Minsan hiniling ko sa buwan
na hanapin ka kung nasaan ka man
baka sakaling sa gitna ng iyong paglalakad,
ikaw ay kanyang matanaw.
Bigyan sana niya ng tanglaw
ang daan na iyong tatahakin
upang sa iyong sa patutunguhan
ligtas kang makarating
Minsan kinausap ko ang hangin,
binulong ko sa kanya
ang mga pinakatatago-tago kong lihim
pinakiusapan ko siya
na sana ito sayo'y makarating.
paulit-ulit kong ibinubilong sa hangin
paulit-ulit kong hinihiling sa hangin
na sana bukas ng gabi ikaw na ay sakin.
Minsan kinawayan ko ang mga bituin
na sa gitna ng dilim ay nagniningning,
hiling ko sa kanila na sana sa gitna ng aking pagkahumaling
sa kung gaano sila kaganda
ay mapaalala din nila sayo, kung gaano ka kahalaga
at kung gaano karami ang bituin sa langit
ay siya namang bilang ng mga araw na nais kitang makapiling.
minsan kong pinatigil ang bulalakaw
sa isang napakalakas na sigaw,
“huminto ka muna.”
sa isip ko’y baka hindi mo pa nasisilayan
para sana ay matupad ang anuman na iyong hihilingin
Dahil alam kong kapag sa bulalakaw ikaw ay humiling
ay hindi ka nito bibiguin.
magtutulong tulong ang buong kalawakan
para mapagbigayan ang iyong dasal at hiling.
kaya madalas kong kausapin ang buwan
dahil ito lang ang tanging paraan
para maparamdam sa iyong nandito lang ako
para magsilbing ilaw sa daan mo.
hindi man kita maingatan araw-araw
ay sisiguraduhin kong makakauwi ka ng ligtas
mahal, ilang beses ko mang ibulong sa hangin
kung gaano ka kahalaga sa akin
ay hindi ko na makukumbinsi ang sarili
na muli ka pang babalik sa akin.
Oo, mahal, araw-araw kong ibinubulong sa hangin
na “Sana, sana, sana pwedeng maulit muli.”
hindi ako mapapagod na kumaway sa mga bituin
gabi-gabi o kahit anong oras man sa buong magdamag
hindi ako mangangalay, kahit ilang oras man ang lumipas
mananatili ako rito.
dahil ito ang bagay na ipinagkait ko sa’yo.
noong gabing umuwi ka, pasado alas-dose na
wala kang kasabay umuwi pabalik sa’yong tahanan
pinili kong hayaan kang maglakad mag isa
kahit alam kong madilim ang iyong daraanan
hindi inalintana ang delikadong eskinita
hindi man lang tumawag o nag text man lang
kinabukasan, papunta ako sa iyong pinaroroonan
para sana dalawin ka at manghingi ng tawad sa aking kapabayaan
Pero hindi ko nagustuhan ang tumambad sa akin
mga lalaking nakauniporme
taong nagkukumpulan
nag bubulungan
pinag-uusapan ang isang biktima, walang duda.
ang kaisa-isang taong iniibig ko ng buong buhay ko,
ngayon ay wala na.
Mahal, buhat ng gabing iyon,
nananatili pa rin akong humihiling sa buwan
na sana, sa mga sandaling iyon ay binigyan ka nya ng liwanag
para makita ang eskitang nababalot sa kadiliman
at sana ay naingatan ka nya sa iyong pupuntahan
sinta, paulit ulit ko pa ring kinakausap ang hangin.
hindi ako napapagod na mag kwento sa kung gaano kita kamahal
kung paano nag simula ang kwento natin
hindi ako mapapagod kumaway sa mga bituin
humiling na sana ako ay mapansin
baka sakaling pwedeng iguhit nila sa hangin
ang pangalan mo at manatili ka sa aking paningin
san man ako tumingin.
Mahal, ilang libong bulalakaw ba ang aking pahihintuin?
handang sila ay awatin, patigilin
para lang muling humiling
sabi nila, ang mga bulalakaw raw ay hindi ka bibiguin.
sige, subukan natin.
“IBALIK NYO SYA SA AKIN”
andulkaphoto
snowghoul
2087
turnnoffyourmind
