İnce düşünen, en küçük ayrıntıda bile sevdiğinin yüzünü güldürmeye çalışan insanların kalbini yordunuz… Her kırgınlığını içine atanı “güçlü” sandınız, her sustuğunu “umursamaz” bildiniz. Oysa en çok onlar yoruldu, en çok onlar sessizce eksildi.
Sonra bir gün baktınız; eskisi gibi yazmıyor, eskisi gibi aramıyor, eskisi gibi heyecanlanmıyor…
“Niye bu kadar değiştin?”
Oysa cevap çoktan verilmişti.
Bir insanı bir anda değil, her gün biraz daha kırdınız.
Kalbini bir darbeyle değil, küçük ihmallerle kuruttunuz.
İnce ruhlar gürültüyle değil, sessizlikle ölür.
En derin yaralar, görülmeyenlerdir.
Bazı vedalar söylenmez; sadece kalp konuşmayı bırakır.
Bir zamanlar bir mesajla dünyası aydınlanan insan, şimdi telefonuna bakmadan uyuyor.
Çünkü beklenti tükenince, özlem de sessizleşiyor.
İnsan sevdiğinden değil,sevdiğinin değişmesinden yoruluyor.
Ve bazen o değişim, sevgisizlikten değil;fazla sevmekten oluyor.
Bir çiçek susuz kalınca solduğu gibi,bir gönül de ilgisiz kalınca sessizleşir.
Çünkü sevgi yalnız “Seni seviyorum.” demek değildir;sevdiğinin yorgunluğunu fark edebilmektir.
Romantik bir kalp, en çok değer gördüğü yerde çiçek açar.Sürekli kırıldığı yerde ise diken bile olmaktan vazgeçer.
Kimsenin haberi olmaz…Gülümseyen yüzün arkasında kaç fırtına koptuğundan.Sessiz kalan insanların içinde,binlerce yarım cümle yaşar.
Bir gün seni eskisi gibi sevmiyor sandığın kişi,belki de hâlâ seviyordur…Ama artık canını acıtmadan sevmeyi öğrenmiştir.
İnsan duvar olmaz.İnsan, defalarca yıkıldıktan sonra tuğla tuğla örülür.O duvarın her taşında bir hayal kırıklığı,her çatlağında yarım kalmış bir umut vardır.
Ve unutmayın…İnce düşünen insanlar sevgiyi gösteriş için yaşamazlar. Onlar, bir “Nasılsın?” mesajında,bir “Kendine dikkat et.” cümlesinde,bir sessiz bakışta bile ömürlük anlam ararlar.
Kalbi güzel olanın yükü ağırdır.Çünkü o, kendi acısından önce başkasının gözyaşını silmeye çalışır.
Ne olur, size değer veren insanların sevgisini tüketmeyin.Çünkü bazı insanlar bir kez susar…Ve o sessizlik, binlerce cümlenin söyleyemediğini anlatır.
İnce düşünen insanların kalbini kurutmayın. Çünkü kuruyan her gönül, bir zamanlar en güzel sevgiyi taşıyordu. Ve en acısı da şudur: İnsan sevgisini kaybetmez; onu verecek yeri kaybeder.
dededos
baratheonpilled
jacobvanloon
jbbartram-illu
kaledo-art
discoholicmusic