2112 @iyilesemezdik - Tumblr Blog

bir oda, içinde binlerce kez can vermiş kız çocuğu.

ibrâhim, bir uzağın sırtı gibiyim. yakışmıyorum dünyanın hiçbir yerine.

şimdi ne zaman canım yansa gözlerim çocukluğumda ki o boş sokağı değil, sadece senin olduğun yerleri arıyor.

Bir akşam üstü her şeyden bunalınca sana gelebilseydim.

seni düşlemek, annemi koklamak gibi.

ibrâhîm, gönlümü put sanıp da kıran kim?

-büyüyünce ne olacaksın, çocuk? +öleceğim, amına koyayım. geberip gideceğim.

içimde solan renklerin gölgesinde, uyuyup kalmışım sensiz. gelince uyandır lütfen.

Kalbim de taşıyamadığım acıların enkazında boğuluyorum.

İnsanın evi varken, bir bankta soluklanmamalı.

Yüreğimi kambur eden yükler var ama nasıl da dimdik yürüyorum sokakları.

Ben bu dünyanın, en çiçeksiz mezarıyım.

Yârin hasreti, kalbimde hiç dinmeyen bir ukde gibi.

Mayıs ayının yağmurları yağıyor yine kendi başıma ıslanmışım.

Sen başını vurma diye, dünyanın bütün sivri köşelerini elimle kapatırdım.

Beni yurdumdan edene, memleket olmuşluğum var.

2112