kuşlar yemek yerken, ürkmesin diye yolunu değiştiren insanı dünya elbette incitir...
todays bird
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year

ellievsbear
noise dept.
Stranger Things
Xuebing Du

★
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH

Discoholic 🪩

PR's Tumblrdome
KIROKAZE
almost home
Mike Driver
Jules of Nature

if i look back, i am lost
macklin celebrini has autism
sheepfilms
Not today Justin
Alisa U Zemlji Chuda
Monterey Bay Aquarium
seen from United States
seen from Kenya
seen from Ukraine
seen from Singapore

seen from United States

seen from United States

seen from Malaysia

seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Italy
seen from United States
seen from Australia

seen from Serbia
seen from United States

seen from Singapore

seen from Türkiye

seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United States
seen from Egypt
@ilahikomedya3
kuşlar yemek yerken, ürkmesin diye yolunu değiştiren insanı dünya elbette incitir...
sen bir şiirin iç çekişisin.
tövbe ettik geçen, ama kafamız katliam. bir daha kimseyi öldürmeyeceğiz dedik, içimizde. ama kaliteli sevdik, kafamız cinayet.
gurur ve önyargı kitabında okuduğum ve bundan sonra da onlarca kez tekrar edeceğim şu cümle geçiyordu;
“birisine aşık olduğunda gözlerin daha iyi görmüyor ama bir yerlere çarpmaktan daha az korkuyorsun.”
yeterince çok şey yaşadıktan sonra her şeyin ve herkesin vazgeçilebilir olduğunu öğreniyorsunuz
cıvıl cıvıldım. girdiğim her ortamda konuşkan, birilerinin yüzünü gülümsetebilen kişiyken nasıl oldu da bir kaldırım taşından farksız oldum ben
İnsan hayır demeyi bilmeyince çok şey kaybediyormuş
Nereye gittiğini bilen insana dünya yol verir.
Bir çocuğun kalbi anne ve babasına bedavadır. Çünkü hepimiz sevilmeye muhtaç doğarız. Ama saygının her zaman bedeli vardır. Sevgi azaldığında onarılabilir, ama saygı azalmışsa yolun sonu gelmiş demektir.
*beni tanıyan herkes, bir gün gideceğimi bilir.*
sonra bir gün dünya aniden değişti. tanıdık tüm yüzler kabusum oldu. parmaklarım kanlı bir çarşafa dolandı, gök sanki yırtıldı, bir taş tam içime yerleşti. günahımı kendim doğurdum, cenneti de cehennemi de aynaya bakarken buldum.
İnsan kalbini kaptırsa bile,
Hiç değilse aklını korumalı.
artık hissettiğim şeyler için kendime kızmıyorum
sen bir ev değilsin ama her şeyi içinde yaşayamazsın.
sen üzüldüğümü sanıyorsun, ben birazcık hissedebilmek için hep sol elimi kesiyorum.
istemediğim birine evrildim. bütün neşem emildi. gözümün feri silindi, hayat enerjim yok oldu, içimde ki son ışık zerresi söndü sönecek. kendime olan saygımı yitirdim. neredeyse her gece üzgün ve kalbim kırık uyur oldum.
benim babam hiç elimi tutmadı. tutmak istemedi yani. yabancıydık birbirimize. çok kızardı. hep kızardı. öfkesi yakardı. saçlarımı sevmesini isterdim. sevmedi hiç. hiç yoktu zaten, hep bir yerdeydi. bazen gelmesini istemeyecek hâle gelirdim. geldiğinde, dağılırdık. biliyor musun, ben babam ile yedi yaşında tanıştım. dedim ya yabancıydık biz. insan babasını tanımaz mı? ben tanımadım. çok kıskanırdım babasının elini tutan çocukları. kıskanmak değil de, benim de babam öyle olsun isterdim. severdi onların babaları. parka götürürdü. biliyor musun? ben hâlâ hiç parka gitmedim. neden bilmem. ben hep babama sebep aradım. onu sevmeye ihtiyacım vardı çünkü. sevemedim. benim babam ilk aşkım değil ilk nefretim, ilk yaram oldu. hani kızları babaları korur derler ya. inanma. benim babam en büyük kötülüğü yaptı bana.