[jeszczejestem]

Miałam się przejść dzisiaj na pierwszy spacer do lasu od rozpoczęcia mojego zlecenia, bo przyjemnie chłodno i całkowite zachmurzenie, a tu leje... Kocham deszcz, ale mój aparat niekoniecznie, więc stwierdziłam, że ponadrabiam sobie tumblr, a potem wyrobię moje godziny przy pracy nad projektem.

Ogólnie dorosłość mnie traktuje łagodnie, chociażby przez fakt, że po studiach nie muszę na gwałt szukać pracy, tylko robić zlecenie, które mogę sobie wpisać w CV. Wszystko niby fajnie, ale niestety, za tą robotę, którą wykonam, mam mocno niedopłacone, a ja jeszcze nie odprowadzam podatku (under 26 club). Jakbym odprowadzała, to by wyszło, że zarabiam mniej niż 20 zł/godzinę :)))). Więc nie będę się w stanie utrzymać z tego typu roboty, chyba że bym pracowała po 6 dni w tygodniu i się modliła o tonę zleceń. Darujcie sobie tekst witamy w dorosłym życiu, bo wiedziałam że jest źle, ale że normalne życie jest koszmarem, to już przesada. Więc jebać już, niech ludzie się udławią AI, UE i POPiS. Bo fakt, że przy takich umiejętnościach, jakie ja mam i za które bym mogła wyżyć w latach 80/90 teraz dostaję mniej niż najniższą krajową. A żeby nie było, przecież ja wyrabiam uczciwie pracę na godzinę, przez lata ilustrowania książki, ogarniania prezentacji i artykułów naukowych, nauczyłam się przysiedzieć bez czyjegoś bata oraz pracować w tempie (pod warunkiem, że mam jedną rzecz na głowie, bo przy większej liczbie przepalają mi się styki). Ogarniam teraz rzeczy zarówno wizualne, naukowe jak i techniczne. Już lepiej pracować na kasie w tych czasach... Zapomniałam, przecież teraz są kasy samoobsługowe xd.

Babka z doradztwa zawodowego siedziała na urlopie do 10, bo dostałam autoodpowiedź, ale problem jest taki, że nie odpisała do tej pory. Nie wiem, czy mam ją dręczyć, czy pisać do oddziału, który łączy studentów z pracodawcami. Czy może poczekać jeszcze tydzień albo w ogóle się skupić na samym zleceniu i liczyć, że to, co zrobię oraz ludzie, jakich ewentualnie poznam przy tym zleceniu zapewnią mi pracę, jaką toleruję za najniższą krajową (ja naprawdę nie chcę kokosów, chcę mieć brak stresu, bo stres mnie dosłownie zabija).

Spotkała mnie dziwna sytuacja. Wyszłam w poniedziałek na jaskółki i siedzę sobie z aparatem i w słuchawkach. Problem taki, że niestety w tym miejscu są ludzie. No i najbardziej niespodziewana rzecz, bo facet mnie zagaił, nieśmiały ogólnie. Okazało się, że 10 lat temu napisał książkę w ramach takiego buntu i złości na pracę na etacie, bez głębszego celu. Dobra, posłucham go, bo akurat mam podobne przemyślenia. No i tak gada, gada; zastanawiał się, dlaczego jedni mają fajną pracę, inni nie, że mu też nikt nie wierzył, że książkę napisze, ale się zaparł, napisał, wydał sam, że nowy szef w niego uwierzył i teraz próbuję ją po tylu latach rozpromować i napisać drugą. No i na sam koniec pytanie, czy chcę kupić. Dobra, stwierdziłam, że taki zbieg okoliczności, że losowy typ mnie łapie, a rozmowa dosłownie odzwierciedla moje rozterki jest mniejszy niż wygrana w totka (pamiętajcie, że średnio wychodzę z domu). Wzięłam od niego i kupiłam tę książkę. Jak na grubość, to droga, ale znam realia wydawnicze, a jak sam ją wydał, to prawdopodobnie w ogóle prawie na niej nie zarobił. O dziwo dałam radę ją przeczytać od razu, co jest pierwszym sukcesem, bo ja za książkami stricte do czytania nie przepadam i nie jestem w stanie przeczytać niczego papierowego z własnej woli, co nie ma obrazków, a dodatkowo jest samorozwojowe. Może trochę jestem zła, że nie jestem asertywna i dałam się naciągnąć, ale praktycznie ciągle odmawiam i wszystkiego unikam i jestem w miejscu, w jakim jestem. A tak, to będę miała, co wspominać. Przeczytałam i szczerze tam nie było jakiś nowatorskich rzeczy. Ja dużo przeglądam treści i filozofuję, więc mnie ciężko zaskoczyć. Mimo wszystko czułam się wywołana do tablicy.. Takie samo uczucie, że wiem, że wyglądam słabo i średnio się staram, aby wyglądać lepiej, ale jak ktoś to powie sam z siebie, to troszeczkę boli. I tak jest z tą książką, tam nie ma nieodkrytych tajemnic, ale jak to czytałam, to wszystkie te myśli miałam i zobaczyć je zewnętrznie, jest dziwnie. Tym bardziej, jak się myśli, czy zmienić życie i jak, a jednak się przez lata tego nie robi. Maybe its God's sign, żebym zaryzykowała z kanałem na yt. Modliłam się o znak, ale to by było zabawne, gdyby rzeczywiście ten znak był w formie zaczepki, gdzie późnym wieczorem wybrałam się na jaskółki w pierwszy dzień realizacji mojego zlecenia XD.

Więc ogólnie jest słodko-gorzko. Nadal pada, więc nie pozostaje mi już nic innego, tylko zabierać się za robotę. Dzisiaj wektor i trochę redakcji tekstu. Pamiętajcie robaczki, że nie używam AI, mam mózg.

[jeszczejestem]

Kroniki magisterskie S4/4 E15/15

Dożyłam do finału. Nic mnie w międzyczasie nie rozjechało. Tak się nastawiałam, że po studiach nic nie ma, a jednak żyjemy dalej i ten koszmar zamienia się w mętne wspomnienie. Zwlekałam z napisaniem tego postu, bo przechodziłam dosłownie przez "5 stages of grief" XD. Więc poczekałam sobie klasycznie do niedzieli, aby podtrzymać tradycję ostatnio pisanych postów i może dobić maksymalnie track listę.

Przez ostatnie półtora tygodnia tylko opracowywałam i uczyłam się pytań. Opracowywanie mi ogólnie szło po gruzie, bo część z pytań w ogóle nie była przerabiana na studiach i broń Boże, żeby zwrócić na to uwagę prowadzących. Przynajmniej wiem, że sama jestem w stanie ogarnąć różnego rodzaju tematy. W międzyczasie się srogo poryczałam, bo mi się przepaliły styki i byłam przekona że w takim stanie nie zdam. Chociaż pod koniec całkiem sprawnie mi się uczyło, nawet przez moment poczułam się, jakby rzeczywiście coś wróciło na dobre tory.

Finalnie we wtorek obroniłam pracę na 5. Kwitując prowadzących, 2 piątki z recenzji pracy, nieprzyzwoicie wysoka średnia ze studiów, więc nie pozostaje mi nic innego, jak dać mi 5. Nie uważam, żebym jakoś wybitnie odpowiedziała, ale poszło szybko, nie pozwolili mi dokończyć. I jeszcze sobie poplotkowałam z babeczką z dziekanatu. Wróciłam do domu i co... zaliczyłam ból głowy, razem z gorączką i bólem nóg. Bo niestety na stres się nie uodporniłam, jedynie szybciej reaguję. Mimo wszystko i tak było mi lepiej przed obroną magistra niż przed obroną inżyniera. Musiałam ten bol głowy aż rozchodzić i wyszła na moment fragmencik różowej tęczy (biorę to jako znak od Boga, bo chyba tylko ja ją przyuważyłam, bo wtedy nikt się nie pokusił na wyjście z domu).

No i przez kolejne dni nie mogłam sobie znaleźć miejsca. Wiem, już jak się czują ludzie na emeryturze (zaspoilerowałam sobie całe życie). Napisałam do jednostki doradztwa zawodowego, działającej przy uczelni, czekam na odpowiedź, pewnie dopiero jutro mi wyznaczą jakiś termin. Mamy też takie uczelniane biuro pracy, co łączy absolwentów z pracodawcami i może coś dla mnie znajdą. Przez kolejne 2 miesiące mam moją kochaną umowę na zlecenie, której owocem będzie ścieżka edukacyjna. Będę próbowała utrzymać ten styl pracy jak najdłużej. Byłam już na wstępnych ustalenia, jak ma to wyglądać i to akurat bardzo mi się podoba. No i wiadomo, to realne doświadczenie. Jak się zrobiło jeden projekt, to łatwiej znaleźć 2, a po kilku ma się na tyle znajomości, że może się koło dalej potoczy. A jak się nie uda... Pozostaje znowu pustka i bezsilność. Nie wiem, czy jest sens pisać kolejne kroniki (oby to nie były kroniki niewolnicze xd). Na pewno podtrzymam kroniki egzemowe i może dodam raz na dwa miesiące kroniki włosowe, bo wróciłam z włosami do punktu wyjścia. A reszta postów... szczerze nie wiem, czy jest sens. Może napiszę jak mi idzie rysowanie.

Podsumowując już cały okres studiowania. Gdybym wiedziała, jak się potoczą moje losy w ciągu najbliższych 10 lat (zaraz temu tumblrowi stuknie dekada), to chyba wtedy mi by było niesamowicie łatwo się z481ć. Jestem w punkcie wyjścia, tylko z wykształceniem wyższym. Nie mam znowu żadnych znajomych, na pizzę wyszłam z ojcem. Dostałam od rodziców prezenty w ramach absolutorium, na którym nie byłam. Ludzie sami przestali do mnie pisać, spotkałam chłopaka, z którym robiłam notatki na inżynierze, bo bronił się w ten sam dzień i nawet nie chciał ze mną uprawiać small talku. Gram w te same gry, w które grałam 10 lat temu. Zdziczałam. Z babcią mi się ciężko rozmawia. Nie wiem, co ze sobą zrobić. Studia dały mi niewiele, tonę gigabajtów zapełnionej pamięci oraz blade pojęcie o otaczającym mnie świecie. Mogę je podsumować tak: dużo rzeczy jestem się w stanie nauczyć, ale nauczyć się jak się żyje, nie jestem. I to jest tragedia mojego życia, z którą sobie nigdy nie poradzę.

Na samym końcu chwila na temat track listy. To jest jeden z głupszych trendów, jakie podchwyciłam. Nie wiem, jakim cudem innym te track listy innym działają i motywują, ale w moim przypadku one w ogóle nie wypaliły, pomimo tego, że zawarłam tylko 4 filary zbalansowanego życia i nadal nie podołałam. Wymaksowane może były 3 tygodnie, gdzie dałam radę. 3 tygodnie na dwa lata to słaby wynik. Dobrze szło mi ogarnianie domu i łączenie tego z fajnym czasem wolny, dzięki lasowi. Rozwijających rzeczy poza studiami praktycznie nie było, a jak studia wypadały na jakiś dzień, to kaplica, bo na to szły moje wszystkie zdolności obliczeniowe.

Track list (tak, średnio, słabo, tragedia):

Jestem na bieżąco ze studiami: tak (zdane, a co nie odsłuchane, kiedyś zostanie odsłuchane, dzisiaj się pokusiłam na odsłuchanie jednego wykładu i o dziwo, bez przymusu mi szło znacznie lepieej)

Coś rozwijającego do pracy/poza studiami: słabo (narysowałam jeden projekt maści do gry, trochę uporządkowałam zdjęcia, wstawiłam 2 zdjęcia na Carę i zabrałam się za projekt ścieżki, ale to już do pracy)

Fajny czas wolny: tak (1 spacer po lesie, 4 spacery wieczorne, bo fajnie pooglądać karmienie jaskółek, skończyłam 2 książeczki z układankami krzyżówkowymi)

Ogarnięte życie poza tym: tak (dzięki dodaniu tych kilku dni, trochę odkopałam siebie, a pożyczenie komputera mnie zmotywowało do zrobienia porządku na biurku)

[jeszczejestem]

Utrzymujcie porządek w domu, bo szanse, że nagle szef pożyczy komputer, bo laptop ma za mało RAMu do tablic metr na półtora i wyśle człowieka, aby go zawiózł i zamontował są bliskie zeru, ale nie zerowe.

Dlatego dzisiaj sama wtachałam komputer i go sama podłączyłam. Nie wiem, czy działa XDDD.

[jeszczejestem]

GRAPHIC CONTENT dla urozmaicenia (jak kogoś brzydzi, to nie ma co dalej czytać).

26 miesięcy egzemy za mną. Zdążyłam obronić inżyniera, zdążyłam obronić magistra i stać się zupełnie innym człowiekiem (bez nadziei na lepsze życie XD), a egzema jak była, tak jest. Chociaż muszę przyznać że niesamowicie miły prezent mi zrobiła, bo to najlepszy miesiąc z dotychczasowych.

Co prawda, miesiąc temu, dosłownie chwilę po napisaniu ostatniej aktualizacji, pękła mi całkiem mocno skóra od zewnętrznej strony kostki. Niby nie niej jakoś mocno widoczna, ale niestety po takich pęknięciach robią się blizny :(.

Potem się męczyłam z takimi cudownymi pęcherzami. Dosłownie takiej ilości obok siebie nie pamiętam, wychodziły dwa dni pod rząd. Coś ewidentnie jest nie tak z serdecznym palcem, bo ciągle jest w najgorszym stanie. Na małym te miejsca mi wędrują, a środkowy odpuścił, tyle dobrego.

Ale ogólnie poprzekłuwałam pęcherze i bez hiperkeratozy zaleczyło mi się na na przestrzeni 1,5 tygodnia i na ten moment jest przyzwoicie.

Zrobiłam też mały eksperyment na lewej dłoni, która ogólnie się tylko rozlewa i używałam spirytusu cały miesiąc. Efekt był taki, za pierwszym razem, w przeciągu 1,5 tygodnia zgrubiała skóra zaczęła schodzić i efekt mnie całkiem zadowolił, potem zrobiłam drugą turę i skóra jak zaczęła mi schodzić po kilku dniach i zeszła od razu cała. Wróciła do prawie normalnego stanu na ponad połowie powierzchni, z wyjątkiem tych nowo zajętych miejsc i to bardzo dobry wynik. Więc ogólnie, polecam zasuszanie, mimo że żaden lekarz tego nie zaleca. Jebać te drogie kremy na egzemę, bo one mi tylko pogorszyły ogniska xd.

[jeszczejestem]

Dostałam przed chwilą od jednego chłopaka (jeszcze z inżyniera) info o doktoracie. Normalnie to odczytałabym jako znak od niebios. Temat jest okej, mogłabym co nieco na ten temat poszperać. Czy przydatny? Bardziej sztuka dla sztuki.

Ale problem jest taki, że w tym momencie jestem totalnie wypalona, przynajmniej w aspekcie naukowym. Nie wyobrażam sobie znowu utykać w wykładach, egzaminach, poprawkach poprawek. Pewnie do tego dojdą wystąpienia publiczne. I oprócz tego z połowa tych obowiązków byłaby po angielsku. Bo teraz sobie wymyślili, że aby być doktorem, to trzeba koniecznie wszystko rypać po angielsku. I jeszcze ten doktorat jest na tej uczelni, o której nie mam dobrego zdania. Jakoś wizja doktoratu mi się ochłodziła.

Wiem, że z takim podejściem nic nie znajdę. Nie potrzebuję oczywistości.

Chciałabym, żeby ktoś mnie wziął za rączkę i powiedział, co mam wybrać, aby w końcu było dobrze. Albo mnie zabił. To też jest akceptowalna opcja. Jestem zmęczona, nie mam na nic ochoty.

[jeszczejestem]

Kroniki magisterskie S4/4 E14/15

To już prawie koniec. Za pewnie tydzień to już będzie definitywny koniec i nie wiem, czy się z tego cieszę.

Oddałam pracę, choć nadal to lekkie nadpowiedzenie, bo oddałam jedynie pracę papierową i 4 dokumenty do dziekanatu (tak, w 21 wieku się oddaje tego aż tyle), a do dziekanatu nadal nie mogę wgrać (bo nie mam ocen). Jedną kopię dostał recenzent. Ogólnie niepotrzebnie drukowałam w twardej oprawie, bo oni to wyrzucają (dostałam informację prosto w twarz), więc się niepotrzebnie wykosztowałam. A los mnie ostrzegał, bo planowałam drukować w drukarni blisko uczelni i akurat im zabrakło twardych opraw, a mieli miękkie. Poniedziałek to była dosłowna panika: dwie drukarnie, promotor, dziekanat. I w międzyczasie jeszcze ogarnianie recenzenta. Niepotrzebnie zawracałam dupy sekretariatowi katedry, bo dziekanat wziął kierownika katedry. Po tym załatwianiu byłam taaak zmęczona, że tylko zagryzłam trochę jedzenia i posiedziałam na Carze. Szkoda tylko przegapionego zachodu słońca, ale mogę szczerze powiedzieć, że poniedziałek był akurat najlepszym dniem minionego tygodnia, bo ulga po powrocie i brak uczucia "zmarnowanego dnia", były przyjemne.

Poza poniedziałkiem się nic nie wydarzyło, przez resztę tygodnia próbowałam opracowywać pytania, ale to było ciężkie, ponieważ były tragiczne upały, a ostatnie dni chłodu planowałam przeznaczyć na jakieś sprzątanie i spacer po lesie. Wstałam specjalnie o 7:00 rano, żeby przed 8:00 być na miejscu i pozbierać trochę śmieci, w szczególności szklanych (tych trafiło się dwie sztuki). Ogólnie zbieranie śmieci jest obrzydliwe, bo kto zostawia w lesie opakowanie po wędlinie. Potem nastąpiły próby przetrwania tego piekielnego upału (40 stopni to chora temperatura, dla ciekawych klimatu dobiliśmy prawie najgorszego scenariusza planowanego dopiero na 2050, spokojnie, zaraz naprawdę się spalimy żywcem XD) i siły miałam na dwie krzyżówki, bo mi dosłownie odcinało myślenie. Więc tych pytań nie opracowałam, bo czekam i tak, aż dwoje maruderów się decyduje, czy broni się teraz, czy broni się we wrześniu. Chociaż z drugiej strony powinnam być już gotowa, bo terminy terminami, ALE patrząc po logice tej uczelni, to raczej nie ma co liczyć, aby je przestrzegali.

No i ten tydzień to było zamrożenie i dosłownie zawieszenie. Okazji, żeby zrobić coś produktywnego było dużo, ale nie skorzystałam z żadnej z nich. Po prostu patrzę biernie, jak tracę życie. Miałam dzisiaj ogromną pokusę aby wyjść z domu, położyć się na polanie i poczekać, aż upał zrobi swoje. To by była najspokojniejsza śmierć, jaką sobie wymyśliłam. Po prostu leżeć. Jutro by nie nadeszło, moich obron by nie było, już niczym bym się nie musiała stresować. Tu i tak nie mam nic do stracenia, znajomych nie mam, z moimi rodzicami się nie dogaduję, nie mam siły aby cokolwiek zrobić, a social mediów nigdy nie potrafiłam rozwinąć. Poszłabym, gdyby nie fakt, że jestem takim przegrywem, że mieszkam z rodzicami. Powinnam być do teraz martwa.

Stwierdziłam, że sb wrzucę moją playlistę końca studiów.

Track list (tak, średnio, słabo, tragedia):

Jestem na bieżąco ze studiami: średnio (tych pytań nie obrobiłam XD)

Coś rozwijającego do pracy/poza studiami: słabo (znowu usunęłam 200 zdjęć, próbowałam poogarniać programy do chronienia swoich prac z marnym skutkiem i zrobić jedną grafikę, ale to też mi nie wyszło)

Fajny czas wolny: słabo (ledwo 2 spacery i to średnie)

Ogarnięte życie poza tym: średnio

[jeszczejestem]

Bawię się z nightshadem, aby chronić moje prace przed AI. I o zgrozo, na to potrzeba tyle RAMu i pamięci, że mnie to przeraża.

[jeszczejestem]

We're going somewhere, bo nagle zyskałam prawe 6 GB pamięci XD. Oby nie wyszło, że usunęłam coś ważnego

[jeszczejestem]

Bawię się z nightshadem, aby chronić moje prace przed AI. I o zgrozo, na to potrzeba tyle RAMu i pamięci, że mnie to przeraża.

[jeszczejestem]

Kroniki magisterskie S4/4 E13/15

Zaczęłam tydzień od zajęć terenowych, na których pokłóciłam się z prowadzącym o AI, bo oni tacy fajni, że generują obrazki ilustracyjne inwestycji, żeby się "lepiej myślało", a potem te kartki wylądują na śmietnik. Trzeba być postępowym XD. Ale pomimo mojego niewyparzonego języka zdałam, bo i tak wszyscy dostali 5. Wymarzłam w gratisie, bo wtedy akurat był duży wiatr i siedzenie w bezruchu na zewnątrz, aby wypełnić raporty to było złym połączeniem. W czwartek byłam na ostatnich zajęciach na studiach i było średnio, bo nie zgadniecie, zachęcali nas do korzystania z AI do projektu XD. Zapytałam się, czy znają negatywy i jaki ma to negatywny wpływ na przyrodę i nikt mi nie odpowiedział. Hipokryzją zalatuje. W każdym razie z tego ostatniego przedmiotu nie robili problemów, trochę te zajęcia zmodyfikowali, plakat w mojej grupie powstał tylko siłą naszych komórek i czekamy na ocenę. Więc tyle ze studiów. Czuję absolutną pustkę, ale nie dlatego, że tęsknię konkretnie za ludźmi, tylko dlatego że tak nie miało to wyglądać. To jest serio tylko tyle? Tak wyglądają ostatnie zajęcia po 6 latach studiowania?

Z moją pracą jest więcej problemów niż myślałam, a zaczęło się dobrze. W poniedziałek promotor mi odesłał wszystkie rozdziały, z wyjątkiem opracowanych wyników, które poprosił w osobnym pliku. Ogólnie pochwalił mnie, że ładnie napisany tekst i z wyjątkiem rzeczy kosmetycznych (i dużego, czyli pomylenia nazwy łacińskiej) jest dobrze. Stwierdziłam, że hurtem poprawię wszystko na raz. Odesłał mi poprawę wyników w środę rano i tak naprawdę po tym mi się to poprawianie rozjechało. Nie mogłam się skupić to raz. Dwa co rusz znajdowałam jakiś błąd (a pewnie recenzent znajdzie kolejne błędy). Trzy przez tą pomyloną nazwę łacińską musiałam w kilku miejscach pozmieniać kolejność, wiec jeden błąd generował kilka kolejnych. Cztery dotarły do mnie błędy widmo, np. poprawienie na ten sam wyraz. Długo szukałam jednej książki, której ostatecznie nie znalazłam. To sprawiło, że do promotora odesłałam całość w piątek. A dzisiaj czekałam na antyplagiat. Z antyplagiatu mam 4% (dopuszczalne 30%), więc to było bezproblemowe chociaż. Jeden problem z głowy. Ale kolejny wyszedł taki, że nie ma mojego recenzenta, napisałam do złej jednostki, ogólnie mnie to wszystko zestresowało, że spać nie mogłam. Powiem tyle, oddawanie pracy inżynierskiej było niebywale przyjemne.

A tak się zgrało, że w tym tygodniu skończyłam 25 lat. To był ostatni rok życia, który racjonalnie mogłabym chcieć przeżyć. Od teraz zaczynam się starzeć, bo telomery się zaczynają skracać. Mimo to uważam, że życie się kończy na maturze; wszystko co było po 20 jest słabe. Na studiach mi się nie raz chciało płakać, że długo nie wychodziłam z domu czy byłam zestresowana przy sesji. Wcale nie lubię mojej dorosłej twarzy. Będąc teraz w peaku wyglądu, zdrowia, kondycji przyszłość maluje się źle i z tym dniem straciłam nadzieję, że będzie dobrze.. Mając w pełni wykształcony płat czołowy jedynie stałam się nietolerancyjna wobec rzeczy, w których nie widzę sensu, a z taką cechą trudno jest pracować. Mój prawdziwy peak był w wieku 19 lat. Mimo to doradziłabym 15 letniej wersji, żeby się zabiła. Wróciliśmy do punktu wyjścia, ale z tytułem ukończenia studiów. Widzę w tym tragedię, bo nie tak to sobie wyobrażałam ten dzień, czy ten wiek. Myślałam o znajomych, jakimś przelotnym związku po drodze, a nie mam nic. Niczego też nie wypatruję. Nienawidzę moich urodzin.

Fajny czas był po odesłaniu tej pracy po poprawkach. Akurat mogłam posprzątać i się zająć usuwaniem zdjęć przy akompaniamencie deszczu, bo były dwie przyjemne, ciche burze w piątek oraz sobotę. Tęskniłam za takimi. Udało mi się usunąć 400 zdjęć, to nie jest dużo przy kilku tysiącach, ale przynajmniej się trochę odkopałam. Zapostowałam dwa zdjęcia na Cara i ogólnie to tyle. Byłam na spacerach, ale one nie sprawiają mi takie przyjemności. Są tak słodko-gorzkie.

Jutro mnie czeka dużo roboty.

Track list (tak, średnio, słabo, tragedia):

Jestem na bieżąco ze studiami: tak (nie ma sensu zaniżać, jak i tak nie nadrobię rzeczy)

Coś rozwijającego do pracy/poza studiami: słabo (usunęłam 400 zdjęć i dodałam coś na Cara)

Fajny czas wolny: tak (byłam na 3 wieczornych spacerach i 1 w lesie i dużo za dużo grałam)

Ogarnięte życie poza tym: średnio

[jeszczejestem]

Zagadka, które zdjęcie jest nowszym modelem aparatu, a które starym? Mamy ziomki z 2004 i 2012

[jeszczejestem]

Kroniki magisterskie S4/4 E12/15

To były dziwne dwa tygodnie. I bardzo dobrze, że na siłę nie pisałam nic tydzień temu, bo rzeczywiście tylko przesiedziałam w domu i pisałam pracę. 25 maja zaczęłam rdzeń, 15 rysowanych infografik. Planowo miało mi to zająć 17 dni (czyli 1 dzień - jedno tło infografiki + zredagowanie informacji w dwa dni), kopnęłam się o 3 dni, bo skończyłam wczoraj. Bardzo mi to nastrój popsuło, gdyż nie zdążyłam przed weekendem wysłać promotorowi, a to znowu opóźnia jej sprawdzanie i na styk oddam. Ale, jak teraz policzyłam, to mi wypadły 3 dni też 3 dni po komisji aż mnie nogi bolały (genetyka niestety, odziedziczyłam po mamie), potem jeden dzień wypadł na naukę do egzaminu+prezentację, no i po zajęciach z mikroskopami łeb mi tak nawalał, że nie byłam w stanie wysiedzieć. Czyli jestem "planowo" wyrobiona, tylko nie wzięłam pod uwagę, że jednak trzeba się rozpędzić (maks zrobiłam 3 opisy i narysowałam 1,5 tablicy) i nie jestem w stanie od razu intensywnie nadrabiać. Ale przyznaję, że były dni, które zmarnowałam, na przykład dni, w których ogarnęłam tylko 2 opisy... Z plusów jest to, że w ogóle skończyłam, z minusów, że nie jest to tak dokładne, jakbym chciała. Rysuję bardzo długo i żeby uzyskać jakość, jaką chcę, to muszę się nasiedzieć, a jest duża konkurencyjność. Są to ilustracje lepsze, niż robiłam 3 lata temu (do niedoszłej książki, ale może i lepiej), a rzeczywiście mi mniej czasu zajęły, ale ten postęp idzie zbyt wolno, a świat się zmienia za szybko. Myślałam, że jak już zilustruję książkę (blisko 200 ilustracji), to będzie z górki, a wcale nie jest super lepiej. W ogóle się dowiedziałam, że ten, który odpowiada za część merytoryczną, nawet do niej nie usiadł, więc nie będzie książki nawet w tym roku. Kolejnym plusem jest to, że nauczyłam się rysować z naprawdę chujowych zdjęć, prześwietlonych oraz lekko poruszonych (niestety zaufałam automatowi w telefonie, zamiast za każdym razem ustawiać manualnie, ale stresował mnie promotor obok). No i finalnie wczoraj jeszcze wrzuciłam twarde spacje, posprawdzałam czeskie błędy i odesłałam. Teraz czekam na informację zwrotną od promotora, co poprawić, a potem modlić się, aby w antyplagiacie nic nie wyszło.

Po tym jak odesłałam pracę, zajęłam się sobą, bo nie potrafię kilku rzeczy na raz. Wczoraj posprzątałam trochę, poprasowałam, byłam w końcu na spacerze (moje małe kaczuszki już nie są małe, łysek nie widziałam, były ładne chmurki i nadymające się żaby). Nie wiem, co ja zrobię, jak nie będę mogła sobie wyjść rano albo późnym wieczorem. Podcięłam też włosy, już 3 raz, w przeciągu ostatnich 3 miesięcy. Takie częste podcinanie ogarnia wykruszone końcówki. Jeszcze muszę tak z 2 razy podciąć, aby je zupełnie, zupełnie wyeliminować, ale rzeczywiście ten koniec jest równy. Dzisiaj upiekłam babeczki (ale z proszku), cały dzień grałam i przeglądałam tumblr na odreagowanie tego stresu i zaraz zrobię sobie dłuuugą kąpiel.

Na studiach absolutnie nic się nie wydarzyło i to, akurat w tym momencie, to jest żart. Ten egzamin, który pisałam w międzyczasie nie jest sprawdzony, Sprawdzenie naszego egzaminu i wpisanie ocen to robota na maksymalnie 2 godziny. Jest pusto z ocenami i mnie to bardzo niepokoi, bo jak nie będzie ocen, to nie będzie zaliczenia semestru, a jak nie będzie zaliczenia semestru, to trzeba się zgłaszać z przedłużeniem pracy, a to, w mojej chujowej sytuacji, nie jest dobre. W dodatku nadaremno się pojawiłam w czwartek na uczelni, bo prowadzący na ostatnią chwilą powiedzieli, że ich nie będzie z powodu konferencji. Ja naprawdę nie wiem, czemu magister jest taki chujowy i czemu prowadzący nas tak chujowo traktują. No syf. Na ostatniej prostej i takie gówno.

Ojciec nie jest usatysfakcjonowany, że będzie mi pasowała najniższa krajowa. Że w korpo więcej zarabiają w moim wieku. Ale ja wiem, o co mu chodzi. Jego nie stać na nowy samochód. Dociułał ten remont przez dekadę i tylko na tyle wypłata, większa od najniższej ,wystarczy. Nie jeździmy na wakacje, nie robimy zakupów jakiś wielkich, więc no. Już to pisałam, ale może, jak teraz będę podpisywać tą umowę o dzieło, to po godzinach jednak spróbuję tego you tuba, żeby mieć jakiekolwiek podwaliny pod promocję książki. Chociaż największe obiekcje mam przed pokazywaniem twarzy w internecie i tym, że chciałabym aby to kompletnie ominęło moich rodziców. Mam za duże wymagania.

Track list (tak, średnio, słabo, tragedia):

Jestem na bieżąco ze studiami: średnio (chciałam poogarniać jeszcze stare nagrania i materiały, to mi się nie udało)

Coś rozwijającego do pracy/poza studiami: tragedia (teoretycznie rysowanie jest rozwijające, ale to nie było poza studiami)

Fajny czas wolny: średnio (byłam na 2 spacerach i trochę dzisiaj nadrobiłam odpoczywania)

Ogarnięte życie poza tym: średnio (no zapuściłam siebie i mój pokój)

[jeszczejestem]

To (prawie wszystko) to niecierpek drobnokwiatowy. Jeden z wieeelu gatunków inwazyjnych. Tworzą monokultury, nic pod nimi nie rośnie. Jest ogólnie pustynia gatunkowa. Jak macie zły dzień, możecie wyrywać, najlepiej jak kwitną, to wtedy przerywacie cykl życiowy na jeden sezon, dopóki się nie odbiją z korzeni (te które potrafią). @therencist

Ogólnie możecie mi ufać, bo jestem specjalistą od IGO - inwazyjnych gówien obcych xd.

[jeszczejestem]

No to już 25 miesiąc... Brzmi poważnie xd. A tak naprawdę, to już pisanie tych aktualizacji powoli mnie zaczyna nudzić, bo ciągle to samo (chociaż nawet w ciągle tym samym są jakieś plusy). Mam nawrót z pęcherzami, tak jak rok temu i dwa lata temu, może nie jest aż taki okropny, ale nadal jest. Nie wiem, czemu się potwierdziły moje przypuszczenia i funkcjonuję w trybie rocznym. Stres powininien mi tak samo triggerować objawy zimą przecież, a nie tylko latem.

Ogólnie fajne jest to, że w tym roku odpuścił mi zupełnie palec prawej ręki, czyli ognisko mam na serdecznym i małym palcu. Trochę boli, wieczorami czuję opór przy zginaniu, ale jest okej. Bywało naprawdę źle.

Co do lewej dłoni, ona się systematycznie rozlewa. i nie wiem, czy to jakaś inna geneza problemu, bo nie ma pęcherzy, lecz nigdy regresu powierzchni nie zaliczyła. Jedynie skóra ogólnie wygląda ciut lepiej, ale drażni mnie ta suchość i brak linii papilarnych. Nic nie biorę, bo jak dla mnie nie ma to sensu, ale może przy tych pęcherzach wrócę do zasuszania ich spirytusem salicylowym, bo to dawało jakiekolwiek efekty.

[jeszczejestem]

Kroniki magisterskie S4/4 E11/15

Ogólnie mam dużo tematów. I wszystkie są z tego tygodnia.

W poprzednim za dużo się nie działo, skończyłam tylko część pisemną magisterki (zostało mi ostateczne przejrzenie, czy nie ma byków i dopisanie do metodyki trochę parametrów projektowych) i wyszła na 42 strony. No nie jest to spektakularny wynik, zawsze mogłabym rozdzielić część na więcej obrazków, ale po co to komu. Promotor o tej pracy zapomni, recenzentowi się będzie kurzyła na biurku. A tak to ma być ściśliwie i praktycznie. W tym tygodniu zaczęłam robić główny rdzeń (wiem, totalnie od końca to robię) i mam 1/3 teł do tablic. W tym tygodniu musimy mieć prawie wszystkie i potem mam 3 dni na redagowanie tekstu i sprawdzanie całej pracy. Ale nie idzie. Zwyczajnie nie mogę się skupić.

Bardzo pracę mi rozwalił egzamin w tym tygodniu. I do tego doszła prezentacja jako część zaliczenia tego samego przedmiotu, więc jeden dzień praktycznie mi wypadł na naukę i przygotowanie prezentacji. Nie był to trudny egzamin, ale obawiam się że może mi zabrać punkty za prezentację. No nie wiem, czy mu się podobało, czy nie. Przekonamy się. Już pominę fakt, że byłam na jego wszystkich wykładach, a prezentacje były dlatego, że prawie nikt nie chodził na te wykłady XD. Znowu zostałam ukarana za bycie porządnym człowiekiem.

Miałam pka, taka instytucja co sprawdza kierunki. I to co się na niej odjebało, to przechodzi ludzkie pojęcie. Wydawało mi się, że to są ludzie, których interesuje poziom kształcenia i porządny program. No nic bardziej mylnego. Pytania nawet nie uwzględniały programu nauczania. Było tylko, czy sylabusy się zgadzają (i ja powiedziałam, że nie bo, zajecia terenowe wpisali jako ćwiczenia na sali), na siłę musiałam się przebić, że wybrałam ten kierunek, ale nie jestem zadowolona i wolałabym kontynuować inżyniera. I jak powiedziałam, że inżynier zapewniał mi pakiet wiedzy. Wiecie na czym chcieli wieszać psy? Że mamy kurwa stary budynek i brzydkie toalety (ale brzydkie są tylko w piwnicy). Chwalili za to szklany budynek drugiej uczelni (o który się rozpierdalają ptaki XD). Większe zainteresowanie było automatami z kawą (przypominam, że to produkcja mikroplastiku) i tym, czy kierunek powinien być international (czyli zajęcia po angielsku, których ja nie trawię, jestem w Polakiem w Polsce, chcę się uczyć po polsku, a także jak by wyglądało uczestnictwo zagranicznych studentów i wymiany - ludzie w swoim ojczystym języku się nie potrafią ogarnąć i jeszcze chcą sprowadzać zza granicy). Ogólnie no, to żart. Nie polecam instytucji państwowych, nic dziwnego że jakość kształcenia leży i kwiczy.

Oczywiście na tym odwaliła ta laska, której nie lubię. Bo ja powiedziałam, że nie miałam okazji wybrać przedmiotu, na którym mi najbardziej zależało, bo na drugiej uczelni zajęcia się zaczynały tydzień wcześniej, nie mieliśmy konta, aby wybrać i postawili nas przed faktem dokonanym. A ta laska zaczęła podważać, że tak nie było i zostałam przegłosowana XD. Wiecie, takie typowe zachowanie manipulacyjne, żeby zwątpić w wersję wydarzeń. Ja już stwierdziłam, że nie ma co z nią. Jednak nie dawało mi to spokoju, całą konwersację przeszukałam i mam screena, który ewidentnie potwierdza moją wersję wydarzeń XD. Wykorzystam go, jak znowu będzie coś odjebywać. Szkoda, że się ograniczyłam do samego przypominania sobie syfu na podstawie moich kronik magisterskich, zamiast mieć żelazne dowody, ale nie pomyślałabym, że ta zołza się posunie do wszystkiego, aby obniżyć moją pozycję.

Wiecie jeszcze jaka była bezczelna? Do absolutorium zamawia się togi i birety. Ona się spóźniła i zrobiła za późno zamówienie. Odbiór jest w pierwszym tygodniu czerwca i wyszło, że wszyscy są na wakacjach. No to mnie oznaczyła, czy podjadę, a ja na to, że nie bo chcę napisać tą pracę magisterską i nawet do promotora nie jadę. A ona na to "aLe To tYlKo GoDzInA w JeDnĄ sTrOnĘ". No bezczelna.

I jeszcze chwila o absolutorium. Bo przed pka się okazało, że chciała coś ode mnie baba z dziekanatu. Nie idę na absolutorium, a na nich dają nagrody za wyniki w nauce (. No to się mnie pyta, czy mi termin nie pasuje, czy nie jestem zainteresowana. I ja, zgodnie z prawdą, powiedziałam tą drugą opcję. Jej mina była bezcenna. Nikt mnie nie wytresuje, aby uścisk dłoni prezesa i bezwartościowa nagroda była nagrodą za to gówno, które przeszłam. Nagrodą powinna być praca, powyżej najniższej krajowej, a nawet tego nie uświadczę XD.

Miałam jeszcze dwa zajęcia laboratoryjne z mikroskopami i znowu mnie bolała głowa. A dokładniej połowa, bo się wycwaniłam i patrzę tylko przez jedno oko. Serio, lepiej, żeby pulsowała połówka, niż całość. A naprawdę zachowałam wszelkie metody ostrożności, wstawałam co 5 minut, maksymalnie jedno spojrzenie było na pół minuty i co. I gówno. Gdybym miała normalną grupę, nie musiałabym się angażować w mikroskop, ale trafił mi się ten głupi koleś i to jest tak, jakby go nie było.

Kolejne kroniki magisterskie znowu za dwa tygodnie, bo w kolejnym, pięknym tygodniu nie ma nic. Calutki tydzień siedzenia w domu i pisania magisterki. Jeszcze będą wyniki egzaminu z tego tygodnia, ale no. Potrzebuję mieć cokolwiek do wrzucenia.

Track list (tak, średnio, słabo, tragedia):

Jestem na bieżąco ze studiami: średnio (ta biedna magisterka mi bardzo zaniża wszystko XD)

Coś rozwijającego do pracy/poza studiami: tragedia

Fajny czas wolny: średnio (byłam na kilku krótkich spacerach, ale nie po lesie, jakoś jestem bardzo rozwalona i ciężko mi zaplanować cokolwiek sensownego, nawet zdjęć nie mam żadnych)

Ogarnięte życie poza tym: średnio (mam taki bajzel, że się poślizgnęłam na kartce i prawie wywaliłam)

[jeszczejestem]

To, że tekst dociągnięty do obu marginesów uznaje się za estetyczny uważam za takie samo nieporozumienie, jak to, że ubrania trzeba prasować. Tyle razy, ile nie zauważyłam, że wbiłam podwójną spację, albo myślałam, że wbiłam podwójną spację, a to była dłuuuga (nieestetyczna) przerwa, to jakiś nieśmieszny żart. Czy możemy zrobić cool tekst dociągnięty tylko do lewego marginesu?

[jeszczejestem]

@therencist mnie nominowała do muzeum sukcesów i mogłabym zreblogować, ale feng shui mojego bloga mi na to nie pozwala XD (nigdy niczego nie zreblogowałam z wyjątkiem swoich postów). A że tych sukcesów nie ma dużo, to się szybko uwiniemy.

Zilustrowałam całą książkę (jest jeszcze w składzie, plus jest taki że nie muszę wykładać na wydanie jej). Trafiło mi się jak ślepej kurze ziarno przez przypadek.

Dostałam jakieś dofinansowanie na projekt. Nic w tym kierunku nie zrobiłam, umowy też nie mam jeszcze podpisanej, ale sam fakt, że jakaś kasa sama do mnie przyszła jest sukcesem.

Skończyłam inżyniera z najlepszym wynikiem na roku i przez wszystkie lata nauki miałam czerwony pasek.

Nauczyłam się sama szybko pisać na klawiaturze w wieku 20 lat, abyście Wy moje długie posty mogli czytać w tyle, ile ja je piszę XD (tak naprawdę przydatne do notowania na studiach). Dużo rzeczy się sama na własne potrzeby nauczyłam, jak ostatnio robienie pieczątek.

Podejmuję takie decyzje życiowe, aby nie szkodzić w żaden sposób środowisku. Nie kupuję prawie nic ponad to co potrzebuję, nie wydeptuję dodatkowych ścieżek, przenoszę ślimaki i dżdżownice z chodnika, egzotyczne owoce i warzywa jem rzadko, kupuję na rynku. Krótko nie kieruję się wygodą, tylko tym, co właściwe.

Nie ma więcej, nie dlatego, że jestem skromna, tylko dlatego że przejebałam większość życia na scrollowaniu, graniu w gry i ogólnie zapomnieniu faktu, że żyję. Z muzeum porażek to byśmy nie wyszli przez tydzień XD. Nie nominuję nikogo, bo nie chcę, aby ktoś był zobligowany do reblogowania moich smętów

[jeszczejestem]

Kroniki magisterskie S4/4 E10/15

Jeśli chodzi o prezentacje, to obie zdałam, nie wiem na jaką ocenę. Wiem, że ta z prezentowania projektu wyszła mi dobrze, ale babeczka mi nie odpisała, czy ją dostała. Ta druga prezentacja z tego dziwnego tekstu wyszła gorzej. Nie podobało mi się, że tyle czytałam ze slajdów, ale przynajmniej było płynnie i nawet przywołałam z pamięci kilka pojęć, bo zawsze staram się, aby nie czytać ze slajdów, tylko wszystko mówić z pamięci. Jakoś wtedy da się prezentować bardziej angażująco. A czytane prezentacje u innych to zmora, bo to jest tak nudne, że się wyłączam. Więc jak wróciłam wymęczona z tych prezentacji, bo czułam że jest mi niekontrolowanie zimno i jestem zmęczona, to już w poniedziałek nic nie zrobiłam.

We wtorek się przeszłam do lasu i zagadał do mnie starszy pan najpierw o inwazyjne żółwie, a po dłuższej rozmowie okazał się znajomym po branży i skończonym tym samym uniwersytecie, trochę trafił swój na swego. Jak miło mi się go słuchało, ile ciekawostek o tym terenie mówił. Mam nadzieję, że spotkam go jeszcze kiedyś. Poczułam się mniej odrażająca.

W środę byłam na zajęciach terenowych, ale to były najmniej angażujące zajęcia terenowe, prowadzącemu nie chciało się nawet przynieść odpowiedniego sprzętu, który mieliśmy na analogicznych zajęciach w zeszłym semestrze. Słabo, ale przynajmniej wróciłam dwie godziny wcześniej.

Czwartek i piątek poświęciłam na słuchanie wykładów do egzaminu, więc tyle dobrego, że chociaż to mam skończone, ale jeszcze zostaje do zaliczenia prezentacja na ten przedmiot i okazało się że jednak byłam wyruchana na te notatki.

A przez weekend starałam się napisać pracę. Napisałam zajebisty wstęp do mojej magisterki XD. Tak zajebisty, że po 2,5 stronach stwierdziłam, że nie mam co na siłę więcej dopisywać. Skorzystałam z 13 źródeł do jego napisania, uważam, że ładnie przeszłam przez temat. Z przeglądem literatury powiedzmy... Ogarnęłam pobieżnie sporo pozycji, bo 20 i wbiłam je w spis literatury. Teraz też trzeba je spiąć w taką klamrę i każdą streścić. Potem już z górki, bo muszę przygotować tekst na 3 tablice i je zilustrować i jak to zrobię, mogę dopisać brakujące fragmenty podsumowania i metodyki. Ugh. Dużo tego na kolejny tydzień.

Kolejne kroniki magisterskie za dwa tygodnie. Rozpisałam sobie mniej więcej terminy dodania postów i akurat muszę tak czy siak pominąć tydzień, a w przyszłym idę tylko na jedne zajęcia, więc nie będzie za bardzo o czym pisać. Cel na ten czas? Na pewno mieć napisane 100% tekstu, zrobioną połowę rysunków do pracy i potem będę miała dwa tygodnie czerwca na drugą połowę. Obym wtedy przyspieszyła i zdążyła.

Track list (tak, średnio, słabo, tragedia):

Jestem na bieżąco ze studiami: średnio (obrobiłam dwie prezentację, dwa wykłady, gdyby nie lekki tył z pracą magisterską, by było dobrze)

Coś rozwijającego do pracy/poza studiami: tragedia

Fajny czas wolny: tak (spacery dłuższe, spacery krótsze, doczekałam się w końcu perfekcyjnego ujęcia trzciniaka i dokumentalnego zdjęcia MAŁYCH ŁYSEK)

Ogarnięte życie poza tym: średnio