Het jaar van Roel

[hetjaarvanroel]

Over en nog lang niet uit

Had ik al verteld dat ik over ben naar volgend schooljaar? Nee? Nou, dan hierbij: IK BEN OVER! Het is me gewoon gelukt. Ik heb maar liefst 58 van de 60 studiepunten gehaald. Bijna m’n propedeuse, op twee punten na. Eén tentamen dus. 17 augustus mag ik deze herkansen. Haal ik hem niet, dan heb ik daarna nog twee kansen.

Toen ik in september aan m’n studie begon, had ik nooit gedacht dat het zo goed zou gaan. Dat maakt het extra leuk. Net zoals mijn hele klas. Tijdens de intro zat ik met nul mensen uit mijn klas in een groepje. ‘Shit”, dacht ik doen. Na een week voelde ik me al op m’n gemak en sindsdien is dat alleen maar beter geworden.

En nu? Nu heb ik vakantie, maar vakantie kan ik het niet echt noemen. Binnenkort moet ik 45 uur in één week werken. Vijfenveertig, ja. Ik weet niet hoe, maar ik hoop dat ik het ga overleven. Na de vakantie heb ik lekker veel geld. En sinds een paar maanden leen ik bij. 200 euro maakt echt een groot verschil. Ik heb tegenwoordig ook een spaarrekening. Elke maand wordt hier 50 euro naar overgeschreven. Ik heb nu al 100 euro. Uiteindelijk hoop ik volgende zomer genoeg geld te hebben voor een vliegticket naar Canada óf Brazilië. Of nog mooier: beide!

Ik ben van plan deze zomer veel te gaan lezen en schrijven. Lukt dat me al een beetje? Soort van. Een paar dagen geleden heb ik eindelijk Allegiant uitgelezen. Het volgende boek op de planning is Paper Towns, hier is binnenkort een voorpremière van. Aangezien boeken altijd leuker zijn dan films, moet ik eerst het boek gelezen hebben. Qua schrijven moet ik wat actiever worden voor de sites waar ik voor schrijf. Misschien moet ik mezelf verplichten elke dag één of twee berichten te schrijven.

Laat ik maar eerst even proberen te genieten van de vakantie, voordat hij weer voorbij is.

[hetjaarvanroel]

Trotser dan ooit

De helft van april zit er al bijna weer op. De vierde maand van het jaar. En ik zit al in de vierde periode van het schooljaar. Dit is niet zomaar een periode: het is de laatste volledige periode. Nog even en het is vakantie. Heerlijk, maar aan de andere kant ook weer niet. Ik heb zoveel geleerd de afgelopen maanden. Het voelt super. Ik voel me super. Eindelijk.

Ongeveer twee jaar geleden studeerde ik nog Informatica, ook op Windesheim. Ik haalde best wel goede cijfers, maar voelde me er niet thuis. Een maand later besloot ik ermee te stoppen. Hierna was ik even de weg kwijt. “Wat nu?” dacht ik. Ik had allerlei ideeën, maar streepte de meeste gelijk af. Ik had namelijk niet genoeg vertrouwen in mezelf. En waarschijnlijk ook niet genoeg talent. Journalistiek kwam wel als eerste in me op, maar ik deed er niets mee. Een jaar later, rond april, was het tijd om te kiezen. Ik schreef me in voor verschillende studies. Een paar weken later was het tijd voor de selectiedag voor Journalistiek.

Ik was aardig zenuwachtig voor de selectiedag. We moesten drie verschillende toetsen maken: Nederlands, Engels en Algemene Kennis. Ik maakte me van tevoren vooral druk om Nederlands, aangezien mijn cijfers op de middelbare school niet al te goed waren. Dit bleek nergens voor nodig te zijn. Uiteindelijk kreeg ik bericht dat ik aangenomen was.

En nu ben ik hier. Ik heb nog een heleboel te leren, maar ik voel me een compleet ander persoon. Ik weet wat ik wil en doe mijn best. Misschien kan het hier en daar wat beter, maar ach. Ik ben trots op mezelf, wat er ook gebeurt.

[hetjaarvanroel]

Druk, druk, druk

Lang geleden was er een blogbericht.. Daar ben ik weer! Ik was de afgelopen weken druk bezig met school. Om precies te zijn: het was weer tijd voor de praktijkweek. Deze keer mochten we opnieuw aan de slag met audio-items. Ook was er nog iets speciaals. Ik was namelijk chef. “Wie willen er chef zijn?” was de vraag voor de praktijkweek. Er bleek niet veel interesse te zijn. Sinds ik deze studie doe heb ik één ding geleerd: pak alle kansen die je hebt. En zo bood ik me aan om chef te zijn.

Ik ben zelf helemáál geen geboren leider. Of misschien toch wel? Ik had het namelijk nog nooit eerder geprobeerd. De gedachte alleen gaf me al kriebels. Daarom besloot ik het toch eens te proberen. Ik merkte al snel dat ik het moeilijk vond. Tijdens een redactievergadering stond ik namelijk voor de klas, maar veel nuttigs kwam er niet uit m’n mond. Ook in het lokaal was het goed te merken. Er kwam namelijk niemand naar me toe. Het leek alsof ik er voor spek en bonen bij zat. Ik vertelde dit tegen mijn mede-chefs. De dagen erna kwam er verandering in.

Na een week vol stress was het tijd voor de radio uitzending. Eén minuut voor de uitzending werd het draaiboek nog snel geprint. De uitzending verliep aardig soepel. Hier en daar een kleine verspreking, maar we zijn tenslotte nog eerstejaars studenten. We mochten trots zijn op onszelf. En vandaag kwam daar nog een reden bij. Ons radio uitzending werd namelijk bekroond tot de beste van de praktijkweek. Ons prijs: taart!

Heb ik nu weer rust? Nee! Ik moet morgen twee portfolio’s inleveren waar ik nog genoeg werk voor moet doen. En als dat klaar is heb ik tentamens die op me staan te wachten.

[hetjaarvanroel]

Geldzaken

De één heeft er wat meer van de ander. Sommige zijn er zuinig mee, andere geven het uit als water. Je kan er nooit genoeg van hebben. Toch maakt het je niet gelukkiger. Waar ik het over heb? Geld. Iets waar ik op dit moment niet veel van heb. Precieze cijfers geef ik liever niet. Maar de afgelopen twee weken heb ik bijna tweehonderd euro uitgegeven, waarvan vijftig euro aan drankjes. Veel te dure drankjes. Want van het geld dat je betaalt voor een biertje in de kroeg koop je in de supermarkt gemakkelijk drie blikjes bier. Zonde van je geld dus. Over vijftig euro gesproken, dat is ook de prijs van een boek dat ik moet aanschaffen. Een boek dat ik écht nodig heb. Toch heb ik meer moeite met het uitgeven van die vijftig euro. En dat terwijl ik het boek meer nodig heb dan die biertjes. Daarnaast krijg ik er geen kater van. Een groot pluspunt.

Voorlopig geen bier voor mij. Wat wel? Meer geld voor andere (belangrijke) dingen, zoals koffie, en het allerbelangrijkste: geen katers. Ik heb dit al vaker gezegd maar deze keer meen ik het. Jullie zijn mijn getuige. Als ik op het punt sta om een biertje te bestellen, houd me dan alsjeblieft tegen. Ben je ontroerd door dit zielige verhaal en heb je geld te veel? Donaties zijn van harte welkom.

[hetjaarvanroel]

Koos moeiteloos

Het is al elf dagen geleden dat ik iets van mezelf liet horen. Anders dan mijn vorige berichten, waar precies een week tussen zat. Ik was van plan om elke week op dezelfde dag iets te posten. Mission failed. Of toch niet? Het is voor mij belangrijker om dit door te zetten. Dit is iets waar ik wel vaker moeite mee heb. Hetzelfde geldt voor het beginnen aan iets. Vaak zit mijn hoofd vol ideeën maar voer ik er geen één van uit. Is dit wel het geval, dan geef ik de moed al snel op. Door deze vervelende gewoonte heb ik spullen waar ik niets mee doe. Zo heb ik bijvoorbeeld een schetsboek met een paar gevulde pagina's en een gitaar die onder het stof zit. De oorzaak hiervan is mijn slechte geduld. Ik wil iets meteen kunnen, zonder er maar een beetje moeite voor te doen. Onmogelijk. Niemand kan iets na het één keer te proberen.

Hopelijk eindigt deze blog niet zoals het schetsboek en de gitaar. Ik ben in ieder geval verder gekomen dan twee berichten. Daar mag ik trots op zijn.

[hetjaarvanroel]

Tentamenstress

Precies een week geleden genoot ik nog van het nieuwe jaar. En nu ben ik het alweer zat. De reden? Tentamens. Ja tentamens, het is allemaal jullie schuld! Als jullie er niet waren was m'n leven een stuk aangenamer. Dit is natuurlijk een grapje. Ik heb het allemaal aan mezelf te danken. Ik ben namelijk te laat begonnen. Eigen schuld, dikke bult. Bij de vorige tentamens was ik best laat begonnen met leren. Toch lukte het me om voor alles een voldoende te halen. Behalve voor Nederlands. Die tijdens de inzage helemaal niet zo ingewikkeld bleek te zijn.

Het komt deze keer ook wel goed. Ik maak me simpelweg veel te veel zorgen. Ik weet in ieder geval wat ik de volgende periode ga doen. En dat is: samenvatten! Ik nam het mezelf deze periode ook al voor, maar er kwam niets van. Waarschijnlijk dacht ik: "Vorige keer ging het ook goed, dus waarom nu niet?". Een mooie gedachte. Misschien iets té rooskleurig. We zullen het zien. En als ik iets niet haal heb ik gelukkig de herkansingen nog. Heb ik even mazzel!

[hetjaarvanroel]

Tweeduizendvijftien

"Ten, nine, eight..." klonk er door de kerk waar we waren. Het duurde even tot we doorhadden dat het aftellen voor het nieuwe jaar begonnen was. En opeens vielen er slingers en confetti naar beneden. Het was 2015. We omhelsden elkaar en wensten elkaar een gelukkig nieuwjaar toe. Het was best vreemd, maar ook wel mooi. Dit was de eerste keer dat we niet in een vertrouwde omgeving het nieuwe jaar ingingen. Naast de omgeving waren de mensen ook niet vertrouwd. We kenden alleen elkaar. De meeste mensen die er waren hadden een pilletje op, hadden iets gesnoven of waren knetterstoned. En wij waren zo nuchter als het maar kon, als je de paar biertjes niet meetelt. Toch werden we een paar keer aangesproken. Iemand wou zelfs xtc kopen. Helaas hadden we niets, anders waren we nu steenrijk. Er werd namelijk helemaal niet gecontroleerd. Er liepen mensen rond met blikjes bier, flessen wijn en het leukste van allemaal: sterretjes! En dat terwijl vuurwerk streng verboden was.

Oud en nieuw vieren met familie is gezellig en vertrouwd, maar dit was nóg veel leuker. Je zou het niet verwachten. Dat maakt het nog leuker. Of ik volgende jaarwisseling weer naar Ruigoord ga weet ik niet. Ik denk wel dat ik niet thuis blijf. Ook weet ik dat ik helemaal niet zoveel drank (en geen drugs) nodig heb om het gezellig te maken. Het enige wat ik nodig heb zijn leuke mensen en een niet vertrouwde omgeving. Ik kan niet wachten om te zien wat dit jaar me te bieden heeft. Ik ben er klaar voor.