İsmail Ağa @ismailagatc - Tumblr Blog

Hayatımızdaki manevi yangınlar

İnsanın evi yansa hemen onu söndürmeye koşar. Asla ihmalkâr davranmaz. Fakat kalbinde duran ve ukbâsını yakan şerli ateşleri söndürmekte ihmalkâr davranması ne büyük bir gaflet ve ne büyük bir körlüktür!

Dünyada yangınlardan korkarız, yıldırımlardan korkarız, volkanlardan korkarız. Hâlbuki insan idrâk etse, asıl korkması gereken; günahlardır, ihtiraslardır, hiddet, şehvet ve haset gibi kötü ahlâktır.

Çünkü;

Dünyanın en korkunç ateşi, bir insanı ancak öldürebilir. Bu çirkinlikler ise; ebedî hayatı, ölüme dahî hasret bırakan bir korkunçluğa mahkûm eder.

Muhatabının zâhirden bâtına geçmesini isteyen Behlül Dânâ, bir başka gün Harun Reşid’e sordu:

“–Ey halîfe, sana üç suâlim var:

Yer üstünde en fazla olan,

Yeraltında en fazla olan,

Gökyüzünde en fazla olan nedir?”

Harun Reşid de suâli gayet basit bularak şu cevabı verdi.

“–Yeryüzünde en çok olan canlılardır. Yeraltında en çok olan mevtâlardır. Gökyüzünde en çok olan da kanatlılardır; kelebeklerdir, kuşlardır, vesâire…”

Behlül Dânâ ise mânidar bir şekilde bakarak şu mukabelede bulundu:

“–Hayır ey halîfe, sen işin zâhirî tarafını söyledin. Hakikatini söylemedin. Gerçek şu ki:

Yeryüzünde en çok mevcut olan şey; tamahlardır, hırslardır, ihtiraslardır, kıskançlıklardır ve bitmek-tükenmek bilmeyen nefsânî arzulardır.

Yeraltında en çok mevcut olan şey de; «eyvah, vah vah» ile «keşke»lerdir.

Gökyüzünde en çok mevcut olan ise Arş-ı âlâya yükselen sâlih amellerdir.”

Ateş denildiğinde de zâhirî ateş var, mânevî ateşler var, bir de âhiret yurdunda ceza olan cehennem ateşi var…

Bir annenin bütün muhabbeti, evlâdına süt vermektir. Evlâdına pek ziyade olan şefkat ve merhameti sebebiyle; kendinden vazgeçer, rahatını düşünmez, fakat evlâdına süt verir.

Lâkin eğer evinde bir yangın çıksa, çocuğuna süt vermeyi bırakıp derhâl onu söndürmeye koşar. Ateşleri söndürmek için çırpınır. «Elimden ne gelir ki!» demez, bir kova su dökmek imkânı varsa, onu döker. Çocuğunu o ateşten korumak için, gerekirse canını bile verir.

Süt vermek, evlâdın maddî ihtiyacıdır. Yangın ise, kendisinin ve evlâdının mânevî dünyasında azap alevlerinin tutuşmasıdır. Sînesi şefkat dolu bir annenin en büyük vazifesi, evlâdını cehennem ateşinden koruyabilmesidir.

Bunun ölçüsü şudur:

Dünya menfaati ile âhiret menfaati karşı karşıya geldiği zaman, âhireti tercih etmek îcâb eder. Zira Rasûlullah Efendimiz;

اَللّٰهُمَّ لَا عَيْشَ إِلَّا عَيْشُ الْاٰخِرَةِ

“Allâh’ım! Esas hayat, ancak âhiret hayatıdır.” (Buhârî, Rikāk, 1) buyurmuştur.

Anne bu yangını söndürmezse; hem kendi yanar, hem evlâdını yakmış olur.

Nedir bu mânevî yangınlar?

Bilhassa zamanımızdaki fitne ve şerlerdir:

Kontrolsüz internetin kirli sokaklarıdır…

Televizyonların mülevves kanallarındaki zamana kıyan ve ahlâka zehir saçan programlardır…

Hayâyı yerle bir eden ve aileyi çökerten her türlü kadın-erkek karışık lâubâlî ortamlardır…

Küfür ve inkârın konuşulduğu, fısk ve fücûrun alenen işlendiği perişan mekânlardır…

Bunlar zâhir gözüyle, yaldızlı, parlak ve câzibedar görünse de; mânâ gözüyle, birer cehennem çukurudur. Korkunç birer uçurum kenarıdır.

Asıl merhamet, evlâtları bu ateşlerden korumaktır. Eğer korumazsa, hem kendisi hem evlâdı yanacaktır. İnsan; fıtratındaki merhametle, evlâdına kendisinden ziyade acır. Bu sebeple Mehmed Âkif, seslenir:

Merhametin yok diyelim nefsine,

Merhamet etmez misin evlâdına?

Mânevî yangınları söndürmek için ciddî adımlar atmak îcâb eder. Meselâ evlâtların mânevî eğitimi, yaz mevsiminde üç-dört haftalık bir kursa gönderivermekle tamam olur mu? Bu dev bir yangına, bir bardak su serpmek gibidir. Veyahut da koskoca bir çöle sadece bir kova su dökmek gibidir.

Köklü ve ciddî bir şekilde, mânevî eğitimi tercih etmenin önünde ise; maddî ve dünyevî endişelerin sıralandığını görmekteyiz.

Maalesef; maddî vaziyeti iyi olan ailelerin evlâtları, Kur’ân kurslarında pek azdır. Çünkü, maalesef bazı anne-babalar; Kur’ân eğitimini ehemmiyetsiz görüyorlar. Nasıl olsa öğrenir, diyorlar. Bütün güçlerini evlâtlarının maddî konforuna ve dünyevî istikbâline yönlendiriyor ve oralara harcıyorlar. Çocuğunu lüks, konfor ve dünyevî istikbal va‘deden yerlerde okutmaya kendini mecbur hissediyorlar. Oralarda mâneviyâta zehir saçan; ihtilât, dünyevîleşme, gurur-kibir ve benzeri ahlâkî ateş çukurları olsa da, onları mühim görmüyorlar.

Hâlbuki;

Anneye de yavruya da istikbal verecek Cenâb-ı Hak’tır.

Ayrıca ifade etmelidir ki;

Kur’ân eğitimi mânen en hayırlı istikbaldir.

Allah Rasûlü -sallallâhu aleyhi ve sellem- buyurur:

“Allah şu Kur’ân’la (Kur’ân’a verdiği kıymet ile) bazı kavimleri yükseltir; bazılarını da (Kur’ân’a ehemmiyet vermemesi sebebiyle) alçaltır.” (Müslim, Müsâfirîn, 269; Ayrıca bkz. İbn-i Mâce, Mukaddime, 16)

Diğer taraftan;

Evlâdın dünyevî rahatlığı mı, yoksa iki cihandaki huzuru mu daha mühimdir?

Anne-babaların bir başka endişesi; Kur’ân ve mâneviyat tahsili esnasında, evlâdından bir müddet ayrı kalmaya dayanamama şeklinde olmakta.

Hâlbuki esas hüzün ve esas ayrılık da âhirette yaşanacaktır.

O gün; cennet ehli;

سَلَامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَح۪يمٍ

“Onlara merhametli Rabbin söylediği selâm vardır!” (Yâsîn, 58) telkiniyle cennete sevk edilirken; evlâdın dînî terbiyesi, helâl-haram eğitimi ve ahlâkı ihmal edilmişse, bu kusur ve ihmaller kötü bir âkıbete sebep olmuşsa, işte en büyük firak ve en büyük hüzün;

وَامْتَازُوا الْيَوْمَ اَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ

“Ayrılın bir tarafa bugün, ey günahkârlar!” (Yâsîn, 59) denildiği gün yaşanacaktır.

Âhirette en hazin an, işte bu ayrılık faslı olacaktır.

Bu bakımdan;

Nesilleri yetiştirirken; onların mâneviyatlarını tehdit eden tehlikeleri bertarâf etmenin, basit maddî ihtiyaçlarını karşılamaktan çok daha mühim ve elzem olduğunu idrâk etmek îcâb eder.

Yine bir yangın karşısındaki anne, ateşi küçük görmez;

“Ufacık bir alev, bundan bir şey çıkmaz!” demez. Ateşin hızla yayılıp her yeri saracağının şuurunda olur.

Mânevî yangınlara da küçücük kıvılcımlara gösterilen ihmal ve gafletler sebebiyet verir. Hakikî merhamete sahip anne-babalar; ukbâda -Allah muhafaza- cehennemleri tutuşturacak olan günah kıvılcımlarına ve isyan ateşlerine asla göz yummazlar, onları küçük görmez, derhâl söndürmeye gayret ederler.

Meselâ günümüzde ihtilât; yani kadın-erkek lâubâlî karışık ortamlar maalesef, ehemmiyetsiz ve normal görülmeye başlandı. Bunun birçok mânevî ve ailevî felâketlere sebep olduğu husûsunda gaflet arttı.

Hâlbuki;

Şehvetin, insanın iki dünyasını da yakıp kül edebilecek bir mânevî ateş olduğu mâlûmdur. İhtilât, harama nazar ve lâubâlîlik gibi menfîliklerin de bu ateşe odun taşıdığı âşikârdır.

Zarara giden yolları da kapatan dînimiz, ihtilâtı men etmiştir. Medeniyetimizde haremlik-selâmlık gibi güzel çareler meydana getirilmiş ve zarûrî bir araya gelişlerde de asla baş başa kalmama, bakışı indirme, tesettür, vakar ve ciddiyet şartı koşulmuştur.

İhtilâtın bir başka şekli de kalbî ve zihnî beraberliktir.

Evlâtların dünyevî istikbâlinin îcâbı denilerek gönderildikleri bazı ortamlar, mânevî bakımdan tamamen zıt ve yabancı mekânlar olabilmektedir.

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi Hayatımızdaki manevi yangınlar

Mehmed Zâhid Kotku Hazretleri İrşâd Metodu ve Eserleri

İrşâd Metodu

Mehmed Zâhid Kotku Hazretleri, irşâd faaliyetini yalnızca tekke merkezli yürütmemiştir. O, insan eğitimine dönük, İslâm nurunun her kesimden insanın iç dünyasına nüfuzunu düstur edinmiş bir mürşid idi.

Bu kapsamda, vazife yaptığı camilerde sohbet ve vaazlara daimi olarak devam etmiş, Râmûzü’l-Ehâdîs dersleri üzerinden hadis sohbetlerine ağırlık vermiş, önemli gün ve geceleri de vesile edinerek halkı i‘tikâdî ve amelî konular başta olmak üzere, ahlâkî alanda eğitmeye çalışmıştır.

Mehmed Zâhid Kotku Hazretleri irşâd yönüyle de hayatın içerisinde kalarak, ülkenin siyasi ve idari açıdan son derece çalkantılı olduğu dönemlerde dahi insanları, siyasi ve ideolojik anlamda bilinçlendirmeye çalışmaktan geri durmamıştır. Onun tavsiyeleri ve öncülüğünde birçok vakıf ve hayır kurumu kurulmuş, böylelikle büyük hizmetlere vesile olmuştur.

İskenderpaşa Camiinde yaptığı bu yaygın hizmetlerinin semeresi olarak ziyadesiyle genişlemiş olan cemaati, caminin adıyla özdeşleşmiştir. Eserleri

1- Tasavvufî Ahlâk: Nakşîbendiyye tarîkatinin âdâb ve erkânının açıklamasını içeren, ahlâkî konuların ağırlıklı olduğu bir eserdir. 1979’da İstanbul’da basılmıştır.

2- Cennet Yolları: İlmin ve ulemanın ehemmiyetinin hadislerin kaynaklığında ele alındığı bir eser olup, âlimlerin siyasî ve sosyal alanlardan müstağni kalmamaları gerektiğini vurgulayan, toplumsal sorunları çözmede ilmin ve ulemanın rolünü ortaya koyan bir eserdir. 1985’te İstanbul’da basılmıştır.

3- Ana-Baba Hakları: 1991’de İstanbul’da basılmış olan eser; başta Allah Te‘âlânın kulları üzerindeki hakkını, Hazreti Peygamber (Sallallâhu Aleyhi ve Sellem) ve ulemanın (Rahmetullâhi Te‘âlâ Aleyhim Ecmâ‘în) hakkını ve ana-baba, komşu ve millet haklarını konu edinen bir eserdir.

4- Sohbetler: Mehmed Zâhid Kotku Hazretlerinin bazı sohbetlerini ihtiva eden, 1991’de İstanbul’da basılmış olan kitaptır.

5- Ehl-i Sünnet Akâidi: Fıkh-ı Ekber, el-Milel ve’n-nihal, Sevâdü’l-A‘zam ve Şeyhu’l-Emâlî’den iktibasları da içeren, bazı konuların açıklamalarla zenginleştirildiği inanç konularına dair her seviyeden insanın kolay bir şekilde anlayabileceği bir eserdir; 1992’de İstanbul’da basılmıştır.

6- Nefsin Terbiyesi: Nefs mertebelerini açıklayan ve her bir mertebenin hususiyetlerine yer veren eser, Tarikatlerîn gayesini, tasavvuf büyüklerinin terbiye metodlarını ve nasihatlerini, Kur’ân Sûrelerinin hassâlarını ihtiva etmektedir.

7- Zikrullâh’ın Faydaları: Zikrin faydalarının yanı sıra İsm-i Âzam duası, Mescidlerden kalkarken okunacak duaları, huyu iyileştirip ahlâkı güzelleştirmenin yollarını ihtiva eden, risale hacminde bir kitaptır.

Mehmed Zâhid Kotku Hazretlerinin zikretmiş olduğumuz bu eserlerinin dışında; Hadislerle Nasihatler, Cihat, Cömertlik, En Güzel Ameller, Âlim, İlim, Ölüm, Tevhid, Zekât, Zulüm ve Müminlere Vaazlar (2 cilt) adlı kitapları da bulunmaktadır. Kıyamet Alametlerine dair bir sohbeti de yazıya deşifre edilmek suretiyle ayrıca basılmıştır.

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi Mehmed Zâhid Kotku Hazretleri İrşâd Metodu ve Eserleri

Yeryüzünde ilk okunan ezan

İlk ezan nasıl ve nerede okunmuştu? İşte ezanın ilk okunma öncesi meydana gelen olaylar…

Nebiyy-i Ekrem Efendimiz (s.a.v) insanları namaz için nasıl toplayacağını tesbit etmek istediler. Kendisine “Namaz vakti girince bir bayrak dikerseniz, onu görenler birbirlerine haber verirler” denildi. Fakat O, bu teklifi beğenmedi. Kendilerine borudan bahsedildi. Nebî (s.a.v) bunu da beğenmediler ve «Bu yahudilerin işidir»buyurdular. Bu sefer kendilerine çan’dan bahsedildi. «O da hristiyanların işlerindendir» buyurdular.

Cenâb-ı Hak buyuruyor:

“(İnsanları) Allah’a çağıran, iyi iş yapan ve “Ben Müslümanlardanım” diyenden kimin sözü daha güzeldir?” (Fussilet, 33)

Rasûlullah (s.a.s.) buyurdular:

“Namaz için ezân okunduğu zaman şeytan oradan sesli sesli yellenerek uzaklaşır, ezânı duyamayacağı yere kadar kaçar. Ezân bitince geri gelir. Kâmet başlayınca yine uzaklaşır, bittiğinde ise geri dönüp kişi ile kalbinin arasına girer ve: «Şunu hatırla, bunu düşün!» diye aklında daha önce hiç olmayan şeylerle vesvese verir. Öyle ki (buna kapılan) kişi kaç rekât kıldığını bilemeyecek hâle gelir.”(Buhârî, Ezân, 4; Müslim, Salât, 19)

NAMAZ VAKTİNİ CEMAATE DUYURMAK

Namaz vaktini cemaate duyurmak için önceleri yalnızca “Namaza, namaza!” ifâdeleri söylenirdi. Daha sonra ise ezân-ı Muhammedî lutfedildi.

Allâh Rasûlü (s.a.s.), halkı namaza dâvet şeklinin nasıl olması gerektiği husûsunu ashâbıyla istişâre ediyordu.

Bâzısı; “Namaz vakti geldiği zaman bir sancak dikelim, müslümanlar onu gördüklerinde birbirlerine haber versinler.” dedi. Fakat Peygamber Efendimiz bu teklifi beğenmedi.

Yahûdî borusu çalınması teklif edildi, onu da beğenmedi: “Bu, yahûdîlerin âletidir.” buyurdu.

Çan çalınmasından bahsedildi. Peygamber Efendimiz: “O da hristiyanların işidir.” buyurdu.

ABDULLÂH BİN ZEYD’İN RÜYÂSI

Rasûlullâh’ın (s.a.s.) derdiyle dertlenen, O’nun kaygısı ile kaygılanan Abdullâh bin Zeyd (r.a.) oradan ayrılıp gitti. Uyku ile uyanıklık arasında iken kendisine ezân-ı Muhammedî lutfedildi. Hemen Rasûlullâh (s.a.s.)’in yanına giderek:

“–Ben uyku ile uyanıklık arasında iken biri gelip bana ezânı öğretti.” dedi.

Hz. Ömer (r.a.) da aynı rüyâyı görmüştü… Bunun üzerine Allâh Rasûlü (s.a.s.):

“–Ey Bilâl kalk ve Abdullâh bin Zeyd’in söylediklerini tatbîk et!” buyurdu.

Bilâl (r.a.) da Abdullâh’ın söylediklerini aynen tatbîk etti ve ezân okudu. (Ebû Dâvûd, Salât, 27/498)

Böylece ezân, vâcib derecesinde kuvvetli bir sünnet oldu. Çünkü o hem sâdık rüyâ, hem sünnet-i Nebî, hem de vahy-i ilâhî ile sâbittir. Âyet-i kerîmede:

“Onları namaza çağırdığınız zaman…” (el-Mâide, 58) buyrulmaktadır.

YÜCE DÂVET

Ezânın teşrîinde her ne kadar vâsıta Abdullâh bin Zeyd (r.a.) ise de vahye ve gaybî feyze mazhar olan, her zaman için Varlık Nûru Rasûlullâh (s.a.s.) Efendimiz idi. Ezân, O’nun tasdîki ile meşrû kılındı ve insanlar câmiye, cemaate çağrılmaya başlandı. Bilâl-i Habeşî, ilk ezânı okuduğu zaman Medîne’nin bir ucundan diğer bir ucuna bu yüce dâvet ulaştı. Ezân sadâsıyla semâlar yankılandı. Mü’minler, büyük bir neş’e içinde mescide koştular.

İBÂDET VE HAYAT ANLAYIŞI

Varlık Nûru’na namaza dâvet için muhtelif yollar teklif edildiği hâlde O bunların hiçbirinden hoşlanmamış, ezânı ise büyük bir memnûniyetle kabûl etmiştir. Çünkü ezân, İslâm’ın Allâh, peygamber, ibâdet ve hayat anlayışını veciz bir sûrette hulâsa eder ve aralarında sağlam bir bağ kurar. Dolayısıyla Allâh Rasûlü, namaza dâvet konusunda en ideal yolu tercih buyurmuştur.

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi Yeryüzünde ilk okunan ezan

On beş şeyi yapmaya başlayınca, büyük belâlara hazır olun!

Peygamber Efendimiz biz ümmetine uyarıları günümüzde daha çok önemini gösteriyor. “Ümmetim on beş şeyi yapmaya başlayınca ona büyük belânın gelmesi vâcip olur!” buyurması da ayrı önem taşıyor. İşte detaylar:

Hz. Ali (r.a) anlatıyor:

Rasûlullah (s.a.v) bir gün:

“Ümmetim on beş şeyi yapmaya başlayınca ona büyük belânın gelmesi vâcip olur!”buyurmuşlardı.

Yanındakiler:

“–Ey Allâh’ın Rasûlü! Bunlar nelerdir?” diye sordular.

Rasûlullah (s.a.v) Efendimiz şöyle sıraladı:

“1. Ganimet (yani milli servet, fakir fukaraya uğramadan sadece zengin ve mevki sahibi kimseler arasında) tedâvül eden bir metâ haline geldiği,

2. Emânet ganîmet gibi görülüp hıyânet edildiği,

3. Zekât, ibadet olarak görülmeyip büyük bir yük ve angarya olarak görüldüğü,

4. Kişi, (gayr-i meşrû işlerde) kadınına itaat ettiği,

5. Kişi, annesine karşı itaatsizlikte bulunduğu,

6-7. Kişi, arkadaşına iyilikte bulunduğu hâlde babasına kaba davrandığı,

8. Mescidlerde sesler yükseldiği (huşû kaybolduğu),

9. Bir milletin idârecisi en alçakları olduğu,

10. Bir kişiye şerrinden korkularak hürmet edildiği,

11. Çeşitli isimlerle îmâl edilen içkilerin serbestçe içildiği,

12. İpek elbiselerin erkekler tarafından giyildiği,

13-14. (San’at, bale, konser gibi çeşitli adlar altında; bar, gazino ve benzeri salonlarda ve hatta televizyon ve filim gibi çeşitli vasıtalarla yaygın şekilde) şarkıcı kadınlar ve çalgı aletlerine alâka arttığı;

15. Bu ümmetin sonradan gelen nesilleri, önceden gelip geçenlere lânet ettiği zaman,

İşte o zaman artık kızıl rüzgârı, yere batışı veya domuz ve maymunlara çevrilmeyi[1], zelzeleyi ve gökten taş yağmasını bekleyin. Ondan sonra birbiri ardınca pek çok alâmetler zuhûr eder ve bunlar ipi kopan eski bir gerdanlığın ard arda düşen taneleri gibi birbirini tâkip ederler.”[2]

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi On beş şeyi yapmaya başlayınca, büyük belâlara hazır olun!

Şimdi siz kıymetli izleyicilerimizle dünyanın öbür ucunda bir Afrika ülkesi olan Uganda’ya uzanacağız. Ve oradaki Müslüman kardeşlerimizin Müslüman çocuklarının hangi şartlarda yaşadıklarını ve eğitim almaya çalıştıklarını hep beraber izleyeceğiz.

Burası Afrika’da bir ülke Uganda. Şükürler olsun Müslümanların gayretleriyle İslam buralara da ulaşmış. Ancak her yerde olduğu gibi İslam ve Müslümanlar burada da garip kalmışlar. Eğitim gördükleri yerlerde ne bir pencere var ne bir kapı ne yazacak bir tahta ne de önlerine gelen bir yemek var? Ancak onlar bütün bu zorlukları, her türlü yokluğu göğüsleyerek burada dinimiz İslam’ı öğretmeye ve öğrenmeye çalışıyorlar.

Ancak zorluklara, açlığa yenilenler de var. Hemen medresenin karşısında bir de misyonerlik faaliyetleri yürütülen bir okul var. Burada ne pencere eksik ne kapı. Yemekte var. Ancak verilen eğitim Hristiyan olma şartıyla veriliyor. Maalesef yokluk yüzünden Müslüman olan çocuklar burada Hristiyanlaştırılıyor.

Evet kıymetli Müslümanlar!

Beraberce oradaki şartları inceledik. Şimdi hepimiz bir Müslüman olarak kendimizi muhasebe etmeli ve sormalıyız? 1- Bizler memleketimizde şükürler olsun huzurlu bir şekilde yaşamlarımızı idame ettirirken onlar gibi dini eğitimimiz için elimizden geleni yapıyor muyuz? 2- Dünyanın neresinde olursa olsun Müslümanların sıkıntılarıyla ve ihtiyaçlarıyla ‘’ Müslümanlar Ancak Kardeştir’’ ayet-i kerimesi gereğince yeteri kadar ilgilenebiliyor muyuz? Bizler Fatih Medreseleri Vakfı olarak yerinde gördük ve inceledik şimdi ise sizinle bunu paylaşmış olduk.

Kıymetli Müslümanlar!

Bizler bu durumun gidişatına dur demek için Uganda’da bin bir türlü sıkıntı ve açlık içinde dinimiz İslam’ı orada temsil eden bu kardeşlerimiz için bir yardım kampanyası başlatıyoruz. Bir kardeşimiz Hocam bir penceresini ben yaptırabilirim diyebilir. Başka bir kardeşimiz bir günlük yemeklerini ben karşılayabilirim diyebilir. Veya güçlü bir kardeşimiz Ben burayı tek başına yaptırabilirim der.

Bu hareketler ahirette insanı Ebubekir Sıddık Efendimizle beraber edecek hareketlerdir.

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi

İlticâ ve Sığınma Vesilesi Safer Ayı

Bugün (Miladi 1 Kasım 2016) itibariyle Hicri ayların 2.si olan Safer Ayına erişmiş bulunuyoruz. Yaratılmış olan hiçbir şeyde özü itibariyle uğur ya da uğursuzluk gibi bir hâl söz konusu olmayıp, bereket ve bereketlenme de, birtakım belaların isabeti de sadece ve sadece Hâlik olan Allah Te‘âlâ’dandır. Bu ölçü amentüde; ‘’hayrın ve şerrin Allah Te‘âlâ’dan olduğuna inanmak’’ şeklinde bir i‘tikâd umdesi olarak yer almaktadır.

Uğursuzluğun olup olmadığı gündeme geldiğinde ilgili nassların bir kısmının uğursuzluk diye bir şey olmadığı yönünde bir anlatıma sahip olduğu, bir kısmınınsa uğursuzluk tasavvurunun varlığına delâlet ettiği görülmekte, bu nasslar arasında ilk bakışta bir tearuz (çelişki/çatışma) olduğu zannedilmektedir. İslâm’da Uğursuzluk Var mıdır?

Konuyla ilgili nassları şu şekilde te’lif edebilmek mümkündür: yaratılmış hiçbir şeyde uğursuzluk olmadığını beyan eden nasslar[1], bu uğursuzluğun eşyanın –bizzat- kendisinden olmadığını (ancak Allah Te‘âlâ’nın takdiriyle olabileceğini) anlatmaktadır. Uğursuzluğun varlığından bahseden ve özellikle Kur‘ân-ı Azîmüşşân’da, bazı kavimlere gönderilen ve onların helâkine sebep olan belalar için uğursuz olduğu ifade edilen ve hadîs-i şeriflerde de Çarşamba günü şeklinde belli zaman dilimlerinin takdir edilmiş olduğunu beyan eden nasslardaki[2] anlatım da bundan farklı değildir; onlarda da bu belâların vaktiyle beraber Allâh’ın (Celle Celâlühû) takdiri olduğu beyan edilmektedir. Konu bütünlüğü açısından söz konusu deliller birlikte değerlendirildiğinde bu sonuca varabilmek pek de zor olmayacaktır.

Dolayısıyla Safer ayında bir uğursuzluk bulunduğunu ya da belaların yeryüzü ve üzerinde bulunanlarla bu ayda buluşup onlara bu ayda isabet etmesi yönündeki tasavvuru savunan bazı velîlerin[3] anlayışıyla mezkûr nasslar arasında bir tearuz bulunmadığını söyleyebilmek hiç de zor değildir. Söz konusu tartışma ve münakaşaların hepsi bir yana, bizlere böyle bir haber ulaşmış olmasına ve Safer ayında insanlar için fena hadiselerin arttığı yönündeki istatistiki verilere binaen bu haberleri, Allah Te‘âlâ’ya sığınma vesile edinmemiz bir eleştiri sebebi değil bilakis yerinde bir davranış olarak değerlendirilmelidir.

Hülasa Rabbimiz, sene içerisindeki bazı zaman dilimlerini huzur ve felâh vesilesi günler olarak takdir ettiği gibi, bazı zaman dilimlerini de kendisine sığınma, ilticâ etme günleri kılmıştır. Bu Konu İ‘tikâdî Bir Konu mudur?

Safer ayıyla ilgili münakaşaların sebeplerinden birisi de bu konunun i‘tikâdî bir konu olduğunun iddia edilip tartışmalarının bu zeminde sürdürülmeye çalışması ve bu konuyla ilgili gündeme getirilen bazı hadislerin taz‘îf edilerek (zayıf sayılarak) değerlendirme dışı bırakılmasıdır. Oysaki bu mesele i‘tikâda taalluk eden bir mesele olmayıp, tergîb ve terhîb alanında ele alınıp değerlendirilmesi gereken bir meseledir. Bu sebeple, konuya delalet eden hadîs-i şerîflerin bazısı sıhhat-zaaf durumu esas alındığında zayıf olmuş olsa bile, fazîletler, tergîb ve terhîb alanında zayıf hadisle amel edilmesi meşru ve tavsiye edilen bir iştir. Sene içerisinde 320.000 kadar belanın dünya semâsına inip bu ayda (Safer ayında) yeryüzüne indirildiğini keşfen haber vermiş olan velîlerin ifşaatları da bu meyanda göz ardı edilmemelidir.

Keşif, her ne kadar dinîn aslından müstakil bir delil olarak sayılmasa da, şer‘î ölçülerle ortaya konulmuş bir konuya aykırı bir durum içermediği hatta söz konusu şer‘î açıklamaya uygun düşmekle beraber, tafsil edici bir nitelik taşıdığı takdirde amele konu olabilmektedir. Sözü edilen keşif ayrıca ifşaat açısından birden çok velinin ittifakıyla nakledildiğinde bu bilginin, o velilere itimat eden kimseler için değerli ve kıymetli bir bilgi niteliği kazanması yerilecek bir iş olarak görülmemeli, bu ittifak ihtiyatla ve edeple karşılanmalıdır. Safer Ayı Bir İlticâ ve Sığınma Vesilesi İttihâz Edilmelidir

Bu itibarla Safer Ayı, Rabbimizin çokça hatırlanmayı ve çokça sığınılmayı murad ettiği önemli bir aydır. Bundan dolayı Safer ayını bir sığınma vesilesi edinmeli, tevarüs etmiş olduğumuz müktesebatın bize tavsiye ettiği dua, zikir, evrâd, ezkâr ve ibadetlerle Allah Te‘âlâya elimizden geldiğince sığınmalı, bu ayda elde edeceğimiz hassasiyet ve irtibatı, bütün seneye yayacak bir bilinç ve anlayışı kazanma konusunda değerlendirmeliyiz.

Bu sene Safer Ayıyla ilgili özellikle dikkat edilmesi gereken günler şu şekildedir:

Safer Ayının başlangıcı: 1 Kasım 2016 Salı

Safer Ayının İlk Çarşambası: 2 Kasım 2016 Çarşamba

Safer Ayının Son Çarşambası ve Son Günü: 30 Kasım 2016 Çarşamba

Safer Ayıyla ilgili bilgiler kapsamında, son gününün özellikle Çarşamba gününe tevafuk etmiş olması, bu günde Allah Te‘âlâ’ya sığınma konusunda daha özenli olma hususunda ayrıca önemli bir ikaz olarak algılanmalıdır.

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi İlticâ ve Sığınma Vesilesi Safer Ayı

15 Temmuz Şehitlerini Anma Programı

Hocamızın Himayelerinde Hafızlıklarını Tamamlayan 20 Hâfızımızın İcâzet Merâsimi’ne ve 15 Temmuz Şehitleri’ni Anma Programına Teşrifleriniz Bizleri Onurlandıracaktır.

Program: Hâfızlarımız tarafından; 3-4-5 Kasım 2016 tarihlerinde Fatih Camii’nde Öğle namazını müteakiben “15 Temmuz Şehitleri” için Hatim okunacak, 6 Kasım 2016 Pazar günü de “İcâzet Merasimi” yapılacaktır.

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi 15 Temmuz Şehitlerini Anma Programı

Âlimler Bizim Herşeyimiz

Hamd âlemlerin Rabbine, salat ve selam Habibine ve O’nun âline ve sahabesine.

Allah bütün Müslüman kardeşlerimizi dostlarının ideallerinde muvaffak eylesin. Razı olduğu, hoşlandığı bütün güzelliklerde devam, sebat, istikamet ikram eylesin.

İstikamet; anladığımız kadarıyla dehşetli fırtınalarda, amansız kasırgalarda, boy boy dalgalarda dimdik ayakta durmak demektir. İslam’ın çizdiği dosdoğru yoldan zerre ayrılmadan vuslata doğru ilerlemek demektir. En zor şartlarda dahi sarsılmadan, yıkılmadan İslam çizgisinde yürüye bilmek demektir.

İstikamet dünya nimetlerinin en büyüğü, ahiret sermayesinin özüdür. Allah’ın en çok sevdiği kul üzerinde ki başarılardan bir tanesidir. Zira Peygamber efendimiz (s.a.v) “Allah’a en sevimli amel azda olsa, devamlı olandır” buyurmaktadır. İstikametle devam eden ameller insana ebedi olan cenneti kazandıracaktır. Çok büyük bir iştir istikamet üzere olmak. İyi anlasa ve çalışsa insan bunu kavrar. Zira Peygamberimiz (s.a.v) “Emrolunduğun gibi istikamet üzere ol” ayeti kerimesi için “saçımı, sakalımı ağartmıştır” buyuruyor. Maalesef belki de birçoğumuz olayın ciddiyetinde değiliz. Onun için ne sakalımız ağarıyor, ne de kalbimiz sızlıyor.

Günümüzde Müslümanlar olarak bizim en büyük sıkıntımız istikametsizliktir. Duygularımızdan tutunda konuşmalarımıza, dinlemelerimize, hal ve hareketlerimize kadar her şeyde istikametsizlik üzere istikametteyiz. Hadi hareketlerimizi bir kenara bırakalım da duygularımız bile beş dakikalık olmuş. Beş dakika önce sevdiğimiz saydığımız bir insandan, beş dakika sonra hoşlanmaya biliyoruz. Üç dakika önce pişman olduğumuz bir hareketimize, beş dakika geçmeden düşebiliyoruz. Aldığımız kararı dakikasında değiştirebiliyoruz. Ama böyle mi olmalı insan? Müslüman böyle mi? yapmalı. Bir oyana bir buyana kaymamalı. Ya Rab! Sana sığınıyoruz. Lütfen kalplerimizi senin rızan üzere sabit kıl. Sevgin üzere daim eyle!

Peki, ne zaman istikamet üzere olacağız? Çok önemli bir cevap; Ne zaman ki gerçek istikamet üzere olan bir Allah dostu bulacağız ki bulduk elhamdülillah. Asrın Müceddidi ile aynı zamanda yaşıyoruz, O’nun bize sunmuş olduğu reçeteleri, tedavi yollarını gerçek bir teslimiyetle beraber uygulamaya başladığımız anda istikameti yakalayacağız. Peki, o reçete ne? Rabıta, murakabe ve zikirdir!

İnsanın bir şeyde istikamet üzere olabilmesi için o şeye gerçekten inanması ve o şeyi sevmesi lazımdır. Yani ondan son derece etkilenmesi, kendine yakın hissetmesi lazımdır. Bu da ancak Mevla’yı bilmek, sevmek, inanmakla mümkündür. Mevla’yı bilmenin yolu da O’nu çok çok hatırlamaktan geçer. Zikirde işi bilenden öğrenilir. İşin kuralı budur.

Ama insan ne der biliyor musunuz? “Ben bilirim, ben yaparım. Ben böyle Allah’ı mürşitsiz bulurum” zanneder. Fakat ömrü o makamda takılı kalmıştır, belki de ölünce uyanacaktır.

Eğer başarılı olmak istiyorsak, İstikamet üzere olmayı hayatımızı geçirmek istiyorsak, o zaman bu dostların ifadelerini gerçekten dinlemeliyiz. Ya Rab! Kayır bizi, nefis ve şeytan düşmanlardan ayır bizi. İmtihanlardan başarı ile geçir bizi.

Fatih Medreseleri Yazı İşleri Kurulu

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi Âlimler Bizim Herşeyimiz

ilk Seç Vakfı Değerli Misafirler Ağırladı

İlkseç Vakfı İmamı Azam İslami İlimler Akademisi birbirinden değerli misafirlerini ağarladı…

İlkseç Vakfı Başkanımız Ali Ulvi UZUNLAR Hocaefendimiz ile buluşan heyette;

Fatih Sultan Mehmet Vakıf Üniversitesi Usûl-u Fıkıh Öğretim Üyesi Şeyh Ahmet Fadıl

Akaid ve Arap Dili Edebiyatı Öğretim Üyesi Şeyh Nadir

Fıkıh Dalı Öğretim Üyesi Şeyh Halid Harse

Şam Âlimler Birliği Başkan Yardımcısı, Hadis ve Tefsir Dalı Öğretim Üyesi Şeyh Eymen

Usûl-u Hadis ve Usûl-u Fıkıh Öğretim Üyesi Şeyh Adnan Derviş

ve Fıkıh ve Tefsir Dalı Öğretim Üyesi Şeyh Muhammed El-Hut hocaefendiler yer aldı.

Kıymetli heyetin ziyaretinde, İslâmi ilimlerin akademik anlamda ve çeşitli hurafelerden arındırılarak yeni nesillere aktarımları konusunda yapılabilecek ortak çalışmalar ele alındı.

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi ilk Seç Vakfı Değerli Misafirler Ağırladı

Pakistan'dan Sultanımıza Ziyaret

Pakistan Adalet Bakanı Yardımcısı Zaferullah Han, Efendi Hazretlerimizin

İnegöl Vekili Ahmet İslamoğlu ve Mustafa Ekin hoca efendiler Efendi Hazretlerimizi ziyaret ettiler.

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi Pakistan'dan Sultanımıza Ziyaret

Resulullah’ın Çocuklara Karşı Tutumu

Kâinatın yegâne sahibine hamdü senalar, salat ve selam Efendimiz Muhammed (s.a.v.)’in, bütün peygamberlerin, ashabının, Hz. Âdem’den bugüne yaşamış olan ve yaşamakta bulunan başta Salihler olmak üzere bütün müminlerin üzerine olsun. Kâinattaki zerrelerin Rabbimizi, tesbih edişleri adedince.

Karanlık alabildiğine karanlık. Susuz, sessiz, uzak çölde yaşayan kadının ağlamaya hakkı yoktu. Bu hayatta kız olarak doğmak en büyük suç sayılırdı. Bununla da kalmaz kız çocukları diri diri toprağa gömülürdü. İşte bu yürekleri kasıp kavuran hadiselerin ortadan kalkma zamanı çoktan gelmişti. Vakit bu vakitti. Karanlıkları nuruyla yırtıverecek bir kurtarıcıya muhtaç idi âlem. O nur bir zuhur ediverseydi ya! Yapılacak ne kadar çok iş vardı. Vahşileşmiş, canileşmiş bu insan azmanlarını terbiye etmek elbette kolay görünmüyordu. Bu ağır, bu zor, aşılması kolay olmayan bir şeydi. Ve bunu ancak “O” (s.a.v.) yüce Allah’ın yardımıyla başarabilirdi.

İşte beklenen peygamber kendine yakışan bir edayla, rahmetle, şefkatle, merhametle yeryüzüne gönderiliyordu. O’nun gelişiyle çöl sevinmeyi öğrenmişti. Gözden ırak kızgın kum dalgalarının yuttuğu minnacık tomurcuklar, O’nun doğuşuyla filizlenecek ve çiçek açacaktı artık. Çünkü “O” (s.a.v.) gelmişti.

Onunla rahat bir nefes aldı kâinat. Her şey Onunla huzur buldu ve O, her şeyde olduğu gibi model bir baba oldu. Erkek ve kız çocukları arasında fark gözetmeden. Allah Resulü bunu öncelikle kızı Fatıma’ya karşı olan davranışlarıyla ortaya koymuştu. Yürüyüşü, konuşması, edası ve tavırlarıyla kendisine benzeyen kızı yanına her gelişinde hemen ayağa kalkar, elinden tutar, getirir ve kendi oturduğu yere oturturdu. Halini hatırını sorar, ona sevgi gösterir. Çoğu zaman başını öper ve gönderirken de yine aynı iltifatlarla gönderirdi.

O’nun sevgisi sadece kendi çocuklarına karşı değildi. Medine-i Münevvere’ye her girişinde bindiği merkebin, önüne arkasına bir iki çocuk alır, onlarla neşeli bir şekilde şehre girerdi.

O, insanlığın rehberi, ümmetin peygamberiydi. Allah (c.c.) O’na dördü kız, üçü erkek olmak üzere tam yedi çocuk ihsan edecekti. Fakat takdiri ilahi erkek çocukları erken yaşta vefat edip acısını sinesine çekecekti. Kızları; Zeynep, Rukiye, Ümmü Gülsüm ve Fatıma. Onlarda ömrünün baharında hayata veda edecek, bunlardan sadece Fatıma (r.a) Resulüllah Efendimizden kısa bir müddet sonra vefat edip, Efendimizin nesli ise ondan devam edecekti.

Zeynep, Rukiye, Ümmü Gülsüm, Fatıma, Kureyş kadınlarının efendisi Hz. Hatice ile kâinatın Efendisi olan zatın evliliklerinin ilk yıllarında dünyaya geldiler.

Babalarının seçilmiş ahlakı ve annelerinin soylu kişiliğinin vermiş olduğu bir asalet içinde terbiye edildiler. Ve onlarda bu ümmetin hanımlarına örnek olacak davranışlar sergileyip ebedi yurda intikal ettiler.

Evlatlarının acısıyla yoğrulan gönlü, kızı Fatıma’nın iki goncası Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin’in sevgisiyle ancak avutuyordu. Kısacası Resulüllah (s.a.v.) çocuklara karşı çok merhametli ve sevgi doluydu. Torunlarını öperken Hz. Peygamber’i gören Akra bin Habis bunu yadırgamış; “Benim on çocuğum var, hiçbirini de öpmedim ”demişti. Hz Peygamber (s.a.v.) ona döndü ve “Merhamet etmeyene, merhamet olunmaz!” buyurdu.

Bir gün Bedeviler gelip sormuştu:

-“Çocuklarınızı öper misiniz?”

-“Evet.”

-“Fakat biz Allah’a and olsun öpmeyiz.”

-“Allah kalplerinizden merhameti çıkardı ise ben ne yapabilirim?” buyurdular. Ve yine O (s.a.v.): “Müminlerin iman yönünden en olgunu ve ahlak yönünden en güzel olanı çoluk çocuğuna karşı iyilikle davranandır.”

Bütün davranışlarıyla insanlığa büyük dersler veren Peygamber (s.a.v.) her fırsatta da kız çocuklarını över: “Kızlara karşı nefret duymayın. Çünkü onlar kıymetli can yoldaşlarıdır” diyerek o Cahiliyye devrinde kız çocuklarını diri diri toprağa gömen kavmi bu şekilde terbiye ediyordu. Peki ya bu zamanda? Kız çocuklarını diri diri cehenneme gönderen ümmetine acaba nasıl bir ders verirdi? Ne dersiniz?

Fatih Medreseleri Yazı İşleri Kurulu

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi Resulullah’ın Çocuklara Karşı Tutumu

Hakkani Konuşmanın Önemi

Düşünmek ve konuşmak, insanı diğer canlılardan ayıran en mühim vasıftır. Aralarındaki alâka sebebiyle konuşma, sahibinin aklî seviyesini ve fikir yapısını gösteren pürüzsüz bir ayna gibidir. Dolayısıyla insanı insan yapan dilidir. İslâm, müminlerin söz disiplinine sahip olmalarını istemiş ve bu sahada pek çok esaslar koymuştur.

Bir mümin de her şeyden önce besmele çekerek ve Allah’a hamd ederek konuşmaya başlamalıdır. Böyle başlanmayan her mühim iş bereketsizdir. Allah’ı zikretmeksizin çok konuşmak da kalbi katılaştırır.

Konuşmak, insanlar arasındaki iletişimi, muhabbeti ve anlaşıp kaynaşmayı sağlayan büyük bir ilâhî lütuftur. Yani insanlar duygu ve düşüncelerini, arzu ve taleplerini çoğu kez konuşarak ifade ederler. Bir kimsenin kullandığı dil ve üslup, onu hayatta başarılı kılabildiği gibi hüsrana da uğratabilir. Hatta kişinin dilini muhafaza etmesi, cenneti elde etme vesileleri arasında zikredilmiştir. Resul-i Ekrem Efendimiz (s.a.v) buyuruyor ki “Kim bana iki çenesi arasındaki dili ile iffet ve namusunu koruma sözü verirse, ben de ona cennet sözü veririm.”

Normal bir sohbet mubahtır, ama gıybete, dedikoduya, bulaşma tehlikesi her an mevcuttur. Bu sebeple büyükler şöyle demişlerdir; Söz gümüş ise, sükût altındır. Lakin konuşulan kelam Allah’tan ve Resulünden bahsediyor ise bu sefer söz altın, sükût ise gümüş oluyor.

İslâm, gereken yerlerde sükût etmeyi tavsiye ederek, sükûtu gerçek terbiye için bir vasıta kabul eder. Resulullah (sav)’ın Ebu Zerr’e yaptığı nasihatlerden biri de şudur:

“Sen çoğu zaman sükût etmeyi tercih et. Bu sana, dininde yardımcı olup, şeytanı kovar.” Evet dil, şeytanın elinde bir iptir ki; onunla sahibini dilediği yöne çevirir. İnsan diline sahip olmazsa dili kötülüklere sebep olur. Kalbini manevî pislikler kaplayınca gaflete dalar.

Resulullah (sav) şöyle buyurur: “Kişinin kalbi sağlam olmayınca, imanı da sağlam olmaz. Dili sağlam olmadan kalbi de sağlam olmaz”.

Dilimizi isteğimiz doğrultusunda kullanabilmek için, kendisini ilgilendirmeyen hususlara girişmemesi ve sorumlu bulunmadığı meselelere atılmamalıdır. Kişinin kendisini ilgilendirmeyen hususları terk etmesi kâmil imanın şanındandır.

Boş sözlerden uzak durmak, kemâl ve kurtuluş alâmetidir. Kur’an bu hususu çok önemli iki ibadet olan namaz ve zekât arasında zikretmiştir: “Ml’minler muhakkak felah bulmuştur. (Öyle müminler ki) onlar boş lakırtılardan ve faydasız şeylerden yüz çeviricidirler. Öyle müminler ki onlar zekât vazifelerini yapanlardır.”

Rabbim Hakkıyla İstifade Etmeyi Nasip Eylesin.

Fatih Medreseleri Yazı İşleri Kurulu

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi Hakkani Konuşmanın Önemi

10 Muharrem 1438 Aşure Günü

Mevla Teâlâ hazretleri bugün de birçok Peygamberine bol ikram ve ihsanlarda bulunmuştur. Bununla beraber Allah Resul’ünün Hadis-i Şeriflerin de bu ayın ve günün önemine binaen ifadeler buyrulmuştur. Bir Hadis-i Şerifinde Peygamberimiz “Her kim aşure günü oruç tutarsa Yahudi ve Hristiyanlara benzememek için ona bir gün de eklerse geçmiş günahlarının af edileceğini ümit ediyorum” buyurarak bugün de oruç tutmanın büyük faziletini bizlere beyan etmiştir. Yine aynı şekilde başka bir Hadis-i Şerifinde “Her kim bugün ailesine genişlik gösterirse, ikramda bulunursa Allah’u Teâlâ hazretleri senenin tamamında kendisine genişlik vereceğini bildirmektedir”. Sahabe-i Kiram Efendilerimiz biz bunu yıllarca yaptık ve bunu devamlı surette yaşadık buyurarak olayın önemini bizlere bir kez daha ortaya koymuşlardır.

Yine bu aşura gününde Âdem Aleyhisselam’ın Tövbesi kabul olunmuştur. Nuh Aleyhisselam’ın gemisi bugün Cudi dağına oturmuştur. İbrahim Aleyhisselam Nemrut’un ateşten bugün çıkartılmıştır. Musa Aleyhisselam firavun ve ordusunun zulmünden bugün kurtulmuştur. Yusuf Aleyhisselam kardeşleri tarafından atılmış olduğu kuyudan bugün çıkartılmıştır. Yunus Aleyhisselam balığın karnından bugün çıkmıştır. İsa Aleyhisselam bugün doğmuş ve bugün göğe çıkartılmıştır. Peygamberimizin geçmiş ve gelecek bütün günahları bugün affedilmiştir. Bugün de büyük bereketler, büyük faziletleri vardır. Bu günleri ümmeti Muhammed olarak güzel geçirmeliyiz. Allah’ın önem vermiş olduğu gün ve aylara bizlerde önem vermeliyiz. Her ne kadar diğer ümmetlere nispeten ömrümüz az olsa da fakat bu şekilde faziletli olan gün ve aylar vesilesiyle yüzlerce yıl yaşamış olan insanlardan daha faziletli makamlara bugünleri değerlendirerek nail olabiliyoruz elhamdülillah. Bugün fakir fukarayı akraba ve yakınlarımızı gözetmeliyiz.

Diğer peygamberleri bugünde nasıl ki büyük sıkıntılardan Rabbimiz kurtardıysa, bizlerde tüm ümmeti Muhammedin kurtuluşu için dua etmeliyiz. Başta vatanımız olmak üzere sınırımızda bulunan Suriye, Mısır, Filistin, Irak ve Dünyanın dört bir yanında zülüm altında olan kardeşlerimizin kurtuluşu için Rabbimize müracaatlarda bulunmalıyız. Artık mümin gafletten uyanmalı. Tefrikaya son vermeli. Müminlere karşı kardeşlik borcunu, sadakat sözünü yerine getirmeli.

10 Muharrem Aşura Gününüzü Tebrik Eder, İslam Âleminde Barış Ve Kardeşliğe, Güç Ve İzzete Vesile Olmasını Cenabı Haktan Niyaz Ederim.

Fatih Medreseleri Yazı İşleri Kurulu

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi 10 Muharrem 1438 Aşure Günü

Durmak Yok Heyecanla Çalışmaya Devam

Fatih Medreseleri Anadolu heyet ve bölge sorumlularıyla 8 Ekim cumartesi 2016 tarihinde toplantı düzenlendi. Toplantı son derece feyiz ve bereket üzere akıp gitti. Hoca efendi tüm sorumlu arkadaşları tek tek dinledi. Ve her birine Fatih Medreselerinin durumunu sorduğunda bütün arkadaşların ortak ifadesi “Müthişiz.” Heyecanlı ve yeni projeleri hayata geçirmek için hazır olduklarını beyan ettiler. Daha sonra genel değerlendirme yapan hoca efendi şunları beyan etti. Bizler halka daha ziyadesiyle inmeliyiz. Halkın hocası, halkın adamı olmalıyız. Nerde bir düğün, nişan, cenaze varsa sahip çıkmalıyız. Benim başka bir programım yoksa kendim bizatihi katılıyorum. Ben bütün çalışmalarda varım. Hac çalışması, umre çalışması nerde bana ihtiyaç varsa hiçbir çalışmadan geri durmuyorum. Sizlerde durmayacaksınız inşallah.

25 yaşında emekli olan arkadaşlara şunu söylüyorum. Arkadaşlar ben emekli olmadım ben sahadayım sizleri de sahada görmek istiyorum. Ben sahada bütün çalışmalarda var olurken, sizlerin emekli olması ayıp olmaz mı? O yüzden bütün çalışmalarda beraber olalım.

Yerlerimiz güzel, tecrübeyi yakalamışız, her şey çok güzelken doymuşluğu, bahane üretmeyi üzerimizden atmalıyız. İlk heyecanımızı, samimiyetimizi kaybetmemeliyiz. Bir zamanlar hiçbir şeyimiz yok iken Rabbim aile verdi, çocuk verdi, medrese, talebe verdi tam başarı zamanı gevşememeliyiz. Tam çalışma zamanımda işi bırakmamalıyız. Medreselerimizdeki hocalarımızı canlandırmalıyız. Medreselerimizi gezdiğimde tüm hocaları çok güzel gördüm. Onlar bize bakıyor, bizden etkileniyorlar. Onları da canlı tutmalıyız.

20 yıldır beraberiz. En az çalıştığımızla 15 yıldır çalışıyoruz. Bu zamana kadar devletten veya bir cemaatten kurumdan kuruluştan maddi bir destek görmedik. En büyük sıkıntıları beraber aştık, Efendi Hazretlerimizin göstermiş olduğu yolda yıllarca beraber yürüdük. Bütün arkadaşlarımız samimi, bizler dostuz, arkadaşız. Aramızda münafık yok. Sıfırdan başlarcasına yeni heyecanla mücadeleye devam etmeliyiz. Hata eksik görmemeliyiz, birbirimizi idare etmeliyiz. Birbirimizde asla hata aramamalıyız. Bu işin sahibi Allah, takipçisi Sultanımız. O yüzden kendimizi bırakmamalıyız. Sultanımız 57 senedir medrese demiş Türkiye de hala legal olmamış, resmi olarak kabul edilmemiş, şalvar cübbe demiş, tarikat demiş tarikat düşmanları çıkmış ama Efendi hala olayın üzerinde, takibinde. Bizlerde sabır ve metanetle yürümeliyiz.

Sultanımızın nezaretinde büyük işler yaptık. Bir zamanlar İstanbul Esenlere ilk medrese açtığımızda gözümüzde çok büyütüyorduk, ama bugün bütün ilçelerinde Anadolu’nun birçok yerinde medreselerimiz var elhamdülillah. Şuan çok iyiyiz, yürüyoruz, Kendimize yeni sayfa açarak az bir kıpırdamayla uzun mesafeler kat ederiz. Benim bir hedefim var, ben büyük kitlelere ulaşmalıyım diyerek alıp başımızı gitmeliyiz. Allah bu işi bize tamamlatacak, kendimizi yeterli görmeyelim.

Merkezle paslaşmamızı, iletişimimizi kuvvetlendirip, başarıyı Mevla’dan beklemeliyiz, buyurarak sözlerinin sonuna gelen hoca efendi tüm hoca arkadaşlara sevgi ve muhabbetlerini sunarak toplantıyı sonlandırdılar.

Tüm Arkadaşlara Selam Eder, Yüksek Başarılar Dileriz.

Fatih Medreseleri Yazı İşleri Kurulu

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi Durmak Yok Heyecanla Çalışmaya Devam

Bu Sorunlar Ne Zaman Bitecek

Yaklaşık 40 yıldır bu ülkede kan akmakta ve kan akıtılmaktadır. Bu akan kanlar, anaların bağrında yetişip, Allah’ın “ahseni takvim” buyurduğu insan kanı, vatanının bekası için canlarını ortaya koyan Mehmetçik ve polislerimizin kanı.

Her gün şehit haberleri alınıyor, sivil halka saldırılıyor, bombalı eylemler yapılıyor. Peki, ne amaç uğruna? Kimler tarafından? Hâlbuki doğuda neredeyse birçok esnaf vergi vermiyor. Elektrik, su faturası ödenmiyor, her çocuk başı aylık para alınıyor, hastaneleri, okulları mevcut. Bu ülkede hangi kısım insanlar bu şekilde yaşıyor, hayvancılığın önü açık, tarımın ziraatın önü açık, çoğu insanın arabası var, yaşam kalitesi çok yükseklerde olduğu söylenmese de, belli bir kalitede yaşam söz konusu, Bu kadar akıl almaz imkânlar sunulmuşken, bu kavga niye? Hastane bedava, hizmet istendiğinde ayağına geliyor, peki bu kadar imkânlar seferber edilmişken hakkımızı arıyoruz bahanesiyle Kürt halkının arkasına saklananlar kimler.

Bu yapılan baskılarda dış güçlerin etkisi ve desteği son derece etkili konumdadır. Bir general geçmiş yıllarda canlı yayında PKK’nın silahlarını, NATO ülkelerinden aldığını söyledi. İsrail ve Amerika’nın bunun en büyük destekçisi olduğunu beyan etti. Şimdi Türk ordusu kiminle savaş ediyor acaba? Gölge oyunu gibi bizlerin seyrettiği aslında, İsrail, Amerika ve müttefikleri ile Türkiye’nin savaşıdır.

Suriye’de, Mısır’da, Lübnan’da yapılan ayaklanma ve iç kargaşalar neticesinde oralara hâkim oldular, fakat Allah’ın izniyle Türkiye üzerindeki düşüncelerinde muvaffak olamayacaklar. Bu kavga biter mi? Evet, biter. Ne zaman İsrail ve Haçlı orduları biterse o zaman biter. Ne zaman İslam devleti kurulur, Müslümanlar kafasını kaldırırsa o zaman biter, asıl gayelerini çürütür ve bu oyunları görürsek biter, biz bu oyunları görüp asıl kimliğimize dönersek biter. Doğu’yu ziyaret ettiğimizde, oradaki kardeşlerimizin ne derece İslam kisvesine ve hocalara saygı ve sevgili olduğunu gördük ve bu sevginin Haçlı orduları da farkında. Bu yüzden o bölgede sayısız hocayı öldürdüler, öldürmediklerini de baskı altında kendi kontrollerinde idare etmekteler. Neden böyle yapıyorlar dersiniz? Bu insanlar aslına dönmesin, Yaratanı görmesin, Peygamberi unutsun, maddeyi ön plana çıkarıp, maneviyatı bıraksın, sevgiyi öldürüp korkuyu yaysın diye mücadele etmekteler.

İşte asıl maksadın yükselen İslam trendini önlemek ve her Müslümanın bu haçlı zihniyeti tarafından potansiyel tehlike görüldüğünü anladığımızda her şey çözülmüş olacak, biz bunları anlamadığımız sürece bu kan durmayacak ama anladığımız anda dünya tersine dönüp Haçlı zihniyetine zindan olacak.

1920’lerde yapılan güzellik yarışmasında Türk kızını birinci seçerlerken, “İşte İslam’ın bittiği ve Müslümanların en değerli varlıklarını önümüzde çırılçıplak görmenin mutluluğunu yaşıyoruz oylama yapmaya gerek yok dünya güzelimiz bu Türk kızı” ifadelerini, kulaklarımızda işitip, anladığımızda gönlümüzü toparladığımızda kazanacağız. Türk-Kürt değil, İslam kazanacak, Müslümanlar kazanacak, bizler kazanacağız ama bu oyunların farkına varmadığımız sürece kaybedeceğiz, aslımıza dönmediğimiz sürece kaybedeceğiz. Allah o günlerden muhafaza etsin. Bizler onların korktuğu Kur’an’a sarıldığımızda, amaçlarına alet olmadığımızda, kan durur, Allah korur.

Evet, bir günah keçisi mi aranıyor, bir suçlumu aranıyor, bu gazı verenler değil, çünkü onlar vazifelerini yapıyorlar, görevlerini yerine getirme çabasındalar, suçlu biziz. Zulümde iki suçlu vardır; biri zulmeden zalim, biride zulme rıza gösterendir. Bizler eğer İslam ipine sarılmazsak kendimize, dinimize, vatanımıza, milletimize zulmeden, zulme rıza gösteren suçlu oluruz Allah muhafaza. Her ifade ve hareketiyle ümmete rahmet olan Sultanımız; “Her mahalleye bir kız, bir erkek medresesi açın İslam’ı size söz veriyorum” buyurarak çarenin, kurtuluşun yolunu bizler göstermiştir. Bizleri nasıl ki Kur’an’dan uzaklaştırarak bü günlere getirdiler. Tekrar ecdadın dünya üzerindeki hakimiyetine, söz sahipliğini, tesirini istiyorsak ölçü ortada. Medreseler yaygınlaşmalı, hafızlığın yolu açılmalı, eğitim gözden geçirilmeli.

Fatih medreseleri yazı işleri kurulu

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi Bu Sorunlar Ne Zaman Bitecek

İnsan Rabbimiz tarafından bir lütuf olarak yeryüzündeki en şerefli ve üstün varlıktır

Yüce Yaradan İnsanı yeryüzünün halifesi olarak yaratmıştır.

Peygamberimiz İnsanlar arasında zengin, yoksul, yaşlı, genç, ırk, cinsiyet, inanç ayrımı yapmamış, herkese sevgiyle yaklaşırdı. Yaşadığı toplumda aşağılanan, ezilen kimselerin haklarını daima savunur ve korur, kölelerin özgürleştirilmesini teşvik eder, esirlere iyi davranır, kadınların ve kız çocuklarının horlanmasına karşı çıkar, böylelikle insan onurunun korunmasını isterdi. İnsanlara içten, samimi ve güler yüzlü davranır, herkesle konuşur, selamlaşır, kimsesiz, yaşlı, hasta ve yetimlerle ilgilenir, kendisiyle özel görüşmek isteyenleri geri çevirmezdi. Kendisini davet edenlerin davetlerine katılır, verilen armağanları (küçük ve değersiz olsa bile) geri çevirmezdi. Peygamberimiz Müslüman olmayan komşularıyla iyi geçinir, hasta olduklarında onları ziyaret eder, hangi dinden olursa olsun insana insan olduğu için değer verilmesini isterdi. Çocuklarla (özellikle yetim çocuklarıyla) ilgilenir, şakalaşır, başlarını okşar, onlara hediyeler verirdi.

Bir gün Peygamberimizin yanına gelen yaşlı bir kadın “Ey Allah’ın Resulü, sana anlatacak bazı sorunlarım var. Yanıma gelir misin?” der. Peygamberimiz de “Medine’nin neresine dersen geleyim. Derdini söyle, dinleyip sana yardımcı olayım.” Der ve her daim naif ve ince davranırdı. Yine Bir gün Peygamberimiz ve arkadaşları otururken önlerinden bir Yahudi cenazesi geçer. Peygamberimiz ayağa kalkar. Yanındakiler de cenazenin Müslüman olmadığını söylerler. Bunun üzerine Hz. Muhammed “Bu da bir insan değil mi?” diyerek her insanın saygıya değer olduğunu ashabına anlatır. Bu Hadisi Şerife binaen hiçbir kimseyi hor görme hakkımız yoktur. Her daim saygı çerçevesinde yaşamamız gerekmektedir. En kıymetli varlık hata dahi yapsa, yanlışa bile düşse onu kırmamamız gerekmektedir. Yine bir gün Yemek sırasında Peygamberimizin kurumuş, bozulmuş hurmaları elinde biriktirdiğini gören bir kişi “Verin, onları ben yiyeyim.” deyince O (s.a.v.) “Ben kendim için hoş görmediğim bir şeyi sizin için asla istemem.” demiştir.

Yüce Yaradanın kelamı olan Kur’ân-ı Kerim insana inmiştir, insan için inmiştir. Kur’ân’ın muhatabı insandır, onun ana konusunda ve temelinde insan vardır. O, çok yönlü olarak insanı ele alır, her seviyedeki insana hitap eder.

Yüce Yaratıcı insanı en donanımlı ve mükemmel bir biçimde yaratmış, ona kendi ruhundan üfürmüş ve melekleri ona saygı secdesinde bulundurarak onun üstünlüğünü âleme tescil ettirmiştir. İnsana düşen ise, kendisine bahşedilen bu özelliklerin hakkını vermek, kendisine uygun görülen bu konumun saygınlığını korumak ve o makamın adamı olmaya çalışmaktır.

Rabbim insanlara karşı vazifelerimizde bizlere başarılar ikram eylesin. Onları kırmaktan, üzmekten muhafaza eylesin. İman ile tanışmayan insanlara da Rabbimiz kendi lütfundan hidayet ihsan eylesin.

İnsana değer vermek bizden, muvaffakiyet Allah’tandır.

Fatih Medreseleri Yazı İşleri Kurulu

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi

Efendi Hazretlerimiz Ne Derse Odur Bizim İçin

İsmailağa Cemaati Kardeşlik Sitesi Efendi Hazretlerimiz Ne Derse Odur Bizim İçin

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

İsmail Ağa