Çölleri arşınlayan bahrî’nin bileceği, tanıyacağı biri aslında Serâbe.. ve tanıyamayacağı biri. Beklediği ve beklemediği; hiç tanımayıp çoktan kavuştuğu, her zerresini bilip hep ayrıldığı biri belki.. Ben tanışmakla müşerref değilim lâkin kahramanımızın başına ve kâlbine geçen güneşler ardı ardına sıralanırken gördüğünü sandığı seraplardan gelse gerek, bir isim.. bir hayâl.. butimâr’ın denizi, Ferhat’ın dağı, Mecnun’un çölü..Şükrü Bey’in Ömür Hanım’ı.. Hüsnüyusuf’un Şivekâr’ı.. birisinden öte bir makam olsa gerek her şiirin ithaf edildiği.. nasıl biri ve kim benim için.. kendisinin anlatması gerek.. bulunması, sorulması, yaşanması gerek. Beni bulması, sorması, yaşaması.. Hepimizin tanıdığı, kimsenin bilmediği birisidir bir yerde, kendisi bile bilmiyordur cevherinde saklı anlamı-nı… Çok şeylerin yazılacağı çok sohbetlerin yapılacağı birisidir kim bilir.. gelmemesinin içeride açtığı büyük boşluğun kapladığı hacmin artık dayanılması çok güç boyutlara gelmesi yavaş yavaş vazgeçmeye iterken yüreği; göze fer, sese seda, gönle sürur olması gereken birisi.. Çok fazla anlam yüklenip altında ezilen değil, sevmeyi seven bir adama ayna olup dengeleyecek, şu karanlıklar yurdu, seyahlar çağında liman olacak biri.. Çokça Akdeniz, Zeytin, Portakal ve Nar.. Seher yeli, ikindi üstü yorgunluğu, Gece yolculuğu, Yaz rüzgarları, Sevdiğin eski bir şarkının yanına kahve birisi… Çocuklara ceplerinde şeker tutmasa da kedileri besleyen biri, kucaklaması merhem, kırdığı saksılar balkonun en değerli parçası biri.. En sevdiğin diziyi sırf onunla izlemek için bir daha izlemediğin, yeni tarifleri birlikte yapmak için öğrendiğin, aspiratör ışığını tamir etmek için eve gelmesi gereken biri yoksa hep loş bir oda ve kaybedilmiş savaşlar ertesi.. Bir anne baba kardeş abla abi, bir aile söylenisi.. Fesleğenleri ve şiirleri sulayacak, gece kadar siyah, güneş kadar ümit, akşam kadar günahkar, bulutlar kadar tevbekar, titrek bir yürek.. Biz kadar turkuaz biri.. Kâlbinin tam ortasına bahrî’yi büyük yazacak biri.. bu sefer bütün harfleri.. Basûbadelmevt nevbaharlar.. Yaz esginleri.. Estikçe incelen biri.. Pencere açmak gibi denize ve dağlara bakan.. Yokluğu; ümidi her geçen ân ufalayan bir duâ burukluğu.. Bu yorgunluk ve şaşırmışlık dalgınlığında omuzlardan sarsıp, kendini hatırlatıp, öpüşleri sırtlaması gereken.. bir yanı Bağdat kadar harap, bir yanı Endülüs’ü kurmanın ümidi.. Mağlubiyetinde muzaffer.. çocuk mahzunluğunda bir imân vakarı..
Keşke kendisini bulsak da bize anlatsa kendini, kendi sözlerinden dinlesek Serâbe’yi.. gönlümüz dinlenir, neşelenir, renk bulur.. hem şu kısa konuklukta.. diyeceğimiz biri.. Yedi rengin kesiştiği bir yediveren.. Güller içinde bir deli gül…
Ama şiirlerdeki gibi biriyse, anlatmasına gerek kalmadan derin bakışındaki tebessümle konuşacaktır.. insangözleridirçünküherşeyiyle… Rivayet bu ya.. yokluğunu ve kelimeleri bahrî’ye bırakıp.. Olmuş mu? Yokmuş mu? Gitmiş mi? Olmamış mı? Varmış mı? Yolda mıymış? Geliyor muymuş? Bilmek istemiş mi? Yükleri bırakmış mı taşımış mı? Var mıymış? Arıyor muymuş? Gelecek miymiş?.. Bilemem. Bilmek isterim. Bir olmak ve biz.. Duadır bu.
ellievsbear
pixelskylines
origamiaround
annaxmalina
tangentwithtanner
janainaart
kianamaiart
turnnoffyourmind
dededos
prguitarman