โYou finally come back to use and yet all you do is stay holed up in your lab.โ Fubuki sighed turning to his mossy haired friend. โYou need to get out more and Iโm not taking no for an answer.โ
Was this his way of trying to spend time with him? Perhaps, but he didnโt want the other to make seem like his doing this from guilt or pity.
He ย paused, ย hearing ย the ย voice ย of ย one ย familiar ย enter ย within ย his ย silent ย sanctuary. ย Fubuki ย was ย always ย on ย gathering ย others ย around ย โธป ย being ย sociable, ย everything ย that ย he ย couldn't ย dream ย himself ย to ย be. ย He ย turns ย to ย face ย him, ย wearing ย a ย meek ย smile ย to ย his ย lips ย ( ย albeit, ย short-lived ย ). ย ย
Yusuke ย knew ย that ย the ย other ย was ย genuinely ย trying ย his ย best ย to ย bond ย with ย him. ย Turning ย him ย away ย would ย only ย bring ย them ย back ย to ย where ย they ย once ย were; ย he's ย grown ย pastย ย that. ย He ย wanted ย to ย show ย him ย that ย he's ย grown ย beyond ย that ย person ย he ย once ย was ย ...
Closing ย his ย book, ย the ย green-haired ย male ย would ย express ย with ย a ย softness ย in ย his ย tone.
ย ย ย ย ย ย ย ย ย โ ย What ย place ย would ย you ย lอiอkอeอ อ อ อfอoอrอ อ อ อuอsอ อ อ อtอoอ อ อ อgอoอ, ย King ย ? ย โ
A ย playfulness ย hinted ย in ย his ย tone. ย Since ย he ย isn't ย taking ย no ย for ย an ย answer, ย he ย at ย least ย reserved ย the ย right ย on ย how ย he ย must ย serveย ย HISย ย HIGHNESS.
