Pardon şu an bir anksiyete atağı geçiriyorum, size cevap veremem.

No title available
No title available

pixel skylines
No title available
Sade Olutola

Jar Jar Binks Fan Club
No title available
Sweet Seals For You, Always
TVSTRANGERTHINGS
tumblr dot com
occasionally subtle
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
One Nice Bug Per Day
d e v o n
Claire Keane
hello vonnie
Not today Justin
I'd rather be in outer space 🛸

ellievsbear

★
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from Bangladesh

seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States

seen from United States

seen from Dominican Republic

seen from Türkiye

seen from France
seen from Brazil

seen from Malaysia

seen from United States
seen from United States

seen from Singapore

seen from Kenya

seen from Brazil
@gunasiri
Pardon şu an bir anksiyete atağı geçiriyorum, size cevap veremem.
İki gündür A. kuşum beni tuzağa düşürüyor. Onu uyutacağım diye odaya birlikte giriyoruz ve bir bakıyorum gece saat 2 ve ben onunla uyuyakalmışım.
Sonra bu saate kadar oturuyorum.
Merhaba revenge bedtime procrastination 🥲
Elimde telefon oturup bir şeyler izleyeceksem, oturamıyorum, anında kalkıp ya mutfağı topluyorum ya çantaları düzenliyorum ya çamaşır katlıyorum.
Bir şey izlerken oturamama hastalığına yakalandım.
Bebeğinizi nasil bakıcıya vereceksiniz
Bebeğimi bakıcıya mı *vereceğim?
Bebeğim için içimize sinen bir bakıcı buldum.
Arkadaşlar bu kız uyumuyor. İmdat 😭
Arkadaşlar ne zamandır yazacağım ha yazdım ha yazıyorum derken daha anca kendimin ve kızımın günlüğüne yazabildim. Buralara gelemedim.
Ta ki kendime yaz için pantolon aradığım bu dönemde, bir pantolon fiyatının 3500 küsur lira olmasının sinirimi bozması ile soluğu burada aldım. BU FİYATLAR NE ARKADAŞLAR 🥲 (bu arada pantolonun çok iyi çıkacağına ve yazı çıkaracağına emin olsam yine eyvallah ama zannetmem)
Çoğu zaman unuttuğum şey ‘her şey geçici’.
Zor zamanlar geçici, kolaylaşacak. Güzel zamanlar geçici, değerini bil.
Her sabah otoparktaki abiye ‘günaydın abi’ diyorum o da bana ‘günaydın abla’ diyor. :)
Bugün işe geri döndüm.
Bugün aşı oldu A. hanım. Akşam vakitlice uyumuştu. Biraz halsizlik vardı ama o kadar da olurdu. Onu uyutunca ben de koltukta sızmışım.
Gözümü bir açtım, 2 saat geçmiş. Hemen bir ateşine bakayım dedim, 38 olmuş 🥲
merhaba ateş nöbeti 🔥
Bebeğinizi nasil bakıcıya vereceksiniz
Bebeğimi bakıcıya mı *vereceğim?
M.’nin çalışma şartları daha esnek, çoğunlukla evde. Ben mesaiye geçince kademeli olarak mesai saatlerim artacak. Bu süreçte de 1 yaşına kadar M. ile birlikte bakacağız. inşallah 🙏🏻
Bugün bu planı bir arkadaşıma anlattım. Bana direkt ‘halen lohusa kafasındasın hata ediyorsun bebek hali ile kalmayacak daha uyanık olacak ve babasına çok iş düşecek’ dedi ve acilen bakıcı bulman lazım dedi.
Bu durum ara ara kafamı kurcalayan bir şeydi zaten. Nihayetinde benim de M.’nin de iş yükü artacak. Aynı anda çalışmaya da başlayacağım. Ama bir yandan da en azından az çok kendini ifade edene kadar bakıcı devreye girmesin istiyorum. Allah’ım sen işimizi kolaylaştır.
Bugün hastanede birkaç işim olduğu için yavrumu emzirip çıktım. M.’ye neler yapacağını sıraladım. Çıkmadan 10 kere odaya girip baktım. En sonunda da çıkmayı başardım.
İşe başlarken ne yapacağım bilmiyorum.
Hayatımdaki düzen, M. İle evlendiğimizde bile bu kadar değişmemişti. Anne olmadan önce ve anne olduktan sonra diye ikiye ayırabiliriz. İlk ayların korkusu, endişesi, paniği bir nebze olsun azaldı. Elle tutulur hale geldikçe, büyüdükçe, bir şeyler düzene oturdukça biraz daha iyi olduk çok şükür.
Bir de her şeyi eski düzenimle sürdüremeyeceğimi, onun bana değil benim ona uymam gerektiğini kabul edince daha da kolaylaştı. Canım kızım. Bir gülüşü, bir dokunuşu ömre bedel. Rabb’im sen eksik etme, onu koru kolla.
Kapitalist sisteme karşı koydum, kahvecide 10 tanesi 100 liraya satılan Hindistan cevizli kurabiyelerden yaptım. Biz ne ara bu fiyatları kabul eder olduk ya.
Tüm yorgunluğuma rağmen, yavrumun arada uyanması- emmesi sonra uyuması süreçlerine rağmen yaptım, başardım 🤚🏻
Zaman su gibi geçiyor. Güzdü, kış oldu. Şu ayakların sahibi hanımefendi 65 günlük oldu. Birşeyler yoluna giriyor. Birşeyler bozuluyor. Gün doğuyor, sona eriyor. Hızına yetişemiyorum.
Kızım ilk kelimesini söyledi. Herşeyin başı bir ‘agu’ya bakıyor. İlginç ya hu.
Rabb’im sağlık sıhhat versin kuzularımıza. Eksik etmesi eylemesin.
Yaklaşık 2 sene önce nöbete gittiğim bir sabah, tüm sedyeler doluydu. Anormal olan bu değildi yani tüm sedyeler her zaman dolu olabilir. Bu sefer tüm sedyeler bıçaklanma, darp gibi gibi adli olaylar ile doluydu. Önceki akşam, cezaevlerinde aynı dünkü gibi af ilan edilmiş ve artık kaç tane hükümlü hatırlamıyorum, cezaevinden çıkış yapmış. Doğal süreçleri gereği, suçlu oldukları için, suç işlemeye kaldıkları yerden devam etmişler ve hesaplaşmaları sonucu bir kısmı hastaneye bir kısmı kaldıkları yerden cezaevine dönmüşlerdi.
Yani haberde izliyorum mesela, o konuşan kişilerden, ‘çıkmamızda emeği olan herkese teşekkür ederiz’ diyen kişilerden hiçbiri ile aynı yolda yürüyor olmak istemem, güvende hissetmem. Kaldı ki cezalarını tamamlamadan, yeni suçlara daha güvenle koşabilecek kişiler inşa eden bu sistem. Of söylenecek o kadar şey var ki nafile.
Emeği olan herkese söylüyorum, hakkımız helal değil sizlere.