İsmail'e Mektuplar

[ismailemektuplar]

[ismailemektuplar]

"Sesi kısıldı bağırmaktan kalbinin. "

[ismailemektuplar]

Gül olmak, külleşmeye hazırlıktır. Külleşmek, acıların dinişi.

[visalilall]

"her kalbi yağmalayamazsınız, her çiçeği koparamazsınız; Allah kulunun bahçesini talan ettirmez.."

[1-yolcu]

Tevbe günahı temizler, kulu Hakk'a yaklaştırır.Kalplerde açılan yaraları tedavi eder.Katılaşan kalbi yumuşatır.Akmayan göz yaşlarını pınarlardan akıtır.Eğer Tevbe hakiki olursa, göz yaşı peşinden gelir.Yoksa bağıra çağıra, tekrar tekrar yapılan Tevbe dil tevbesidir.Allah laf değil, hal istiyor.

| Mehmet Ildırar

[ceffelkalem]

Yüzler vardır, ruhun susamasını dindirir.

[olricingunlugu]

“Çare aramadım zannetme, ben bütün çıkmaz yolları zorladım.”

[ceffelkalem]

“İnsanı onaran ve olgunlaştıran, biraz da kırgınlıklarıdır.”

[mathmazella]

“içimde bir sürü (kuru) bahçe var ve sen Allahım, yağmurun Rabbisin.”

[ismailemektuplar]

“Kalbin en birinci düşmanı stres veya kolesterol değil, kibirdir..”

—  İbrahim Tenekeci 

[ceffelkalem]

Ümidin tuzağına düşmek, çetin bir imtihan.

[ismailemektuplar]

Şükredilecek ne çok şey var.

[ismailemektuplar]

[ceffelkalem]

  İnsan dünyadaki hikayesi boyunca, önce elindeki sepeti umutlar ve hayallerle dolduruyor. Sonra, zaman ilerledikçe onların yerini pişmanlıklar ve hayal kırıklıkları alıyor. Umutlar ve hayallerin bir ağırlığı yok, onları taşımak bir zevk… Yük olmadıkları gibi hafifletiyorlar insanın kendisini de. Oysa yaşadıkça değişiyor yavaş yavaş her şey; umutların yerini pişmanlıklar, hayallerin yerini hayal kırıklıkları almaya başlıyor zamanla. Hafifliklerimiz ağırlıklara, heyecanlarımız kahırlara, sevinçlerimiz hüzünlere bırakıyor çünkü yerini. Dolayısıyla ağırlaşıyor, taşınması güç bir yük haline geliyor elimizdeki sepet. Çoğu zaman, çoğumuz için böyle bu…

[ismailemektuplar]

[ceffelkalem]

Çok kazanmak bereket anlamına gelmez. Bazen kazandıkça kaybederiz. Yetmemesi bundandır.

[uykusuzasiirler]

“onlara artık yeni insanlar tanımak istemediğimi söyle

bana inanmıyorlar

güneş mi göreyimmiş, iki insan, açılsın mıymış içim

beni alıp pencerenin önüne yerleştiriyorlar

onlara bir salon çiçeği olmadığımı söyle

hasarsız parçalarımın giderek azaldığını

hiç değilse okunaklı bir ölüm için bir tık

hayatla arama bir boşluk bıraktığımı”

-kartaldilek