uzun zaman önce, bir süre sonra...
buraya yazmayalı aşağı yukarı 2.5 yıl olmuş. Bu süre zarfında neler yaşadım, neleri unutmak istiyorum. Hepsini tekrar tekrar yazmaya , hatırlamaya mecalim yok. Eskisi kadar genç değilim, eskisi kadar da irdelemeye meraklı değilim. Bu yetimi kaybettim, artık irdelemiyorum. Çünkü ne olursa olsun, ne kadar irdelersen irdele karşındakinin anlamak istediği kadardır senin anlattığın...boşa nefes tüketmeye gerek yok. çevreyi genişletmeye de gerek yok. Hatta tanıdıklardan bildiklerden bile azaltmaya gittim son 1 senede... İnsan enflasyonuna katılmaya gerek yok. Her zaman az olsun öz olsuncuyum...
Öğretmenim Tülay Hanım derdi ki ; oğlum sen hayatla didişmeyi seviyorsun, bir şeylerle çatışmadan başarı sağlayamıyorsun. Haklıydı... Benim ya bir hedefim olmalı ya çatışacağım bir şey. Bunu da genelde kendim yaratıyorum. Sanırım artık bu huyumu da törpüledim. Eskisi kadar didişemiyorum kabulleniş safhasına daha çabuk geçiyorum.Mesela yazmak istediğim yüzlerce sayfa var, birlerce düşünce, onbinlerce fikir...Hiç birini yazmaya mecalim yok. Geçenlerde bir yerde okumuştum "bir insan sesinden bile vazgeçiyorsa ondan korkun" diye. Tam olarak buydu aradığım. Artık konuşmaktan, anlatmaktan, irdelemekten yoruldum. Bu güne kadar hep doğru olanı yapmaya çalıştım da elime ne geçti? Ne kazandım? John Lennon'un dediği gibi "ben haklı olmak değil mutlu olmak istiyorum"... Ya da nejatın filmde söylediği gibi "iyi oldum da ne oldu? Başıma ne geldiyse iyilikten geldi"... İyi olmamak lazım. İyiler çabuk unutulurmuş, sen beni kötü hatırla demiş adam. Sanırım diğer tarafa adım atmanın zamanı geldi.
İyi ve kötü... İkisine de eşit uzaklıktayım ama birisine bir adım atınca tekrar diğer tarafa dönülmüyor. Bunu iyi irdelemek lazımdı. Ve şunu biliyorum ki artık o kısmı geçtik. Diğer tarafa pek yakında adım atacağım ve bunun bir geri dönüşü olmayacak. Hayatımın geri kalanını kötü olarak geçireceğim. Yazmaktan ve konuşmaktan yoruldum, bir işe yaramadığını düşünmeye başladım. Bazen ilahi adalet tecelli ediyor ama benim o kadar ömrüm yok. Bazı şeyleri hızlandırmak lazım. Her şeyi allaha kitaba bırakmamak lazım. Bir gün her şeyden bıkacağım aklıma gelmezdi...Ama tekrar yaşamı seveceğimiz zamanlarda gelecek....Şimdilik bu kadar.
