Vursalar yıkılmam da, dokunsalar ağlarım!..
2025 on Tumblr: Trends That Defined the Year
Cosimo Galluzzi
Fai_Ryy
PUT YOUR BEARD IN MY MOUTH
occasionally subtle
Aqua Utopia|海の底で記憶を紡ぐ
One Nice Bug Per Day
Cosmic Funnies
Game of Thrones Daily
🩵 avery cochrane 🩵
art blog(derogatory)
No title available
$LAYYYTER

@theartofmadeline

oozey mess
h
noise dept.

Jimmy Eat World
The Bright Sessions
"I'm Dorothy Gale from Kansas"
seen from United States
seen from United States

seen from Canada

seen from Germany

seen from Indonesia

seen from United States

seen from Russia
seen from Italy

seen from Germany

seen from United States
seen from Japan

seen from China
seen from Vietnam
seen from United States
seen from Germany

seen from United States
seen from Vietnam
seen from Netherlands

seen from United States

seen from Malaysia
@israhnmm-blog
Vursalar yıkılmam da, dokunsalar ağlarım!..
seni içten içe çürüten, yoran, güçsüz yapan, kalbini hissizleştiren yanını bul, onu göm, mezarına gitme, onun için ağlama, kendini bul kendini aş
- إذن أين تذهب ألاصوات حين لا يسمعها أحد؟
+ إلى الله.
- O vakit kimsenin duymadığı sesler nereye gidiyor?
+ Allah'a. ོ
Başaklar boynunu büktü.
Taneler tek tek döküldü.
Dünya bir harman yeridir...
Sabredenin payına sükretmek düştü...
dügâh
Öyle bir haldeyim ki beni kılıcıyla yola getirecek bir Ömer (r.a.) yok .
Öyle cahilim ki ilmiyle yol gösterecek bir Ali (r.a.) yok .
Öyle Aşksızım ki Ya Rasulullah (s.a.v) utanıyorum.
O etrafı mübarek kılınan Kudüs'ün çoçuklarına yemin olsun ki , İslam kazanacak .
Müslüman yürekler bilirim daha ,
Kızdığımı cehennem kesilir
Sevdimi cennet .
.
.
/Erdem Beyazıt
/Kudüs
Sevgili Dost,
"Kalpler ancak Allah'ı anarak huzur bulur" ayeti adına "stres" denen çağdaş basıncı düşürecek ilâhî bir odaya, Kurân'a çağırıyor bizi.
Gereksiz insanların yakınlığı gibi, ihtiyaç duyduğumuz insanların uzaklığı da bir imtihan.
reva mı içimde soluklanan kuşların kanatlarını kırmak?
| nurullah genç
“Alınmadım diyorsun ama sabaha kadar uyuyamıyorsun.”
Yük..
Düşünmekten yorgun düştüm. Üstümde anlam veremediğim bir yük var. Kırgınlığımın yükü mü? Kızgınlığımın yükü mü? Yoksa yitirdiğim umutlarımın yükü mü? Karar veremiyorum. Saatlerce düşünüyorum, neler oluyor böyle diye. Neler oluyor böyle? Kim bu durumun suçlusu? Mutluluk çok mu ulaşılmaz? Ya da mutluluğu gözümde çok mu abartmışım da ulaştığımda farkına varamıyorum?
Kırgın olduğum kadar kızgın olamıyorum. Benim en büyük tepkim sessizliğim galiba. Ne büyük bir zayıflık..
…
Ah şu kırgınlıklar insanın kalbine kalbine batıyor..
ne güzel sözdür “gönül umduğundan küser” uzun uzun anlatmadan tek cümleye sığdırıyorsun kırgınlığını.
"Onu severken anladım güzelliğin ne olduğunu. Akşamın kısacık vaktinde, şahitlik eden parmağıma batıp da, zor şartlarda aldığım abdestimi bozan gülün dikenini sever gibi sevdim onu. Sonra, vaktin çıkmasına çok az kala yeniden bulduğum suyu sever gibi."
| Nazan Bekiroğlu