"Varlığı büyük boşlukları dolduracak mahiyette değildi; fakat yokluğu müthişti."
Kuyucaklı Yusuf | Sebahattin Ali
seen from China

seen from Singapore
seen from China
seen from United Kingdom
seen from China
seen from United States
seen from Netherlands

seen from United States
seen from China

seen from Singapore

seen from United States
seen from China
seen from China
seen from Russia

seen from Singapore
seen from China
seen from China
seen from Singapore

seen from Egypt
seen from Yemen
"Varlığı büyük boşlukları dolduracak mahiyette değildi; fakat yokluğu müthişti."
Kuyucaklı Yusuf | Sebahattin Ali
Satın alınamayan şeyleri severim ben.
Deniz gibi,
Gökyüzü gibi,
Ay ve güneş gibi,
Ve sevgi gibi…
( Sebahattin Ali )
.
.
.
.
.
[ Yunanistan, Volos, 05.07.2025 ]
Normalde hep günlüğüme yazarım korka korka. Biri okur diye. Hatta kendimden bile korkarım. Ya okursam diye. İtiraf edemem düşünmeye korkarım yazmaya korkarım. Ama buraya yazarken saklanabiliyorum o yüzden korkmayacağım. Yeni yollarda yürümeye başladım. Aslında yolun sonu her zaman istediğimden farksız , sadece yürümek istediğim yol taşlar arasında değil de deniz kenarıydı. Nefes alarak yürümek istedim o yüzden varış noktamı değil de oraya giden yolumu değiştirdim. Ayrıca zaman zaman bişeylerden vazgeçtim. Çalıştım , ağladım , güldüm, çok ağladım. Kenara saklana saklana ağladım ve hayır utanmıyorum çok duygusal olmaktan , her an gözümün dolabilmesinden , boğazıma yapışmış kelimelerin nefesime karışıp düğüm olabilmesinden. Çok değer verdim 2024te , pişman da oldum. Aslında oldum mu emin olamıyorum ama öğrendim. Bu sene 20 olacağım çok garip. Artık yaşımın başına 1 yazmayı bırakmak için 7 ay gibi bi sürem var. Hiç de istemiyorum, büyümekten korkuyorum. 2025 için dileklerim mutlu olmak , başarmak , sağlıklı olmak, hep bir arada olabilmek, ruhumun pencerelerini açık bırakabilmek, korkmamak. Kendimden büyük şeyler istemeyeceğim , kendim olabilmeyi istiyorum. Ve bu sene benim senem olsun da demeyeceğim. Zaten hiç benim olmadı , bizim olsun. Bu sefer kendime saklamaya çalışmayacağım. Her saniyesi bizim olsun♡
Cesedi bir dere yatağında bulundu. Katili Ali Ertekin tutuklandıktan sonra ceza indirimi aldı. Aynı yıl çıkan af yasasıyla da serbest bırakıldı.
Naaşını eşi ve annesinin teşhis etmesine izin verilmedi. Daha sonra muayene edilmesi için defnedildiği yerden çıkarıldı. Bir torba içinde elden ele dolaştırılırken kayboldu. Ardında bir eş, bir ana ve bir evlat bıraktı. Kızı Filiz için; “Filiz hiç üzlemesin.” demişti. Kızı da o sözü içinde koca bir acı ile tuttu.
Sabahattin Ali’nin kızı Filiz Ali ardından şöyle diyecekti; “Babamın sözünü tuttum ve uzun zaman hiç üzülmemiş gibi yaptım. Yıllar boyu onun öldüğüne inanmadım. Geri gelecek diye bekledim. Kalabalıklarda ona benzettim insanları, yabancı ülkelerde beyaz saçlı, kısa boylu, tombulca adamları takip ettim, odur diye. Rüyalarıma girdi sık sık, hiç konuşmadan, gözlerini hafif kısarak, gülümseyerek baktı bana rüyalarımda, ben hep peşinden koşup onu yakalamak istedim ama hiç başaramadım. Babam için uzun yıllar hiç gözyaşı dökmedim, çünkü o ‘Filiz hiç üzülmesin’ demişti.”
Katiller can alarak, geride kalan bir evladın, bir annenin ya da bir eşin hayatlarını bu denli keder ve üzüntüye boğarak yaşamaya nasıl devam edebilir bunu hayatım boyunca anlayamacağım.
Mezarı olmayan yazar Sabahattin Ali, 76 yıl önce bugün katledildi.
Saygı ve özlemle…
2 Nisan 1948
"Tahammül sınırım çoktan aşıldığından beri insanlarla daha az görüşmeye, hislerimi açmamaya ve tuğla tuğla duvar örmeye başladım, beni sıkıntıya sokacak insanları ve durumları elimin tersiyle ittim, pişman değilim."
"Ben dünyadan ziyade kafamın içinde yaşayan bir insanım.."
Kürk Mantolu Madonna, Sabahattin Ali
🌸🌸🌸
Rastgelelik yok kâinatta. Yaptığımız her hareket, gelecek hayatlarımızın kaderini çizmekte..
Cemil Meriç