Bez tytułu

[jasmineyka]

Świąteczny czas, łyżwy i harcerskie wspomnienia

Cześć! Ostatnio trochę mnie tu nie było, ale w sumie niewiele się działo. Teraz jestem u babci w Międzywodziu, a dzisiejszy dzień przyniósł mi sporo emocji. O 16:00 poszłam na łyżwy – było super, choć miałam małe starcie z lodem i zdarte kolana są dowodem na moje „umiejętności”. Mimo to, bawiłam się świetnie!

Na lodowisku doszło do małej dramy – pewna dziewczyna, Maja, zachowywała się trochę niemiło wobec moich nowych znajomych. Ale nie dałam się wciągnąć w kłótnie. Po wszystkim poszliśmy do Nataszy (moja dalsza rodzina), gdzie spędziliśmy wspaniały wieczór w większym gronie: Martyna, Kinga, Kalina, Alisa, Nikola, Dominika i ja. Było głośno, wesoło, a pierniki zniknęły w mgnieniu oka.

Wcześniej miałam też świetny czas z Kamilem, Olkiem i Olą. Takie spotkania zawsze dodają mi energii. A jeśli chodzi o harcerstwo – byłam na Wigilii harcerskiej i to był wyjątkowy wieczór. Tomek złożył przyrzeczenie, co było bardzo wzruszające. Uwielbiam harcerstwo – daje mi tyle radości i poczucia wspólnoty.

Na święta dostałam pieniądze, a tata zamówił mi telefon – już nie mogę się doczekać, aż dojdzie! W tym roku święta były inne niż kiedyś, ale i tak cieszę się z tego, co mam. Mama była tylko na jeden dzień, ale dobrze było ją zobaczyć.

Jakie są Wasze święta?

Podzielcie się w komentarzach – jakie prezenty dostaliście? Czy coś Was zaskoczyło? A może macie jakieś świąteczne tradycje, które są dla Was ważne?

Motywacja na dziś:

Nie wszystko musi być idealne, żeby było dobre. Czasem wystarczy docenić małe rzeczy – uśmiech, wspólne chwile czy nawet upadek na lodowisku, który później wspominasz z uśmiechem.

Trzymajcie się ciepło i do następnego wpisu!

[jasmineyka]

Hejka, kochani! Witam Was w drugim dniu mojego pamiętnika.

Dzisiaj miałam wigilię klasową i przyniosłam zimne pierogi ruskie, bo myślałam, że będzie można je podgrzać... Okazało się, że nie, więc wszyscy wrzucali je do gorącego barszczu. Potem wypiłam lemoniadę od kolegi Emila, która była tak kwaśna, że aż mi się cofnęło – ale to nieważne!

Po wigilii mieliśmy apel. Był pan, który pięknie grał na wiolonczeli. Ja śpiewałam razem z nim, choć miałam występować solo, ale pani uznała, że mój głos się nie nadaje. Trochę się zdenerwowałam, no ale cóż.

Po szkole poszłam do domu z Nikolą i Martyną. Potem miałam spotkanie z dyrektorem dla harcerzy, zjadłam tam pyszne ciasto (i nakruszyłam po całej stołówce). Później znów były łyżwy – siedziałyśmy tam chyba 2 godziny, ale niestety niczego nowego się nie nauczyłam.

Co więcej, kiedy mój tata przyszedł zobaczyć, jak jeżdżę, zmienili kierunek jazdy i zaliczyłam kilka upadków. Było mi strasznie wstyd, że tak się wywracałam, ale trudno – czasem są gorsze dni! Jeszcze Nikola zderzyła się z jakimś dużym chłopakiem, więc to była komedia.

Po powrocie do domu robiłyśmy paznokcie. Nikoli wyszły całkiem ładne, ale później je zeskrobała zębami, bo uznała, że same odpadły. Totalny hit!

Potem wzięłyśmy się za pierniczki. Robiłyśmy je ponad 3 godziny. Pierwsza partia się spaliła, a reszta wyszła bardzo twarda, bo – jak się okazało – robiłyśmy ciasto na piernik, a nie na pierniczki. Ale trudno, smakowały nieźle!

W trakcie pieczenia dołączyłam do jakiegoś live’a, zaczęłam tańczyć i dostałam dwa gifty. Było super, dopóki mama nie usłyszała, że rozmawiam z obcymi. Kazała mi to wyłączyć i prawie zabrała tablet. Potem się pokłóciłyśmy, ale jakoś się dogadałyśmy.

Na koniec wróciłyśmy do pokoju i teraz sobie siedzimy. Nikola u mnie nocuje, więc życzcie nam miłej nocki!

Morał na dziś: Nie zawsze wszystko wychodzi idealnie, ale ważne, żeby się nie poddawać – nawet po upadkach na lodowisku i spalonych pierniczkach!

Dziękuję za przeczytanie i do następnego wpisu! Buziaki!

[jasmineyka]

Hejka, kochani! Z tej strony Jasmina. Stwierdziłam, że na tej aplikacji będę prowadzić coś w rodzaju pamiętnika i opisywać, co robiłam każdego dnia. Mam nadzieję, że mi to wyjdzie.

Dzisiaj był całkiem fajny dzień! Najpierw byłam w szkole – taki normalny dzień, wszystko super. Po szkole poszłam na łyżwy. Ogólnie jestem początkującą łyżwiarką (nie wiem, czy tak się mówi), ale dzisiaj nauczyłam się lepiej robić przeplatankę, czyli skręcanie na boki. Pan od WF-u mnie pochwalił i powiedział, że robię postępy, więc jestem bardzo happy. Trochę też ćwiczyłam jazdę do tyłu, czyli rozpędzam się do przodu, a potem nagle się obracam i jadę w tył. Może to was nie interesuje, ale mnie bardzo! Czuję się dumna, bo widzę swój progres.

Kocham łyżwy! Od jakiegoś czasu widzę, jak robię postępy, i to daje mi ogromną satysfakcję. Morał jest taki, że naprawdę warto próbować nowych rzeczy. Kiedy pierwszy raz weszłam na lodowisko, ledwo umiałam jechać jak pingwin, a teraz... No, sama jestem zaskoczona, co potrafię!

Później przyszła do mnie moja przyjaciółka Nikola. Trochę posiedziałyśmy, a potem wzięłyśmy się za robienie paznokci. Chciałam zrobić przedłużane na formach, ale mi nie wyszło, więc zrobiłam po prostu hybrydowe w świątecznych kolorach – czerwone i zielone.

Potem zaczęłyśmy robić pierogi na moją klasową wigilię. Myślałam, że Nikola jest lepszą kucharką, ale no... nie oszukujmy się, nie jest! Na początku pierogi wyglądały jak płaskie naleśniki, trochę wstyd, ale poprawiłyśmy i wyszły przepyszne. Moja mama zrobiła do nich jeszcze polewkę. Nikola jej nie jadła, bo nie lubi, a była też ryba, ale zjadłam tylko gryza, bo mi nie smakowała.

Został nam kawałek ciasta i Nikola zrobiła z niego coś, co nazwała "szlongiem". Wiem, jak to brzmi, ale udawała, że to jest mój Wiktor – chłopak, którego sobie teraz wyobrażam jako przyszłego męża. (Wiktor to obecnie moja wielka sympatia.) Powiedziałam mamie, że spotykam się z nim w Szczecinie w święta. Nikola przyczepiła tego "szlonga" wiadomo gdzie i zaczęła nim machać, robiąc helikopter. Było naprawdę zabawnie!

Podsumowując, dzień był super. Chciałabym, żeby ta aplikacja stała się moim małym pamiętnikiem. Nieważne, czy dużo osób to przeczyta – chcę po prostu dzielić się swoimi wrażeniami z dnia. Dziękuję za przeczytanie i do następnych postów!