LONELY

İzmaritler, geceleri gömülen umutlardır...🌙

[kaoslar]

- umut etmeye ne oldu?

- umut edecek bir şey kalmadı.

[izmaarit]

Mahvolduk, kahrolduk sonra döndük dedik ki: "Acısa da öldürmez, cehenneme döndürmez, hayatını söndürmez, gideni de döndürmez artık."

[izmaarit]

Özlemek... Bu kadar özlemek... Etini, kemiğini yakarcasına özlemek...

[izmaarit]

Güzel kızım, daha ne kadar ağlayacaksın? Hâlâ bitmedi mi?

[izmaarit]

Bırakma...

[izmaarit]

Sevmek, eskisinden de zor.

[izmaarit]

Seni deliler gibi özlesem de, yazmayı bırakıyorum sana son kez...

[izmaarit]

Bırakma...

[izmaarit]

Küskündüm... Kendime bile söyleyemedim...

[izmaarit]

Bu ne derin bir yaradır, dikiş tutmaz deva bulmaz.

Yarim gitti ah sılaya, şimdi n'apsam yeri dolmaz.

[izmaarit]

[izmaarit]

Zamanım dar, benimle kal. Gitme… Bu gece yanımda kal.

[izmaarit]

Sadece birazcık.

Uzun zamandır hissetmediğim değer duygusunu hissetmek istiyorum tanrım.

[izmaarit]

Ya oksijen bizi ortalama 60-70 yıl içinde öldüren bir gazsa?

[izmaarit]

Belki bir şey olmaz ama korkuyorum elde değil...

[izmaarit]

Yanlış kalbe kondum anne, kolum kanadım kırıldı...

[izmaarit]

Ben seninle mutsuzluğa da varım...