Ben geldim, hoş geldim mi bilemiyorum. Pek hayırlı bir sebeple de ne elime kalem alır defterimin kapağını açarım ne de klavyeye dokunurum tumblr'ı açarım.
mutsuzum. ne yapmak istediğimi bilmiyorum, daha kötüsü ne yapmak istemediğimi de bilmiyorum.
yanılmışım. kayboldum sanıyodum sonra kendimi buldum sanıyodum, yanılmışım. hep kayıpmışım. ne zaman istemediğimden emin olduğum bir şeyi yaptım o zaman karanlık, ürkütücü, ait olmadığım bir ormana girdim. orman o kadar acımasızdı ki benden bütün yapabileceklerimi aldı. yapamayacaklarımı da aldı.
korkmuyorum. düşünüyorum, düşünüyorum ve düşünüyorum ve artık kaybedicek bir şeyim yok. kazanacak bir şeyim de yok. varsa da istemediğimi düşünüyorum. orman artık korkutmuyor ama hayatta kalmak için bir sebep de vermiyor.
her şey bulanık. gözümün önü bulanık, yaşayacağım yıllar bulanık, sesler bulanık, düşüncelerim bulanık, her şey bulanık. berrraklık çok eskide, banaysa sadece bulanıklık kaldı.
bir şeylerin değişeceğini artık sanmıyorum. kendi özümle, gerçekliğimle, varlığımla önümü göremeden, sesleri duyamadan güneşi doğurup batırmaya devam edeceğim çünkü bir şeyleri yapacak cesaretim yok.
belki yazı yazarım belki okurum. bu yazıyı yazarken düşündüğüm şeyse "nerde mutluysak orda mı olmalıyız" sorusuydu. sorumun bir cevabı yok. çünkü nerde mutlu olduğumuzu bilemeyecek kadar mutsuzuz.
snowghoul
baratheonpilled
gummygunk
tangentwithtanner
ellievsbear
vaporwave
turnnoffyourmind
