İnsanlara koşulsuz kabul sunduğunda ya da genellemeyeyim sanki çok araştırma yapmışım gibi, benim başıma gelen iki olayda , iki insanı da koşulsuzca kabul ettim, yargılamadım, eleştirmedim hatta biraz abartıp sorgulamadım bile. Galiba birazda gereksiz uyumlandım.
Sonuç gerçekten filitresiz bir şekilde kişiliklerini gösterdiler ama toplum kurallarını tamamen hiçe saydıkları kısmı ve ben bunu kaldıramadım yani bu ahlaksızlık gerekçesi ne olursa olsun.
Bu durımdan aldığım ders şu elbette insanları yargılamayalım ( onlar kendilerine bakmayıp hadsizce bunu yapıyorlarsa ufaktan bizde yapıp yüzlerine iğrenç kişiliklerini çarpabiliriz bence) ama sorgulayalım , kendi çizgilerimizi, ahlaki ölçütlerimizi ve sınırlarımızı net bir şekilde belli edelim. Ve unutmayalım kötü insanlar var. Ahlaksız insanlar var. Ve dışarıdan tıpki iyi insanlar gibi görünüyorlar.