitmek istediğim yeri başına # ekleyip instagram arama butonuna yazdıktan sonra, o yerin yalnızca sokaklarını, tarihini, kültürüne izlemek bir yana dursun, insanların evlerine hatta odalarına kadar girebiliyorum. Yani hepimiz Black Mirror izledikten sonra bir süre bilgisayarlarımızın kameralarını bantlamış insanlarız. “Mabetten dışarda bağırsaklarınızı göstermeyin” diyen Pisagor bugünleri görseydi, bizim nacizane söylenmiş atasözlerimize hak verirdi diye düşünüyorum. İyi de. Ne için, neden, ne amaçla kullanacağız bu mecraları. Bu cevapları söylemek yerine uygulamak gerekiyor.
Konya’da çoğunlukla Kürtlerin yaşadığı birkaç köy vardır. Buralarda yerel halk arasında dengbejlik(ses sanatçıları olarak tanımlayabiliriz) popüler kültür içerisine girer. Dengbejseniz yaşadınız, her çaldığınız kapıdan size ekmek de çıkar yatak da. Herkesçe saygı ve sevgi görürsünüz. Şimdilerde popülerleşmiş blogger, vlogger ve daha nicelerini de böyle görüyorum. İnsanlar saygı ve sevgi görmek, anılmak için ellerinden geldiğini göstermeye çalışıyor, çünkü kırsalda belirli bir yetenekleriyle bir anda göz önünde bulunmak gibi değil artık şehir yaşantıları. Eskiden herkes tarafından tanınmak için en iyi makam cumhurbaşkanlığı koltuğu iken şimdi bir instagram hesabı yeterli oluyor. Bunun da yerinde bir eylem olduğunu düşünüyorum. Yalnız, aktivistliği azaltan bir kullanımcı olmamak şartıyla. Evet söylemlerimiz arttıkça eylemlerimiz azalıyor ve evet kaosu muazzam biçimde yumuşatıp yüceltiyoruz. Gökyüzünün içindeki hür hayvanlar tanımından sibernetiğin içindeki hürlük hayvanına geçiş evrimimizi tamamladık. Artık sürekli birilerinin nasılsın veya nerdesin gibi sorularına cevap vermekle, ilk kez tanıştığımız birine kendimizi anlatmaya çalışmakla uğraşmıyoruz. Öldüğümüz haberini dahi, normalde onlarca belki daha az insan alacakken bu sayede binlerce insan ölümümüzden haberdar oluyor. Ne güzel! İnsanı onurlandıran öldüğünün bilinmesinden başka nedir? Olaya pat diye girip çat diye çıkıyorum ama yeni çağa ayak uydurabilmenin ve sağlıksız gördüğünüz alanın düzelmesi adına bu “interaktif” çağa ayak uydurmak gereğinin zorunlu olduğuna inanıyorum. Yani bireysel azlık ama toplumsal çokluk etkileşimi. Bir de canımızı çok yakmamaya dikkat edersek. İyi de. Tamam az da olsa dikkat edersek.
Mesela, geçen biri ölmüştü, pastaları vardı masada, rengarenk, süslemişlerdi.
Allah’ın rahmeti, toprağın gülü diyeyim.
stormborns
theartofmadeline
germansingergirl
dailybridgerton
kaledo-art
andulkaphoto
titsay