η πρώτη μπουκιά από το φαΐ σου ,
που πάντα μου την δίνεις για να "δόκιμασω".
όταν όλοι θέλαν να πάνε για ποτό ,
αλλά εσυ ήξερες ότι ήμουν κομμάτια ,
να κανεις ότι πονάει το στομάχι σου
για να γυρίσουμε να κοιμηθούμε.
κάθε φορά που έχεις πανω από δυο μέρες να με δεις ,
και να νομίζω ότι με αγκαλιάζει ο κόσμος όλος.
που τα βάζεις σε μπουκαλάκι να τα πετάξουμε όταν κατέβουμε από το αμαξι ,
γιατί ξέρεις πως με γεμίζει τύψεις να τα πετάω κάτω.
το μπλουζάκι που μου έδωσες προχθές
και μου είπες ότι ήταν στα χρώματα μου και έπρεπε να το πάρεις.
να περιμένεις μαζί μου κάθε βράδυ να παρκάρω ,
για να μην με αφήσεις μόνο μου.
το νερό που ακουμπάς δίπλα στο κομοδίνο κάθε βράδυ πριν κοιμηθούμε ,
να κάθεσαι δίπλα μου σε 12 ώρες ταξίδι ενώ είσαι άυπνη ,
απλά για να μην κουραστώ.
να παίρνεις τηλέφωνο την γιαγιά μου για χρόνια πολλά ,
για να της κάνεις λίγο πιο χαρούμενη την μέρα εκείνη ,
γνωρίζοντας τι αδυναμία μου ‘χει.
να με κουτσομπολεύεις με την μάνα μου σε κάθε ευκαιρία ,
για το ποσό διαβάζω για αυτή την εξεταστική.
να μου λες να μπω φαντάρος να τελειώσω ,
και να μην αγχώνομαι για όσο θα λείπω ,
γιατί εσυ θα ετοιμάζεις τα πράγματα μας πίσω.
το τσιγάρο που μου στρίβεις ,
πριν στρίψεις το δικό σου.
Αγάπη είναι ότι κατάφερες σε κάθε τι μικρό γύρω σου ,