Verder kijken @henkvr - Tumblr Blog

From now on, if you want to understand why the young J. D. Salinger fled New York publishing, fanatic readers, eager biographers, disingenuous interpreters, character assassination in the guise of “scholarship,” and the literary world generally, you need only open this book.

Adam Gopnik maakt in de New Yorker gehakt van de nieuwe Salinger biografie en documentaire. (via timdegier)

Wat een levendig beeld. Hier is iemand helemaal los gegaan met schaar en lijm om de nieuwe tijd te vieren. Een Hongaar, waarschijnlijk, want aan de taal te zien is dit een Hongaarse kaart. Hoewel ik niet alles kan vertalen met behulp van de vertaalsites op internet. Linksboven staat in elk geval de naam van een stad: Nagyvarad. Toen (zo te zien begin twintigste eeuw) een Hongaarse plaats, nu Oradea in het Westen van Roemenië, met nog altijd 25 procent Hongaarse inwoners - ze schijnen vreedzaam samen te wonen met de Roemenen, een voorbeeldig multiculturele Midden-Europese stad dus; bovendien met mooie art nouveau architectuur, dus snel erheen. ‘Hajmaskér 100 ev umlva’, daar rechtsboven? Geen idee, behalve dat hajmaskér vertaald kan worden als haarmasker, op de rest slaat de computer niet aan. Een grap over een haarnetje of zo? Het mysterie wordt alleen maar groter. Zeppelin is zeppelin, en ‘kokforgalom’ zou bankenverkeer moeten betekenen. Dus zeppelin bankenverkeer - waarom? Maakt niet uit, want wat een mooie ballonnen en vliegmachines en alles ertussenin. En wat een mooie oude motoren en auto’s en alles ertussenin. Een nieuwe wereld vol wonderlijke technologie breekt hier aan, die stelletjes hier en daar lijken er volop van te genieten. Het hoogtepunt is die gigantische luchtbrug die zo het kasteel in leidt en waarover een artillerie-eenheid zich beweegt. Om belegeringen te voorkomen? Sowieso veel militairen in beeld, waarom? Het kasteel kan ik niet terugvinden op foto’s van Oradea, stond het ergens anders? Wat wil deze kaart nou vertellen? Ik kom er niet achter. Oorlog en liefde, oud en nieuw, lucht en aarde, tegenstellingen worden hier opgeheven, overbrugd bijna. Die brug is een toekomstbeeld: dit is straks allemaal mogelijk. Maar een paar jaar later was deze vrolijke Habsburgse wereld verdwenen, dat was de toekomst.

Een mysterieuze kaart, een mysterieuze vrouw. Ze lijkt iemand de groeten uit Chartreuse te doen (er staat Chatreuse maar dat woord bestaat niet, ik neem aan een schrijffout, maar je weet het natuurlijk nooit zeker). De plaats Chartreuse bestaat niet, wel het gebied met die naam in de Savoie. Of bedoelde ze iets anders? Schreef ze de tekst op het bordje zelf of staat dit tafe(ree)ltje gewoon klaar bij een fotograaf, achter zijn huis of zo? De achterkant roept nog meer vragen op:

'Aan mijn beste/dierbare commandant Collard, ter herinnering aan mijn operaties 1916. Elisa Desmyttere.' En dan in potlood bij Collard: 'aan wie ik mijn leven dank'. Wat staat hier precies? Was commandant Collard de (militaire) arts die haar in 1916 opereerde? En zo haar leven redde? Raakte ze gewond bij oorlogshandelingen (de naam Desmyttere wijst op een Belgische link, zou kunnen dus). Of deed ze mee aan militaire operaties? Onwaarschijnlijk, maar wie weet. Is deze kaart ooit verstuurd? Waarom dan dat 'aan wie ik mijn leven dank' in potlood erbij? Het is net alsof ze het veel later toevoegde, om zichzelf of het nageslacht eraan te herinneren dat ze zonder deze man was overleden in 1916. Dan is deze kaart, die op het Waterlooplein opdook, nooit verstuurd. Waarom niet? Durfde ze het toch niet? Te persoonlijk? Of was deze kaart een van de meerdere afdrukken die ze kreeg van de fotograaf en was dit haar exemplaar? Goed mogelijk. De kaart is in elk geval niet als kaart verstuurd, want er heeft nooit een postzegel op gezeten zoals je ziet. Misschien zat ie bij een brief in een envelop. Misschien schreef ze dat stukje in potlood er snel nog bij voordat ze de envelop dichtplakte. Gebeurde het vaak dat een arts, als hij dat was, contact hield met zijn patiënt? Was er meer aan de hand tussen die twee? Of had ze dat alleen gewild? Stuurde ze deze kaart naar zijn huis of naar het ziekenhuis of de kazerne waar hij werkte? Vragen over een kaart van bijna honderd jaar oud, denk niet dat we het ooit zullen weten. Hoewel, er lopen nog altijd Desmytteres rond...

#1916 #postcard #world war

Een courtisane? Klein bed, past ze er wel in? Eentje uit een serie, 'Parijse collectie, het naar bed gaan (in welke betekenis?), nummer 11'. Mooi hoedje, mooie pose.

#courtisane #bedroom

Een geposeerde foto, lijkt me, maar toch heel naturel, het beeld staat onder een lichte erotische spanning. Heeft ze een broekzak met een sterpatroon? Lijkt wel het resultaat van een fotoshoot, voor een modereportage of een filmpromo. Welvarende mensen met veel vrije tijd moeten ze afbeelden. Waren ze dat in het echt ook? Of kenden ze elkaar toch? Hij kijkt, zij wordt bekeken. Hierna neemt ie nog een trekje van zijn sigaret.

Van zes kinderen tegen een boom...

(mooie symmetrieën: de bovenste drie zijn meisjes, de onderste drie jongens. Drie paren boven elkaar: twee kinderen op de grond, twee staand, twee zittend in de boom. Drie in witte kleren, drie in grijze - of welke kleur zou dat zijn geweest? Wit en grijs vormen een kruis - nog een symmetrie.)

(vertegenwoordigen wit en grijs verschillende klassen? Zijn de kinderen in het wit 'netter', rijker? Zijn de witte op bezoek bij de grijze, of andersom, of is er geen verband tussen kleding en onderlinge relaties? Eigenlijk valt alleen het jongetje links op de grond wat uit de toon. Die ziet er minder net gekleed uit, een beetje als een schooiertje.)

(element dat de symmetriën doorbreekt: het verband om de knie van de staande jongen. Wat zou er gebeurd zijn?)

(hij staat er ook bijzonder. Een beetje vrouwelijk, heup wat gezakt, gestrekte voet. Het meisje naast hem staat er juist weer mannelijk bij. Ook een soort symmetrie.)

(element dat de symmetriën alleen schijnbaar doorbreekt: de linten op de schouder van het bovenste meisje. Ze vinden hun spiegelbeeld in de bladeren achter het meisje naast haar.)

(bladeren van de klapperboom.)

(de tekst achterop zit vol betekenis: 'Laatste verjaardag in Indië, 1939', handgeschreven. Wie was er jarig? Wie schreef dit? In 1940 zaten ze dus waarschijnlijk in Nederland, misschien toch een betere plek om de oorlog mee te maken, ontsnapt aan de kampen. Het einde van een jeugd valt hier samen met het einde van een tijdperk.)

(wat een dorre grond.)

(wat houdt het jongetje rechtsonder op schoot?)

#photography #history #photocards #fotografie #fotokaarten #indië #1939

Naar een meisje met haar speelgoed... (een beer (die nu heel veel geld waard zou zijn), een hondje en een soort karretje aan een touwtje.) (ze lijkt tegen een schutting of een schuur te staan. Boven haar zie je een kantelbaar houten blokje, dus de rechterkant lijkt me een deur) (of misschien zijn het twee openslaande deuren waar ze tegenaan staat, linksonder zie je iets wat op deurbeslag lijkt, van een grote schuur dus.) (een boerenmeisje? Maar dat lijkt niet te kloppen met dat speelgoed (kijk naar dat nette strikje om de nek van de hond), dat is niet van een buitenmeisje.) (ze draagt een overjurk die vuil lijkt geworden, dus ze speelt wel buiten.) (ik kan de tekst niet lezen. Achterop staat nog veel meer, de kaart is helemaal volgeschreven. Hij is op 13 juni 1910 verstuurd aan fraulein Henny Wania te Bremen, dat kan ik wel zien. En afgestempeld in Marienwerder, dat lag in Westpruisen (in de buurt van Gdansk/Danzig) en is nu het Poolse stadje Kwidzyn. Misschien een meisje op bezoek bij familie? Er hangt zomerlicht, misschien is het zomervakantie.) (mooi hoe ze daar staat, tegen de donkere lijn aan, met die vage blik in haar ogen, klein en toch stoer te wezen. Ze kijkt als het hondje, haar hondje, ze staren in de verte, verzonken in gedachten. Alleen de beer groet de fotograaf.) (de beer heeft een ring door zijn neus, hij is een circusbeer. Zulke beren worden nu niet meer verkocht.)

Naar twee meisjes in een bed in een sanatorium... (nee, wacht, drie meisjes, achteraan nog een, achter een spijl.) (mooie beer) (het lijkt etenstijd. Ze hebben slabbetjes om en het voorste meisje lijkt een bord onder een doek op schoot te hebben. Of zit ik er naast?) (een sanatorium in het bos. Met open deuren. Zou er wel eens een vogel of eekhoorn naar binnen gesprongen zijn?) (deze kaart is in 1938 verstuurd door Aafje Blaauboer of zoiets (moeilijk handschrift, en met potlood), zonder verder bericht, aan Mej. Ma. (Marietje?) Kamp in Schagen. Zat Aafje in het sanatorium? Had ze bijvoorbeeld longtuberculose?) (Dit kindersanatorium werd in 1912 gebouwd en had 230 bedden, lees ik op internet. Het bestaat niet meer, het moest uiteindelijk plaats maken voor het Ziekenhuis Gooi Noord. Nee, wacht, dat staat op de site van het Nai, maar het klopt niet. Volgens de site van het revalidatiecentrum De Trappenberg bevindt zich hier nu revalidatiecentrum De Trappenberg. En ook toevallig: vorige week bestond het precies honderd jaar.) (lijkt me verschrikkelijk, de hele dag in bed te moeten liggen terwijl je zo het bos in kan rennen.)

Naar twee meisjes die een ijsje eten...

(twee ijsjes op tafel, maar ook twee glazen met iets - bier? Die vrouw tegenover de meisjes is dus niet alleen, er zit iemand naast haar. Haar man? Ze draagt een trouwring.)

(Wat houdt die vrouw in haar hand, een handtas?)

(Vormen die meisjes een tweeling?)

Deze kaart heeft een bericht achterop:

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Verder kijken