Buhay nga naman :)
Ordinaryong kakilala. Nakikita mo lang siya sa tabi-tabi, wala lang parang deadma lang ganun.
Kaibigan. Kalimitan nagsisimula sa "hi!" hello!" tapos lagi kana ichachat, tapos bigayan ng number. Hanggang sa kinikilala niyo na ang isat-isa, "getting to know" kumbaga. Pag may problema nandiyan para sa isat-isa, labasan ng sama ng loob, damayan, iyakan, tapos pareho niyong papagaanin ang loob ng isat-isa. Sa saya o lungkot magkaramay hanggang sa may mga tanong kana na hindi mo alam ang sagot, yun bang naguguluhan kana pag kasama mo siya. Namimiss mo siya agad pag hindi na kayo magkasama, lagi mo hinihintay text o tawag niya. Nagseselos kana pag may kasama siyang iba. Yung tipong siya na dahilan ng mga ngiti mo, yung dating saya nadagdagan ng kilig.
Hanggang sa pareho na kayo ng nararamdaman para sa isat-isa, at gusto niyo na i level up yung pagiging magka ibigan niyo.
Mag Girlfriend/boyfriend. Dito mo mararamdaman ang lahat-lahat na para bang feeling mo palagi ka nasa ulap. Ito yung feeling na parang araw-araw monthsary, dito mo mararamdaman kung gano ka kahalaga para ipagdamot sa iba. Gigising ka sa umaga siya yung laman ng isip mo hanggang sa pagtulog. Para bang nakakatatak na yung pangalan niya sa isip mo. Pag magkasama kayo, yung mga hindi okay nagiging okay, lahat nagiging makulay, ang mga problema nawawala.
Pero hindi madali ang pakikipag relasyon dapat alam mo din kung paano harapin yung mga pagsubok, susubukin kayo kung hanggang saan ang kaya niyo na ipaglaban ang isat-isa kung titigil na ba kayo o magpapatuloy pa. Minsan darating tayo sa panahon na talagang masusubok tayo yung tipong gusto mo pang ipaglaban at hawakan, pero kelangan mo na talagang bitawan hindi dahil sa hindi mo na mahal. Yung mga nakasanayan mo dati na kasama, naglaho na lang na parang bula . Dun sa mga pangarap mo na kasama siya lahat nawala.
Yung dating nagpapasaya sayo, nagpupuno sayo, dating kaibigan mo na minahal mo naging isang ordinaryong kakilala na lang ulit katulad ng naumpisahan.
