irden

Hiç sen bir su değirmeninin içini dolaştın mı adaşım?

[irden]

Light

[irden]

Aynı rüyayı görüp, ayrı yerlere giden.

[irden]

Oğuz atay

[aynalar]

Şunun iyice farkına vardım ki, iki kişi birbirini sevmişse ilerde mutlu olup olmayacaklarından, bunun günah sayılıp sayılmayacağından daha yüce, daha önemli bir düşünceden hareket etmeleri gerekiyordu. Belki de hiçbir şey düşünmemek en iyisiydi.

Anton Çehov, Aşk Üstüne. (via aynalar)

[irden]

[irden]

Bazı yazılar, açılır ve tekrar okunur. Yine acıtır.

[irden]

olsun.

[irden]

ağustos 22 dediler ustan ölmüş... #mahallemoda #kadikoysokak #turgutuyar #noeffect #cokgezenlerkulubu (Moda Sahili Istanbul)

[kedidirokedi]

Offret, 1986

dir. Andrei Tarkovsky

[irden]

Güçlü olmak zor. Her yere aynı anda yetişemiyor insan.Birkere güçlü oldun mu, sanki hep bunu yapman gerekiyormuş gibi oluyor.aslında böyle bir zorunluluğumuz yok.keşke herkes hiçbir durumu olmak zorunda olmasa, duygularına setler koymasa ama yapıyoruz işte.Mesela ben, en son ne zaman birine gerçek duygularımla bir şey anlattım hatırlamıyorum.Evet aslında anlattım ama yanlış insanlara; ve karşındaki seni dinlemek istemediği sürece anlattığın boş.Sanırım ben hep bunu yaptım.Yanlış insanlara, yanlış yerlerde, yanlış zamanda doğru şeyler anlattım. Sonuç mu; içime atan, ne istediğimi bilmeyen, en son beni ne mutlu ettiğini bile hatırlamayan, olaylara karşı tepkisini kaybetmiş, sabah işe giden akşam aynı yolu kullanarak evine gelen ve haftalar geçsin, aylar bitsin diye kendini küçük hediyelerle şımartan o insanlardan oldum. Neydik biz sahiden? Nasıl bir hayat istiyorduk, bu muydu gerçekten? Korkuyorum hem de çok ve bunu anlatabileceğim hiç kimsem yok. Bir insan bu kadar yalnız kalmayı nasıl başarır? Duygularımı saklaya saklaya kendimi tanıyamaz oldum. Zaman geçtikçe her şey yabancılaşıyor; insanlar, sokaklar, kendim bile. Büyümek mi bu, öyleyse yerimde saymayı tercih ederim. Eskiden büyümek benim için, her şeyi yapma özgürlüğüydü ve bunu kullanıp kullanmama... Büyüdükçe bir bok olmuyormuş. İnsan büyüdükçe kafası daha çok karışıyormuş, yaş ilerledikçe daha çok uzaklaşıyormuş herkesten çünkü o herkes, benim gibi hissetmeye başlayıp panikliyormuş ve kendilerine, kendi gibi zavallı buluyormuş.Benim gibi güçlü olmak zorunda olan tipler ise toplum tarafından istemeden de olsa dışlanıp, kendi kabuklarında yaşıyormuş. He bir de buna metropol yalnızlığı diyorlar.. Ne derseniz diyin ama ben çok mutsuzum. Gün geçtikçe bir dondurma gibi eriyorum. Sonra da kaçıyorum. Nereye gidecek bu döngü bilmiyorum ama büyümek hiç güzel değil. Güvenebileceğin ve sevdiğin insanlar azalıyor. Kendimi geri istiyorum. 14.08.2015 Kadıköy-Moda

[irden]

" -Sen çay seversin, diyorum. İki şeker, değil mi? - Nasıl hatırlıyorsun? diye şaşırıyor. Pes doğrusu!
Hatırlamak değil, diyorum, başka bir şey. Unutmamak belki, diye ekliyorum usulca. Boş yere. " #tomrisuyar

[irden]

"Tel cambazı istiyordu ki dünya istediği gibi olsun.Bile bile aldanmaya vardırıyordu işi ama olmuyordu kendisi vardı." #turgutuyar (Kadikoy Bahariye Moda)

[irden]

"Bir varmış bir yokmuş..." filminin güzel müziklerinden biri.

Çok tanıdık bir Kadıköy hikayesi ve bir o kadar da etkiliyor.

Mutlaka izleyin.

[otisakaman]

Derdimi çok iyi biliyorum da, hiç iyi anlatamıyorum. Kendi kendimeyken çok güzel anlatıyorum da. Oturup biriyle konuşayım dediğimde olmuyor. Aklımdakinin onda biri, içimdekinin yüzde biri anca dile geliyor. Gerisi içimde kalıyor. Kendinden de sıkılıyor insan bir süre sonra. İyi anlaşmak yetmiyor bazen.

Hakan Bıçakcı  (via kelebenk)

[irden]

Özetle biz.

[ege-demir]

[irden]

hayat