Arkadaşım dün gece aniden doğum yapmış daha çok erken olduğu için bebek yoğun bakıma alınmış. Fena tetiklendim. Kiii bu arkadaşım görece daha rahat hamilelik geçirdi. Hamileliğinin başından beri sahaya çıkmadı. Biliyorum vaktinde doğurup yine de yoğun bakıma alınan bebekler oluyor ama yine de buna odaklanmakta zorlanıyorum. Ne tetikledi acaba diyorum sanki çok önlenebilecek bir şeymiş gibi. Geçen gün iş yerinde oturup kalkmam çok zor oluyor artık ağrılarım uzun sürüyor keşke bilgisayarım bu kadar eski olmasaydı evde rapor yazardım dedim ve şak diye tablet aldı. İşe gitme, için rahat edecekse evde yaz, uzan dinlen dedi. Bazen onun için çok az şükrettiğimi düşünüyorum. Benimle ilgili herhangi bir konuda hemen aksiyon alması beni eritiyor 🫠 daha bebeğimizin gerçekten ama gerçekten bir tane bile donu yok diyorum. Bebek alışverişinde sıfırdayız şu an. Bu ani doğum haberiyle birlikte artık bu hafta sonu birkaç parça bir şey alırız diye düşünüyorum. Aylar sonra izmite gidecez. Kendi odamda uzun uzun yatmayı oturmayı özlüyorum. Yatağımda yapacağım gündüz uykusunu hayal ediyorum şimdiden. Bugün yılın son günüymüş arkadaşlarım çıkışta alışveriş yapmam lazım diye konuşurken fark ettim. Niyeyse önceki yıllara göre hiçbir heyecanım yok. Son 2 yılbaşında yurtdışındaydık ama bu seneki tatilimiz yılın son gününe kalmadı hamileliğim sebebiyle 2 hafta önce gidip dönmüş olduk sanırım burada çok da öyle büyülü bir ortam olmadığından bir heyecanım yok. Yine de yıllardır yaptığım gibi bu gece de yılın değerlendirmesini ve isteklerimi yazarım. Geçen sene yazdığımı okurum ve neler oldu olmadı bakarım. Bunu yapmaya bayılıyorum. Bu yıl genel olarak güzel geçmiş. Görmek istediğim ülkelere gitmişim, daha önce gittiğim ve çok da bir olayı olmayan ama o dinginliğine ihtiyaç duyduğum ülkeye tekrar gitmişim. Eşimle yaptığımız bu tatiller bana çok iyi geliyor. Hayatımın ennn mutlu günlerini geçiriyorum sanki. Ama bu senekiler biraz farklıydı. Çok uzun süre kustum bir an hiç bitmeyecek sanmıştım. Yemek yemeyi seven bir insan aylarca açtı inanamıyorum. Ve kusmaktan bu kadar çok korkup bu kadar çok kusmak beni çok etkilemişti. Sanki ruhum çekilmiş gibi hissediyordum. Yüzüm hiç gülmüyordu. Genelde yüksek enerjili şen şakrak bir insanken inanılmaz bir mutsuzluk içine düşmüştüm. Şükür o günler geçti. 2 kilo aldım bile. Artık yemek yiyorum tabii doymamak şartıyla. Doyunca hala sıkıntı. Yiyebilmek çok güzel. Terapi……..kendime yaptığım en iyi şeydin. Ve anneannem. Onu çok seviyorum ve özlüyorum. İyi ki yazın gitmişim azıcık da olsa kalmışım. Bu kadar uzak olmasak keşke. Daha ne kadar görebileceğim onu bilmiyorum ama eksik olmadığı, sağlıklı bir yıl olsun. Bu yaz bebekle gidebilir miyiz bilmiyorum ama inşallah gideriz ve o gelir. Kızımı görmesini çok istiyorum. Daha ayrıntılı bir değerlendirmeyi akşam kendime yaparım. Burası için yeterli bence. Hapharika bir yıl olsun hepimiz için ✨
jacobvanloon
vaporwave
turnnoffyourmind
andulkaphoto
izzy806
jbbartram-illu