Jestem Wojtek

#muzyka #filmy #emocje #codzienność

[jestemwojtek-blog]

replay #6: Tajlandia od środka

Można zamówić drogą wycieczkę przez biuro podróży i siedzieć przez 2 tygodnie we wspaniałym kurorcie, przygotowanym specjalnie dla turystów. Bez dostępu do tego co się dzieje poza murami ośrodka. Wypoczywać beztrosko, moczyć tyłek w takim samym basenie jakie można spotkać w każdym innym miejscu na świecie

Można też kupić bilet na samolot, wyjść z niego na miejscu i po prostu iść przed siebie. Zejść z wytyczonych szlaków, pomiędzy miejscową ludność, do mało uczęszczanych miejsc. Poznać klimat i uroki miejsc gdzie większość turystów nigdy nawet nie dotrze. 

Taką też podróż pokazuje Philip Bloom przemierzając małą wyspę w Tajlandii. Czy udało mu się pokazać jej klimat? Ja obejrzałem ten film już kilkanaście razy i ciągle mi mało. Podziwiam to w jaki sposób Bloom jest w stanie nagrywać to co widzi, w sposób, który potem poruszy odbiorców. Wbrew pozorom to wcale nie jest takie łatwe. 

[jestemwojtek-blog]

Mała dziewczynka i pies

Ileż to ja razy widziałem podobny obrazek. Mała dziewczynka "znęcająca się" nad uroczym, słodkim i kochanym pieskiem. Tylko pogłaskam, tylko chwilkę, no może dwie, ewentualnie siedem. 

Pół biedy jak ten pies jest jeszcze słusznych rozmiarów. Przynajmniej nie da się go podnieść. Niestety te małe mają przerąbane. Momentalnie lądują na rękach małych oprawców, często w bardzo dziwnych i mało komfortowych pozycjach. 

Kot jeszcze potrafi w miarę szybko uciec i nie da się wytarmosić a nawet jeśli już dopadnie go małoletni oprawca to potrafi się wybronić pazurami. Większość psów niestety nie ma tego rodzaju instynktu i daje się głaskać nawet jeśli nie ma na to najmniejszej ochoty. 

Patrzę jak te psy z niesamowitym spokojem dają się głaskać, podnosić, ściskać, ciągnąć na smyczy. Widać, że nie są z tego powodu zbyt szczęśliwe no ale co zrobić. Zmarnowany ten pies i uciśniony a na to wszystko patrzą rodzice.

Och jak słodko się razem bawią, czyż to nie urocze?  

W końcu przychodzi taki moment kiedy temu psu siada psychika i nie jest w stanie wytrzymać dalszych pieszczot. To proces wyjątkowo powolny ale kiedy już się zacznie to nie pozostaje nic innego jak tylko liczyć ofiary. Pies otwiera pysk i zaczyna szczekać. Jak to nie pomoże to lekko zaczepi zębami albo ugryzie.

Mały terrorysta od razu w płacz. Matka od razu zszokowana, oczy jak denka od słoików. Szok i niedowierzanie, że pies mógł ugryżć jak się mu nie dało spokoju przez dwie godziny. Pies ucieka w popłochu bo wie, że zaraz dostanie po dupsku za to, że zastosował obronę konieczną.

No bo jak tak można ugryźć małe dziecko? Przeciez ono nic nie zrobiło!  

[jestemwojtek-blog]

Polskie cycki są oburzające!

Prawda jest taka, że piosenka Donatana i Cleo jest zajebista i był to najlepszy występ Polski ever.

Wbrew pozorom nie tak trudno napisać dobry kawałek jeśli tylko dysponuje się dobrym zapleczem i odrobiną umiejętności. Ludzie lubią to co już znają i to co już słyszeli, więc absolutna podstawa to prosty i wyraźny beat. Jest? Jest. Moim zdaniem jeden z najlepszych elementów tej piosenki. Najchętniej słuchałbym jej bez tekstu. Naprawdę wpada w ucho. Reszta to tylko dodatek.

Dlaczego "koka, hera, hasz, LSD" stało się hitem na YT? Prosty, chwytliwy beat, prosty tekst. Wszystko. I tak jest za każdym razem w przypadku większości hitów. To nie są mega skomplikowane dzieła tylko połączenia dźwięków, których chcą słuchać ludzie.

Druga sprawa. Cleo i jej głos. Jeśli chodzi o występ na Eurowizji to serio nie mam jej nic do zarzucenia. Jest po prostu ok. Poza tym, że gdzieś w 3/4 piosenki dziewczyny się po prostu zasapały i chyba nie wyrabiały ze śpiewaniem, to naprawdę było całkiem spoko. 

Wolę słuchać głosu Cleo niż na przykład Rihanny już nie wspominając o Miley Cyrus czy innych wynalazkach. Ma dziewczyna talent. 

Na koniec to co wszystkich boli najbardziej - przekaz. Donatan cały czas mówi, że ta piosenka razem z teledyskiem zostały nagrane dla żartów. Nawet jeśli dla żartów to całkiem nieźle im to wyszło. Konferencja prasowa po występie dziewczyn zaczyna się zbliżeniami na ich biusty. Prowadzący wspomina, że zaraz będzie dużo cycków. Ogólnie widać, że wszyscy załapali o co chodzi w piosence. Jest miło i przyjemnie.

Pomijam już fakt, że sama oprawa występu nie była jakoś specjalnie wulgarna albo niepoprawna. Niemcy się rzucają, że to porno. W UK, że przedmiotowe traktowanie kobiet. Nagle polskie cycki staly się oburzające. Jakby świat ich nigdy wcześniej nie widział. Chłopaki chyba jeszcze dzisiaj nie poruchali i mieli spięte poślady. Proponuję trochę więcej luzu. Nie one pierwsze pokazały swoje wdzięki w teledysku. Serio.

Pierwszy raz od zawsze nie czułem zażenowania ogladając występ Polski. Trochę szkoda, że jest tak bardzo statyczny. Można było trochę pobiegać po scenie żeby ją zapełnić. Poza tym wszelkie motywy, wizualizacje, ujęcia kamer zdecydowanie na plus. Świetnie się to oglądało. 

W końcu coś co wywołało jakiekolwiek inne emocje niż zażenowanie.

Warto pamiętać, że Eurowizja to ogólnie od zawsze był festiwal kiczu i dziwnych piosenek, które zwykle były znane tylko dlatego, że zostały zaśpiewane na tym konkursie. 

Festiwal kiczu trwałby nadal gdyby nie Holandia, która wyskoczyła z całkiem przyjemną piosenką - zajęli drugie miejsce. Jak dla mnie wygrali. Powiedzmy, że pierwsze było zarezerwowane dla największego prowokatora. 

Na trzecie wrzuciłbym Polskę. Dziewczyny się wyróźniały, prowokowały. 10 minut po występie cała widownia nadal pamiętała co to jest ta Polska i, że są tam piękne dziewczyny w kolorowych kieckach. Nie od dziś wiadomo, że cycki się sprzedają. Od zawsze, na zawsze. Jeśli to ma być jakiś sposób zwrócenia uwagi całej Europy na nasz kraj to nie widzę przeciwskazań. 

Reszty nie pamiętam bo wszyscy byli tacy sami. Taka smutna prawda. Albo się wyróżniasz albo wszyscy o tobie zapomną. 

[jestemwojtek-blog]

replay #5: Moja Liwa

Żeby stworzyć klimatyczny film wystarczą dobre ujęcia i pasująca do nich muzyka. Nie ważne w jakiej kolejności. Całość po prostu musi do siebie pasować. Brzmi prosto ale proste wcale nie jest.

Moja Liwa już od początku wprowadza niesamowity klimat. Uspokaja, relaksuje i wycisza. Absolutnie nie miałem ochoty na przewijanie tego filmu bo oglądanie każdego ujęcia wraz z muzyką sprawiało mi ogromną przyjemność.

Ten film tak na dobrą sprawę o niczym nie opowiada. To tylko zlepek ujęć z jednego miejsca. Kilka liści, drzew, kropel deszczu. Najbardziej przyziemne obrazy a mimo to są w stanie wywołać przyjemne emocje. 

Moja Liwa from JMKarel on Vimeo.

seria replay: dowiedz się o co chodzi i przeczytaj inne wpisy

[jestemwojtek-blog]

Jak się teleportować - prosty poradnik

To cudowne rozwiązanie posiadało kilka niedociągnięć z czego jedno bardzo poważne. Nie oszukujmy się - to po prostu nie działa i nigdy działać nie będzie. Pogodziłem się z tym faktem dosyć szybko i zacząłem szukać w pełni działającego rozwiązania. W końcu znalazłem.

Czego potrzeba:

1. Dobre źródło muzyki

Mówiąc po ludzku - dobry odtwarzacz mp3. Taki który pomaga w słuchaniu muzyki i nie utrudnia szybkiego wyszukiwania i zmieniania piosenek. Ja mam iPod'a Touch, sprawdza się idealnie. Wytrzymuje bez ładowania całe wieki i znajdę na nim co tylko chcę w kilka sekund.

2. Wygodne słuchawki.

Wygodne słuchawki to takie, o których się zapomina i nie pamięta przez następne kilkanaście godzin. Jeśli po godzinie słuchania czujesz jak bolą cie uszy to wywal te słuchawki. SĄ ZŁE. Natomiast jeśli po jakimś czasie zauważasz, że muzyka płynie ci ze środka głowy a jej barwa, głośność i jakość zdecydowanie robi ci dobrze to gratuluję. Masz dobre słuchawki.

3. Wygoda

Czyli względnie wygodne miejsce do spoczynku. Czasami jest z tym ciężko, szególnie znając uroki PKP czy innych autobusów. Cudów bym się nie spodziewał ale zawsze lepsze miękkie siedzenia niż podłoga pomiędzy przedziałami.

4. Ulubione piosenki

Najważniejszy punkt. Od tego zależy powodzenie teleportacji. Należy usunąć z playlisty te piosenki, które w jakiś sposób nam będą przeszkadzały choćby dlatego, że nie mamy nastroju ich dzisiaj słuchać. Zostawiamy wszystko co jest zajebiste, to co jest dobre i to co jest znośne. Reszta - wyjazd. 

Co z tym wszystkim zrobić?

Wygodnie się rozłożyć. Zaaplikować słuchawki. Nacisnąć PLAY.

Pierwsze minuty są najgorsze bo trzeba załapać rytm i trochę rozruszać zmysły. Jeśli nie będziesz robić nic poza słuchaniem muzyki to podróż powoli stanie się monotonna. Po jakimś czasie stopniowo zaczniesz tracić kontakt z rzeczywistością i wpadniesz w stan pomiędzy snem a jawą. Bez względu na to czy twojego oczy będą otwarte czy zamknięte, zupełnie przestaniesz ogarniać rzeczywistość a muzyka będzie głównym, a może i jedynym źródłem efektywnie stymulującym twój mózg.

To dlatego tak ważnie jest żeby uprzednio wywalić wszystkie "złe". piosenki. Jeśli w tym półśnie usłyszysz jedną z nich to bardzo cie to rozdrażni. Jak budzik dzwoniący o 5 rano. Dramat.

W każdym razie esencją tytułowej teleportacji jest wejście w stan pomiędzy przebudzeniem a snem. Niby nie śpisz ale nie ogarniasz nic poza muzyką. Czas zaczyna wtedy płynąć zdecydowanie szybciej.

Pierwszy raz porządnie wprowadziłem się w ten stan kiedy jechałem pociągiem przez ponad 12 godzin. Chyba bym tam umarł gdyby nie muzyka. Szczerze mówiąc to pamiętam tylko kilka godzin z tej podróży 3, może 4. Za to doskonale pamiętam album Daft Punk, którego użyłem żeby "odpłynąć". 

Niby można zabić czas filmami, książką albo szydełkowaniem ale to wymaga zdecydowanie więcej skupienia i zaangażowania. Muzyka nie oczekuje od ciebie tak wiele. Jest tylko małym dodatkiem do tej dziwnej formy medytacji. Nie wszystkim to będzie odpowiadało ale jestem przekonany, że znajdzie się grupka osób którzy będą zachwyceni pomysłem. 

Tekst sponsorowany przez najnowszy album Franz Ferdinand. 

[jestemwojtek-blog]

Dlaczego kobieta "nie ma się w co ubrać"

Siedziałem pewnego wieczora w wygodnym fotelu z iPodem w ręce i nagle mnie olśniło. Wpadłem w stan, w który dosyć często wpada wiele kobiet. Mogłem posłuchać absolutnie każdej piosenki jaką tylko byłem sobie w stanie wyobrazić a mimo to przez ponad pół godziny siedziałem w ciszy. 

No bo jak tu czegoś słuchać jak nic człowiekowi nie pasuje. Jedne kawałki wymęczone i przesłuchane po kilkadziesiąt razy, inne zapomniane do tego stopnia, że trzeba wpaść w dobry nastrój żeby je znowu, na spokojnie odświeżyć. Jest wieczór a ja prawie zasypiam więc nie chce słuchać niczego agresywnego i głośnego bo znowu nie zasnę do rana. Z drugiej strony włączenie czegoś nazbyt łagodnego może się skończyć zaśnięciem a ja jednak chciałbym jeszcze urwać z tego dnia przynajmniej godzinę.

Tym sposobem skakałem pomiędzy albumami jak ta nieszczęsna kobieta pomiędzy wieszakami w swojej przepastnej szafie nie mogąc się zdecydować co dzisiaj na siebie założyć. Niby możliwości są ogromne jednak żadna nie wydaje się być dzisiaj odpowiednim rozwiązaniem. 

Tyle ubrań i nie ma czego posłuchać. W końcu ubrałem Franz Ferdinand.

[jestemwojtek-blog]

Śmieszni na siłę

Dzisiaj na profilu YT kancelarii premiera został opublikowany film. Premier śpiewa. Myślałem, że gorzej niż ja nie da rady ale jednak da. W każdym razie nie ważne czy ktoś śpiewa "trochę lepiej albo trochę gorzej" ale jakie to  wywołuje emocje w odbiorcach danej treści .Nikt przecież czteroletniemu dziecku nie powie, że śpiewa brzydko "bo przecież jest takie słodkie i pocieszne", że grzechem byłoby krytykować młodego artystę. 

Tymczasem oglądając śpiewającego premiera mam ochotę powiedzieć " a teraz idź do pokoju i przemyśl swoje zachowanie".

Mogę naklejkę?

Swego czasu mBank wprowadził jakieś odznaczenia związane z obsługą swojego konta bankowego. Zrobiłeś przelew i zaraz dostawałeś odznakę "przelewowiec - za bezbłędne wykonanie pierwszego przelewu". Szkoda tylko, że w tym samym czasie masa ludzi narzekała na to, że nie może się do banku zalogować albo zrobić tego cholernego przelewu.

Ale przecież są odznaczenia!

Ja rozumiem, że z tych kont korzysta dużo młodych ludzi ale obawiam się, że takie rzeczy bardziej ich mogą denerwować niż umilać korzystanie z konta. Oczywiście jeśli działa bo z tym też może być różnie.

To jest jednak bank. Instytucja, w której trzymam kasę i od której oczekuję profesjonalizmu a nie naklejek typu "dzielny klient" jakie dostawałem za młodu u lekarza.

Hey Panie Premierze!

Teraz jeszcze premier śpiewający tą swoją nieszczęsną piosenkę. Ta akcja na dobre nie zaczęła a już mi ręce opadły i nie chcę wiedzieć co będzie dalej.

Że niby taka ludzka twarz jednej z najważniejszych osób w państwie? Nie, ja tego nie kupuję. Dobrze, że to i tak jeden z łagodniejszych przypadków bo jak słyszę żarty Biedronia albo posłanki...jak ona miała... Grodzka. To się nazywa dobra mina do złej gry.

Oczekiwałbym w zamian trochę profesjonalizmu. Chyba można tego oczekiwać od ludzi, którzy decydują o losach kilku milionów ludzi. Tak, mam co do tego wielkie wątpliwości ale przynajmniej wyrażam taką nadzieję.

Nie mam nic przeciwko temu, że Tumblr wysyła mi maile o treści "opublikowałeś już 500 wpisów, jak słodko". Nie mam nic przeciwko temu, że Vimeo czy YouTube w zabawny sposób informuje mnie o tym, że na stronie wyskoczył jakiś błąd.  Czasami się uśmiechnę, czasami przemilczę.

Jednak kiedy za żarty zabierają się osoby, które robią dobrą minę do złej gry. Wygląda to tak jakby mała dziewczynka, stała przed rodzicami, śmiałą się i próbowała odwrócić ich uwagę od tego, że przed chwilą zbiła wazon za 1000zł zamiast iść do swojego pokoju i zastanowić się jak nie zbić kolejnego. Bo tym rodzicom wcale nie jest do śmiechu. 

[jestemwojtek-blog]

Miłość jest ślepa

W 1991 roku U2 nagrało jedną z wielu piosenek o miłości. Na świecie miałem się pojawić dopiero za trzy lata więc nie za bardzo się nią wtedy interesowałem. Pierwszy raz przesłuchałem ją dopiero 10 minut temu.

Ładna piosenka. Niestety jedna z wielu ładnych. Szybko bym o niej zapomniał i poszedł szukać czegoś lepszego, co wywoła we mnie większe emocje.

Ale chwila. Przecież ja to już gdzieś słyszałem. Przecież ja znam ten tekst! Powoli przypominają mi się emocje, które z nim związałem i w głowie słyszę głos pewnego faceta.

Jest, znalazłem.

Ta piosenka aż prosiła się o to żeby zajął się nią Jack White. Nieco gniewu, zawiści, żalu, rozpaczy a na dodatek genialny głos Jacka. Ale to jeszcze nie koniec. Całość dopełnia świetna muzyka. Surowy i agresywny dźwięk, który chce cie rozerwać od środka. Gitara która krzyczy ci prosto w twarz, że "miłość jest ślepa". Na koniec genialna solówka. Prosta i wymowna.

Szukam dalej. Jest. Edge też zrobił swoje po latach.

Edge potrafi grać na gitarze i robi to wyśmienicie. Uwielbiam słuchać tej wersji tylko i wyłącznie dla jej dźwięku. Nic więcej tam na dobrą sprawę nie jest potrzebne tylko ten ciągły dźwięk samotnej gitary. Gra dla pustej sali, na jednej gitarze, w samotności. Tak jakby po latach rozprawiał się z tą piosenką. Bez wrzasków, krzyków, perkusji. Tylko subtelne, łagodne i monotonne dźwięki. Rewelacja.

Jest jeszcze kilka osób, które zabrały się za śpiewanie tej piosenki ale niestety bez większych sukcesów. O ile Jack White a potem Edge dodali jej coś od siebie to cała reszta w swoich wykonaniach zgubiła coś bez czego ta piosenka nie istnieje. 

Miłość.

[jestemwojtek-blog]

Wyższa szkoła hipokryzji

Pamiętam czasy premiery Warsaw Shore. Chyba zaczynałem wtedy studia. Wszyscy, wszędzie o tym pisali. Jedni na serio, drudzy w żartach. Trzeci przyjęli postawę hejterów. Trybson krzyczał, Mała Ania piła wódę prosto z gwinta a wszyscy na to patrzyli. Wszyscy. Nawet ci którzy mówili, że program to dno i nigdy go nie obejrzą.

Ja też na to patrzyłem. Oglądałem pierwszy odcinek, w którym to  cała wesoła gromadka skierowała się do lodówki wypełnionej po brzegi wódką. A potem to chyba zaczęli klepać się po tyłkach i jakaś parka wskoczyła razem do łóżka. Nie wiem co było dalej bo nie wytrzymałem. Serio, to jak patrzenie na polityków, którzy obiecują, że po wyborach wszystko zmienią. Z technicznego punktu widzenia jest to możliwe ale ta myśl, że robią z siebie kompletnych idiotów jest jednak wyjątko bolesna. 

Jakoś nie mogłem uwierzyć, że istnieją ludzie, którzy zachowują się w taki sposób. Jak regularne bydło.  Same pierwotne instynkty obnażone przed rzeszą ludzi. Nie wiadomo było czy się śmiać czy płakać. Takie totalne "what the fuck". 

Tymczasem Trybson opanował wszystkie kwejki, demotywatory i inne "opiniotwórcze" serwisy a jego mądrości szerzyły sie jak zaraza po całym internecie zbierając miliony wyświetleń. Chyba znalazła się nawet grupka gimnazjalistów, którzy chcieli sobie robić z nim zdjęcia. Akurat można im to wybaczyć. Taki wiek. 

Co ciekawe podobno ma powstać nastepny sezon przygód wesołej gromadki z Warszawy. Co to oznacza? Nie mniej nie więcej tyle, że komuś się te perypetie podobały, ktoś to oglądał i opłaca się to dalej nagrywać.

NIE WIERZE. 

Dwadzieścia wiosen na karku a ja nadal widzę na TVN-ie, tak samo jak kilkanaście lat temu Trudne sprawy, Pamiętniki z wakacji i chuj wie co jeszcze. Polsat - to samo, TVP - to samo. Nie w nocy kiedy wszyscy śpią, nie wcześnie rano kiedy normalni ludzie pracują. Bezczelnie, w biały dzień pokazuje się ludziom takie gówno. 

Stoję na przystanku.

Reklama onetu. "Wejdź do nas jak ponad 7 milionów użytkowników dziennie". Świetnie. W kraju, w którym żyje jest siedem milionów debili codziennie oglądających coś... ja nawet nie wiem co to kurwa jest.

Nie pamiętam kiedy ostatni raz przeczytałem tam artykuł napisany normalnym językiem. Nie pamiętam kiedy ostatni raz przeczytałem na Onecie coś wartościowego. Nie pamiętam kiedy nie musiałem przewijać 200 stron bo na każdej są stronie są tylko dwa zdania ze zdjęciem. Bo tak jest wygodniej! Chyba najbijać wyświetlenia. 

Można by się nad tym znęcać całą noc. Można by o tym napisać książkę.

Wychodzi na to, że Faktu nikt nie czyta bo to przecież marny Tabloid. Trudnych spraw nikt nie ogląda bo głupie. Powiedzieć komuś, że pisze komentarze jak na Onecie to jedna z mocniejszych obelg w internecie. Warsaw Shore też nikt nie ogląda bo to przecież banda debili.

To ja się pytam dlaczego codziennie widzę nowe wydanie faktu, co pół roku słyszę o nowym sezonie Warsaw Shore a Onet trwa nieprzerwanie od kilkunastu lat?

Ja rozumiem, że nie każdy musi czytać literaturę piękną i wiersze w wolnych chwilach. Ja tego nie robię. Zastanawia mnie tylko jak bardzo trzeba być znudzonym, żeby przeznaczyć swój czas na lekturę faktu czy odcinek Warsaw Shore. Nie ważne czy z pełną powagą czy dla żartów.

Ja rozumiem, że czasami trzeba się odmużdżyć. Popatrzeć na coś co nie wymaga żadnego myślenia.  Jednak kiedy patrzę na to nieszczęsne Warsaw Shore to stopień mojego zażenowania sięga zenitu i z szacunku do własnej osoby po prostu to wyłączam. Równie dobrze można przez godzinę patrzeć w ścianę. Efekt ten sam, a kto wie czy nie zdrowiej patrzeć w tą ścianę.

Tyle ludzi narzeka, że w telewizji nie ma nic ciekawego do oglądania, gazety piszą na niskim poziomie. Ci sami ludzie idą potem do sklepu kupić fakt i czytają go przy wieczornym seansie Trudnych spraw.

Bo innego wytłumacznia takiej sytuacji nie widzę. 

[jestemwojtek-blog]

XXANAXX w katowickiej Klawiaturze

Kupując bilet zastanawiałem się jak zespół, który ma na Spotify siedem piosenek (w tym dwa własne remixy) , ma zagrać koncert trwający ponad godzinę. Na szczęście szybko okazało się, że dla tych, którzy pofatygowali się do Klawiatury, dwójka z Warszawy miała do zaoferowania zdecydowanie więcej niż tylko utwory z zeszłorocznej płyty.

Tym sposobem mogłem posłuchać sobie kilku kawałków z ich nadchodzącego krążka. A słuchałem wyjątkowo uważnie. Cieszy mnie to, że te nowe kawałki naprawdę dobrze brzmią. Przyjemnie się ich słucha i czuć, że XXANAXX wyrobił sobie swój własny styl, który zapewnie będzie nadal rozwijać. Widać, że te piosenki nie są robione na jedno kopyto tylko każda ma do zaoferowania coś innego. 

Z drugiej strony mam wątpliwości czy te nowe piosenki będą tak dobre jak chociażby uznane "Stay" czy "Disappear''. Owszem, przyjemnie się ich słucha ale do ludzi zawsze trzeba wyjść z czymś co jest szczytem możliwości zespołu a jestem pewien, że oni jeszcze nie pokazali wszystkiego co potrafią. Bo do tego, że w końcu wypłyną na szerokie wody nie mam żadnych wątpliwości. Czekam na to co przyniesie nowa płyta. 

Zdecydowanie warto ich posłuchać na żywo. Na płycie brzmią świetnie i ich koncertowe wykonania praktycznie nie różnią się od płytowych ale klimat jaki wytwarzają na koncercie robi swoje. Nic tak człowieka nie cieszy jak polskie "dziękuje" po świetnie wykonanej piosence z angielskim tekstem!

I jeszcze jedno. Może i mają tylko kilka kawałków ale za to każdy z nich jest świetny. Bez zbędnych zapychaczy i przeciętnych piosenek.

[jestemwojtek-blog]

Portret kobiety aktywnej

Rozkład dnia

Kobieta aktywna to wzorowy przykład osoby zorganizowanej. Wstaje o 6 rano, kładzie się spać o 22 albo 23 i nigdy nie narusza tych świętych godzin aby przyzwyczaić swój organizm do regularnego trybu odpoczynku. Kazda minuta snu jest na wagę złota. 

Cały plan dnia ma zapisany w swoim notesiku, który zawsze ze sobą wszędzie nosi. Każdy dzień wypełnia do granic możliwości żeby w pełni go wykorzystać. 

Żywienie

Na śniadanie owsianka albo musli z kawałkami owoców. Śniadanie to najważniejsza część dnia więc kobieta aktywna poświęca mu aż 20 minut swojego cennego czasu.

Codziennie albo co dwa dni, obowiązkowo świeży sok z marchwi, pomidorów, selera albo innego warzywa, którego picie przyprawia normalnego człowieka o mdłości.

Drugim obowiązkowym elementem zestawu śniadaniowo-lunchowego jest jogurt. Najlepiej naturalny bo najzdrowszy. Obowiązkowo z łyżką zabraną z domu i w foliowym woreczku żeby nic się w niej przypadkiem nie wylało.

Nie może zabraknąć oczywiście pełnoziarnistych ciasteczek czy innych trocin przeznaczonych do jedzenia, z błonnikiem, kwasami i wzbogaconym uranem, który dobrze działa na cebulki włosów a przy okazji powiększa cycki.  

Ubiór

Co by się nie działo poprzedniego dnia albo co gorsza nocy kobieta aktywna zawsze wygląda perfekcyjnie. Spódnica albo spodnie w stonowanych kolorach, idealnie wyprasowana bluzka i za wysokie szpilki, które znęcają się nad jej delikatnymi stopami. 

Oczywiście ubiór ma zawsze dobrany do wykonywanych czynności więc 

Torebka

Torebka kobiety aktywnej to temat na trzygodzinny wykład dlatego powiem tylko kilka słów. To co od razu rzuca się w oczy to jej rozmiar. jest OGROMNA. Ponieważ przetrwanie w miejskiej dżungli wymaga niezliczonej ilości akcesoriow kobieta aktywna jest przygotowana na wszystko. 

Pełen zestaw długopisów, trzy pary okularów, chusteczki, respirator, zestaw małego chemika. Czego tylko dusza zapragnie. 

Zachowanie

Po czy poznać, że mamy doczynienia z kobietą aktywną? Bardzo często w sytuacjach podbramkowych staje się kłębkiem nerwów i traci czasami kontrolę nad emocjami. Pomimo tego, że wszystko ma perfekcynie zaplanowane czasami nie wszystko idzie zgodnie z planem i wtedy jest problem. 

Nie potrafi improwizować w niektorych sytuacjach i od razu się poddaje reagując teatralnym płaczem albo krzykiem. 

Poza tymi niefortunnymi przypadkami wydaje się być perfekcyjna w każdym calu i wygląda jakby nic nie mogło stanąć jej na przeszkodzie do osiągnięcia celu. 

Związki

Kobieta aktywna to wyjątkowo trudny materiał na życiową partnerkę. Prędzej znajdzie sobie kota, z którym spędzi resztę życia niż faceta, który będzie w stanie z nią wytrzymać. Zwykle szuka sobie "słodkiego misia", który będzie robił wszystko co tylko mu każe i zaspokoi niektóre jej potrzeby. Potrzebne jej jedynie przedłużenie własnej ręki a nie samodzielnie myśląca jednostka.

A, jeśli zobaczysz gdzieś faceta z torbami idącego za laską w szpilkach to z pewnością masz doczynienia z kobietą aktywną. Sugeruję uciekać. 

[jestemwojtek-blog]

Wszystko się zmienia tylko nie ludzie

Praktycznie każdym poważniejszym zmianom towarzyszy swego rodzaju krucjata niezadowolonych użytkowników. Skasujemy konta, przestaniemy odwiedzać, zrobimy bunt, jeszcze wam pokażemy na co nas stać, co to za traktowanie stałych użytkowników, co to za kretyn to wymyślił, zwolnić go. 

W każdym przypadku te głosy ustają maksymalnie dwa tygodnie po zmianach. Wszyscy się przyzwyczajają i nagle przestają zauważać jak bardzo zostali pokrzywdzeni i zgwałceni. 

Fajnie to widać na niektórych blogach gdzie zmiana szablonu od czasu do czasu jest po prostu koniecznością. Bo ileż można patrzeć na ten sam paskudny szablon. To tak jak z przemeblowaniem pokoju. Można sobie od czasu do czasu przesunąć łóżko pod okno żeby za pół roku odstawić je w pierwotne miejsce przy drzwiach. Tak dla odmiany. Urozmaicenia życia. 

To samo dzieje się z kanałami na YouTubie. Nie można przez kilka lat nagrywać tego samego bo w końcu wszyscy się znudzą. Chyba sam przyznasz, że fajnie ogląda się Kilera i Kilera 2 ale oglądanie Kilera 34 do przyjemnych raczej by nie należało.

Może piszę oczywiste rzeczy ale to nie dociera do wszystkich. Nie wszyscy rozumieją, że żeby kiedyś było dobrze trzeba coś zmienić dziś. 

Bo lubimy to co znamy. Bo lubimy to co się powtarza. Bo po co ulepszać ideał. Bo przecież jest dobrze. Bo po co psuć. Bo kiedyś było lepiej a teraz to już nie to samo. 

Tymczasem wszystko się zmienia. Internet, meble w pokoju i ceny w Biedronce. Większości tych zmian można nie zauważyć bo jest ich tak dużo i trwają tak krótko, że nie sposób tego ogarnąć. 

Mam wrażenie, że tylko ludzie myślący przyszłościowo i realistycznie oceniający sytuację, którzy mają silny charakter są w stanie zaaplikować jakiekolwiek poważne zmiany reszcie społeczeństwa. Reszta będzie krzyczeć. Będą płakać, wyzywać. Nie zrozumieją, że trzeba coś zmienić żeby lepiej przystosować się do tego co będzie się działo w przyszłości. 

To dlatego wygląd Facebooka się zmienił i już NIGDY nie wróci do poprzedniego wyglądu. Zmienia się i idzie naprzód zamiast stać w miejscu. Przystosowuje się do przyszłości. 

Niestety trudno powiedzieć to samo o ludziach, którzy nigdy się nie zmieniają. No bo jak ktoś to mówi "kiedyś było lepiej" może pozytywnie myśleć o przyszłości? 

[jestemwojtek-blog]

Moderat w Galerii Szyb Wilson

Mowa o koncercie zespołu Moderat. Możliwe, że nigdy o nim nie słyszałeś ale zaraz to naprawię. Nie pytaj czy warto. Po prostu to sprawdź. 

Mój pierwszy raz

Nigdy nie byłem na tego typu koncercie. Jestem przyzwyczajony, że kiedy wchodzę na halę to widzę na scenie podstawowe instrumenty takie jak gitara i perkusja. Tutaj stały tylko 3 stoły z niezidentifykowanym sprzętem. 

Po drugie nie był to koncert mega, ultra, hiper gwiazd więc dopchanie się praktycznie pod samą scenę nie było trudne a ludzie nie ściskali się żeby tylko zobaczyć wszystko z bliska. Pierwszy raz stałem na koncercie mając po kilkadziesiąt centrymentrów wolnej przestrzeni wokół. To miłe. Całkowity luz, nic tylko słuchać muzyki.

No to gramy!

Moderata słuchałem już od jakiegoś czasu. Nie kupili mnie wszystkimi swoimi piosenkami. Tak szczerze mówiąc to przed tym koncertem podoabły mi się może ze dwie. Nie więcej. W każdym razie postanowiłem im dać szansę i zdecydowanie jej nie zmarnowali. 

Ich muzykę trzeba po prostu poczuć.

Nie tylko posłuchać. Nie tylko zobaczyć. Trzeba zamknąć oczy, stanąć pomiędzy ludżmi, którzy robią to samo, poczuć atmosferę miejsca i dopiero wtedy oceniać swoje osobiste wrażenia. 

Dokładnie tak zrobiłem (chyba czysto intuicyjnie) i jestem bardzo pozytywnie zaskoczony, bo po kilkukrotnym przesłuchaniu ich płyt nie byłem przekonany czy chce ich słuchać na żywo. No bo jak to tak iść na koncert żeby wysłuchać tylko jednej, fajnej piosenki?

Kiedy godzina zamienia się w kilka minut

Pierwsze dźwięki jakie wyprodukował zespół pozwalały stwierdzić, że następna godzina będzie pasmem niekończącej się przyjemności. Dobrym pomysłem było postawienie za zespołem ekranów, na których wyświetlane były teledyski do poszczególnych piosenek albo zwykłe wizualizacje. Nie zabrakło też zestawów świateł, które, chociaż w małej ilości, dodały do całego koncertu jeszcze więcej przyjemnego klimatu. 

Trzech gości za stolami, światła, muzyka, filmy. Te rzeczy sprawiły, że można było odpłynąć. 

Tego miało nie być

Żeby nie było zbyt słodko to osobiście chciałbym zabić osobę, która ustawiła pod sceną coś w stylu lampy błyskowej. Waliła mi po oczach niemiłosiernie nawet kiedy je zamknałem i skierowałem głowę w dół żeby nie wypaliła mi oczu. Dodam tylko, że stałem kilka metrów od sceny. 

Po drugie w końcówce "Bad Kingdom" połowicznie wysiadł dźwięk. Wokalista skwitował to kilkoma bardzo dosadnymi słowami

You know it's like the moment right before you cum and suddenly everything just stops. It sucks

Jakże trudno było się z nie zgodzić. Miał być replay. Niestety go nie było. Szkoda. 

Propozycje piosenek do przesłuchania

Jeśli masz na nich ochotę to proponuję zacząć od poniższych piosenek. Mi się spodobały od pierwszego przesłuchania i wprowadziły w całą resztę. 

Ich absolutny numer jeden jeśli chodzi o popularność. 

Trudno opisać słowami jakie uczucia wywołało we mnie słuchanie tej piosenki na żywo. Może powiem tylko jedno słowo - magia. 

Podobnie jak piosenka powyżej. Przy odpowiedniej głośności i oświetleniu sceny może zaczarować chociaż słuchana z płyty też ma swoją moc. 

Chętnie wybrałbym się na ich koncert jeszcze raz. Mam nadzieję, że kiedyś będę miał taką okazję a każdemu kto ją ma zdecydowanie polecam. Warto!

[jestemwojtek-blog]

Mam 74 możliwości do wyboru. Wybieram 75

Zauważyłem w swoim pisaniu pewną ciekawą prawidłowość. Zwykle w ciągu dnia wpada mi do głowy kilka pomysłów o czym chce napisać. Z tych kilku pomysłów wybieram jeden i efektem jego rozwinięcia jest tekst a reszta leci do notatnika. Tym sposobem znalazło się tam już 74 pozycje. 

Około 30 z nich to coś nad czym siedzę już kilka miesięcy i nadal nie jestem zadowolony z formy jaką przybrało. No nie opublikuję tego, nie ma opcji. Niby jest dobrze, niby wszystkie myśli tam wrzuciłem ale mam potrzebę wstrzymania się z wydawaniem tego na światło dzienne. 

Kolejne 20 to teksty, w których opisuję coś co już widziałem i wywołało we mnie TE najlepsze emocje. Najczęściej filmy. Kilka z nich jest już w cyklu #replay. Reszta czeka na swoją chwilę. Jeszcze nie znalazłem sposobu na przekazanie swojej fascynacji. 

Szczerze mowiąc to nie wiem co myśleć o pozostałych notatkach. Po prostu raz na jakiś czas sięgam po nie, i nagle, z niczego powstaje tekst na ich bazie. Zaskakuje mnie, jak na początku mam wrażenie, że to będzie tylko kilka zdań żeby potem zauważyć, że "się napisało" nieco więcej. 

Jest coś, czego nie potrafię nazwać a bezpośrednio wpływa na kolejność, częstotliwość i długość publikowanych tekstów. To nie jest po prostu humor czy ilość czasu. Nie sądzę żeby była to też wena bo czasmi piszę przez cały dzień a blog stoi pusty. 

Mam 74 zapisane notatki a piszę na 75 temat, którego praktycznie nie ma. 

Coraz bardziej podoba mi się to podoba. Pasuje mi do to szablonu i filozofii tego bloga. Albo coś mi w pełni pasuje albo nie ma tutaj prawa bytu. 

I oby tak dalej. 

[jestemwojtek-blog]

Artystyczne blokowisko

Patrzyłem przed siebie a tam napisane było "kibole to przyszłość narodu, pamiętaj o tym społeczniaku". 

Debil. Patrzy się na pseudo teksty, ćwierć intelignetów. No coś w tym niewątpliwie jest ale trzeba było widzieć w jaki sposób to było napisane. Oczywiście zdjęcia nie zrobiłem bo taki miałem zapierdol na fejsie, że mi aparat w telefonie przestał działać. 

Wracając do tematu. Piękna typografia, której nie byłaby w stanie stworzyć nie jedna studentka ASP. Równe odstępy, wszystko ładnie, przestrzennie rozplanowane, bez błędów (to akurat dziwne!).

Trudno mnie wizualnie zadowolić bo przeszkadza mi dosłownie wszystko. Nie wiem czy to perfekcjonizm, pedantyzm czy jakaś choroba psychiczna. Tak po prostu mam, że mały szczegół zmienia w moich oczach wygląd całości.

Tutaj wszystko było idealne. Pomysł, który od razu we mnie trafił. Szkoda, że zawierał w sobie aż tak ambitny tekst przez co nastąpił zdecydowany przerost formy nad treścią.  No ale Panie, sztuki czasami nie da się zrozumieć. 

Ja Van Gogh ty Da Vinci

Zacząłem się zastanawiać ile jest takich artystów, którzy mają talent do rysowania czy ozdobnego pisania a marnuje się pisząc jakieś pierdoły w niedozwolonych i nie do końca przeznacoznych do tego miejsach. 

Zacząłem się zastanawiać jak bardzo zepsuło ich środowisko, w którym przebywają. Ludzie przecież nie rodzą się "zepsuci" tylko psuje ich otoczenie, w którym przebywają. Może autor tego napisu jest właśnie w takiej sytuacji. Cholernie zdolny ale co z tego skoro to co robi w jego kręgacch może być nazwane "pedalstwem" albo "bazgrołami". 

Śmiesznie to brzmi ale śmieszne nie jest. Nie każdy ma na tyle silny charakter czy osobowość żeby wyrwać się ze swojego środowiska i robić to co mu sprawia przyjemność. To w czym jest dobry i do czego ma talent. 

Efekty takiego "przytłumienia" widać potem na przystankach czy pod mostami. W życiu bym nie namalował jakiegokolwiek graffiti czy murala które widzę od czasu do czasu. To wbrew pozorom wymaga sporych umiejętności i nie zrobi tego każdy 'Mietek' spod sklepu. 

Szkoda tych zmarnowanych i przytłumionych talentów. Z drugiej strony talent to tylko mała część, która musi być wspomagana przez osobowość i ciężką pracę. W takim razie może to i dobrze, że tacy twórcy nigdy nie ujrzą światła dziennego. 

Jeszcze skończyliby gorzej niż bez tej całej artystycznej szopki.

[jestemwojtek-blog]

Dubaj - miasto marzeń

Nie jestem sobie w stanie przypomnieć kiedy zaczęła się u mnie ta fascynacja Dubajem. Nie wiem od kiedy tak bardzo chcę tam jechać. Wiem natomiast kiedy się tym miastem zauroczyłem.

Po obejrzeniu tego filmu

Oryginalnie była w nim inna muzyka i niestety film bardzo stracił na przekazie po jej zmianie. Kiedyś za ścieżkę dźwiękową robiła piosenka Midnight City od M83. Zdecydowanie lepiej pasuje do całości. 

Nie spieszy mi się do poznawania tamtejszej kultury. Nie mam wielkich chęci próbować tamtejszego jedzenia. Nie chcę integrować się z miejscową ludnością. Może dlatego, że nie lubię ludzi. Nie mam w planach poznawać historii tego miasta.

Pierwsze co bym zrobił po przyjeździe to poszedł na plażę w pobliżu tego hotelu, który jest zbudowany na małej wysepce, wziął do ręki butelkę coli i po prostu leżał beztrosko ciesząc się widokami. Potem to samo zrobił wchodząc na ten największy na świecie budynek. Nie wiem jak się nazywa i nie chcę wiedzieć. Nie obchodzi mnie to. Obchodzi mnie co z niego widać i jak można poczuć się na szczycie.

Wynająłbym pokój w hotelu z widokiem na całe miasto i siedział pisząc kolejny wpis na tego bloga, słuchając muzyki. Nic więcej mi nie potrzeba.

Rano poszedłbym pobiegać, potem zjadł śniadanie w portowej restauracji żeby potem móc przeleżeć na trawie całe popołudnie. Znowu z muzyką, znowu z komputerem.

Jest też rzecz, która stała się dla mnie pewnego rodzaju celem. Nie mogę tego nazwać marzeniem bo wydaje mi się zbyt błache żeby nadać mu takich tytuł. Chciałbym tam zabrać aparat i zrobić świetny film - timelapse. Siedzieć całą noc na dachu jakiegoś budynku i robić zdjęcia miasta oświetlonego przez tysiące latarni. W końcu złożyć te tysiące zdjęć w jedną całość, która oczaruje tysiące ludzi na całym świecie.

Nie chce zwykłego filmu z wakacji. Chce zrobić coś co każdy kto obejrzy zapamięta na długi czas i będzie chciał potem to tego wracać. Emocje w najlepszej postaci.

Oczywiście nie jeden timelapse z Dubaju już powstał i każdy możliwy obejrzałem po kilka razy.

To jeden z najczęściej oglądanych, ocenianych. Nie jest zły ale brak w nim duszy. Tak, wiem, że to brzmi dziwnie ale oceniam filmy na swój własny, dziwny sposób, który nie do końca może być dla innych zrozumiały. Zupełnie jak przyznawanie Oscarów!

Jednym z ludzi, który 'robi to dobrze' jest Philip Bloom. Gość zna się na rzeczy i zrobił w Dubaju dwa świetne timelapsy. Oto jeden z nich.

Kiedyś się tam wybiorę i zrobię swój własny. Łatwo nie będzie bo patrząc na proces produkcji takiego filmu można się złapać za głowę.

Ale kogo to obchodzi. Za kilka lat wracam z gotowym filmem. Jeśli tego nie zrobię to oznacza, że coś poszło nie tak a ja jestem nieszczęśliwym człowiekiem. 

[jestemwojtek-blog]

Cztery słowa, których lepiej przy mnie nie mówić

1. 'Pieniążki' i wszystkie inne, niepotrzebne zdrobnienia

Ja rozumiem, że instynkt macierzyński czasami ujawnia się w najmniej oczekiwanym momencie i nagle pojawia się ochota na mówienie zdrobnieniami jak do tej małej, ślicznej, słodkiej brzoskwinki, co się tak piękniusio śmieje z wózeczka swoimi malusieńkimi usteczkami i w ogóle to jest bardzo rozkoszna...

Stop. Jeśli nie ma takiej potrzeby to nie zdrabniaj niczego. Nawet jeśli rozmawiasz z małym dzieckiem. Wszyscy wezmą cie za debila. Ja na pierwszym miejscu. 

2. Oglądnąłem

Tak, wiem, że to wyraz występujący w gwarze Małopolskiej ale zawsze jak słyszę jak ktoś tak mówi to mam ochotę go zabić. Gołymi rękami. Mamy takie piękne polskie słowo "obejrzałem" albo "widziałem". 

Słowo 'oglądnąłem' jest po prostu brzydkie. To tak jakby wejść do czterogwiazdkowej restauracji i poprosić o wrzątek. Żeby zaparzyć sobie herbatę z przyniesionej torebki. 

3. Dziękować 

To chyba jakaś naleciałości z czasów głębokiego komunizmu kiedy to człowiek człowiekiem nie był a jedynie jednostką pojedynczą w liczbie mnogiej.

Jak się macie towarzyszu? A dobrze, dobrze dziękować!

Chociaż nie, jest jeszcze inne wytłumaczenie. Pani od polskiego kiedyś mi mówiła, że niektórzy mają przekonanie, że polskiego języka to oni uczyć się nie muszą, bo przecież po polsku mówią na co dzień i więcej im nie potrzeba.

Spróbujmy zrozumieć i takich ludzi.

Jest też trzecia opcja. Może niektórzy utożsamiają się z jakimiś bezosobowymi formami życia. Tyle tego gender ostatnio się pojawiło. Zamiast dwóch płci można wybrać jedna z kilkunastu opcji. Nie wnikam. 

Gardzę ludźmi, którzy tak mówią. 

4. Popełniłem

Popełnić to można przestęptswo albo błąd a nie wpis, tekst, zdjęcie czy cokolwiek tam sobie innego można stworzyć. Jak zrobiłeś coś tak beznadziejnego, że nazywasz to 'popełnieniem' to po co to w ogóle pokazywać?

Popełnić wpis. No co za kretyn to wymyślił. 

Chwilowo tyle. Pewnie znalazłoby sie jeszcze kilka takich perełek ale tylko powyższe ujawiniają we mnie bestię.