[gunesimsi]

Duvarları vardı kalbimin, sana olan sevdamı daha sağlam korusun diye inşallah ettiğim. Pencereler çizdim sonra önüne, sardunyalar koyduğum belki görür de ferahlarsın diye. Her gün sulamadım, kendime sensizliği öğrettiğim gibi onlara da susuzluğu öğrettim, dayanıklı bitkiler zaten susuzluğu da sevgisizliği de iyi bilirler...

[gunesimsi]

Sürekli mide bulantısıyla baş etmek kabus gibi...

[posetsutt]

biriyle gülerken kahkahaların ortasında onunla olmaktan ne kadar keyif aldığını fark etmek

[gunesimsi]

İnsanlara (yapmacık) ilişki tavsiyesi vermek için fazla realistim....

[gunesimsi]

Uzun bir süre giriş yapamayıp, belki açılmıştır diye gelenlere selam olsun 💐

[gunesimsi]

Kendimi bir düzeneğin içinde sanırdım bunca yıl. Belki bir karmanın içerisinde. Sürekli aynı düşüşler, aynı hayal kırıklıkları, aynı insanlar... İlk defa birisinin beni o düzenekten ayrı tuttuğuna inanmak farklı bir hismiş. Hayal kırıklığına uğramıyacağını bilerek sevmek, sevilmek. Birisinin yanında çocukluğumu kahkahalar içinde görmek benzeri olmayan bir duygu...

[gunesimsi]

Kırgınım... Mahallede ki bakkala kırgınım, sabahına gördüğün annene, lanet ederek gittiğin işteki suratsız arkadaşlarına, her gün yürüdüğün yollara, üstüne bastığın kaldırım taşına bile kırgınım bitanem. Seni her gün gören güneşe, tenini usulca okşayıp giden rüzgara, gözlerinin değdiği her santime kırgınım. Özlemeye kırgınım, yanımda olmayışına kırgınım, mesafelere kırgınım. Seni bana uzak kılan şehirlere, seni bana getirmeyen yollara kırgınım. Kırgınım seni çok özledim...

[gunesimsi]

Gerçekten mutsuzluk, hüzün, karamsarlık ve benzeri duygular kalemimi besliyor. Son zamanlarda hayatıma uğramayan bu duygular kalemimi zayıflattı. Bu duygulara hasret değilim aslaaa ama eski kalemimi özlüyorummm...

[gunesimsi]

Birbirinizin karakterini çözdüğünüz, ayrılmayacağınızı bildiğiniz ve sadakatinden şüphe etmediğiniz, evli olmadan evli gibi olduğunuz prime dönemi ilişkisii >>>

[gunesimsi]

Çok soğukta kaldım ama hiç birisi seni uğurladığım otogar kadar üşütmedi...

[gunesimsi]

Çünkü sen benim ailemsin...

[gunesimsi]

Bir insan kışı neden sevmez diye sormuştu bana, bir insan kışı, rutubetli evde büyüdüyse sevmez. Ayağına giyecek yırtık botu varsa sevmez, botunun yırtık olduğunu ailesi zor durumda kalmasın diye saklıyor, söylemiyorsa sevmez. Küçücük yaşında paradan, zorluktan haberi varsa sevmez. Sokakta beslediği, sevdiği kedisi, köpeği varsa sevmez. Soğuk yatağında hareketsiz kalarak uyumayı bekliyorsa sevmez. Okulda aç olmasına rağmen babasının verdiği üç kuruşu gizliden babasının cüzdanına geri koyuyorsa sevmez. Bir çocuk karın üzerine yayılmış kanı gördüyse kışı sevmez, karı sevmez, ölümü sevmez...

[gunesimsi]

Bir kız doğdu ve adını...

Kardelen koydular çünkü annesi okumasını istiyordu.

(Kardelenler okula reklamları :))

[gunesimsi]

Beni Güneş olarak tanırsınız çünkü Kardelen Güneş'i görmek için canını ortaya koyar ve Güneş Kardeleni öldürür :))

[gunesimsi]

Bir kız doğdu ve adını...

Kardelen koydular çünkü annesi okumasını istiyordu.

(Kardelenler okula reklamları :))

[gunesimsi]

Saçımı ördüm, seninle konuşurken bir yandan senin örmeni isteyerek saçımı ördüm. Örgüm bitti sis yayıldı etrafa önümü göremez oldum, ellerimi kollarımı savurdum etrafa; kırdım, döktüm. Göremiyorum diye çok ağladım, yağmur başladı belki de içime doğru akan. Paçalarım çamurlar içinde, kötü bir koku var, saplandım. Hırsla, inatla, en çok da içinde sindirdiğim o duyguyla vurdum, bağırdım, ağladım. Geçsin diye düşünmemeye çalıştım, kendimi oyunlara verdim. Seninle konuşurken bir yandan senin örmeni isteyerek saçlarımı açtım. Örgü açıldı, sis dağıldı. Her yer karmakarışıktı, her yeri dağıtmıştım. O karmaşıklıktan çıkamam düşüncesiyle saçlarımı yine ördüm; sis gelmedi, yağmur yağmadı...

[gunesimsi]

Bugün mutlu oldum, bir iki süslendim, dışarı yüzü gördüm diye hayat benden tokamı çaldı. Metroda düşer fark etmem diye cebime koyduğum bir tokaydı..

[gunesimsi]

Hayat gökyüzünde, yeryüzü kaybediyor.

[gunesimsi]

Bugün günlüğümden ziyade burada gezindim, bu da ilk gönderim. O zamanlar çok paylaşıyordum, beğeni almayanları siliyordum, aklıma gelince ötekileştirilmiş çocukluğuma birazcık (çok fazla) üzülüyorum. Paramı kazanıyorum, kariyer odaklıyım, her ne kadar veteriner olmak istesem de o zamanlar, hayvanların çığlıklarına dayanamayacağımı fark ederek vazgeçmiştim. Şimdi ise yazılımcı olma yolunda epey yol yürüdüm. O zamanlar saatlerce odamdan çıkmaz, yazıp karalardım, okuyup başka kitaba geçerdim. Şimdi ise bitmiş vaktini bekleyen üç kitabım var. Sanırım kendimle bugün gurur duydum, bazen geçmişe dönmek gerekiyormuş. Teşekkür ederim küçük odasında kendi kendine yaşayan küçüklüğüm..

Umudumu asla yitirmem hiçbir şey beni buna itemedi. Evet belki eskisi kadar yazamıyorum, okuyamıyorum ama her şey bitmiş değil. Ölülerden tek farkım hala yaşıyor olmam. Pişmanlıklarımı, yanlışlarımı düzeltebilecek vaktim var. Umudumu elimden almak isteyen her anıya, her ölüme, her üzüntüme rağmen yaşıyorsam ve değiştirebiliyorsam şanslı değil miyim? Bu gönderi düşünülmemiş öncesinde planlanmamış bir gönderi. İçimden geldiği gibi, bir çok devrik cümleyle, bir çok hatayla. Burada kalsın kim bilir belki yine sonradan okuyup farklı konumdan kendime seslenirim...